Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Gisteren was ik de halve middag aan het mutsen met het zoeken naar een patroontje voor mezelf... gewoon een rokjespatroon, niets meer niet minder... toch niet moeilijk lijkt me. Een grote stapel boekjes gepakt... Maar mwa... te lang, te kort, te ingewikkeld, te wijd, heb ik geen stofje voor, geen zin in, niet mooi, niet mijn ding... Tsss, nee alles was het niet. Toen dacht ik, ik ga even achter mijn laptop zitten en in mijn mapje patronen kijken op de afdeling rokjes... En toen kwam ik deze tegen. Rokje Alma van Allerlieblichst, een E-book. En daarna zag ik natúúrlijk helemáál niets meer in eigen voorraad...

Pffff... zóveel boekjes in huis... weliswaar heb ik de boekjes in de stoffenkast nog niet door mijn handen laten gaan, maar daar heb ik eigenlijk ook gewoon geen zin in... gewoon geen zin om te kijken en te bladeren en weten dat je gewoon 99% toch niet zoekt, want dat is het eigenlijk gewoon... Het is sowieso een hopeloze zaak om in die staat een patroon in eigen voorraad te vinden...


Dus vanochtend dacht ik "Nicole schei toch uit met dat gememmel en gemekker (overigens zonder geluid c.q. dat anderen het merken) en bestel dat rokje nu gewoon eens... gewoon, gewoon... en doen!". Ja... als ik zo zit te pushen kan ik natuurlijk niet weigeren en moeilijk gaan zitten doen. Dan ga ik braaf zitten... zoek ik de site op en ga ik naar de afdeling rokjes... Ik wandel naar het goede rokje en kieper die in het winkelwagentje en ga dan rustig nog even verder kijken... OEPS!!! Ze hebben nóg meer leuke rokjes... Tsjonge... maak het me maar moeilijk... mijn hand loste het op door nóg een rokje in het winkelmandje te kieperen...

En zo heb ik nu twee patronen erbij in voorraad... maar deze liggen niet op een stapel in de stoffenkast, maar gewoon op de laptop of eigenlijk op de server ergens, hahaha. Zo voor het grijpen, helemaal top!

Er was wat vertraging bij het klaarmaken van de Give-away, maar alles is nu helemaal klaar voor verzending! De stofjes knippen, 3 x hè, want er hebben 3 dames gewonnen! Het nam even wat tijd in beslag, want het zijn aardig wat repen stof om te knippen en ook om te zorgen dat de vogeltjes mooi op de repen geplaatst zijn, dus af en toe wat meer stof verbruikt, want het kussentje moet net zo mooi worden als ik gebakken heb.


Ook de basis waaar het kussenhoesje van gemaakt moest worden, want mijn lichtroze met witte stippen stof was een restje van een inmiddels geknipt stofje. Het moest mooi bij de Tilda stofjes passen... ook de knoopjes moesten erbij passen. Dus de knopendoos erbij gepakt.


Je ziet rechts onderin de foto een Tilda-stofje dat ik niet gebruikt heb bij het kussenhoesje van het patroon Enora. Het is een Tilda stofje met allemaal gekleurde labels, ontzettend leuk! Er achter zie je de dikke plofkussens van de IKEA, was ik afgelopen maandag bijna vergeten, maar ineens zag ik bakken met bergen met kussens daar (toen Rem en ik onze banken en fauteuil gingen kopen). Ik heb een kussentje gekozen met katoenen tijk, lekker zacht voelt het en met een veren vulling. Ik heb alles driedubbel gecheckt, ik geloof dat het enige wat de dames moeten kopen (eventueel) een klosje garen is...


Daarna dozen plakken, vullen met een kussen, een beetje dubbelgevouwen past het kussen erin, hahaha die heeft volume hoor!!, de enveloppe met stof en knoopjes er bovenop. Dichtvouwen en plakken die handel. Adres erop... maandag breng ik het naar het postkantoor...


Ik hoop dat de dames veel plezier beleven aan het maken van de kussenhoesjes Enora.

E-book kussenhoesjes Enora is ietsiepietsie later dan gepland in de webwinkel, maar de locatie van de kussentjes was nog niet helemaal af... en daar bedoel ik mee de bank(en) en de fauteuil... Want kussentjes moeten toch èrgens óp liggen tijdens een een kiek maken nietwaar... en wat is nu leuker dan op een nieuwe stoel...


