Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Bridget ging vandaag gezellig mee naar de "Nog een keertje" opening. Het was vandaag wat frisser,  ik bedoel vanochtend was het IJSkoud, vergeleken bij vorige week zondag. De schuifdeuren bleven vandaag op standje dicht en dat als je er voor staat hij Sesam-open-u ineens openschuift. Door de weeks staan de schuifdeuren niet in de Sesam-open-u stand, maar is er een mooie ding-dong bel op de ruit geplakt door Rem, vandaag nog een keertje, want met de tape (die ik had gekregen) bleef de bel niet hangen en lag hij twee ochtenden bij aankomst op de grond te dweilen. Dus Rem is vandaag nog even naar de Praxis gerend (bére-druk, alle mannen staan dit weekend in de tuin of op de steigers, hahahaha) en kwam met supertape.

Ondertussen was Bridget bezig alle koekjes mooi uit te stallen, want ja... dat moet toch in bloemvorm liggen hè! Ramon en Kirsten waren niet mee. Ramon moest vanmiddag een paar uurtjes werken en Kirsten moest haar kamer opruimen, want ze had een uitje met een aantal klasgenootjes bij een ander klasgenootje een filmpje kijken. Dus dat was een goed chantagemiddel om te zorgen dat haar "hok" een gezellige meisjeskamer werd (je moet toch wat verzinnen om een 13-jarige het nut van opruimen in te laten zien, hahaha).

Bridget was op tijd opgestaan en zich snel aangekleed, spulletjes verzamelen om wat te doen te hebben en haar lapjesdeken in een tas gestopt, want die wilde ik mee nemen als voorbeeld (met een kaartje natuurlijk erbij dat 'ie niet te koop is!!) voor de lapjesmix van Tilda die ik deze week binnen heb gekregen.






















Je had Bridget moeten zien toen ze de chocoladehaasjes uit het zakje haalde... O... wat lief!! Èchte meisjes-, en jongetjeshaasjes.

Mag ik er ééntje? Ahum, ze heeft net haar ontbijt naar binnen geschoven... Nee dus, maar strakjes wel.

Even later is het strakjes, dat lijkt nu in een flits, maar er zit wel degelijk tijd tussen hoor, hahaha.

Mjammie!!

Bridget vroeg of ik een leuk klusje voor haar had... Tsja... ik rondkijken... ik had juist alles de vorige dag opgeruimd en gepoetst, dus... eh... Maar ineens vroeg de dame of ze touwtjes voor de labelkaartjes mocht knippen. Natuurlijk, dus de dame knippen en knippen en knippen.... en nog meer knippen. Ze heeft er om precies te zijn 171 geknipt... Ik heb wat te doen om te zorgen dat al die touwtjes gebruikt worden aan een kledingstuk... ik wordt aan het werk gezet hè. O ja... je ziet nu een snippie van haar nieuwe schoentjes, ze is er helemaal weg van. Ook al was het vandaag vriestenenkoud... blote tenen schoentjes moesten aan! Ze heeft er helemaal mee door de kamer heengezwierd.

Knip, knip, knip.... als een muisje zo stil was ze.


Ze heeft na al dat knippen ook al de uiteinden van de touwtjes geknoopt, en dat was ècht monnikenwerk...
Vandaag is er ook nog bezoek geweest van onder andere familie van Rem. Zijn neef, zijn vrouw, zoontje en dochtertje. Bridget heeft met het zoontje het hele kantoorgebouw laten zien. Ja... een privé-rondleiding, hahaha. Iedereen die hier binnenkomt kijkt overal rond. De Tildaspulletjes en stofjes, het glaswerk, de letterbak met knoopjes, de jurkjes in de kast en aan het kamerscherm. En ik loop gezellig rond, nog een beetje onwennig, maar als ik eenmaal kwebbel over wat er staat.... dan gaat het vanzelf.

Ik heb ook heerlijk zitten kwebbelen met Nathalie die gezellig met haar dochtertje even langskwam.... Ze woont hier wel drie kwartier vandaan, zo leuk dat ze dan toch gezellig langs komt. We hebben over van alles en nog wat gekwebbeld over het soms ijverige beginnen en vervolgens dat er stagnatie ontstaat (zo krijg ik al die je-weet-wel-tasjes).

