Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Dit was mijn noeste arbeid van afgelopen donderdagavond. De sjaal bestaat uit 63 vierkantjes. De lange horizontale banen had ik woensdag al gedaan en ik heb de hele avond de korte verticale banen gehaakt. Alles moest twee keer. De heenweg was lusje voor lusje aanhaken om de boel aan elkaar te zetten, de terugweg was aan de andere kant tussen die aanhaaksels een mooi "haakstiksel" te maken, zodat het een mooi strak geheel wordt. Want dit zijn niet gewone hexagons... er zitten namelijk iele boogjes van losse tussen...

Hier heb ik de sjaal gewoon rondom de hals van de paspop gedraaid.

linker foto: achterkant      rechter foto: voorkant

Dit is de goede kant van de sjaal. Ik had expres rood gekozen om de vierkantjes aan elkaar te haken en ik vind dat het een superkeuze was. Die kleur zit namelijk verder niet in de sjaal en daardoor komt elk vierkantje mooi uit.

Dinsdagavond, nadat de tas Urshult klaar was een volgend jeweetweltasje bij de kladden gepakt. Hierin zaten bolletjes katoen en een héleboel gehaakte vierkantjes. Ik ben daar een anderhalf jaar geleden aan begonnen toen ik een periode op de sofa vastgeplakt zat wegens een continue stroom aan ontstekingen en ik het ècht op moest geven. Maar niets doen bevalt me niet zo, en aangezien er toen zo'n haakvirus waarde die allemaal vierkantjes toverde, dacht ik laat ik dat nu ook eens proberen. Mijn vierkantjes zijn wel anders dan die ik het meest voorbij zie schuiven in plaids, en kussenovertrekken en zo, maar het is een leuk modelletje.

Maar ja, leuk zo'n stapel vierkantjes, maar wat móet ik er nu mee... Voor een plaid heb ik te weinig garen en voor een kussenovertrek te veel vierkantjes. Dus... ik ga er een sjaal van bakken. Het is toch nog frips, dus kan nog gebruikt worden, door wie dan ook in huis.




Ik moest er nog wel een aantal bakken, zodat ik van elke kleur 4 stuks had. Ook heb ik de helft van alle draadjes weggestoken (blllggg, wat een saai werkje). Gisteren ochtend het hele stel maar eens op tafel uitgespreid en ik kwam tot een soort van blokken, de volgorde ligt niet vast, want dat is inmiddels al een aantal keer verschoven. Nadat ik dat heb gedaan ben ik naar mijn ouders gegaan, met een "klusje" bij me... ik ga de zomerjas van Bridget uitraderen en misschien ook het jurkje Whiskers, beter te veel werk bij me dan te weinig. Je ziet dat er nog twee lege plekken zijn, daar moest ik nog een leuk gekleurd vierkantje voor haken en dat heb ik gisteren 's middags gedaan.


Zo, een duidelijkere foto van mijn vierkantjes.


Een bolletje katoen erbij om het hele stel aan elkaar te haken. Ik heb een dunner garen uitgekozen, want ik vrees dat ik er anders bij de dunne boogjes niet door kom. Achteraf gezien is het inderdaad een goede keuze.


Hier zit het spul over de gehele lengte in elkaar....


En hier heb ik al wat dwarsnaden gemaakt... ik ben inmiddels halverwege de sjaal geland. Ik doe dit niet continue, want op een gegeven moment krijg ik kramp in mijn hand, dus tussendoor heb ik de zomerjas van Bridget uitgeknipt, althans de buitenstof. De voering moet nog, maar dat ga ik morgen weer doen. Vanavond staan weer wat dwarsnaadjes op het menu...

Hoe is het mogelijk... de tas Urshult uit een jeweetweltasje....is klaar. Dit is een tas die ik ben begonnen te maken tijdens een workshop-weekend in Zeeland met een aantal Sancho-dames. We hadden dat weekend meerdere workshops. De hoofdworkshop was "broek op maat" maken of een "lingerie". Ik had voor de "broek op maat" gekozen, maar op de aankomstdag had Jacoline voor iedereen een tas-pakket gemaakt om de Urshult te maken... Je kon kiezen uit zwarte of blauwe spijkerstof. Hoe is het mogelijk hè, Jacoline, hij is AF!!


