Showing posts with label kantoor. Show all posts
Showing posts with label kantoor. Show all posts

Achter de schermen...


Vanochtend kreeg ik een reactie van Sacha op het "Zilver en glimmertjesberichtje" dat ik weer lekker aan het naaien, verzinnen en vooral aan het bloggen ben... en ze slaat de spijker op de kop realiseer ik me... Hoe komt dat nu zo ineens... Túúrlijk heb ik de afgelopen twee jaar van alles geblogd, maar er zaten ook periodes tussen, dat ik totaal niets van me liet horen. Nergens, ook geen reacties, ook niet op Sancho, maar ook niet in de vriendenkring of familie... Ik was een soort van aan het overleven (denk ik achteraf gezien)... Af en toe plopte Ippies (ander woord voor ik, dat is mijn spreektaal, hahaha) weer eens op en dan ging er weer van alles vanzelf en kwebbelde, naaide, tikkelateurde ik de vingers van mijn handen af en was ik weer reuze actief, maar zomaar ploef stortte de boel weer in en was Ippies weer weg.

Er is veel gebeurd hier in huize Blok. Leuke dingen, mijn bedrijf ging uit huis. Wat een opluchting was dat... maar dat was maar een tijdelijke opluchting, want in no-time zat ik daar in de shit omdat de verwarming het niet bleek te doen, het was er 6 graden binnen!! (was niet verteld toen ik het contract ondertekende dat er nog geen gas voor de c.v. was ?? Was namelijk afgesloten toen het kantoorpand jarenlang leeg stond). De enorme aanslag die dat heeft gehad op mijn functioneren, op welk vlak dan ook, zal ik je besparen, maar ik was er in november eigenlijk hélemaal klaar mee, maar zag geen andere oplossing i.v.m. meubels en voorraad e.d. die zet je niet even in je huis erbij.

In februari 2012 was de maat vol (ook voor Rem) en in no-time zat ik in Woerden. Héérlijk warm, stromend warm water, schone toiletten, een zéé aan ruimte.. Ik genoot en had weer energie voor tien! Hier zou ik ook mensen kunnen ontvangen die de stoffen wilde zien of de spullen wilde ophalen of een jurkje wilde passen. Plannetjes zat. Ondertussen ging het met Ramon niet zo best. In december 2010 was er (eindelijk) ontdekt dat hij hoogbegaafd is met daarbij het Syndroom van Asperger. Ik heb er ooit eens een blogberichtje over gemaakt. Hij accepteerde het in eerste instantie heel goed, was ook opgelucht, maar toen kwamen de hormomen en dus de pubertijd en die was het met de uitslag niet zo eens. In de loop van de jaren begrijpen en herkennen wij het Syndroom van Asperger steeds beter en hij zelf weet inmiddels steeds beter hoe hij zelf in elkaar zit, maar als puber is hij natuurlijk net zo'n lastpak als een gemiddelde andere puber, hahaha. Qua school ging het niet zo denderend dat ging gepaard met uitersten van tienen en enen voor hetzelfde vak... en is hij van Atheneum naar de HAVO en nu afgelopen jaar naar de MAVO gegaan. Is prima, want hij was geregeld een doodongelukkig vogeltje doordat "het" ondanks al die hersens niet lukte...

Hij zit nu op zijn plek, omdat de leerlingen hier meer begeleid worden en de tienen en negens vliegen weer om onze oren, maar het belangrijkste is... hij heeft vrienden, hij maakt contact, hij lacht veel, hij heeft een bijbaantje en hij weet wat hij gaat doen... Hij wordt volledig geaccepteerd door leraren en leerlingen. Zijn medeleerlingen gunnen hem zijn privileges, dat als hij klaar is met zijn werk zijn koptelefoon met muziek mag opzetten, zodat hij door het ritme de prikkels in het goeie hokje kan stoppen in zijn hoofd. Na zijn examen volgend jaar gaat hij MBO Domotica studeren, dat is hélemaal in zijn straatje en volgende week gaat hij een week snuffelstage lopen.

Ramon loopt inmiddels op rolletjes of ieder geval er is rust in de tent en het gaat gewoon zijn gangetje... Kirsten doet het ondanks haar dyslexie ontzettend goed op het Atheneum en ook Bridget (waarschijnlijk ook dyslexie, maar wordt net als Kirsten niet getest op de lagere school door "het" systeem, maar daar gaan wij particulier wel achter aan), maar draait voor de rest ook lekker. Alleen was ik door alle perikelen lichtelijk ontregeld, geen energie, zag constant bergen op de weg, of waren het beren... Ja het zijn beren, nou ja... Hahaha met die berg bedoelde ik dat ik er als een berg tegenop zie.... Tsja dat ook, voor van alles zag ik een berg opdoemen... Ieder geval ik vond alles eng en spannend, was moe en kreeg geen bal van de grond. Heleentje is niet voor niets alweer bijna een jaar geleden... en dat knaagt...

Nu kreeg ik ca. drie weken geleden ineens te horen dat ik 50% huursverhoging kreeg !! Ik dacht die zijn gek, maar niet alleen dat... er kwam ook nog eens OZB  bij per m2... en ik heb toch een zwik vierkante meters... ik heb de gehele linkerkant?!?! Wat voor bedrag dat was was niet bekend. Of ik even binnen één dag wilde reageren, anders moest ik er per 1 maart uit. Ik dacht gelijk... Dát doe ik niet! Dan maar geen eigen kantoor.... en het gekke was... ik was opgelucht... Opgelucht omdat ik uit het kantoor in Woerden wilde gaan, Rem was het bij thuiskomst hélemaal met mij eens. Hij zei "Hoe we het doen doen we het, maakt niet uit, maar alles komt gewoon weer hier!".