... en één van de nieuwe banken...

De oude zwart leren banken hadden een leeftijd bereikt van 25 jaar... en aangezien zitten niet meer echt lekker zitten was en alleen hangen/liggen nog wel te pruimen was... Mja... is zo lastig met verjaardagen en zo hè. Dus na een héle tijd sparen en een héle tijd zoeken en neuzen zijn het de Ektorp bankjes geworden... met hoezen die lekker op 60 graden gewassen kunnen worden. Het fauteuiltje is een smalle Ektorp, de Ektorp Jennylund. Ik ben dól op ruitjes... dus toen ik grijs met wit ruitje en een roze met wit ruitje hoezen zag, móest het de roze worden, want ik wil wel een beetje kleur in huis.

En wát een licht nu in huis zeg... en dat kan ik als lichtabsorber wel gebruiken. Alleen moet ik nu wel mijn ronde bijzettafeltje lichter verven, want dat is het enige antraciet nog in de woonkamer. O nee, toch niet, het blad van mijn kleine ladenkastje is ook zwart, maar ja die staat bij de keuken, valt minder op, hahaha. Ik wil niet wit doen, want mijn salontafel is ook vervangen voor een wit exemplaar (van de oude wilden de lades niet meer voor- of achteruit en bleven altijd half open staan... en wie lopen daar tegen aan... mja... mijn schenen en die van Kirsten!

Het E-book Enora was al een aantal weken in voorbereiding, maar ik zat nog te wachten op het gestreepte Tilda-stofje voor de blauwe serie en kon dus niet verder... tap, tap, tap. Maar vorige week maandag was de stof door de brievenbus geploft (ècht waar een rol stof, paste er precies door!!). Dinsdag was ik overdag aan het mijmeren wat ik nu de Give-away zou samenstellen, had géén idee... Ik bedacht ook dingen als, ja... maar als er nu iemand wint, die niet kan naaien (zou kunnen toch) of geen dochtertje/kleindochtertje heeft (de winkel ligt vol zoete kleurtjes), wat zal ik nu verzinnen?? Een mens prakkedenkt wat af.

's Nachts bdacht ik, dat ik gewoon het E-book "dakpannetjeskussen", dat was de werknaam in de wandelgangen, hahaha, gewoon rappedepap af moest gaan ronden. Dat patroon zou dan samen met de Tilda stof en binnenkussentje als give-away-pakket de verrassing worden. Vond het wel een strák plan, alleen kwamen daardoor die verrekte knoopsgaten, waar het allemaal om begonnen was, in de verdrukking! Tsss... maar het is me gelukt afgelopen vrijdag.

E-book Enora bestaat uit twee patronen voor een kussenhoesje. De één is romantisch zoals hierboven, de andere heeft hetzelfde systeem, maar is door andere afmetingen wat strakker en designeriger (ik weet niet of dat woord bestaat, maar ik bedoel een soort van moderner/strakker). De stofjes van bovenstaande kussen is óók een onderdeel van de Give-away, want die liet ik niet voor noppes zien, hahaha. Ook de inhoud van het kussenhoesje is een onderdeel van de Give-away... oftewel.

De drie dames (Mamanon, Annelies en Magda) krijgen een binnenkussen van 50 x 50, een E-book kussenhoesje Enora en de benodigde stof  om zo'n kussenhoesje zèlf te maken.

En Nienke van het blog Borgero, die niet de goede datum had, maar wèl diegene was die ervoor zorgde dat ik die verrekte jurk weer in mijn vizier kreeg, krijgt het E-book om ook een mooi kussenhoesje te gaan bakken Zonder haar was er geen Give-away geweest!!

Ja, is wel leuk hoor dat ik wat verzin... maar nu moet ik zelf ook op de kiek... en dat kan ik toch goed... kuch... hahaha. Maar het was ook wel lachen, want heb je wel eens gefietst op een fiets van je 13-jarige dochter.... dus kleiner frame... en dan met je jongste dochter op het rek van je stuur.... hahaha. Ik heb de eerste paar keer goed gezwalkt op het pad van links naar rechts en weer naar links... en ondertussen natuurlijk pokerface.... standje model.