De stand van de tas was, dat de voering in elkaar zat, met sierstiksels en één zakje voor een mobiel of zoiets. Hoewel de tas is voor Bridget, en die heeft voorlopig nog geen mobieltje, hahaha. Maar goed... voor iets anders.... En natuurlijk een gat in de bodem om de boel te keren...



De zakkleppen, hèt opvallenste gedeelte van deze tas, moesten nog worden opgestreken... de streepjes van de spelden zijn nog niet helemaal vervaagd, hahaha. De kleppen kan je beiden naar links of naar rechts klappen, en dan is het net wat voor stofje je waar hebt gedaan hoe de look van je tas wordt.


Bridget is terwijl ik de tas aan het inspecteren ben een patroon voor een gymtas voor haar zelf uit te knippen. Het is de Isabella van FM, die leek me wel leuk voor haar en wel te doen... alleen nu ik twee middagen en een avondje bezig ben geweest met mijn tas.... krab ik toch wel even achter mijn oor of dat werkelijk wel te doen is voor haar. Want màn... een tas maken is geen kattenpis hoor. Poeh!!


Bridget zat zich te verbazen over de benummering van haar patroon, maar even later heeft ze het op de laptop gezien hoe het zat en toen was "Oooooooh!!! Gaat dat aan elkaar?!! Oooooh!! en niet alle onderdelen zijn voor dezelfde tas Oooooooh!!"



Ik wilde eingelijk nog een extra zakje maken. Een zakje die echt potdicht is, voor bijvoorbeeld muntjes óf een stel oorbellen. Ik noem maar wat. Maar .... stofjes waren allemaal versnipperde stukjes.... En aangezien ik de schouderband met een rafelrand en zigzag heb afgewerkt...


Heb ik een lapje gemaakt voor het zakje van drie kleine strookjes stof en die net als de schouderband afgewerkt en dan lijkt het net alsof het zo hoort. Ik had nog een klein ritsje, weliswaar een zwart rits met zilveren tandjes, maar dat past er best wel bij.


Toen moest ik gaan bedenken hoe ik het nu ging doen met die schouderband. Bridget groeit nog, draagt haar tas recht, maar ook schuin van de ene schouder naar de andere kant op haar heup... dus een verstelbare band zou wel handig zijn... Hm.... dan heb ik ijzerwerk nodig, van D-ringen of een of ander schuifding... Ik ben daar niet zo in thuis, want mijn romantische jurkjes hebben weinig ijzerwaar nodig, hahaha. Af en toe een drukkertje en een haak en oogje, maar dan heb je het wel gehad. Maar weer zat ik met het fenomeen, te weinig stof, of te smal stof. Dus met een beetje pielen met het een en er achter stikken met iets anders, dusdanig dat het lijkt of er paspelband langsgestikt zit... heb ik een lus voor een D-ring gebakken.

Ondertussen bedacht ik me dat een sleutelhanger in de tas ook wel handig is. Die heb ik zelf ook in een paar tassen zitten en dat vind ik reuze handig, nooit geen gegraaf in mijn tas meer. De sleutel hangt net als thuis op een vaste plek! Gelukkig had ik nog een restje rood-wit gestippeld biaisband en daar de sleutelhanger aangehaakt.

Intussen heb ik al goed in de gaten, dat je bij een tas maken goed vooruit moet denken. Nu moet je dat met kleding ook wel, maar hier kan je niet zomaar even later effe iets tussennaaien... Dus van te voren moet je bedenken wát je precies wilt...


Want zoals je ziet net langs de rand hierboven heb ik de tas afgesloten met een rits, maar eigenlijk bedacht ik me dat te laat, die had tussen de voering en buitenlaag uitgestikt moeten worden. Er zijn tig "foutjes en oneffenheidjes" in de tas, maar voor een eerste tas vind ik het niet een beroerd exemplaar.


Of eigenlijk, dacht ik dat het patroon dusdanig was, dat de tas wel lekker sluit met die twee flappen naar één kant, maar toen de tas af was merkte ik, dat als je de tas neerploft het eigenlijk wat (héél wat) gaat wijken, dus er kan ook makkelijk wat uitvallen. De tas is niet zo goed verstevigd... en dan wordt het plumpuddingiger, niet handig voor een kind lijkt me zo.


