Zondagochtend stappen Bridget en ik op de fiets om voor papadag een bosje bloemen te plukken. Dat had ik beloofd om te doen, dus iedereen lag nog te knorren toen wij op de fiets zaten. Inmiddels ben ik zo handig om een snoeischaar mee te nemen, want niet elke stengel is gewillig... dus, knip, knip, knip... langs de sloten, langs de landweggetjes... het resultaat is... dit! De kleuren zijn feller, maar het paarsblauwe komt zoals gewoonlijk niet goed uit de verf.
Mooie witte, paarse en gele bloemen... van alles door elkaar.
Ook allerlei grassen en klimop zit erin...
Tijdens het nemen van de kiekjes van de blommetjes zat spetter op mijn schouder zich druk met mijn camera te bemoeien. Ze wil óók kijken en kwettert aardig wat commentaar... Als ik de camera op haar richt (effe goed mikken en in één keer is het nog raak ook), draait de oelewapper zich ineens half om... Nou ja zeg!!
We zaten pas half elf aan het ontbijt... zoals de tieners en papa het graag hebben, even een beetje uitslapen! en geen ontbijt op bed, want daar houdt Rem niet van, maar wel verse aardbeien. Die net geplukt in het bakje lagen om verkocht te worden. Dit waren èchte aardbeien, dat zag je aan de vorm, dat zag je aan de kleur... en vooral de smaak... geen suiker nodig hoor!
0 comments:
Post a Comment