Stilstaande foto's was voor Bridget een stuk veiliger en ook handiger want haar pokerface standje model ging nogal de mist in, hahaha. Haar snoet stond meer op Whoehaaaaa, helleppie en oogjes stijf starend naar de grond en ondertussen hield ze zichzelf aan het rek krampachtig vast.



Ze vond het ook héél prettig weer vaste grond aan de voeten te hebben.



Ze vond het helemaal gezellig met Annelies in haar armen.



Annelies op haar schouders ging ook helemaal goed. Af en toe stortte Annelies een beetje in, maar na een minuut of vijf hadden we door hoe ze nu het beste zat.



Deze heeft Rem op de terugweg genomen, die zag ik bij thuiskomst pas, hahaha. Kijk zo is het een stuk veiliger voor Bridget met mij te fietsen.



Dit is de poncho met alle bloemen, zo leuk om te maken.



Ja, en dat was gewoon lekker freubelen. Zoals je ziet is de poncho nu ècht rood, met appelgroene bloemetjes, wat een effect een beetje schemer al niet heeft op de kleur hè. Foto's maken ging nu gelijk ook een stuk sneller.



Ik heb alle kanten en details op de kiek gezet.




Voorbeeldig is de dame, hè. 



Ook nog een kiek van de achterkant. 

Mag ik je voorstellen aan pop Annelies met de poncho Barbel. Dit is dus de verrassing bij het E-book Barbel. Een poppenponcho voor je dochters poppenkind. Je houdt altijd stukjes stof over... en zo is er gelijk een doel voor de restjes.



Het was een heel gepas en gemeet, want een poppenhoofd is een beetje uit verhouding in vergelijking met het lijf. Mijn auto-cat tekenkunst werd goed op de proef gesteld. Ook het graderen was een karweitje op zich. Ik heb héél wat geprint, en héél wat proefgaten geknipt in stof... Bij pop Annelies (poppenmerk Corolla) en een maatje kleiner bij pop Liana (poppenmerk BabyBorn) getest. Het naaien ging een stuk sneller en al doende bedacht ik de kleinere maat bloemen te gaan gebruiken voor erop en vast te zetten met een kruissteekje (er zijn 4 maten bloemen). De grotere bloem vond ik iets te groot voor op de poncho, die heb ik op haar kapje vastgezet, staat wel heel leuk!


En weet je wat ik vanmiddag gedaan heb toen ik alles afhad? Ik heb heerlijk als een poppenmoeder de haren van Annelies gekamt, was wel nodig, want Bridget heeft er een keertje haarlak ingespoten.... niet echt handig. Ik heb zitten tutten, klitjes uitgeknipt, die ik er niet uit kreeg... De dame aangekleed (jammer dat Bridget bij een vriendje aan het spelen was), laarsjes gepast... poncho aan... kapje op haar hoofd. Een beetje freubelen met het lange haar. En haar toen op een theelichtje (ja, je moet toch wat, hè) gezet... Maar dat werkte niet zo goed... ze stortte zeg maar een beetje in... Hm... ik herinnerde me ineens dat ik nog ergens een standaard had van mijn porseleinen poppen van toen ik klein was... die heb ik pasgeleden nog ergens gezien op zolder... Zoeftem naar zolder... en ja... gevonden. Hoe is het mogelijk. Mevrouw Annelies in de standaard gezet. Jaaaaa, véél beter! Wat kiekjes genomen. Ik was net klaar met foto's nemen toen Bridget thuiskwam... en die is er helemaal weg van... De pop is nu niet van haar schoot af te krijgen momenteel, hahaha.



Ik had de poncho gisteren af, maar ik kon in de bak met poppenkleertjes niet iets vinden wat nou leuk op de foto staat. Veel wit en lichtroze... en veel BabyBorn kleertjes, niet de stijl voor deze poncho. Dus... snoekduik in de lapjeskast, een paar lapjes eruit gevist. Knip, knip, knip... stik stik stik. Nog even bandjes op kantoor gehaald, want ja, dit vraagt om vrolijke kleertjes. Ik heb een rood-wit gestippelde broek gemaakt met aan de onderkant en in de taille rimpelelastiek. Een jurkje met striklintjes op de schouder en wat sierstiksels (op Kirsten haar machine is niet zoveel keus, maar zo'n 3-steek zigzag is ook leuk). Wat sierbandjes aan de zoom gestikt. Eigenlijk moet ik nog een shirtje of blousje maken, maar ik heb geen bijpassende tricot, dus maar een bloesje aangetrokken van de pop zelf.

