Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Het duurde even, maar het jurkje is af... ruimschoots voordat de schoolfotograaf op 18 april op school komt! De foto's zijn enigszins wat overbelicht door het zonnetje, wat we natúúrlijk hélemaal niet erg vinden, want laat de lente maar héél snel komen. Het jurkje is ontzettend leuk om te maken. Ik heb de werkbeschrijving blind gevolgd, één bloepertje gehad omdat ik het splitje aan de andere kant dan de bedoeling had geknipt, maar als je goed in de gaten houd wat de tekening laat zien, qua goede kant of binnenkant van de stof, zit het splitje in de rok zoals het hoort.







Vandaag moest ik de knoopsgaten maken en de knoopjes erop zetten. Dus vanmiddag de knoopsgaten gemaakt... daarna zoef naar het hockeyveld, want Bridget had een wedstrijd. Ik heb driekwart van de wedstrijd gezien, toen snel naar het volgende hockeyveld even naar Kirsten kijken en na de eerste helft ben ik klappertandend naar huis gegaan samen met Keanu en Bridget (neefje had bij ons gelogeerd en Bridget is nu daar logeren, hahaha wisseling van de wacht hè!).


Het duurde een aardig tijdje eer mijn handen warm waren, zodat ik veilig de knoopsgaten kon opensnijden en de knopen er daarna aan kon zetten. Daarna naar Bridget geroepen of ze naar beneden wilde komen met haar haar op zolder om kiekjes te bakken... Ik kan je vertellen dat de dame zeer rap beneden was... met oorbellen en armband en al!

De strik... Bridget stond helemaal netjes de strik vast te houden en ik had dat niet door... Nee.... ik zat namelijk te wachten... en dacht dat ze iets glad aan het maken was... Maar nee... de strik moest als detail op de kiek!!


Een beetje maffe foto, hahaha. De onderrok is 4cm korter, omdat ik de rokbanen van de jurk 4cm langer had geknipt. De hoogte van de tule is 25cm en heb ik aan de zoom afgewerkt met biaisband en de bovenkant van de tule heb ik verstopt onder een smal satijnbandje.








Het stofje loopt, weliswaar andersom dan gepland (niet Dames Rechts Over Links, maar Links Over Rechts), maar wel mooi door. Dat kwam door mijn bloepertje met het splitje. Het knoopje lijkt op de kiekjes een slagje donkerder dan in het echt, maar dat komt waarschijnlijk door het zonnetje en het verschil tussen materialen hoe dat er op reageert.








Bridget is helemaal weg van het mooie stofje. Dat stofje lag al járen in mijn kast (van mijn Mima) en is eigenlijk door de dame nooit opgevallen. Het is een heerlijk wijde rok dat doordat het bovenlijfje mooi getailleerd is extra mooi uitkomt.

De zoom van de onderrok heb ik met het smalste satijnband afgezet van zo'n 3mm breed. Was wel kielekiele om te verwerken, want het wil een beetje wegploepen in de machine. Komt ook doordat de onderrok gemaakt is van een dunne poplin, maar door de stof strak te houden gebeurd dat niet en werd het een mooi strak zoompje.... En nu zit het jurkje over de paspop... en ik vind het prachtig worden. Voor morgen staan de knoopsgaten en knoopjes op het menu...

Grumble de grumble... Heb ik éindelijk de tijd om te beginnen. Het is tenslotte mijn vrije ochtend (hoewel vrij, eerst het een en ander aan orders en mailtjes verwerken), maar goed om 11:00 uur zat ik vanochtend ijverig achter de naaimachine... ik volg de werkbeschrijving uit het boek. Het bovenstukje heb ik als een blind paard gevolgd (is wel lekker relaxt), dus zal de rest ook wel kloppen...


Maar bij het splitje voor in de rok kon ik in het boek (zelfs met de tekening erbij) niet vóór me zien en dat bedoel ik dan dat ik het niet voor me zie in mijn hoofd. Dat komt eigenlijk omdat ik geen resultaat tekening of foto kan vinden hoe de hele handel er op elkaar eruit ziet... en dan stagneert de boel in mijn hoofd en dat komt door de twijfel...