Dus heb ik een rode rits er zó flats in gestikt vanaf de bovenkant. De rits is wel een stukje te lang, maar dat ga ik nog wel netjes inkorten en afwerken met een restje stof. Ik  had namelijk absoluut géén zin om naar de stad te gaan voor een rits (en zo is er wéér een oude rits uit mijn oude voorraad).


Je hoeft de rits maar een pietsie open te zetten om de sleutel eruit te kunnen trekken.


Een klein lapje stof, zodat de D-ringen van de schouderband op zijn plaats te houden.


Een inkijkje in de tas.


De schouderriem aan de lus en D-ring.


De tas is lekker ruim, zou eigenlijk ook gebruikt gaan worden als overblijftas, maar dat is inmiddels niet meer nodig, omdat ik thuis werk. Volgens Bridget komt het toch wel goed uit, want nu kan ze haar dikke boeken in de tas stoppen en hoeft ze die niet meer onder haar arm mee te zeulen naar school. Dus... komt het toch nog goed uit.


De tas, met de flappen naar de ene kant.


De tas met de flappen naar de andere kant.

Ik heb een lamme hand van het haken, dus vandaag een jeweetweltasje uit de kast gevist... of eigenlijk twee tasjes, want het volgende project heb ik er ook maar vast bijgepakt, zodat ik eens kan bekijken hoe ver ik ook al weer was. Ik heb werkelijk geen flauw idee. Maar eerst dit jasje. Vandaag de kraag aan de buitenlaag en voeringlaag gezet, toen de twee lagen op elkaar gestikt. Even een doorpas i.v.m. mouwlengte. De mouw moet wat korter, maar wel op de groei blijven, want ze kan beter even een omslagje aan de mouwen hebben dan dat het in maart ineens te kort is.


De lengte van het jasje... een beetje lastig om te beoordelen als je dochter een pyjama aan heeft, dus hup Bridget springt naar boven om even een rokje te halen. Het rokje Adore wat er bij moet komen is nog niet eens geknipt, laat staan klaar! Bridget komt met de bonte versie van het rokje Amy-Lynn naar beneden en staat er eigenlijk super bij vind ik zelf. De kleur van het kantje is exact de kleur van het ribfluweel, dus het heeft een link. Het groen staat Bridget echt heel mooi. Het groen is op de foto's wat anders, doordat het supersomber is buiten, dus donker binnen. Lampen aan en een beetje rommelen met de instelling aan het toestel, is dit het beste resultaat aan foto's.


Op de mouwen zitten elleboogstukken. Zelfgefabriekt van een rood-wit ruitje, schuin geknipt en verstevigd met plaklinnen, zodat het makkelijk op de stof te stikken is met een dichte zigzag. Op het achterpand zit een tunneltje met elastiek, maar goed ook anders zou Bridget in het jasje zwemmen. Het jasje blijft in de taille een beetje losjes, maar ze heeft deze maat wel nodig bij haar heupjes en ook bij haar schouders. Er moet natuurlijk ook nog een shirtje of bloesje onder gedragen kunnen worden, dus een beetje (groei)ruimte is wel lekker. De lengte van het jasje wordt een stukje korter, want ik vind het bij een rokje wat mooier als het korter valt, precies op de heup, zodat de taille-/heupband van het rokje eronder valt en de verhouding van het rokje en jasje klopt.


Het jasje moet ook nog opgestreken (gestoomd) worden, want het heeft te lang in de knoedels gelegen in een tas. Bridgets haar zat nog in slaapstand en zit nu even in een knoedel. Bij het passen moeten altijd haren op zolder, zodat ik alles goed kan bekijken. Of het bij de nek en de halslijn mooi aansluit e.d. Dat lukt mij niet met een vracht lange haren in het zicht.

Zie je links op het vloerkleed een tasje liggen... dat is het volgende project om aan te pakken of eigenlijk projecten. Het is een jasje èn een rokje.


De voering is een vrolijke stippenstof (net zoals het bloesje dat  bijna af is) en heeft net als het jasje sierstiksels van een driedubbele zigzag. De kleur groen van het ribfluweel zit tussen de linker foto's en de rechterfoto in...

Inmiddels heb ik op de stof aangegeven waar de knoopjes moeten komen. Dus het is een kwestie van een zoom erin gooien, twee knoopsgaten maken en de knoopjes aanzetten... Dan kan ik aan het paarse jasje en rokje werken...

