Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Nèèèèè! Túúrlijk niet... Hahaha, Bridget wilde voor het kerstdiner op school gewoon een keertje wat anders. Bridget kiest elke dag zelf wat ze aan trekt. Een rokje, jurkje of een broek, dat laatste is sporadisch, want madammeke is net als ik niet zo'n fan van broeken, maar ze heeft er wel een paar. De dag van het kerstdiner viel ik bijna van mijn stoel van verbazing, omdat madam een petit robe noir aan wilde doen... Huh?? Zwart?? Kort?? Smal?? Basis?? Neutraal?? Simpel?? Eenvoudig?? En zo kan ik nog wel even door gaan... Mja... ze wilde haar gebreide glitterjurkje aan... Het heeft wel glimmertjes (pailletjes) en ik denk dat dat ook wel de reden is om het jurkje aan te trekken. Ze wilde graag haar "hakjes" aan... die schoentjes zijn nog een tikkie te groot, maar aangezien ze alleen maar aan een tafeltje gaat zitten mocht ze ze van mij meenemen in een tasje, dus wandelen naar school op stevige laarzen en elegant wiebelen op een stoel, hahaha.


Ze wilde graag een glimmerdeglim ketting om... en ging op zoek naar een ketting, maar ik wist dat ze wel allerlei soorten kettingkjes heeft, maar niet wat zij in haar hoofd heeft (ik ken haar een beetje)... Dus bood ik aan, dat ze in mijn voorraad roze Otazu-dozen mocht snuffelen naar DÉ ketting... en ja! Ze vond er een. Ook een armband werd eruit gevist en een stel oorbellen, niet uit een roze maar een zwart doosje, hahaha.


De freule ging zich opmaken in de keuken. De spiegel van de oven is precies haar hoogte en eigenlijk bijna net zo goed als een gewone spiegel, alleen zit er een vaag ruitpatroontje in het glas. Ze hield het vandaag simpel... alleen maar mascara en een glosje.


Bridget heeft genoten van het kerstdiner op school, van alles uitgeprobeerd en gesnoept... en laat naar bed...

De volgende dag had ze als tegenhanger een rokje aan met alle kleurtjes van de regenboog en ook lekker wijd... dus... de simpele eenvoud à la Chanel, was maar voor een paar uurtjes.... nog wel...

Wij zijn vandaag heerlijk thuis... Bridget is aan het spelen met een vriendinnetje. Eerst hebben ze een uurtje de troep in Bridget's kamer een stuk verminderd (verminderd hè... ze is nog niet klaar, hahaha). Want er wordt hier veel gespeeld met vriendinnetjes... en deze week vooral met één vriendinnetje, dus ook samen met dat ene vriendinnetje troep gemaakt en dat mogen ze saampjes ook wat helpen verminderen.

Plus, Oma Marijanne blijft vannacht slapen en die moet dan toch èrgens liggen... het liefst plat op een luchtbedje en liever niet in een berg verkleedkleding en hakken van 5cm.

Kirsten is een soort van Spa aan het houden hier in huis (lekker tutten met crèmmetjes en nagellakjes en zo. Ze is momenteel niet alleen haar kamer aan het mooi maken en laat het heerlijk geuren naar geurkaarsjes (ja, dat mag sinds kort in twee lantaarntjes), maar geurt nu zelf ook heerlijk (behalve de nagellak dan, hahaha) en heeft mooie goudglanzende haren.

Rem en ik zijn gisteren in de IKEA geweest met haar, ze wilde graag mee terwijl we wasmanden gingen kopen (is, lijkt mij, niet zo glamourus), maar ze zag véél inspiratie in die mooie kleine opsetjes van woon- en slaapkamertjes, dat ze promp haar kamer ging opruimen en gezellig maken... Misschien moeten Rem en ik maar vaker naar de IKEA gaan... krijgt ze misschien vaker zo'n scheut... hoewel ik zo'n scheut misschien ook wel kan gebruiken, hahaha.

Ramon is aan het relaxen met zijn muziek via zijn tablet en mobiel en heeft inmiddels een stápel boterhammen naar binnengewerkt. Het blijft een soort van vuilnisvat, zit steeds met zijn hoofd in de oven, of er nog wat anders ligt dan brood, en komt geen gram aan hè. Het blijft een superslanke den, hahaha. Hij gaat zo meteen een paar uurtjes werken en daarna gaan we gezellig met zijn allen eten, past precies aan tafel, hahaha.

Oma Marijanne wordt ergens in de middag door Rem en Bridget opgehaald en er wordt nog een lekkere boterkoek gebakken (deze keer wat minder lang in de oven, want die van vorige week konden we amper snijden, dat werd een soort van zagen, hahaha. Rem heeft voor de veiligheid daarnet een kookwekker gekocht... is toch wel handig bij het bakken e.d. Het geurt hier trouwens al heerlijk naar gestoofde peertjes, dus het wordt straks lekker smikkelen.