Ook dat voor ons zelf naaien niet altijd makkelijk gaat, we waren het samen over eens, dat voor ons zelf een broek maken vaak uitmondt in een gevalletje achter in de kast proppen, hahaha. Haar dochtertje was weg van de appeltjesgroene jurkjes aan het kamerscherm, ze houdt heel erg van knalkleurtjes. Helaas waren ze voor haar te klein. Nathalie vertelde dat ze graag knalkleurtjes heeft en zij zelf juist van die mooie zachte tintjes houdt, maar in de kast vindt ze een jurkje dat haar dochtertje ook mooi vind. Passen wordt in het kantoor gedaan, die er momenteel niet ècht repré uitziet... maar ik vind het eigenlijk wel een mooi plekje als pashok, geen gefriemel in een klein hokje met gordijnen die half open staan. Dus dat gaan we ook gezellig maken en als er gewerkt is... geregeld een wervelwind door het kantoor en dan is het een super pashok!

Even later klop ik aan de deur "Of het lukt" ik moet nog wennen hoor, ik ben in mijn galerie een super-leek, maar ik vind het wel gezellig hoor kwebbelen over alles wat er in de winkel staat. Volgens Nathalie praat ik zoals ik schrijf... dus ik ben te herkennen hoor, hahaha. Ik stap binnen en Nathalie is bezig met de strikjes en ik help de andere kant. Het jurkje (de Gracia) staat haar snoezig... een pracht van een paasjurkje, maar je kan er ook lekker in spelen, want het is van een mooie katoen die een stootje kan hebben.

En ineens is het vijf uur... tjé wat is de tijd gevlogen, zéker de middag. We gaan alles opruimen en ik zie dat er nog een order binnen is gekomen. Die maak ik gelijk klaar, zodat het pakket na het Pasen gelijk aankomt. Bridget helpt ijverig de lapjesdeken op te vouwen en in de tas te stoppen, want daar wil ze vannacht weer lekker onder slapen.  Om half zes draai ik alle deuren op slot... het was vandaag weer een prachtige dag...

Iedereen ontzettend bedankt voor het langskomen en het bewonderen van mijn stulpje, vaak ook nog met een verrassing.

De nieuwe Tilda spulletjes staan nu in de Webwinkel. In het adressenboekje staan diverse afbeeldingen van Tilda handwerkjes. Ontzettend leuk en lief boekje... ik vind het een snoes!

Stoffenmixpakketten om een lapjesdeken te maken zoals ik die voor Bridget heb gemaakt alleen dan in andere kleurtjes. Er zijn ook nog andere mooie stofjes binnengekomen en natuurlijk ook weer mooie handwerkpakketten o.a. van een tas!

Omdat afgelopen zondag bij de opening niet iedereen een kijkje kon komen nemen, omdat het een zondag betrof en omdat er een Stoffenspektakel was, heb ik besloten het zaterdag aanstaande nog eens dunnetjes over te doen. Uiteraard krijg iedereen, net als afgelopen zondag, een kleine verrassing voor en bij iedere aankoop 10% korting en een kortingsbon voor de volgende keer om te besteden in de webwinkel of in de galerie.

Zaterdag was de laatste voorbereidingsdag voor de opening. Om 18:00 uur vond ik het wel goed. Het is nog niet af, maar dat groeit vanzelf wel verder. Ik ben blij met het resultaat. Het kantoorderige is al een beetje verdwenen. Het ziet er gezellig en mooi uit, de sfeer is als basis al goed gelegd en verder... dat moet groeien. Zondag zijn we om half negen opgestaan, Ramon, Kirsten en Bridget gingen ook mee met hun boeken, tekenspullen, huiswerk (jajaja) en psp e.d. Er moest nog van alles meegenomen worden en ze hielpen goed mee om de laatste puntjes op de "i" te zetten. Er werd gelijk koffie gezet, want die had ik nog niet op een koffiedrinkend persoon uit kunnen testen. Ik heb het geprobeerd, maar ik vind het vies... dus ik ben niet zo'n goed beoordelaar wat dat betreft. Hahaha. Mijn schoonmoeder heeft het bakkie getest en het was bagger (Ieks!!) Bij dit koffiezetapparaat is het dus niet een schepje een streepje, dus een stuk geminderd met de schepjes...

Bij deze: als je een bakkie leut kom drinken... ik hoor het graag als de koffie niet te pruimen is, want dan zet ik gewoon nog een keertje. Wil je zeker weten een lekker bakkie leut te krijgen, de thee gaat altijd goed!


Na de verkeerde koffie weg te hebben gegooid en een nieuwe poging te hebben gezet waren er al aardig wat mensen binnen, het werd gezellig druk. Rem hielp lekker mee en ik liep rond en kwebbelde wat af. Af en toe wat drinken want van praten wordt je dorstig. Op de oude schalen lagen koekjes die Rem bij de verse Bakker had gekocht, dat zijn toch de allerlekkerste. Voor de kinders waren er chocolaatjes. Mijn ouders en zus met haar gezin zijn ook langs geweest, die hadden wel de verhalen gehoord, maar zien is toch anders. Iedereen vond de ruimtes lekker ruim en licht.