Ik ben vandaag héérlijk bezig geweest, zoals je ziet weer met bloemetjes met een geborduurd hartje, dit keer geen kraaltjes. Deze  keer met één roezel, maar met daar boven een geruit roezeltje. Lekker knalkleurig.



De kleur op de kiekjes kloppen totaal niet.... het knaloranje... is eigenlijk knal rood en het limegroen is appeltjesgroen. Ja... je merkt nu ècht dat het vroeger donker is, en dan wil mijn toestel de kleuren klutsen... Hoewel ik het wel vrolijke kleurtjes vind hoor. 


Ik ben weer blij met dit proefkonijn... maat ieniemienie!

Dit is het project waar ik nu mee bezig ben... Hier zie je een kiek van een knalroze proefkonijn, dat inmiddels af is, en waar ik heerlijk mee aan het rommelen was. 


Dit is model A... er zijn dus meerdere modellen.... maar niet alleen voor de kleintjes....

Zoals de titel het al zegt is m'n eerste E-book, het rokje Amy-Lynn, in de webwinkel te koop.

Ik ben gisteren vooral bezig geweest de tekst nog een keer door te lopen. Uit een heleboel foto's kiezen en collages maken. De dames die hebben proefgenaaid hebben veel mooie foto's gemaakt, dus ik heb veel keus. 


De rokjes, zoals je kunt zien in de webwinkel, zijn allemaal verschillend. De één heel stoer, de ander heel kleurrijk, eenvoudig of met schattige kantjes. De fotomodellen zijn van klein tot groot, dus de rokjes zijn bijna in alle maten proefgenaaid.


Ik wil de dames die hebben proefgenaaid heel erg bedanken voor het maken van de rokjes en de aanvullingen die ze hebben gegeven, de op- en aanmerkingen op de foto-werkbeschrijving, want daar heb ik heel veel aan gehad. Je leest namelijk zelf heel anders zo'n foto-werkbeschrijving: A je hebt hem zelf gemaakt, B al minstens 100 keer gelezen C en daardoor geen blanco-blik meer!



Alle foto's staan bij het patroon. Daar staat ook een link naar de pagina "Ter inspiratie" waar de foto's ook vergroot kunnen worden en je alles nog beter kunt bekijken. 


Wanneer je zelf ook het rokje Amy-Lynn hebt genaaid, maak dan een paar mooie foto's en mail die naar info@collie-collie.com dan wordt hij op de pagina "Ter inspiratie" geplaatst. Dat zou ik ontzettend leuk vinden!

Een naaipatroon begint bij mij als basis met een tekening, Dat kan zijn 's nachts... dan krijg je hotseflotskrabbels... met her en der een kreet ter verduidelijking... of overdag met van die redelijk nette gestroomlijnde tekeningen met her en der wat punten met aantekeningen. De tekeningen zijn bij mij niet mooi zoals die van Mart Visser... ik heb zijn boeken... van die tekeningen sta je te watertanden en die wil je wel aan de muur hebben, hahaha. 


Een tekening bakken is niet mijn sterkste kant, maar als iedereen begrijpt wat ik bedoel heb ik mijn doel bereikt. Het is in ieder geval duidelijker dan als ik het probeer te vertellen, want dan krijgt menig gezicht wel een héél groot vraagteken. Vaak snappen het alleen dames die geregeld achter de naaimachine zitten en die zijn in mijn omgeving helaas dun gezaaid... 


Op de technische tekening hierboven heb ik dan ook mijn stinkende best gedaan om de verschillen tussen de rokjes te laten zien.

De rok die hier nog niet te zien is, is de eerste rok die ik gemaakt heb voor het E-book. Daar zijn natuurlijk ook foto's van gemaakt, met strálend weer zoals je kunt zien. Wat dat betreft hebben we veel mazzel.


Bridget gaat zus staan en dan zo... en ineens gaat het waaien en dwarrelen er blaadjes naar beneden... Bridget kijkt op... en in mijn lens zie ik een mooie kiek... klik...