Als ik twijfel, in mijn hoofd dus, dan doe ik in principe niets totdat ik het wel weet óf ik doe het op mijn manier.... Aangezien het hele bovenblijfje klopte als een bus ben ik de rest van het jurkje ook maar als een blind paard gaan volgen en verdraaid... Ik twijfelde toen ik het splitje ging knippen... en nu heb ik het aan de verkeerde kant links zitten knippen grommmmmmmmmmmm!!! Ik had op één of andere manier de verkeerde kant van de stof voor mijn neus.... Ik had de stof met de goede kant naar mij toe gelegd en dat moest dus juist niet. Ik zat zo te proberen het voor me te zien en hoe dat er uit zou komen te zien met dat strookje stof, was het strookje stof nu wel of niet zichtbaar... en daardoor zag ik ze uiteindelijk vliegen en lette ik niet op.

De weg er naar toe is qua uitleg belangrijk, maar ook hoe het eruit ziet nadat het in elkaar zit is belangrijk, daar haal ik tenminste héél veel informatie uit. En dat is op de uitleg tekening niet te zien, op de foto niet en ook op de technische tekening is daarvan niets te zien, want de strikceintuur zit er voor getekend. Héél jammer, anders was het voor mij duidelijker, ik weet nu in mijn hoofd wèl hoe het zit. Maar goed... is dan een proefjurkje hè.

Maar goed... dat splitje zit er nu wel, is niks mis mee, maar wat er nu verkeerd zit, is dat het bovenlijfje niet op de DROL-manier zit. Nu zijn in het boek de voorbeelden van de jurken op beide manieren te zien, óók op één foto gezamelijk, dus de foto's zijn niet in spiegelbeeld geplaatst. Het kan dus blijkbaar op beide manieren, maar mijn voorkeur heeft toch de DROL-manier (Dames Rechts Over Links)... en nu is het niet alleen dat wat mij stoort... Ik had het voor rechtervoorpand met de bloemetjes mooi aan de rand geknipt en nu wordt dat het onderliggende pand en heeft het linkerpand heeft de bloemetjes afgetjopt langs de rand. Oké, de bloemetjes lopen netjes door op het andere pand, maar niet zoals ik had gepland!

Terwijl ik zo zit te mopperen achter de naaimachine, inmiddels is de school uit, hebben we geluncht en zit de dame op de bank naast me te borduren, vraagt Bridget waarom ik zo zit te sputteren. Ik laat het haar zien en weet je wat de nuchtere dame zei??? "De bloemetjes lopen toch door... en geen hond die weet dat jij het andersom wilde doen".... tsja... géén hond die dát ziet... en boeit... nu ik nog (pfff wat mekker ik eigenlijk ook, want het jurkje ziet er super uit).

Inmiddels heb ik satijnen biaisband gevonden, licht lavendelblauw, wat heerlijk is het om alles weer onder één dak te hebben en bijna alles makkelijk te kunnen vinden. Op de knoopjes en garen na is alles UWYH.

De zoom van de jurk werk ik af met satijnband, dan valt de zoom mooier. De jurk heb ik niet alleen qua bovenlijfje gevoerd, zoals het originele patroon, maar ook de rok voer ik. Aan de onderrok komt een strook gerimpelde tule. De stof van de jurk is namelijk héél erg dun en slabberdewats en kan wel wat body gebruiken. Aangezien Bridget daar totáál geen bezwaar tegen heeft leef ik me nog heerlijk uit. Dit soort jurkjes zullen toch wel snel genoeg uit haar mode-repertoire verdwijnen. Ik heb het biaisband aan de zoom doorgestikt, want de kleur garen is me alles meegevallen. Ik dacht eerst dat ik al het zichtbare stiksels moest vermijden, maar nee, is helemaal prima.