Het reizen was trouwens niet zozeer het probleem, binnen 10 minuten 15 minuten was ik er. Naar mijn zus in dezelfde woonplaats, doe ik er bijna net zo lang over, hahaha. De ruimte was super, het was ruim, licht, de ruimte met houten vloer zag er super gezellig uit, maar ik was eigenlijk te moe (door de IgA immuundeficiëntie) om van dat alles te genieten en creatief aan de gang te gaan. Ook dat kwakkelen was ik zó zat, elke keer weer een ontsteking en maar moe zijn en toch hobbel je wel door, want je hebt een kantoor (die moet je natuurlijk wel gebruiken) en je hebt een gezin, maar het ging niet ècht over.

Ik was aan het zeulen, met mijn laptop en spullen, en met mezelf. Ik sleepte me steeds van hot naar haar, tussendoor ook als ik op woensdag, vrijdag en geregeld ook op zaterdag niet werkte, toch 's avonds met Rem naar kantoor om spullen voor een order te halen en dat op de post te doen. Want ja... ik wil zelf mijn bestelde spulletjes ook snel hebben, dus mijn klanten ook. Dat ik aan het "zeulen" was, merkte ik vorige week voor het eerst, want toen was ik voor het eerst weer ècht thuis aan het werk... Ik had rust in mijn hoofd, ik geniet weer... Ik slaap trouwens ook héél veel, maar dat zal wel de moeheid zijn die er nu uitkomt... maar ik kreeg ook weer praatjes.

Eva had voorgesteld om een keertje bij haar mijn tricotprobleem aan te pakken. Hup vrijdag gemaild, verder afgesproken bij de hockey en ik ben afgelopen woensdag langs geweest en wil meer met dat tricot. Ik kwebbel weer op Sancho, ik tikkelateur weer op mijn blog. Ik maak plannetjes en bedenk oplossingen om mijn werk weer in mijn huis te integreren. De materialen en kleding staan weer waar ze ooit hebben gelegen voordat ik uit huis ging met Collie-Collie, lekker in de grote donkere inloopkast. Daar kan niets verbleken en daar kan ook niemand bij, maar de ordners... de laptop, printer, ik wil dat niet meer op mijn slaapkamer hebben, omdat dat een slaapkamer moet blijven! Het stond namelijk voorheen allemaal in mijn slaapkamer, reuze ongezellig kan ik je wel vertellen. Dus dit weekend worden er planken en steunen gehaald om boven het bureautje onder de trap mooie planken te maken, zodat alles aan losse mappen en ditjes en datjes een vast plekje krijgt.

De kinderen genieten er gek genoeg ook van. Ik dacht altijd dat ze het wel fijn vonden, dat alles in Gouda en later in Woerden was en niet in huis. Ook dat werk en privé goed gescheiden was, in eerste instantie werkte het voor de kinderen goed, omdat het duidelijk was wanneer ik werkte en wanneer niet, maar ik denk dat ik en mijn werk te veel verweven zijn. Ik was constant iets kwijt. Het stond óf in Woerden óf in Gouda... Nu werk ik in schooluren, Bridget kan lekker thuis een bammetje eten (èn dat vind ze toch héérlijk, want blijkbaar was overblijven toch ècht niet leuk). Komt één van de oudste twee eerder uit school, vind 'ie het gezellig dat ik er ook ben. Er is natuurlijk wel één groot verschil met 2011, dat ik geen kleding meer voor de webwinkel maak, daar ben ik eigenlijk door de kou in dat kantoor in Gouda mee gestopt, want dat ging daar ècht niet, en dat vond ik eigenlijk niet zo erg, want ik maakte eigenlijk niets meer privé.... en dat miste ik en de kinderen héél erg. Dus die ontwikkeling was op zich wel een goede voor mijn hobby.

De rommel die er nu nog is, want ja... er komt uit zo'n kantoor héél wat uitzetten, dat vindt gaandeweg wel weer een plekje. De kast met meisjeskleding uit de webwinkel is nu servieskast!!. De sidetable staat bij Bridget voor haar raam en daar is ze zó blij mee. De staande kroonluchter heeft Kirsten gebietst. De grote witte tafel is nu onze eettafel en de eettafel die er stond is nu in de kleinste stand een lekker naaitafeltje voor mij bij het raam. Daar kan ik met toestemming van iedereen mijn machines op laten staan, want ik zit daar heerlijk 's avonds te prutsen met de rest van het gezin om me heen. Alleen krijg ik wel het verzoek overdag te locken en niet 's avonds, want dan kunnen ze de film die ze aan het kijken zijn niet goed horen, hahaha. No problemo hoor.