Ik ben net klaar met mijn hersens te kraken, want een dame uit Duitsland had even uitleg nodig bij het rokje Amy-Lynn. Rem heeft vorige week een cursus Duits voor mij besteld, die slaat koppen met spijkers bij mijn opmerking "... dat ik wel een cursusje Duits kon gebruiken...", zodat mijn Duitse uitleg minder steenkolerig gaat en hopelijk ook mooi te lezen en te begrijpen is. Over een week ga ik dus weer aan de huiswerk... kan ik samen met Ramon en Kirsten oefenen... (ieks!!).

Afgelopen vrijdag al begonnen met een kerstsfeertje in huis te brengen... 's Ochtends heb ik eerst door het huis gehobbeld met een stofzuiger... is ook wel eens verstandig, hè. Dan begin ik aan de stoelendans van wat meubeltjes anders weet ik niet waar ik de grote boom moet poten. De kleine (kinderboom) komt in de erker. Met Bridget heb ik afgesproken dat we samen de versiering gaan ophangen. 


Doordat ik allergisch ben voor hars van de kerstboom hebben we sinds een jaar of drie geleden gekozen voor nepbomen. Het ging me wel aan het hart, want het ruikt altijd zo lekker, maar om nou een aantal dagen knalrode armen en hals te hebben met giga-jeuk, het werd namelijk elk jaar een graadje erger, ging mij en vooral Rem te ver. Ook als ik ging stofzuigen en per ongeluk de boom weer aanraakte was het weer feest... Nee... ik heb dus een grote en een kleine nepperd in huis staan.


Ik heb de grote boom in elkaar gepuzzeld en Bridget de kleine.... Ze heeft hem ècht goed en mooi in elkaar gezet. Daarna hebben we de lichtjes gedaan, heb ik de kleine boom in de erker geploft en zijn we allebei voor "onze" boom op ballenjacht gegaan.


We zijn lekker aan het tutten en geregeld hoor ik "Kijk mama..." en ik roep dat natuurlijk ook gezellig naar haar, niet in mama-vorm hoor, maar in de "Kijk Bridget..."-vorm. We zitten elkaars werk te bewonderen de een in de voorkamer en de ander vanuit de erker. Bridget klimt steeds in de erker om de kerstboom te versieren, zo kan ze er makkelijk bij.


Rudolf hangt in de keuken. Hij komt daar niet helemaal tot zijn recht, maar ik heb even geen ander schroefje in de muur zitten. 






Het lampjeshertje krijgt een plekje op het ladekastje onder de rendierknuf. Het is een gezellig licht in de keuken en een sfeervol hoekje.


Alle kaarsjes en waxinelichtjes worden aangestoken, en wat spullen vanuit de erker her en der door de woonkamer verspreid neergezet. Je moet het toch èrgens laten.


De grote ronde tafel die normaal bij het raam voor staat is nu hélemaal naar de achterkant bij de erker geplaatst. De stoeltjes die daar normaal staan zijn in het midden van de woonkamer terecht gekomen.


Het kastje uit de erker staat naast de grote vogelkooi, en ik vind het wel een gezellig vol bouwwerk geworden daar op tafel. Zeker als alle kaarsjes branden is het een gezellig gezicht vind ik zelf. Ook de paarsrode kaarsen geven een gezellig effect. De kaarsen hebben Rem en Ramon een keer als verrassing meegenomen. Leuk hè, weer eens wat anders dan wit.




Bridget heeft trouwens dit jaar niet alle ballen in de kerstboom gehangen, ze vond het véél te vol worden. Ook de slingers liet ze dit jaar achterwege.... ze zei "Hij is hélemaal af zo..." en gelijk heeft ze.















Ik heb in onze boom ook geen slingers gehangen, beetje rust in de tent... 


Voor de spiegel bij de eettafel heb ik een kerstkrans gehangen, normaal hing hij aan de voordeur, maar wegens het onhandige snoer dacht ik "Laat ik hem nu eens ergens anders hangen". Dus hangt 'ie gezellig bij de eettafel.


Je ziet op tafel nog de cadeaudoos staan die Bridget afgelopen zaterdag heeft gegeven aan Isabelle... Leuk hè, zo'n streepjes- ruitjesdoos met satijnen strik... Ze hebben hem in meerdere kleurtjes en formaten!!


De glazen potten hebben ik en de kinderen een paar jaar geleden versierd met witte kantjes en een accentbandje van lichtblauw ruitjesband. Die móeten blijven en werden door Bridget midden op de tafel gepoot, hahaha.

De foto's zijn vandaag niet zo best, want waar we hier stonden, open vlakte waaiden we behoorlijk weg... Bridget en ik zijn vandaag (of eigenlijk gisteren) op zoek naar héle grote takken voor de kerst. Die willen we voor het grote raam in de woonkamer ophangen, nadat ze natuurlijk schoon gemaakt zijn, want er zit veel aardeprut aan... Daar gaan we grote glazen druppelvormige lampjes aan hangen. Die heb ik jaren geleden gekocht en die hing ik dan in de keuken, maar vanuit de woonkamer zie je er niets van, dus... wil ik er wat mee doen... vandaar de zoektocht naar grote takken. We doen gewoon nog een meisjesmiddag deze week, hahaha. Bridget is er helemaal blij mee en duikt elke keer de struiken in als ze vermoed dat er een losse tak ligt.