Ramon zat in het kantoor, naast de galerie lekker te lezen, en toen er een zoon van Brigitte (mijn overbuurvrouw van Alles is liefde.com in de straat) meekwam gingen ze samen psp'en. Bridget zat lekker met stickertjes en stiften te rommelen en Kirsten zat een boek te lezen met een E-reader. Lekker in de fauteuil met een hoes van witte geborduurde linnen en katoen. Twee soorten stofjes heb ik gebruikt voor de twee fauteuils uit mijn vorige kantoor. Een wereld van verschil vind je niet? De stoel was met de lapjesdeken van Bridget lekker vrolijk, maar zo met die witte hoezen vind ik ze echt fauteuilerig geworden. Ik ben er blij mee!


Iedereen zit gezellig te kwebbelen, er zijn nog een paar stoelen uit het kantoor gerukt, want ik heb nog geen stoelen bij de tafel. Is natuurlijk wel de bedoeling voor als er Workshops gegeven gaan worden. Dat is nog wat er geregeld moet worden, maar stap voor stap komt dat er ook. Mij zie je ergens in de hoek staan terwijl ik een patroon op een paspop, wat hopelijk binnenkort uitkomt, aan Femke en Arjanne van het blog Frunnik laat zien.


Ik ben ontzettend verwend met mooie lentestukjes, een geluksballon (appeltjesgroen van kleur) Brigitte zei gelijk dat ze de kleur goed had gekozen terwijl ze wees naar de appelgroen jurkjes aan het kamerscherm. Ook een prachtige bos rode rozen (je ziet net nog een paar blaadjes rechts op de foto) met een mooie vaas om ze er in te doen (dat was héél fijn, want zo'n grote bos kan ik in mijn waterkannetje niet kwijt).


Ah, de bos rozen staan toch nog op de kiek, hier links! Ik sta zo te zien druk gebarend te kwebbelen, mijn sjaal zwiept er helemaal van heen en weer. Bridget heeft vandaag ook nog ijverig geholpen met bandjes en knoopjes te laten zien. Een geboren verkoopster volgens mij, hahaha. Vandaag ook voor het eerst op deze locatie de stof geknipt... grappig om dat voor het eerst niet in je eentje te doen... en een èchte bon uitschrijven, leuk!!

Niet alleen gisteren kwam ik wat moois van mijn oma tegen, maar een aantal weken geleden toen ik een la met allerlei rommeltjes aan het opruimen was... Ik kwam een oude "spoel" tegen met héél oud vergeeld kant, maar ook stukjes kantgekloste witte kantjes die mijn oma voor haar uitzet heeft gebruikt voor haar kussenslopen. De stukjes kant zijn nog steeds prachtig. Ik heb 4 mooie stukken prachtig geklost kant met mooie boogjes en één wat langere in een roomkleurig wit. Waar die voor gebruikt is weet ik niet, het zijn eigenlijk twee stukken die mijn oma aan elkaar heeft gezet, maar qua afmeting weet ik niet waarvoor.

Om ze in een la te laten liggen is eigenlijk zonde... maar ja... wat doe je met losse stukken kant? Ik heb ze gebruikt om de lelijke rand van mijn toonbank te verfraaien. Met witte punaises heb ik ze aan de rand vastgepint... dan blijft het kant onbeschadigd. Ik heb de witte en het roomwitte stuk gewoon in één geheel gebruikt... het is prachtig. De uiteindes, want het was net te veel en dat moois ga je natuurlijk niet afknippen!!, heb ik geknoopt en met een parelmoer knoopje met wiebertjes en een touwtje aan elkaar bevestigd...


De rieten manden hadden nog een mooi Laura Ashley behangetje nodig op de bodem. Ik had behang met roze en blauwe bloemetjes. Die met blauwe bloemetjes waren restantjes en nèt te klein. Dus het is de roze geworden.


Alleen... was het behang net te smal of de mand net te breed, net hoe je het bekijkt. Dat is wel jammer, maar om nu een reepje behang naast te pielen... ik heb geen ervaring met bloemetjes behang, alleen maar rauhfaserbehang, hahaha en daar kan je geen bult aan vallen.


Ik heb gekozen voor dubbelzijdige plaktape... babygroen satijnlint met witte stipjes en blanke nagellak om de uiteinden af te lakken, zodat het niet kan gaan rafelen.


Kijk, zo staat het lintje bij het behang... Ik vind het snoezig... mooi wit riet... roze Laura Ashley behang en het stippeltjeslint als oplossing en een prachtaccent!