Volgens Bridget komt de lente er toch ècht aan. Elke dag komt ze wel met een bloemetje thuis. Twee krokussen of een mini-narcis... Die zet ze dan in een kristallen flesje... en dat staat dan op tafel bij de fruitschaal en snoepjesschaal... De bloemen gaan binnen een uur of vier helemaal open staan, en dan krijg je dit... Mooi toch...

Ik hoef aan het jurkje alleen nog de knoopsgaatjes te maken en knoopjes er aan te zetten. De onderrok moet alleen nog afgewerkt worden qua zoom en een rimpelstrook tule op stikken... dus bijna...

Wat is het jurkje Lena een héérlijk jurkje om te maken. Van begin tot waar ik nu ben beland zit ik te genieten. Het begint bij het pakken van het boek, de cover de achterkant... en natuurlijk de binnenkant. Zo fris en vol van vrolijke kleurtjes. Duidelijke omschrijving en uitleg, van vergroten of verkleinen en dan de beschrijving met duidelijke tekeningen van het jurkje Lena... Ook als ik niet achter de naaimachine zit zit ik geregeld te bladeren... gewoon zomaar.


Ik heb gisteren maar een paar uurtjes kunnen werken aan het jurkje, maar het bovenlijfje is al af. Ik hoef nergens over na te denken hoe het te doen. Ik volg als een blind paard het boek. Het enige wat ik veranderd heb is dat ik het beleg van de voorpandjes en de kraag heb verstevigd met een lichte versteviging. De stof die ik gebruik is een héél soepel en vooral dun stofje. Dan is het gewoon nodig om te verstevigen en zeker een knopenbies moet dan verstevigd worden en van het resultaat wordt ik helemaal vrolijk.




Vandaag hebben we eerst een eierzoekpartijtje gehad. Deze keer hebben we die binnen gehouden. Ik had geen zin om na een kwartier buiten staan als een verkleumde ijsklont binnen te komen om vervolgens een halve ochtend nodig te hebben om te ontdooien. En weet je... binnen zijn er zóveel leuke verstopplekken, hahaha. Iedereen deed mee, zelfs de oudste van 16 (bijna 17) jaar!. Daarna een heerlijk een uitgebreid ontbijt gehad met paasstol, warme broodjes, croissants en natuurlijk een gekookt eitje. Na ruim een uur gingen we ons aankleden en op weg naar mijn ouders. Mijn vader liet ons vandaag een filmpje zien van de Paashaas van Polygoon, die mijn zus en ik als kleine ukkies met Pasen zagen. Ramon, Kirsten en Bridget wisten niet wat ze zagen... een plaatjesfilmpje... toch héél anders dan de filmpjes van tegenwoordig, hahaha. Maar leuk, dat mijn vader het had gevonden en liet zien op het diascherm.

's Middags waren we weer thuis en ik zat weer héérlijk in het boek te bladeren, lekker relaxt en kijken naar een film "Limo" van de meidengroep Kus. Bridget zat lekker aan mijn voeten te kijken en Kirsten lag op de bank met konijn Chanel te kijken... allemaal gevloerd en relaxt.

Morgen ga ik verder met het splitje maken in de rok voor de knopenbies en dan is het een kwestie van de rok aan het bovenlijfje zetten en de zoom afwerken... En natuurlijk de knoopsgaten maken en knopen er aan zetten. Ik denk dat ik morgen een héél eind ga komen en snel een kiek kan maken van het jurkje...

Mijn moeder zei altijd dat knoopjes de finishing touch zijn, en een kledingstuk kunnen maken, maar ook breken. Inderdaad... want als je niet de goede knoop kunt vinden, of in dit geval meerdere knoopjes, dan kan dat toch een domper worden op je mooie werkstuk. Op dit jurkje komen 5 knoopjes aan de voorkant... best wel in het zicht en ondanks al die bloemetjes zijn ze toch wel duidelijk aanwezig.