Toen het uilenmutsje af was, bedacht ik me, dat ik nog een jeweetweltasje èrgens had met haakwerkjes... Een sjaal van Kirsten, sjaal van Bridget en een nog niet gestarte muts voor Bridget. Die tas... zat nog niet in de kast bij mijn werkplek. Dat is een kast met o.a. werkjes die in het zicht blijven, met een grotere kans tot snelle "behandeling"!! Dus... er is weer een tasje uit DE stoffenkast weg... een lekker gaatje heeft dat opgeleverd, hahaha.

Maar in dit tasje zat een reeds gehaakte sjaal voor Kirsten... die ik slechts moest checken op lengte, met een halve draai uiteinden aan elkaar haken (gedraaide wokkelsjaal of colsjaal), de rand omhaken en draadjes afhechten... Dit is en was in een uurtje gepiept... tada en is af, maar de bijbehorende baret is zoek, dat bleek deze week, en ik ben vanochtend begonnen een nieuwe baret/muts van de restjes te bakken, dus een kiek komt nog.


Er was in het tasje nog meer wol en haakwerk. Een beginnetje was er al gemaakt aan de sjaal van Bridget, maar ik was nu ik het na zo'n lange tijd weer terug zag niet zó kapot van. Dus uithalen... en opnieuw beginnen. Ik wilde wat anders. Een zigzagwokkelsjaal leek me wel leuk voor Bridget. Het was even prutsen eer ik het naar mijn zin had, die zigzag bedoel ik, en ook de volgorde van de streep was even uitproberen. Na een uurtje had ik het precies zoals ik het wilde hebben... dus haken, haken, haken... een aantal daagjes haken verder was ik klaar met het haken en sloot ik de sjaal... Niet met een draai, want de zigzag had ik niet kloppend aan de uiteinde (anders werd 'ie te breed of juist te smal) en ik wilde de sjaal niet met dubbele draai maken. Dus gewoon glad gesloten, en Bridget vind hem super.



Toen nog een muts haken. Daar wilde ik ook een beetje het lijnenspel van de sjaal laten terugkomen. Een zigzag is het niet geworden, maar wel een gegolfde vierkant en een aantal rondes verder werd het ronder.


Zoals je ziet heb ik er ook een gaatjestoer tussen geplopt, daar heb ik een gehaakt lintje doorheen getrokken, weer eens wat anders dan een bloem op een muts. Het gehaakte lint gaat aan het uiteinde krullen, een onverwacht leuk effect. Op de kiek hierboven zie je de exacte kleuren van de wol. Dat kreeg ik op die andere foto's niet voor elkaar. Binnenfoto's zijn wat dat betreft altijd wat lastiger, wat voor instelling ik ook probeer op het toestel, je hebt goed licht nodig, en dat is op een sombere dag met sfeerverlichting in de woonkamer nu niet bepaald... dus een kiek met een flits voor de goede kleur, hahaha.

OH.... Ik zie dat ik een draad aan de sjaal ben vergeten af te werken, aiaiaiai!! Ga ik gelijk doen!

Ik heb inmiddels wat gaatjes gecreëerd in mijn lapjeskast... helaas ook weer van die jeweetwel-tasjes, maar ja, soms loopt het gewoon zo, dat je eerst even iets anders moet afmaken voordat je verder kan en dan is blijkbaar zo'n tasje snel vergeten als het niet in het zicht ligt. Ik heb inmiddels alle (vermoed ik) jeweetwel-tasjes opgespoort en bij elkaar gepoot in mijn "werkruimte". De tasjes in het zicht te houden, zodat ik het niet vergeet af te maken lijkt me wel handig...


Wat heb ik liggen...

Een hele leuke tas voor Bridget, tijdens een workshopweekend "Broek op maat" (zal ik nog over vertellen, maar ook dat komt nog aan de beurt) kregen we ook nog andere workshopjes als tussendoortje... Deze tas Urshult, ligt vlakbij mijn naaimachinepedaal (het wilde niet meer in de kast passen, hahaha) en zal dan ook zéker niet vergeten worden.

Dan heb ik nog een bloesje van Bridget waar 6 nestelgaatjes in gemaakt moet worden, zodat er een lintje doorheen kan. Hopelijk heeft dit piepkleine klusje niet een draaglengte zoals de knoopsgaten van mijn jurkje van afgelopen jaar (jaren).

