Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Alles gaat na betaling direct op de post, zodat je er snel mee aan de slag kan.

Ja, bandjesalarm... Als je deze foto bekijkt zal je wel denken... "Die Collie mag wel eens leren strijken"... Nou... dat heb ik gedaan, maar dan eindigt het weer zoals je het nu ziet... Grumble...

Het bandje is gekrompen in de was. De stof niet, want die was al gewassen. Het gekke is, dat dat bandje totaal geen katoen, linnen of enigszins andere natuurlijke stoffen c.q. bezit. En ik dus geen krimpneigingen verwacht... Ik heb het bandje al eens gebruikt in een bodywarmer en cape, die wel eens gewassen zijn... op een wolprogramma (dus koud), omdat de bodywarmer en cape van wollen mantelstof zijn. Maar dan nog... zo'n bandje als dit... daar verwacht je toch niet van dat het krimpt?

Nu... ik haal het bandje er gewoon af. Zo'n ramp vind ik het niet. Ik ben toch niet zo bandjesachtig of romantisch roezeltjes e.d. aangelegd (behalve als ik meisjeskleding maak), dus... geen hartzeer.

Wel gek trouwens dat ik in meisjeskleding helemaal los ga en dan eigenlijk kleding maak die ik als klein meisje in mijn fantasie voor me zag. Of in winkels (Laura Ashley bijvoorbeeld). Zou het dát misschien zijn? Hoewel mijn moeder mooie jurkjes maakte, ook met bandjes en roezeltjes als dat in het patroon vermeld stond, want mijn moeder hield zich strak aan het patroon. Als ik vroeg om iets te veranderen of het wijder, langer wilde of wat dan ook, dan zei mijn moeder dat ze dat niet kon en ik dat later als ik groot was maar moest proberen. Hahaha en nou... proberen doe ik het zéker, maar niet voor mezelf, hahaha.

Kijk, dat is nog eens goed begin van de week. Op maandag komt Bridget tegenwoordig weer thuis eten (op dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag ook hoor, want ik werk natuurlijk weer thuis)... en dan wordt er ineens aan de deur gebeld... en wordt er een lekker groot pakket naar binnen gedragen. En nóg leuker is, als je dat als ukkepuk van 10 lekker open mag peuteren.... met een scháár!!


Wees niet bang... ze kan niet door het karton heen boren/snijden want de schaar is zo bot als het maar zijn kan en krijgt als het mazzel heeft nèt de plastic tape kapot, hahaha. Dit soort pakketten zijn trouwens aan de bovenkant met 3 lagen karton en dán nog een dubbele laag plastic... als je daar met je schaartje doorheen kan komen ben je héél knap.


Maar je ziet Bridget héérlijk genieten, lekker open maken, peuteren... tape wegtrekken... steeds een stukje verder naar "Wát er in zit!!".


Ah... weer een kiertje open gekregen... Ze probeert te gluren, maar ziet alleen maar karton aan de binnenkant...


Hè, hè... de dame kan eindelijk zitten en klapt de doos open... Tsjeetje, nóg meer karton!!


Maar dan... de buit... Tilda stofjes en bandjes. Bij deze foto ging het eigenlijk niet zozeer om de bandjes, maar dat je vooral kunt zien hoe kunstig Bridget zondag twee laagjes nagellak op elkaar heeft aangebracht. De onderste laag is blauw... en de laag daarboven is krijt-nagellak... dat er plekjes niet beschilderd lijken, dat zie je goed, dat hoort, dat doet de nagellak namelijk uit zichzelf, hahaha.


Vijf soorten stofjes in lieve blauwe tintjes op een lichte ondergrond.... Die allemaal bij elkaar passen.


Het bandje met sterretjes past er ook bij.

Leuk rijtje toch... en er komt nog meer.... begin April... dan komt er een ander stoffenmerk bij in de winkel... met een bom aan kleurtjes!!!

Dit rokje schiet niet ècht op, maar ik ben er toch steeds efkes mee bezig... Deze berg had ik vrijdagmiddag op mijn tafel liggen.


Wat bandjes, randjes en kantjes samen met Bridget uit de kast geplukt, het rode stippel- en de kersjesbandje had ik speciaal voor bij het rood-witte stofje gekocht (niet deze maar een ander rood-wit stofje, en die bleef dus juist bandjes-randjes vrij, hahaha).
 