Zo zie je... ik ben met alles weer 180 graden gedraaid... ik moet nog energie terug krijgen, nog wat uurtjes uitrusten en wat kilo's wegsturen (want die zijn gratis en voor niets blijven hangen), maar ik heb weer plannetjes, ik zie weer leuke plaatjes in mijn hoofd en ik ga uitdagingen weer aan, zoals dat verrekte tricot, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De opening van Collie-Collie.com


Zaterdag was de laatste voorbereidingsdag voor de opening. Om 18:00 uur vond ik het wel goed. Het is nog niet af, maar dat groeit vanzelf wel verder. Ik ben blij met het resultaat. Het kantoorderige is al een beetje verdwenen. Het ziet er gezellig en mooi uit, de sfeer is als basis al goed gelegd en verder... dat moet groeien. Zondag zijn we om half negen opgestaan, Ramon, Kirsten en Bridget gingen ook mee met hun boeken, tekenspullen, huiswerk (jajaja) en psp e.d. Er moest nog van alles meegenomen worden en ze hielpen goed mee om de laatste puntjes op de "i" te zetten. Er werd gelijk koffie gezet, want die had ik nog niet op een koffiedrinkend persoon uit kunnen testen. Ik heb het geprobeerd, maar ik vind het vies... dus ik ben niet zo'n goed beoordelaar wat dat betreft. Hahaha. Mijn schoonmoeder heeft het bakkie getest en het was bagger (Ieks!!) Bij dit koffiezetapparaat is het dus niet een schepje een streepje, dus een stuk geminderd met de schepjes...

Bij deze: als je een bakkie leut kom drinken... ik hoor het graag als de koffie niet te pruimen is, want dan zet ik gewoon nog een keertje. Wil je zeker weten een lekker bakkie leut te krijgen, de thee gaat altijd goed!


Na de verkeerde koffie weg te hebben gegooid en een nieuwe poging te hebben gezet waren er al aardig wat mensen binnen, het werd gezellig druk. Rem hielp lekker mee en ik liep rond en kwebbelde wat af. Af en toe wat drinken want van praten wordt je dorstig. Op de oude schalen lagen koekjes die Rem bij de verse Bakker had gekocht, dat zijn toch de allerlekkerste. Voor de kinders waren er chocolaatjes. Mijn ouders en zus met haar gezin zijn ook langs geweest, die hadden wel de verhalen gehoord, maar zien is toch anders. Iedereen vond de ruimtes lekker ruim en licht.


Ramon zat in het kantoor, naast de galerie lekker te lezen, en toen er een zoon van Brigitte (mijn overbuurvrouw van Alles is liefde.com in de straat) meekwam gingen ze samen psp'en. Bridget zat lekker met stickertjes en stiften te rommelen en Kirsten zat een boek te lezen met een E-reader. Lekker in de fauteuil met een hoes van witte geborduurde linnen en katoen. Twee soorten stofjes heb ik gebruikt voor de twee fauteuils uit mijn vorige kantoor. Een wereld van verschil vind je niet? De stoel was met de lapjesdeken van Bridget lekker vrolijk, maar zo met die witte hoezen vind ik ze echt fauteuilerig geworden. Ik ben er blij mee!


Iedereen zit gezellig te kwebbelen, er zijn nog een paar stoelen uit het kantoor gerukt, want ik heb nog geen stoelen bij de tafel. Is natuurlijk wel de bedoeling voor als er Workshops gegeven gaan worden. Dat is nog wat er geregeld moet worden, maar stap voor stap komt dat er ook. Mij zie je ergens in de hoek staan terwijl ik een patroon op een paspop, wat hopelijk binnenkort uitkomt, aan Femke en Arjanne van het blog Frunnik laat zien.


Ik ben ontzettend verwend met mooie lentestukjes, een geluksballon (appeltjesgroen van kleur) Brigitte zei gelijk dat ze de kleur goed had gekozen terwijl ze wees naar de appelgroen jurkjes aan het kamerscherm. Ook een prachtige bos rode rozen (je ziet net nog een paar blaadjes rechts op de foto) met een mooie vaas om ze er in te doen (dat was héél fijn, want zo'n grote bos kan ik in mijn waterkannetje niet kwijt).


Ah, de bos rozen staan toch nog op de kiek, hier links! Ik sta zo te zien druk gebarend te kwebbelen, mijn sjaal zwiept er helemaal van heen en weer. Bridget heeft vandaag ook nog ijverig geholpen met bandjes en knoopjes te laten zien. Een geboren verkoopster volgens mij, hahaha. Vandaag ook voor het eerst op deze locatie de stof geknipt... grappig om dat voor het eerst niet in je eentje te doen... en een èchte bon uitschrijven, leuk!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Uitnodiging voor a.s. zondag 1 april!


... nog zeven nachtjes slapen en dan gaat mijn galerie open.... Ieks!! Hahaha... Er moet nog véél gebeuren... ik heb om de werkzaamheden heen gekiekt... Vandaag mijn spierballen nog opgezocht om twee planken in de toonbank te maken... is perfect gelukt. Morgen  komen mijn schilderskwaliteiten weer van pas... en daarna ga ik even achter de naaimachine en vervolgens denk ik dat ik de breipennen ga pakken... O ja... en natuurlijk de volgende E-book afmaken....

Kom je ook zondag?

Het adres is Trasmolenlaan 12 in Woerden. Het is niet moeilijk te vinden. De routebeschijving vind je hier. 

Enneh... 1 april... is geen geintje...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

... een kijkje...


... een kijkje binnen... langzamerhand wordt het hier wat rustiger... leger... netter... De keuken is weer wit... die zat werkelijk waar van onder tot boven onder de chocomelspatten... Volgens mij waren de vorige huurders dól op chocomel... ook de stroopklodders op radiatoren zijn eraf gespoetst... de stroopwafels werden natuurlijk bij de chocomel geserveerd en op de radiatoren opgewarmd.... dènk ik, hahaha.