Vandaag op knopenjacht geweest... daar stonden we met z'n viertjes voor het knopenrek... Het kleurtje lavendelblauw is nu niet bepaald in de mode blijkbaar, want er is zo goed als niets te vinden. Ik had vrij snel een snoepig knoopje... met de nadruk op -pje!! Héél jammer dat dat knoopje niet in een maatje groter te vinden was. Het was een ivoorkleurig knoopje met een lavendelblauw randje, exact de kleur blauw als het stofje... zóóóóó jammer hè. Ook een leuk geel knoopje gevonden, maar die was weer een maatje te groot... hm... donker geel grote stippen op het voorpand is natuurlijk ook weer niet de bedoeling.... verder zoeken, zoeken en zoeken... Dan kijken naar een knoopje van glas, of gewoon doorzichtig... niets... het applaus voor dé knoop is ver te zoeken zal maar zeggen.


Maar ineens vist Bridget een blauw knoopje uit het rek, bij de afdeling turquoise-lichtblauw, het is toch ècht lavendelblauw. Er zitten er precies vijf in en ééntje op het deksteltje van de knopenbuis. Ik neem ze allemaal, want ik heb er altijd graag eentje reserve. Mijn moeder deed dat en ik doe dat blijkbaar ook, hahaha. Hierboven zie je de knoopjes iets duidelijker, het zijn geen effen knoopjes, er zit een soort donker zwiepertje overheen.

Het garen ging ook niet zo makkelijk want er waren in de richting van het stofje vier blauwen, maar allemaal nèt niet. Ik had misschien dan naar Waddinxveen kunnen gaan, die hebben nèt wat meer kleuren (hoewel waar ik nu was ís een èchte fourniturenzaak, dus je zou verwachten dat daar meer kleurtjes zijn, maar dat is dus niet zo). Ik heb een klosje genomen, waarvan de draad het minst er naast zat en zoveel mogelijk erbij paste... Ik zorg er gewoon voor dat ik weinig sierstiksels bak en dan valt het ook niet zo op dat het klosje wat minder precies is, dan wat ik eigenlijk het liefst heb.

Gisteren heb ik het patroon van het jurkje Lena uit het boek "Zelfgemaakte kleertjes" van Catharine Deweerdt uitgeraderd. Wat een fijne raderblad. Lekker ruim overzichtelijk, geen knijpogen die de lijnen onmogelijk kunnen volgen, maar lekker ontspannen oogjes en daardoor heel snel op papier gezet. Daarna was het even goed nameten, want Bridget zit qua taille, schouders en lengte wel binnen de tabelmaten, maar haar bovenwijdte is wat meer. In het boek wordt trouwens héél duidelijk met tekeningen uitgelegd hoe je de patroondelen naar wat groter of kleiner kan aanpassen. Het blijkt dat het wel meevalt, maar een halve centimeter heeft ze aan weerszijden extra nodig. Al snel ligt het patroon op de stof en niet veel later kan ik gaan knippen. Dat gaat lekker snel, want het patroon is inclusief 7,5mm naadtoeslag. Zoef zo uitgeknipt... Ik heb alleen de rokbanen 4cm verlengd, want ze is aardig aan het groeien en het is zonde als het snel te kort is... enneh... beter te lange rokbanen en bij de doorpas beslissen het een stukje korter te maken dan er niets meer aan kunnen "plakken"!


Bij het voorpand moet ik even mijn hersenpan erbij houden, want ik wil dat de voorpanden met knopenbies wel netjes doorloopt.


Eerst het linker voorpand knippen en daarna het rechter voorpand. De voorkant loopt nu perfect door.


Daarna nog de voering van het bovenlijfje knippen en de voeringrok. De voeringrok heb ik de originele lengte aangehouden van het patroon.


De patroondelen van het bovenstukje en rokbanen heb ik nog een keer nodig om de voering te knippen. Daarvan sla ik, voordat ik het patroon eraf haal, gelijk even de tekens en de mv lijnen e.d. door, want aangezien ik het ander wil knippen en daarna snel achter de machines wil... en doorslaan een bllll-klusje vindt..... doe ik het zo. Hoef ik nergens tegenop te zien om te beginnen, want mijn dag is altijd vol met stopjes...

Effe dit, even halen, even brengen, even boodschapje doen.... en tussendoor teken en knip ik wat... en dat gebeurt natuurlijk ook tussen klaar met knippen en moeten doorslaan... En doordat ik even wat anders moet doen voordat ik kan doorslaan ontstaat er een klein drempeltje... en die hekel ik omver door het er tussen te ploppen... en nu is het gedaan kan ik gelijk achter de machines springen!


Als alles is geknipt verzamel ik alle raar gevormde restjes stof en stop die in een tas. Ik snap gelijk hoe ik altijd zo'n je-weet-wel tasjes voor elkaar krijg. Ik pak altijd al een tas voor de restjes en om het project veilig in op te bergen als ik van de eettafel af moe(s)t (voor het avondeten o.i.d.) of als het project ergens, waardoor dan ook stagneert, dan blijft alles tenminste bij elkaar. Mja... dan heb ik weer een tasje gebakken... Maar tegenwoordig hoef ik een project tussentijds niet meer in een tasje te ploppen, want ik heb een vast naaitafeltje in de woonkamer... kan dus niet meer weggejaagd worden, hahaha.


En kijk.... tada... er is nog een riant stukje stof voor mij over.... Maar liefst 1,30m x 1,50m breed... Daar kan toch met gemak een leuk rokje voor mij uit!!! Met een leuk shirtje erop... hakjes eronder... zonnetje op mijn haar... zonnebril op mijn neus... ik heb er al helemaal zin in!

Gisteren natuurlijk tijd genoeg gehad om na te denken wat mijn volgende stap zou zijn op naaigebied. Voor Farbenmix is het naaien nu helemaal klaar (althans dit project dan hè!). Ik zou eigenlijk in dit weekend al begonnen zijn aan de jas voor Bridget, maar.... ik kon gisteren op de eettafel niets uitvoeren, want Kirsten had de hele tafel bezet met haar boeken, schriften, laptop en omgekeerde etui... dus dan maar niet... Hm... wat dan... Hm.... ik dacht ineens aan de schoolfotograaf die 18 april bij Bridget op school op de planning staat en dat ik daar een jurkje voor zou maken uit het boek van Catharine Deweerdt (Zelfgemaakte kleertjes).

Ik merk dat de laatste tijd alles anders loopt dan gepland, en aangezien het vrieskoud is heeft ze een zomerjas niet héél snel nodig. Planning was met Pasen, maar dat is nu helemaal niet meer haalbaar, dus laat ik me richten op een luchtig jurkje waar ik veel zin in heb.


Ik toog gisteren maar eens naar boven naar het boek om even stofjesinspiratie op te doen.... Bridget wilde héél graag blauw. Ze is momenteel niet meer op de rode toer, maar op de blauwe. Het voorbeeldjurkje uit het boek is in een schattig stofje blauw met witte bloemetjes, maar zoiets heb ik niet in de kast liggen, dat weet ik al zonder te kijken. Ik heb ook héél véél stoffen in webwinkels bekeken, héél veel quiltstoffen webwinkels, maar nèrgens een èchte kleur blauw met wit met een bloemetje of een andere print. Ik wilde namelijk geen marineblauw en ook geen klein friemeltje van een stipje of cirkeltje of zo. Misschien heb ik iets liggen in een èchte blauw...

Hup weer naar boven en koekeloeren, stofjes kijken kast links en stofjes kijken kast rechts en ineens zie ik een stofje dat ik van mijn moeder heb gekregen. Het is een stofje van héél lang geleden toen ik zelf kind was en met mijn ouders op vakantie was in Frankrijk en we daar naar diverse stoffen ateliers zijn geweest waar deze stoffen ook gemaakt werden. Ik kan me herinneren wat een berg kleuren ik wel niet te zien kreeg... dat heb ik daarna nooit meer zo gezien en gevoeld. We hebben ook een keer een bedrijf dat zijde stoffen fabriceert bezocht. Daar zag je alle stadia van de zijderups e.d. tot aan de met de hand geverfde en bewerkte zijde stoffen.