Maar goed vanochtend even in mijn restantjes van dit project gedoken (ik heb altijd een tasje bij mijn project liggen met alle restjes, je weet maar nooit hè, als het af is gooi ik het pas weg.

Gelukkig heb ik nog een strookje van de rood-witte stof. Ik ga de bovenkant dus maar doen zoals het bij de èchte Amy-Lynn hoort, maar ik denk dat ik de rok er niet aan ga rimpelen, maar met plooitjes eraan zet... Ik  kan het blijkbaar niet laten om er iets aan te veranderen.

De stand van zaken wat betreft het rokje voor Bridget. Ik had vrijdag al een berichtje willen plaatsen, maar allebei mijn fototoestellen waren qua batterij leeg... dus ik dacht... doe effe modern en pak mijn mobiel om een kiekje te nemen, dan stuur ik die door naar de laptop en hups... bij het blogberichtje voegen... Niet dus hè... foto is te groot om te verzenden?? Waarom kan ik dan kiekjes nemen als ik ze niet kan verzenden?? Mobiel in Rem z'n handen geduwd met de opmerking "Los het effe op"... ook niet dus...

Een paar daagjes later, vandaag dus, met een fototoestel met opgeladen batterijen kiekjes genomen. Pfff. De stand van zaken is, dat inmiddels de taille-/heupband, deze keer gemaakt van tricot, er op zit. Volgens Bridget zit het super.


De rok is nog niet versierd met allerlei toeters en bellen, wat nog wel de bedoeling is... en ik twijfel af en toe flink... Maar het kantje en de bandjes die erop komen, zijn exact de kleur van het jasje wat erop komt... en zag er in mijn hoofd héél leuk uit en Bridget wilde dat juist allemaal zo graag. Hm... ik moet dit óf gewoon doen... óf even afwachten, jasje bakken, legging en shirtje bakken en dan beslissen of dit de Amy-Lynn, model D zonder kantjes en roezeltjes wordt... of toch met alle toeters en bellen...


De tricot band is half omgeslagen, zo vond Bridget hem het mooist. De twee roklagen heb ik gerimpeld met de locker en aan de tricot band gezet. Gaat zó flitsend. Ook geen elastiek nodig, mooi hoor.


De ruitjesstroken werk ik af met een breed wit satijnbandje. Ik had niet genoeg stof om een mooi zoompje te maken èn lengte te behouden, want het is een stofrestantje. Bridget lijkt momenteel wel aan de Pokon ze groeit ineens flink, ik wil niet dat 'ie korter wordt en het rokje is ook voor de herfst en winter, dus... Ik heb het satijnband alleen nog maar één keer vastgestikt en netjes omgestreken, maar moet het nog een keertje stikken. Daarna moet ik eerst de rok eens op een paspop doen om te kijken of ik nu wèl of niet de boel ga versieren... Dus morgen NIET vergeten paspop mee naar huis te nemen, hahaha.

Sjucht... dat wordt woensdag denk ik beginnen aan de andere kledingstukken van de "mini-collectie". Ik kan wel kiezen waar ik zin in heb. Een zachtgroen legginkje, knalrood shirtje of een groen jasje. Ik kan natuurlijk ook beginnen aan het stippelblousje, A-lijn rokje of korte broek, maar dat schiet niet op voor het rokje... wordt dus nog vervolgd...

Bridget had deze week een rood lapje uitgekozen voor het fronsrokje van Mme Zsazsa, maar daarvoor bleek het lapje te klein. Nu had ik wel gezegd, dat we dan wel een recht basis fronsrokje gaan maken, maar het wordt qua lengte wel een tikkie te kort vermoed ik. Dus bedacht ik dat Bridget er dan wel een onderrokje onderuit kon laten piepen. Ik heb nog witte poplin liggen en misschien met een rood rolzoompje krijg je een vrolijk contrast.