Zoals je ziet is het licht hier héérlijk. Ik zit op het westen en heb aan twee kanten een lap aan ramen... radiatoren en lamellen (die als ik binnenkom helemaal weggeschoven worden en als ik weg ga helemaal dicht gaan), een rood zonnescherm die ik pas halverwege de dag uitdraai. De vloer was door de vorige huurder héél goed gedweild.... maar met véél te véél sop... de vloer was her en der wittig uitgeslagen... hahahaha, ik dacht dat het vuil was.... schuimen dat het deed toen ik ging moppen, hahaha. Het enige jammere is, dat de vloer op twee plaatsen flinke krassen heeft, maar gelukkig heb ik een dikke stoel... die staat er lekker bovenop!!


Zoals je ziet is er ook glaswerk te zien op de foto's... Tja... ik hou van mooi glaswerk. Ik kwam dit een tijdje geleden tegen... en ik kon het niet laten staan en heb ze ingekocht...


Ik ben nu lekker bezig alles een plekje te geven en ik probeer de ruimte te vullen. Ik heb natuurlijk nog niet de ruimte helemaal gevuld, want in het vorige kantoor had ik lang niet zo veel plek als hier. Hoekjes maken... alles prijzen... gek hoor... het lijkt allemaal héél echt, hahaha.


Ook heb ik posters aangebracht op de ramen en een bordje open/gesloten. Alleen de bel moet nog worden bevestigd, want de bel van het kantoor zelf kan ik niet horen. Iemand met "normale" oren zou het wel horen, tenminste ik neem aan dat de receptie hier vroeger normale oren had, hahaha. Maar ik hoor totally  niksos. Rem heeft op de bel gedrukt terwijl ik in de hal stond onder de bel !! en nog ging er bij mij geen belletje rinkelen. Waarschijnlijk is de bel qua toonhoogte in het spraakgebied... want dat gedeelte hoor ik het minst. Er komt dus een degelijke DING-DONG...


De witte manden van een aantal weken geleden zijn nu gevuld met Tilda-spulletjes. Ik heb een paar dagen geleden weer een bestelling gedaan van de nieuwste spulletjes en wat stofjes van Tilda. Ik hoop die volgende week binnen te krijgen.


Mijn houten doosje stond in het vorige kantoor met één zielig doosje thee gevuld... en heeft nu allerlei mooie bandjes als inhoud.... véél leuker dan zakjes Turkse appelthee... Hoewel de thee wel lekker is hoor, maar die heeft nu een ander plekje in de keuken gekregen. Kastjes zat!


Dit kamerscherm heeft Rem vanochtend opgehaald. Het verstopt namelijk iets... Iets, ja...., maar wát weten we eigenlijk ook niet. Erachter zit één buis, met daaraan twee aparte koud waterkranen, zoals bij een wasmachine... Maar dan op ooghoogte ?? Mij een raadsel... misschien van een koelkast met ijswatertap en een ijsblokjesmaker ?? géén idee! Maar die kranen moeten natuurlijk wel uit het zicht, en ook hier mag ik niet aan het timmeren gaan dus was dit de makkelijkste en goedkoopste oplossing. Een kamerscherm van Markplaats van € 35,00. Kan ik er gelijk leuke jurkjes aan ophangen. Toen Rem hem binnendroeg was 'ie nog mooier dan ik dacht, lekker vergrijsd... niet strak, maar mooi beschadigd, perfect!


Hier is de andere mand op de side-table waar in het vorige kantoor mijn trio aan lockers stond. De lockers staan nu ergens anders en zo komt de side-table véél mooier uit. Kijk de hummeltjes aan paspoppen met de kleinste jurkjes aan... het komt zó mooi uit... Ik voel me net zo'n Laura Ashley winkel van vroeger. Mijn ouders kwamen daar vroeger om behang en gordijnstof uit te kiezen en te kopen. Ik dwaalde door de héle winkel om alles te bekijken en in me op te nemen. Ze hadden er van alles, stof, behang, meubels, tig soorten deurknopjes, lampjes (het stond ook altijd zo mooi neergezet... moet ik nog wel leren heb ik de afgelopen dagen gemerkt...) ... en romantische meisjesjurkjes... Ik vroeg mijn moeder heel goed naar die jurkjes te kijken om er ook voor mij eentje te maken, want die jurkjes hadden prijsjes die niet in mijn moeders portemonnee zaten... en ook niet in die van mijn vader, hahaha.


Kijk ik ben een voorraad kop en schotels aan het verzamelen voor een high-tea bij een workshop... of gewoon voor als je in de winkel aan komt waaien en trek hebt in een bakkie. Ik heb inmiddels ook een koffiezetapparaat, maar ik moet eerst even een testpersoon treffen om te kijken of ik nog weet wat de verhouding van de schepjes koffie ook alweer is, want thuis hebben we een Senseo. Wij drinken (lusten) geen koffie. Ook de workshop ga ik eerst maar eens uittesten, ik ben liever voorbereid, zodat ik weet of ik hèt kan. Want mijn ouders zijn dan een kei in lesgeven (van medeleerlingen gehoord), maar dat wil niet zeggen dat ik dat ook kan/durf. Ben nu nog in bedenk-fase ('s nachts natuurlijk)...