Ik vind haar net een herderinnetje zo met die poncho, bontmuts op, gebreide warme handschoentjes en twee takken in haar handen...


Koud heeft ze het niet, hahaha. Ze wil graag dat ik een kiek neem bij het water... "Alleen jammer dat er nu geen eendjes zijn mama" roept ze. Ja, die zitten denk ik lekker verstopt bij een watertje met veel overhangend riet, want als ze nu midden op het water zitten, gaan ze waterskiën door de wind.





Deze warme bontmuts heeft ze gekregen van papa Sint, die was op stap geweest om cadeautjes voor iedereen in de schoen te zoeken, deze keer geen snoepjes had 'ie bedacht. Geen dure cadeau's maar iets leuks of iets geks. Hij is naar de Xenos gegaan en heeft daar deze witte giga bontmuts met sjaal voor Bridget gekocht en een stoere witte van ribfluweel met fleece met van die oorflappen die ook omhoog kunnen worden vastgemaakt voor Kirsten en voor Ramon kleine boksjes voor de laptop. Allemaal leuke prijsjes. 


We zijn heel blij dat we sinds een aantal maanden de Xenos hier in het winkelcentrum hebben. Je kan er namelijk altijd wel iets leuks voor iemand vinden. Gisteren hebben we, nadat we met veel plezier een stukje cake hebben gegeten als toetje, voor een vriendinnetje van Bridget een verjaarscadeautje gekocht. Dat was een knuffel die je in de oven op kon warmen voor € 5,00 en een mooie doos met streepjes en ruitjes om het in te verpakken voor € 2,00 en het is een fantastisch cadeautje... vinden wij tenminste. 



Ook ik werd op de kiek gezet, maar dat was nog best wel lastig. Bridget zat op haar hurken en ging door de wind een beetje wiebelen. Als je dan toch al een groot toestel in de handjes hebt, gaat dat niet helemaal goed...




Ze vroeg op een gegeven moment of het toestel wel helemaal in orde was... ik terug gelopen...



Even een kiek gemaakt... hm... gewoon scherp beeld... maar ik sta natuurlijk hè, ik zit niet op m'n hurken... Bridget ging het nog eens proberen...



Ik krijg ook nog aanwijzingen "Mama, stil staan..."


"Mama, naar rechts kijken..."



"... even omdraaien". Ik hoorde haar amper door de wind, dus ik draaide me om met "Hè, wat zeg je?".... klik




Nog een keer "Wat zei je..." zegt ze "Helemaal goed!" 




Als we uiteindelijk naar huis lopen, begint het al te schemeren... we hebben zware armen van de takken. Vooral Bridget want die had er twee... 



Ik vraag aan haar welke ze het mooiste vind, want de takken zijn alle drie heel verschillend.



Haar favoriet is de kortste, wat dikkere tak met een mooie kromming erin...



Hij moet wel schoongemaakt worden, mama... was het bij inspectie...



Na de wandeling en zoektocht werd het tijd om de bitterkoekjescake te gaan bakken. Eerst handen wassen en dan alle bullen verzamelen... Bridget weet precies wat ze nodig heeft en pakt van alles her en der uit de kastjes. Pakt de boter en gaat gelijk de benodigde boter afwegen... klontje voor klontje... naar de 200 gram.



Ik zwiep even haar haren omhoog met twee vlinderklemmetjes. Want koken of bakken doene niet met haren los... Daarna eieren krakken... zo noemen ze dat hier.... het zegt ook wel krak ja, hahaha. Het gaat bij alle vier de eieren meteen goed, geen kleine stukjes schaal in het schaaltje, helemaal perfect. Plof bij de cakemix en boter (de volgorde van mixen lappen we aan onze laars) en mixeren maar. Ik hou de bak bij een oor vast, want hij wil altijd gaan tollen, en Bridget heeft twee handjes nodig om de mixer stevig vast te houden.



Mjammie... het beslag smaakt lekker, ook Kirsten komt een lepeltje bietsen. Zelfs het drinken gaat inclusief mixerstaafje... daarna lag Bridget een paar minuten in een deuk, want er zat smurrie onder haar neus...



Daarna het beslag in de ingevette ovenschaal, zoef in de oven en uiteindelijk als toetje na het avondeten lekker van gesnoept. Dit stuk gaat in de folie voor morgen...


Het was uiteindelijk wel op het nippertje dat we de cake uit de oven haalde, want ik had de kookwekker de dag ervoor dol gedraaid, blijkbaar kan dat. Ik draaide te ver en nu draait 'ie alle kanten op, maar telt 'ie geen minuten meer.... Gelukkig hebben de pubers mobieltjes waar allerlei handige functies op zitten, zoals een kookwekker... alleen waarschuwde Kirsten Bridget wel, maar die zat zó in een tekenfilmpje te kijken, dat die het niet hoorde... Oeps!