Vanmiddag ging ik Bridget bij een vriendinnetje ophalen en ik moest even naar het Postkantoor om een pakketje weg te brengen en ineens zie ik De Kreatief in de verte en bedenk ik dat Bridget gewoon leuke bandjes aan het zoompje moet stikken. Dus wij naar De Kreatief, Bridget duikt gelijk in de bandjes en komt met een ruitje en een stippeltje terug... Ik loop even later ook nog even te snuffelen. Ik vind de stip qua kleur het beste bij het lapje passen en we snuffelen verder. Ineens vind ik ergens boven de bandjes allerlei kantjes, dat kan Bridget niet zo goed zien. Er ligt een vrolijk kersjes- en appeltjesbandje... Tsja... dat is hem!! Bridget is het er hélemaal mee eens. Ze had ook nog een leuk blauw geborduurd bandje gevonden, maar laten we ons eerst maar richten op dit rokje. Mijn kasten en lades puilen nog steeds uit, dus...

Het wit waar het lapje hier op licht is geen poplin hoor, zoals je ziet aan het structuurtje. Het is nu donker en door het lamplicht krijg ik het rood anders niet goed op de kiek, maar wel met een witte contrastkleur achter het lapje. De broek Katinka die bijna af is ligt eronder. Het schiet niet zo op, omdat het overal tussendoor moet, maar ik hoop dat 'ie morgen af is, zodat ik aan andere dingen kan gaan werken die staan te trappelen om onder mijn machine te gaan liggen, hahaha.

Kijk eens wat er vanmiddag bij binnenkomst op de deurmat lag... een enveloppe vol met vrolijke bandjes! Gewonnen bij een Give-away van Astrid, van het blog Astrids Atelier... Ze heeft een pracht van een webwinkel Hippe-Bandjes met allemaal bandjes, etiketten, snaps en snapsversieringen en er komen steeds weer nieuwe leuke items bij.



Ontzettend bedankt voor de vrolijke bandjes, etiketjes, sticker en vrolijke kaart. Ik ga daar samen met Bridget allerlei creaties mee versieren!!



Allemaal vrolijke kleurtjes...


... etiketjes en sticker...


... katoenen kantje met satijnbandje...


Leuk hè, zo'n verrassingspakket.....


Daar zal ik zéker veel plezier van hebben.

Wat ik er mee ga doen laat ik natúúrlijk zien!

Niet alleen gisteren kwam ik wat moois van mijn oma tegen, maar een aantal weken geleden toen ik een la met allerlei rommeltjes aan het opruimen was... Ik kwam een oude "spoel" tegen met héél oud vergeeld kant, maar ook stukjes kantgekloste witte kantjes die mijn oma voor haar uitzet heeft gebruikt voor haar kussenslopen. De stukjes kant zijn nog steeds prachtig. Ik heb 4 mooie stukken prachtig geklost kant met mooie boogjes en één wat langere in een roomkleurig wit. Waar die voor gebruikt is weet ik niet, het zijn eigenlijk twee stukken die mijn oma aan elkaar heeft gezet, maar qua afmeting weet ik niet waarvoor.

Om ze in een la te laten liggen is eigenlijk zonde... maar ja... wat doe je met losse stukken kant? Ik heb ze gebruikt om de lelijke rand van mijn toonbank te verfraaien. Met witte punaises heb ik ze aan de rand vastgepint... dan blijft het kant onbeschadigd. Ik heb de witte en het roomwitte stuk gewoon in één geheel gebruikt... het is prachtig. De uiteindes, want het was net te veel en dat moois ga je natuurlijk niet afknippen!!, heb ik geknoopt en met een parelmoer knoopje met wiebertjes en een touwtje aan elkaar bevestigd...


De rieten manden hadden nog een mooi Laura Ashley behangetje nodig op de bodem. Ik had behang met roze en blauwe bloemetjes. Die met blauwe bloemetjes waren restantjes en nèt te klein. Dus het is de roze geworden.


Alleen... was het behang net te smal of de mand net te breed, net hoe je het bekijkt. Dat is wel jammer, maar om nu een reepje behang naast te pielen... ik heb geen ervaring met bloemetjes behang, alleen maar rauhfaserbehang, hahaha en daar kan je geen bult aan vallen.


Ik heb gekozen voor dubbelzijdige plaktape... babygroen satijnlint met witte stipjes en blanke nagellak om de uiteinden af te lakken, zodat het niet kan gaan rafelen.


Kijk, zo staat het lintje bij het behang... Ik vind het snoezig... mooi wit riet... roze Laura Ashley behang en het stippeltjeslint als oplossing en een prachtaccent!