Op mijn vorige kantoor had ik gewoon een doos met allemaal enveloppen met een artikelnummer erop voor de knoopjes die ik had... Tsja... laat dat envelopje nu verrekte lastig een knoopje zichtbaar. Dus die moesten er allemaal uit. Maar ja, ik heb natuurlijk ook niet één-twee-drie honderdzoveel plastic buisjes voor de knopen. Dus... ik prakkedenken... en denken... en ineens.... een letterbak! Natuurlijk! Alleen waar vind ik zo'n ding... Markplaats! Voor twee tientjes een héél oude met metalen kruisjes op de kruispunten, een pláátje! Die blijft natuurlijk ongeverfd, hij is lekker stoer zo.


Zoals je ziet is de muur dieprood (niet mijn favoriet, maar ik heb exact deze kleur in mijn woonkamer gehad aan één wand en was er toen helemaal weg van). Het is mij te donker, maar doordat de kamer zo licht is stoort het niet. Ik heb hem liever wit of grijzig wit, maar het is nog niet bekend of ik dat mag doen... dus.... we wachten af...


De lades zijn nog leeg, maar de kast heeft al her en der wat vulling...


De Elodie-jurkjes hangen gezellig aan de zijkant van de kast.


Deze houten koffer staat niet voor de show op de grond, of eigenlijk wel, maar er komt nog wel van alles in te liggen... komt er aan, komt er aan...


Zoals je ziet is de brocante vogelkooi meegegaan. Een beetje ruimte vulling in de hoogte en blikvanger vanaf buiten. De kooi is nogal opvallend, en dat kan ik wel gebruiken. Maar het is ook een leuk ding om van alles in te zetten of aan te hangen... komt ook nog...


O ja, hij is niet te koop, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De RAL kleur is wit-wit...


De ooit zwarte ronde tafel is nu wit, hier op de foto glimt 'ie nog, omdat 'ie nat is, maar het wordt een pláátje.


Deze tafel was van een soort teakhout... en is nu een witte tafel voor de workshops... Aan de kopse kanten zitten dit soort details... zó mooi vind ik dat altijd.


De zijkant van de kast waar wat jurkjes in kunnen hangen... en allerlei leuks ingelegd kan worden... Ik kijk uit naar aanstaande zaterdag, want dan hoop ik toch een heel eind te zijn met de inrichting. Het zal heus nog  niet af zijn... dat moet groeien... en er moet nog het een en ander binnen komen... Ik ben helemaal in mijn element!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Já, m'n poezenklokje staat er weer!!

Daar is ze weer... mijn poezenklokje... nog niet op een vaste stek... 

M'n poezeloereklokje staat er weer... Nu nog gezellig op de side-table.... dat was de enige veilige plek vandaag, want er schoof steeds een ander meubelstuk het pand in... en deze kant van de muur bleef lekker rustig...

Het was vanochtend om kwart over zeven, verrekte vroeg, dat de wekker ging... Ja... op zaterdag niet helemaal vrijwillig, maar toch ook weer vlotjes wel uit mijn bed gestapt. Om kwart voor acht aan m'n ontbijt en om acht uur in de tuut samen met Rem naar het autoverhuurbedrijf en tien over acht was Rem bij het verhuurbedrijf afgezet en om kwart over acht zat ik op de vrij lege snelweg naar Woerden. Ik ga ondertussen allerlei losse spullen een plekje geven...

Zo ziet het kantoor er nu uit... nog een beetje rommelig, maar zo heb je wel een indruk... 

Om een uur of tien (of zoiets) komt Rem met Leon, die gelukkig een handje komt helpen, met de bus aangereden. Als eerste komt mijn bureaublad, daarna het bureauonderstel, dat gelukkig wieltjes heeft en via de entreehal door de grote hal kan fietsen naar de deur... en al snel ligt het bureaublad weer op z'n plek. Ik heb mijn bureau met z'n kopse kant bij het raam gezet. Daarna komt de ladekast, die weegt gelukkig niet zoveel en daarna de lóód, lóódzware kast met twee deurtjes. Ik heb het lichtste klusje, ik zorg er voor dat de toegangsdeur met dranger niet dicht gaat...

Vanaf een stoel nog een kiek richting de lóódzware kast...


Daarna gaan ze terug en brengt Rem Leon naar huis. Ik sluit de boel af en ga ook naar Gouda terug. Thuis even wat drinken en gaan we mijn mooie zwarte ronde tafel uit elkaar halen, want die gaat ook verhuizen. Het wordt voor mijn gevoel te vol in huis... Er is pasgeleden ook een grote kooi van Spetter (een valkparkiet) in huis bijgekomen... Ik merk dat ik geïrriteerd raak dat ik geen ruimte om me heen heb en werkelijk overal wel iets zie staan... te veel zie staan. Ook de brocante vogelkooi wordt ingeladen. Om 11:00 uur gaan we op pad om de toonbank in Dordrecht te gaan halen. Aangezien we niet weten waar het in Dordrecht is (de TomTom weet het wel, daar niet van), maar of het in het oude gedeelte van Dordrecht is... dan kost dat wat meer tijd om met deze gigantische huurbus daar doorheen te laveren (Rem komt wel vaker in Dordrecht in het centrum... en hij wil liever met deze bus daar niet in rondkarren).


We zijn dus op tijd en Rem heeft mazzel het is wel in een oud gedeelte, maar niet in het Centrum, pfew... we kunnen de auto makkelijk kwijt en geen gekriebel met bochten nemen. Alleen... de eigenaar van de winkel is er nog niet... Rem belt en spreekt in... We wachten even... maar hebben even later toch best wel honger... gelukkig is de buurman van de winkel een Turkse bakker en gaan we een Turkse pizza opsmikkelen.