Dan nog een knalgroen ribfluwelen jasje, waarvan de voering en jasje in elkaar geschoven moet worden, gestikt en dan wat knopen en knoopsgaten erop. Er moet van de restant stof nog een A-lijn rokje voor haar en voor mij worden geknipt... maar laat ik dat nog maar even niet doen, sjucht!

Dan heb ik nog een gebreid jurkje voor mezelf geknipt liggen (ik had het koud en wilde snel een lekker warm jurkje, het patroon zoeken was een dagtaak, het knippen was zo gepiept... nu het in elkaar stikken nog. Koudwatervrees voor onbekende gebreide stofjes... tsss... je zou er bijna van op de sofa moeten gaan liggen. Schop onder de kont zou mijn oma zeggen!

Dan vond ik van de week nog een verrassings-jeweetwel-tasje voor Bridget... met daarin een prachtig aubergine paars rokje en jasje voor Bridget van een soort van suèdine. Ik hoop zó dat ze het nog past. Nu is ze afgelopen jaar alleen maar de lengte ingeschoten, dus ik hoop..... smeek smeek, dat ze het nog past.

En wat is dit mooie Schotse ruitjesstofje dan wel??? Nog niets!! Mja... het is nog gewoon een vierkant lapje. Ik heb het overgenomen van Helma (van Sancho). Zij was haar kast wat aan het opschonen en verkocht wat lapjes en ik viel als een blok voor deze mooie rode ruit. De kleur op de kiek is aardig wat het in het ècht ook is.

Bridget heeft ook een mooi wollen rode ruiten rokje. Die is van Kirsten geweest, maar dit soort stofjes (mits goede manier van wassen/reinigen) blijven als nieuw. Steeds als ik dat rokje zie, dacht ik "Ik wil ook eens zo'n mooi geruit rokje"... Nu dat kan... maar eerst moeten álle tasjes van hierboven worden weggewerkt. Ik durf mezelf geen ultimatum te geven... maar het liefst zou ik het allemaal deze vakantie af willen hebben. Ik heb "vrij" (tussen aanhalingstekens, want orders werk ik wel weg en met de kids thuis is het niet altijd rustig).... dus ik kán veel achter de naaimachine gaan zitten... dus dat ga ik NU dan ook doen!!

Ja, ik kwam weer eens zo'n jeweetweltasje tegen... nog niet een ècht jeweetweltasje, want er was nog niets geknipt, maar volgens mij wel een jeweetweltasje in wording. Al die lapjes, met klosjes, bandjes en troepies zaten toch mooi al in een tasje te wachten.... en dat al vanaf 11 juni jl. Ik bedoel eigenlijk dat het al waarschijnlijk toch niet zeker weten, maar wel zéker weten een ernstig geval van zéker weten een jeweetweltasje te gaan worden tasje is! Kan je het nog volgen?

Nu die stapel met lappen in die best wel grote tas, kwam ik dus tegen... en aangezien ik tegenwoordig gelijk de kriebels krijg van jeweetweltasjes wilde ik graag weten wat dáár nu weer in zat.... Sjucht, ben ook helemaal niet nieuwsgierig hoor... ahum... Dat tasje dus... Ik trok het uit de kast, keek erin en slaakte een diepe zucht. Ik had inderdaad een leuk idee voor die lapjes, was ook bijna begonnen met knippen...., maar toen ging het weer ernstig mis... en heb ik weer zo'n jeweetwel-dikke-tas in de kast.


Nu, het idee van mij slijt niet, dus daar hoef ik niet bang voor te wezen. Mijn geduld met dit soort tasjes slijt wel en ik wil al die tassen + één doos kwijt. Geen stilstaand archief meer in mijn kast s.v.p. Nu wil het geval dat mijn 14,5-jarige (!!) Kirsten haar witte kamer met appelgroene en turquoise accenten (gordijnen, lampenkapjes en dekbedhoezen e.d.) wil omturnen naar wit met marineblauw... een snufje dieprood en een snufje zanderig grijs (ik kan de kleur niet zo best omschrijven). Wat ben ik blij dat ik toen mijn poot stijf heb gehouden en heb gezegd dat de enige kleur die op de muur kwam wit was en niets anders... Anders had er nu eerst geschilderd moeten worden. Nu... die stapel, in dat jeweetwel-tasje, bestaat uit allemaal stofjes met marineblauw en wit! Precies wat mevrouw wil!


Perfect voor wat ik in mijn hoofd heb. Ik ga voor haar een lapjesdeken maken voor Sinterklaas (ik kan het vertellen, want ze leest mijn blog toch niet, hahaha). Dan hou ik natuurlijk nog een flinke stapel stof over en daar ga ik gordijnen van maken (als Kirsten dat ook een strak plan vindt, want ze is dol op die stippen die er nu hangen... maar zoveel sip heb ik niet). Ja, ik weet het, haar turquoise gordijnen met appeltjesgroen hangen er niet eens lang, maar Bridget had dé oplossing om van die gordijnen voor haar een leuke nachtpon - nachtjama - pyjama te maken. Ach waarom niet, het stofje is er prima voor. De dekbedhoezen die ik heb gemaakt, blijven nog wel dienst doen, die verstoppen we gewoon onder de lapjesdeken, strak plan toch?



Dus... op die manier is een bijna jeweetweltasje uit mijn kast verdwenen. Er is gelijk een groot leeg gat ontstaan!

Ja, het rokje was gisteren af hoor... Aangezien ik voor het eerst van mijn leven een kledingstuk exact heb nagemaakt  leek me de pose voor de kiek na-apen wel terecht, hahaha. Het was wel even zoeken, de ene keer was ik mijn hoofd kwijt de andere keer mijn voeten, maar uiteindelijk is het me met de zelfontspanner gelukt... pfffff.

Deze kiek nemen ging een stuk vlotter, hahaha. Gisteravond toen er bij mij een Sancho-avondje werd gehouden met de dames daniëlle1979, Gertje4 (zij was met me meegereden), Helmah, vlijtige lies, MamavanDenH, spektakel en Nicole Claudia, dat is ippies, (Dat zijn onze namen op Sancho, hahaha) had ik het rokje ook ècht aan.

Het rokje ging eigenlijk super vlotjes... Nu was er ook geen enkel technisch hoogstandje in het rokje te bekennen, dus gewoon gas geven en dan ben je een paar uur later klaar, tenminste als je de zoom met de machine stikt... ik heb het zoompje afgewerkt met een groen satijnen bandje en met de hand met kleine (zichtbare) steekjes vastgezet... Volgens Mart Visser mogen hand gestikte steekjes te zien zijn, dus... heb ik die vandaag (eh gisteren) toegepast.

Ik ben vandaag (ik bedoel gisteren) lang niet zo zenuwachtig als de vorige keer, terwijl het nu toch bij mij wordt gehouden. Maar ik ken natuurlijk inmiddels de gezichten en dat is toch wel lekker hoor. We zitten allemaal te kwekken, over onze gigantische voorraden stofjes in de kasten. Kasten vol, bakken vol... zolders vol (hahaha). Het lastige van kleine (echt kleine) restjes. Over verleidelijke stipjes en prachtige fat quarters, die je ècht niet kan laten liggen. Over rek en strek....(eh... stik en trek, heb ik net begrepen, hahaha) ik wist even niet zo goed wát ik hoorde, maar dat blijkt onder tricot te worden gestopt als je een applicatie erop gaat maken en dat kan je er daarna weer vanaf scheuren!!... Je kan ook bakpapier gebruiken, hahaha... bakpapier??? Yep! Maar dat andere werkt wat makkelijker. Ik kan het helaas niet uitproberen, want ik heb geen borduurmachine, maar met een kant en klare applicatie zal het ook wel zo werken als je die erop wilt stikken.

Natúúrlijk hebben we het ook over onze kids, over patronen en abonnementen van modebladen. Dat we de foto's in modebladen geregeld niet duidelijk of handig vinden (zittende dames) en grote maten worden geshowt door een maatje 42 en dat niet handig is om voor jezelf een beeld te krijgen als je een grotere maat hebt. We zitten blijkbaar graag in de woonkamer te naaien (mits de eettafel groot genoeg is, want ik heb mezelf verbannen onder de trap. Van Helmah kreeg ik de tip het jasje Jackie in een kleinere maat te maken, want hij valt riant... Ik denk dat ik om het te testen eerst maar een katoentje ga gebruiken, voordat ik een oud (te groot) spijkerjasje verknip. Dat we eigenlijk heel wat zitten te googlen om dingen te zoeken en dat dat soms úren is...


Tussendoor vraagt Helmah wie er interesse heeft in een lap stof die zij bij zich heeft. Ik zit naast haar en zie een  prachtig warme rood gebreide lap. Gebreid dus héérlijk warm. Ik zou die lap wel graag willen hebben, want dat soort rood staat me mooi en warm daar ben ik in de winter ook wel voor te porren. Ik mag de gehele lap hebben... geweldig... Ik denk dat de lap groot genoeg is voor een jurkje of een lang vest... Ik ga binnenkort eens wat boekjes opsnorren!!

Na nog een rondje koffie en thee stappen we over op de fris. In nog geen tien tellen staat de hele vaathandel in de keuken en verzamel ik de glazen uit de kast. Gertje4 pakt haar tas en zet wat gezond te knabbelen neer op de tafel. Ik zet (misschien ietwat ongezellig hoor) de flessen fris en pakken met sap op tafel, maar zo kan ieder gewoon lekker wat te drinken pakken als zijn glas leeg is. (Ik heb soms niet in de gaten dat het tijd is voor de volgende ronde, zo geconcentreerd zit ik te luisteren... letterlijk oortjes op steeltjes!).
Omdat iedereen uit zijn stoel was geveerd om de serviesboel naar de keuken te brengen, wordt er weer even rondgekeken en geneusd. Danielle1979 ziet een mooi lapje, rozerood met een wit bloemetje. Gezellig dat gekeutel en gekwebbel om me heen. Er ligt een patroon op de ronde tafel, de Heleentje. Het is soms best wel lastig om voor een meisje met een net wat ander bovenlijf dan standaard het bovenlijfje te veranderen. Hier ging het over de Willemientje, die best wel smal valt qua bovenlijfje, en na het verbreden van dat lijfje veranderd ook de halslijn (de schouderbanden) die weer te breed wordt. Dus hoe los je dat op. Er wordt aangedragen dat het bovenstukje van de Heleentje ook prima op de Willemientje past. De halsuitsnijding is niet breed. Alleen wordt de overslag vastgezet eventueel met nep knoopsluiting. Er wordt geknikt... noemen we die combi de Hele-Willemien of Willemeenje, bedenk ik me opeens?? (De Xelodie is ook een combi van het een met het ander).

We gaan weer zitten schenken een frisje in en het onderwerp kids komt op tafel. Ook over tieners... dat er soms een walm Axe of nagellakremover door het hele huis zweeft, hahaha. Het verschil tussen de kinderen in één gezin, de een is keurig en geordend en de ander heeft een wervelstorm in zijn kamer gehad en kan dan toch nog alles vinden. Dat er voor grotere kids minder wordt genaaid en als er wordt genaaid de kleuren wat saai beginnen te worden. Dat is bij Bridget dus duidelijk nog niet het geval.

Ineens is het alweer 23:00 uur... tjé... de tijd vliegt zeg! Sommige moeten toch ècht een stukje verder rijden dan ik, dus langzaam gaat iedereen op huis aan. Ik maak een bonnetje voor daniëlle1979 en pak een papieren tasje. Als iedereen weg is legen we de tafel en voor ik het weet heeft gertje4 alles in de plomp gegooid en Rem hopst de eetkamerstoelen in de tuut (toch wel handig als die weer gewoon thuis aan de eettafel staan, hahaha). Alle bullen verzamelen... ik zet wat al gedroogde vaat op z'n plek. Daarna ga ik afdrogen... ook dat op z'n plek.

En dan ga ik de boel afsluiten, tig sloten en dan de lichten uit... en sluiten de schuifdeuren zich... en nog één slot omdraaien. In de auto is álles beslagen en ga ik eerst maar de ramen bewerken met een trekker en dan hup... instappen, karren. Het is best wel rustig op de weg en we zijn snel in Reeuwijk. Ik zet gertje4 voor de deur af, ik krijg nog even wat links, rechtdoor en bij de Brandweer rechts routetips en ik ben binnen  5 minuutjes ook thuis... en kan geen parkeerplek vinden. Nu ja, dan maar voor de deur van Hoogvliet parkeren... Ik ben benieuwd of ik morgenochtend weet waar ik hem neer heb gezet (inderdaad ik was mijn tuut vanochtend kwijt, hahaha).