Even later kijkt Bridget me ineens aan, ze draaide zich namelijk half om... en oei... weer zo'n mooie... een beginnende glimlach... ah... klik


En dan ineens zijn we klaar... ik vind dat we met 20 foto's genoeg hebben. Ik weet dat er soms de helft vanaf valt... maar dat kan ik zo in het zonnetje niet beoordelen....
Van Bridget krijg ik een hele dikke knuffel... en ze vraagt of we nog even tussen de bomen gaan wandelen. De dame is namelijk op zoek naar hele mooie blaadjes en takjes voor de herfsttafel... 


Ineens zie ik onze "knuffel"-schaduw... Ik zeg tegen Bridget... "Hé, dat zijn wij op de grond!". Bridget draait zich om, maar dan is het natuurlijk weg... ik zeg... "Ik neem er wel een kiek van...". Dus zo gezegd zo gedaan... ik neem een kiek van de schaduw... 










Bridget zegt "Jammer dat niemand een foto van ons kan nemen, zo!". Dus ik "Ik kan het wel proberen... Dus.... nou daar gaat 'ie... Poging één zien we alleen maar lucht wat takken en een pluk haar van mij... Ik zie namelijk geen steek natuurlijk... De volgende is ietsjes beter, maar poging drie is wel een goede.... In ieder geval zie je mij en een berg haar en een arm van Bridget. Bridget moet lachen.... hahaha, want ze vind me wel heel erg strak kijken... tja... ik ben geen model!


Zegt ze ineens, dat ik moet gaan staan... pakt ze het toestel van me af... stelt hem in... Ai, had ik beter niet uit kunnen leggen, want ik voel aan m'n water dat ik de pineut ben...



Dus ik sta te staan, zegt Bridget. Wel mooi staan hè! Armen in je zij en kin omhoog! Ahum... van wie zou ze die tekst hebben??


Nog een foto... hoor ik ineens, je dwaalt af! Ik sta hier hoor!! Oké, oké... ik zal weer naar je kijken (ieks, dat zijn altijd de lastigste want ik ga prompt stom kijken, maar goed, dame beveelt).


Ik kijk braaf naar de dame, maar schiet even later in de lach...


Het is voor mij toch beter om naar de vogeltjes elders te kijken...


Nee, mam! Ik sta hier, dan kijk je maar over mij heen.... aiaiaiaiai, denk ik bij mezelf...


Dit is beter mompelt Bridget. Prompt weet ik niet waar ik mijn armen moet laten... eh... eh... ik hou ze maar vast... lijkt me wel verstandig...


Van Bridget moet ik ineens zakken, en op m'n hurken gaan zitten... Ja, zegt ze, dan kan ik je beter nemen, want anders kijk je steeds in de lucht!! Het is maar dat ik het weet... hahaha.


Gelukkig vind de dame het nu wel prima zo... ze zegt alleen... laat je die ook zien op je blog? Want ik heb goed m'n best gedaan hè. Dus ik... "Als ze niet wazig zijn, laat ik ze zien". 


Bij deze dames... speciale kiekjes namens Bridget gekiekt van mij!

Vanochtend de photoshoot van de rokjes voor het E-book...


Ik kan het niet laten... hier een preview van het rokje Amy-Lynn... kunnen jullie een beetje zien wat voor soort rokjes het zijn. Er staat er ééntje nog niet op... model D... maar die komt er nog aan... 


Binnenkort zijn de foto's in de webwinkel in de "etalage" te bekijken.

Op Sancho werd ik attent gemaakt door Hanne dat de naam Amy, sinds afgelopen vrijdag ook voor een E-book wordt gebruikt door Jolijou. Ook een rok, welliswaar voor de grote dames, maar toch, dat kan verwarring schepping. 


Nu had Jetje, ook van Sancho, een hele mooie toevoeging... -Lynn... en ik vind het een prachtige bijzondere naam worden op die manier, dus het wordt... Amy-Lynn. Dan hoef ik niet alles om te gooien... en is het toch anders...


Hierboven zie je een foto van Bridget met een trui uit een jeweetweltasje... Gisteren afgekregen en ze is er helemaal verliefd op. Ze wil haar setjes allebei gelijk aanhouden, maar het is nu meer blote benen en armen weer. 


De fotoshoot hebben we in een stralend zonnetje tussen de bomen gemaakt. En de dames gingen als een speer. 


Morgen ga ik de foto's in het E-book verwerken en worden ze gemaild naar de proefnaaisters, dus dames het komt er aan!