Bridget zit heerlijk rond te neuzen, waar alles staat... of de stoel goed rondjes draait...

Uiteindelijk neemt de man op en bleek hij onder de douche te staan, hij woont achter de winkel dus binnen 5 minuten staat hij op de stoep. De toonbank is strakker dan ik verwachtte (de foto was lichtelijk wazig), maar hij is wit, niet te groot, niet te klein, zit stevig in elkaar en er kunnen nog planken ingemaakt worden, zodat je een printer, tasjes en allerlei ander klein spul in op kan bergen en ook niet onbelangrijk... het kost maar € 20,00. Hij moet wel een likje verf hebben met eerst nog her en der een beetje plamuur, maar dat is een klusje dat morgen op het programma staat, hahaha. We brengen alles naar kantoor en rijden dan weer terug naar huis. Rem gaat even lenzenvloeistof voor mij halen en ik een paar potten witte matte verf, schuurpapier en houtlijm. Een frontje van een la van een kast, die we al eerder deze week hebben verhuisd, heeft een losse snipper hout... en die moet even gelijmd worden. Daarna nog even thuis wat drinken, vervolgens laden we de stoelen in die ik in september niet kwijt konden in het kantoor hier en al die tijd gewoon in onze slaapkamer hebben gestaan. Maar omdat ik ruimte wil, mogen ze van mij héél graag weg. Om 15:00 uur gaan we weer op pad. Bridget gaat gezellig mee. Om 16:00 uur worden we verwacht in Oude Tonge om een tafel op te halen.

Ook de buitenruimte is gecontroleerd... vanuit mijn raam is een soort binnentuin die om het pand heen loopt en waar je in de zomer ook kan zitten... moet alleen nog even ontdekken welke deur ik daarvoor nodig heb...

We rijden nog steeds in Zuid-Holland, maar wat een ruimte heb je hier. We worden door de TomTom geleid naar een smal geasfalteerd pad, het straatbordje is een betonnen steen die bijna is omgekieperd, maar nog net wel te zien. Ik denk als het gras in het voorjaar gaat groeien is de steen uit het zicht. We komen bij een losstaand gezellig huisje met een enorme loods erachter vol met meubels en de tafel staat hélemaal achterin. De eigenaar vist samen met Rem de tafel van achteren naar voren en zet hem ook nog samen met Rem in de bus. Rem Sjort de tafel vast en we gaan op weg naar Brielle... om een trolley op te halen. Binnen een minuut of 40 zijn we daar en deze keer in een woonwijk. In twee tellen staat 'ie in de bus en ligt 'ie aan de lijn. Hup weer naar Woerden en de boel uitladen... Hè, hè... daarna naar huis... ik knikkebol geregeld in de auto... mijn ogen wegen als dieplood... Daarna bij thuiskomst... overstappen in mijn auto, achter Rem aanrijden om de bus terug te brengen. Vervolgens weer terug en dan nog wat boodschapjes doen voor vandaag, morgen en maandag... Daarna met de benenwagen voor deze éne keer een patatje halen... ik heb geen fut meer om in de keuken te staan... De kinderen vinden het hélemaal niet erg... Bij thuiskomst... ik plof op de bank en ik verzet géén poot meer.... ik ga zo knorren.......

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Tjoek, tjoek, tjoek...


.... tjoek, tjoek, tjoek... morgen gaan we beginnen met het verhuizen van de grote meubels.

Als eerste breng ik Rem naar het verhuurbedrijf om een bus te halen om 08:00 uur (hellepie)... Ik ga dan vervolgens gelijk door naar Woerden om de laatste schoonmaakklusjes te doen en daarna kan ik gaan beginnen met het inruimen van de keuken en een ladekast. Ook de planken in de opslagruimte moeten worden gevuld en logisch ingedeeld. Ook wat manden kan ik vast vullen...

Vanavond hebben we de laatste keer de auto gevuld met de laatste losse en kleine dingen uit het oude kantoor. Morgen gaan de grote meubels in de verhuiswagen. Mijn bureau, weegt een ton!, mijn kast, weegt twee ton en een ladekastje, zonder lades weegt gelukkig géén ton.

Daarna gaan we een toonbank ophalen in Dordrecht, vervolgens een grote werktafel (voor de workshops) in Oude Tonge en daarna nog een trolley in Brielle... Er moet nog van alles op z'n plek worden gezet. Ik zal daar denk ik ook nog wel even zoet mee zijn.

Mijn oude kantoor was niet echt groot, maar man, man, man, wat een hoeveelheid had ik er in opgeborgen zeg. We hebben afgelopen week 5 x met 2 auto's mudvol heen en weer gereden en vanavond met 1 auto. Nu is het kantoor op die 3 meubelstukken na helemaal leeg... zálig!


Ik heb er zin in om de nieuwe ruimtes handig, maar vooral ook gezellig in te richten... Ik heb Sanselig Sommer van Franciska Munck-Johansen als inspiratiebron erbij gepakt. Wil niet zeggen dat ik dat direct kan creëren, maar ik ben helemaal weg van die sfeer...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Wat nu?? Collie-Collie.com gaat verhuizen!


Ja!! Er is getekend... en gisteren om precies te zijn... Ik verhuis met Collie-Collie.com naar Woerden. Mijn huurprijs verandert niet, maar de locatie wel... en de ruimte ook.... een bálzaal. Ik gebruik de overtreffende trap, maar je kan er wel een Weense wals in doen hoor, hahaha. Ik heb nu ook meerdere ruimtes tot mijn beschikking. Eén ervan is iets kleiner dan ik nu heb en wordt mijn "rommel" ruimte waar ik ook de foto-werkbeschrijvingen maak en natuurlijk ook troep mag maken, hahaha. Dan ook nog een opslagruimte met een heleboel planken, heerlijk om alles nu eens ruim neer te kunnen zetten, zodat je alles zo kunt vinden. Is wel handig voor zo'n chaoot als ik.

Inmiddels heb ik de schuifdeuren al aardig door, welk knopje voor wat is. Deuren open als je buiten staat en naar binnen wilt of dat de deuren dicht blijven. Deuren open als je naar buiten wilt of handmatig zodat je daarna dan naar buiten kan gaan... en dan ook nog een combi van die twee... Zie je het voor je... Rem die buiten staat en ondertussen sta ik op de knopjes te drukken... "Sesam open U" ... of "Sesam opent niet" hahaha. Dan kom je in een voorhal, met enorme zware deuren... ze kunnen gelukkig ook vastgezet worden (open dan welteverstaan)... Daarna kom je in een hal daar past mijn woonkamer een keer of twee in... Ook daar kan je héél goed een Weens walsje wagen. O ja, ik hoef geen trappen te lopen en als ik boven zou zitten ook niet, want er is een lift.

Een andere ruimte is net een soort woonkamer met een open keuken... Een prachtige kastanjekleurige houten vloer ligt er in (foto's komen nog hoor) en die heb ik er niet zelf in hoeven timmeren. Bijna twee wanden met ramen, met enorm veel licht.

Het ligt in de bedoeling dat ik op zaterdagen ook open ben, zodat de stofjes en jurkjes en allerlei ander leuks van dichtbij bekeken kunnen worden. Ook is het de bedoeling dat er af en toe workshops gegeven worden met een high tea of lunch erbij. In de keuken kan ik zelfs koken... als ik zou willen hè, want koken daar ben ik niet zo'n ster in... zeker niet elektrisch.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Wat ben ik nu weer aan het uitspoken...


Een heleboel wit... kwasten... verf... schuren... stofvrij maken... ontvetten... weer schuren... ontvetten... en weer kwasten... en ik heb het ontzettend naar mijn zin!! Hahaha... ik zit even niet achter de naaimachines... want ze staan bij de naaimachineboer... voor hun jaarlijkse inspectie en een nieuw draadinsteekdingetje... Ik doe al een tijdje zonder, vroeger wist ik niet beter... maar eenmaal gewend blijk ik een verwende prinses te zijn en gewoon verlang naar dat draadinsteekdingetje, hahaha.


Nee, dit is geen mand voor een hond... Kirsten en Bridget vonden het wel een goed formaat voor een hondje of een poes... dat vonden ze ook wel een strak plan, maar nee, ik vind een fladderende Spetter en een snuffelende Chanel een prima koppel hier in huis.


Kijk hoe vind je hem geworden? Ik heb er twee hè, en daarachter staat een grote prullenbak. Die ik op mijn kantoor heb is een formaat schoenendoos en die is een beetje te vlot vol, dus nu een groter exemplaartje en die is nu ook lekker gewit. Ik ben de hele middag zoet geweest met het verven. Een vlak oppervlak is toch een stukje vlotter wit te krijgen, maar ik zit terwijl ik zit te verven een filmpje te kijken, want ja... het hoeft toch niet strak in de lak, haha. Wat ik aan het schuren en verven ben geweest, staat nog niet helemaal op de kiek... zal ik morgen even doen, want het is nu een beetje te donker...

O, ja... op de bodem van die manden komt een vrolijk Laura Ashley behangetje... ben nog aan het ienemienemutte lichtblauwe of roze bloemetjes... of van allebei één... kan natuurlijk ook!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Mijn kantoor...


Zo... eindelijk kiekjes van een opgeruimd kantoor... Dit is mijn "theehoekje". Als ik het niet vergeet... geregeld zet ik de waterkoker aan en vervolgens... vergeet ik in te schenken... tenzij ik het koud heb natuurlijk. De verwarming doet het nog niet optimaal, maar ik heb gelukkig een bijzetkacheltje. Anders is het 's ochtends 16 graden, niet ècht een lekker temperatuurtje.


Als ik achter mijn naaimachine zit en ik kijk naar rechts dan is dit mijn uitzicht... Allemaal laatjes vol met lintjes, klossen, knoopjes, kantjes etc. Inmiddels heeft de paspop achter de stoel ook iets aangetrokken... in het marine blauw... Bridget vond mijn idee voor een andere versie helemaal super... Deze is geschikt voor de zomer èn de winter.


Ook is de poezenklok present. Kunstwerkjes van de kinderen o.a. van Bridget... de zwarte poes heeft zij gemaakt, deze heeft geen batterijen nodig.


Deze heeft Kirsten voor school gemaakt. Zoek de verschillen...


Mijn bureau is nadat de foto's zijn genomen weer in gebruik en is voor mijn doen héél netjes!


Kijk de lapjesdeken verdoezeld de lelijke bekleding van de stoel, wat een vrolijk gezicht. Ik weet gelijk wat me te doen staat hahaha. Bridget gaat wel eens mee naar kantoor, en het is voor haar een stuk gezelliger stoeltje met al die bloemetjes en kleurtjes. De paspoppen zijn even verstopt... maar binnenkort komt er eentje te voorschijn hoor.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Kantoor onherkenbaar...


Gisteren druk bezig geweest mijn kantoor op te ruimen, want vandaag werden er foto's van mijn kantoor genomen voor Inbox Business Center. Ik wist eerst niet waar ik moest beginnen, maar bedacht toen dat ik alles wat ik NIET in beeld wil hebben, maar eerst een plek moest geven. In laatjes, vakjes, ladenkastje... en vooral wel graag op de goede plek, hè. Dumpen kan natuurlijk wel, maar dan moet ik het later nóg een keer doen... en daar heb ik géén zin in...

Wat kan een mens, als hij even niet oplet (effetjes niet èn half aanwezig door ziekte) een puinhoop rommel/rotzooi/puinhoop kweken, zeg! Ik heb ook m'n stofzuiger van huis meegenomen, want hier is er nog niet eentje aanwezig in het "werkhok". Want met een bezempje, stoffer en blik begin je hier ècht niets. Alles wordt opgetild. Schoonmoeders kan komen controleren, hoor, er is géén stofwolkje te bekennen!!!

Dozen met daarin voorbereide patronen voor Farbenmix en voor Collie-Collie.com eens netjes opgestapeld, uit het zicht, hahaha. Tussendoor een stofje gezocht voor een verzoekje bij mijn aankomende patroon en toen mijn kamer klaar (vandaag....) was ook al geknipt, goed hè!

Ik heb van Bridget haar lapjesdeken geleend om over mijn luie stoel heen te draperen. Ik moet daar nog steeds hoezen voor maken (ik heb twee van die stoelen), maar het komt er maar niet van... dat heb ik wel met meer dingen, hahaha. De luie stoel is gelijk superleuk!

Ik heb ook de gang even gestofzuigd om alle losse vlokken tapijt (er lag ook rood van het kantoor van Inbox Business Center zelf) op te zuigen, gisteren is er namelijk antracietkleurig vloerbedekking gelegd, wat een verschil kan een tapijtje maken, zeg.

Vandaag heb ik even wat paspoppen aangekleed, zodat er in dit voorbééldig opgeruimde kantoor wèl te zien is wát er in dit kantoor gebeurt... toch? De groene glazen vaas van mijn moeder gezellig met vrolijke neprozen gevuld... die blijven altijd vrolijk toch? Ik zit hier op het oost-zuiden dus èchte bloemen/planten zijn zo vertrokken als het zonnetje schijnt... dus ik heb leuke nepperts...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Wiebelende sokjes op het kantoor...


Afgelopen donderdag had Bridget 's middags vrij omdat de juffen en meesters een Studiemiddag hadden. Ik ga met Bridget tussen de middag lekker thuis lunchen en daarna een dvd-tje halen en dat ze bij mij op kantoor dat kan kijken en ik deels toch nog even verder kan gaan. Ook heb ik een tas met knutselrommeltjes verzameld. Bridget vond het helemaal tof dat we een dvd-tje gingen kopen... Ze vroeg of zij ook een dvd-tje van haar zakcentjes mocht kopen... Dat vind ik prima, ze heeft zoveel centjes gespaard, daar mag best een wat eurootjes van af voor een dvd-tje.


Na de lunch (broodje knak) gingen we op stap. De dame bleef gelijk bij de uitverkoopbakken staan en viste 3 dvd-tjes uit.. 3 voor € 5,00. Ons ben zunig, hahaha. Ik heb een leuke dubbel dvd van Heksje Lilli gekocht. We brengen ook nog een tas met kleding retour van de H&M naar het postkantoor. Ramon had een paar leuke blouses, knalblauw, knalgroen en knalroze gezien bij de H&M, dus die besteld. Ze waren € 9,95 per stuk, dus dat is een mooie prijs. Maar helaas zijn ze voor Ramon véél te wijd. De lengte van de mouwen zijn prima, ook de lengte van de blouse, de schouderbreedte is ook goed, maar hij past er verder wel twee keer in. Dus die kunnen retour. Ineens zie ik dat we weer een Jamin hebben... YES... alle Jamin's waren in Gouda ineens weg... leuk dat 'ie er weer is. We duiken gelijk bij de snoepbakken en gaan een zakje met lekkers vullen... Daarna... snel terug naar de tuut en niet lang daarna zijn we op kantoor. Meisje installeert zich lekker in twee stoelen... Ik zet mijn laptop op haar beentjes, even een tas eronder zodat hij een beetje recht staat... een pakje sap erbij... snoepjes... wat wil een kind nog meer, hahaha.


Ze kiest een filmpje uit en pakt wat lekkers. Ik ga ook een filmpje meekijken, een Bratz-filmpje... Ik pak natuurlijk ook mijn zakje met snoepjes, wat te drinken erbij... en rol met mijn bureaustoel naar haar toe. Tijdens het zingen in de film wiebelen Bridget's voetjes heen en weer, een komisch gezicht.


Hup weer een snoekduik in de snoepzak. Na de film ga ik weer verder met het nieuwe patroon... Bridget wil ook nog een filmpje met De Puppies bekijken (hoe de film heet weet ik niet, maar er komen veel puppies in voor). Nou vooruit... alleen vergeet ik even dat ik natuurlijk wel op tijd naar huis moet voor het eten... Nou... ja... ik bel deze en genen wel even dat het wat later wordt... Ben ik eens een keertje laat thuis, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS