Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Het roze raakt langzamerhand, of eigenlijk IS, uit het keuzemenu van Bridget... en aangezien er nog zat roze in mijn stoffenkast aanwezig is lijkt het me een goed plan om daar eens een bestemming voor te vinden. Niet om jurkjes en rokjes van te maken, maar een lapjesdeken. Aangezien hier de lapjesdekens van de twee dames van hun bed worden gelicht als er lekker op de bank een filmpje wordt gekeken, lijkt het me wel een strak plan om eens te zorgen voor een vast exemplaar beneden in de woonkamer.

De top wordt dus groen, rood, roze met her en der een beetje wit. De onderlaag wordt denk ik, net als bij de lapjesdeken van Bridget, het aardbeienstofje. De kleurtjes passen er prima bij, ondergrond is wit met rode aardbeitjes. Ik heb daar nog een grote lap van, want ook die lap is niet meer wat Bridget als rokje of jurkje zal dragen... misschien als er een restje overblijft nog een nachtponnetje hahaha, past ze perfect bij haar lapjesdeken!


Nu heb ik twee keer een lapjesdeken gemaakt van vierkante lapjes van (ik dacht) 15x15 cm. Om dat nu weer te doen is op zich wel prima, maar wat anders lijkt me ook wel leuk en toen zag ik pasgeleden een leuke bij Hamburger Liebe  voorbij schuiven... Nah... Lijkt me leuk om te maken. Bij dit voorbeeld zijn 13 soorten stofjes gebruikt... Ik kom er momenteel op 9, maar wie weet vis ik her en der nog wel een stofje achter vandaan...

De tussenlaag maak ik net als bij Bridget van een dun zomerdekbed die ik weer eens ergens vond en doelloos opgevouwen lag te liggen. Dan kan ik er beter een functie aan geven en er een gezellig stofje om heen werken. Als 'ie dan ergens opgevouwen ligt ziet het er tenminste charmant uit.

Het is geen project dat nu direct meteen in de startblokken staat, want eerst heb ik nog een kinderfeestje voor Bridget aanstaande zaterdag. Dan staat er vervolgens nog een leuk jurkje op het menu en geheid bedenk ik tussendoor ook nog wat anders, want tot mijn grote schrik heb ik gemerkt dat Bridget werkelijk overal uitgegroeid is. De doorpas in de herfst ten spijt... álles is te klein! en vooral te kort bij de mouwen en c.q. te krap bij haar heupen...

Dus... er is even een plan de campagne in mijn hoofd gaande... Wat is snugger om nog te maken voor de winter, want die is vast nog niet klaar, en wat kan ik alvast maken voor de lente dat gedragen kan worden met een vestje of iets dergelijks.

Eventjes in de pauze de onderkant van de lapjesdeken tegen het dunne dekbedje (IKEA) gespeld. Dit stofje vind ik heel leuk voor de onderkant. Het is rustig en neutraal van print (hahaha, ongeveer egaal de ene draad is marineblauw de andere draad is héél licht grijs) en het heeft ook wat stoers. Kwestie van omdraaien en dan heeft ze een heel ander uiterlijk van de lapjesdeken om tegen aan te kijken, hahaha, om op te liggen bedoel ik natuurlijk! Ik doe dit karweitje even hier, omdat ik bij het vastzetten met een grote steek beter mijn eigen machine kan gebruiken dan de machine van Kirsten thuis. Het blad van de mijne is véél groter.



Ik zit momenteel niet erg riant in mijn spelden, maar gelukkig had ik er ook weer niet zóveel nodig.



Dit de bibelebonse berg voor mijn machine.... dit voelt véél volumineuzer aan en ziet er ook zo uit dan de lapjesdeken van Bridget.... terwijl het toch hetzelfde type dekbed is...



Nou daar gaat de laatste lange baan hoor.... próppen!!



Tsssssss!!! Onderdraad op!.... Net de laatste 30 centimeter.... Nou, gelukkig doen mijn handjes het ook nog, en pak ik effe een naald erbij.... met grote koeiensteken zit het laatste stukje ook vast!

Morgen de top erop bevestigen... misschien ook wel in de pauze vast wat voorwerk doen!

Kruispunten zo netjes mogelijk strak door laten lopen.

Ja, ik kwam weer eens zo'n jeweetweltasje tegen... nog niet een ècht jeweetweltasje, want er was nog niets geknipt, maar volgens mij wel een jeweetweltasje in wording. Al die lapjes, met klosjes, bandjes en troepies zaten toch mooi al in een tasje te wachten.... en dat al vanaf 11 juni jl. Ik bedoel eigenlijk dat het al waarschijnlijk toch niet zeker weten, maar wel zéker weten een ernstig geval van zéker weten een jeweetweltasje te gaan worden tasje is! Kan je het nog volgen?

Nu die stapel met lappen in die best wel grote tas, kwam ik dus tegen... en aangezien ik tegenwoordig gelijk de kriebels krijg van jeweetweltasjes wilde ik graag weten wat dáár nu weer in zat.... Sjucht, ben ook helemaal niet nieuwsgierig hoor... ahum... Dat tasje dus... Ik trok het uit de kast, keek erin en slaakte een diepe zucht. Ik had inderdaad een leuk idee voor die lapjes, was ook bijna begonnen met knippen...., maar toen ging het weer ernstig mis... en heb ik weer zo'n jeweetwel-dikke-tas in de kast.


Nu, het idee van mij slijt niet, dus daar hoef ik niet bang voor te wezen. Mijn geduld met dit soort tasjes slijt wel en ik wil al die tassen + één doos kwijt. Geen stilstaand archief meer in mijn kast s.v.p. Nu wil het geval dat mijn 14,5-jarige (!!) Kirsten haar witte kamer met appelgroene en turquoise accenten (gordijnen, lampenkapjes en dekbedhoezen e.d.) wil omturnen naar wit met marineblauw... een snufje dieprood en een snufje zanderig grijs (ik kan de kleur niet zo best omschrijven). Wat ben ik blij dat ik toen mijn poot stijf heb gehouden en heb gezegd dat de enige kleur die op de muur kwam wit was en niets anders... Anders had er nu eerst geschilderd moeten worden. Nu... die stapel, in dat jeweetwel-tasje, bestaat uit allemaal stofjes met marineblauw en wit! Precies wat mevrouw wil!


Perfect voor wat ik in mijn hoofd heb. Ik ga voor haar een lapjesdeken maken voor Sinterklaas (ik kan het vertellen, want ze leest mijn blog toch niet, hahaha). Dan hou ik natuurlijk nog een flinke stapel stof over en daar ga ik gordijnen van maken (als Kirsten dat ook een strak plan vindt, want ze is dol op die stippen die er nu hangen... maar zoveel sip heb ik niet). Ja, ik weet het, haar turquoise gordijnen met appeltjesgroen hangen er niet eens lang, maar Bridget had dé oplossing om van die gordijnen voor haar een leuke nachtpon - nachtjama - pyjama te maken. Ach waarom niet, het stofje is er prima voor. De dekbedhoezen die ik heb gemaakt, blijven nog wel dienst doen, die verstoppen we gewoon onder de lapjesdeken, strak plan toch?



Dus... op die manier is een bijna jeweetweltasje uit mijn kast verdwenen. Er is gelijk een groot leeg gat ontstaan!

Ik hou van details die met de hand zijn aangebracht. Zo ook deze kruisjes op de kruisingen van de verschillende stofjes.


Ik heb rood gebuikt, lichtblauw, appelgroen en ceriserood...

Het was even hannesen om de makkelijkste manier die kruisjes aan te brengen. Uiteindelijk was het het handigst om de lapjesdeken over de strijkplank te draperen. De lapjesdeken is doordat de tussenlaag een zomerdekbed is best wel onhandig zwaar, maar gelukkig is mijn strijkplank een zwaar exemplaar en kan hij niet omkieperen. 

Aan het eind van de ochtend ben ik verder gegaan met aanbrengen van de kruisjes... Na een paar uur was dat klaar... even pauzeren... Het was wel een late lunch, maar de meegenomen bolletjes smaakten prima.


Dan de lapjesdeken even op de grond gelegd om te kijken of ik alles had gedaan... en of er niet iets aan het trekken was. Je weet maar nooit. Ik heb één speld ontdekt, gauw daar ook een kruisje op geborduurd en dan is het tijd voor de afwerking... 


Eerst het te veel aan dekbed afknippen. De lagen op elkaar spelden en aflocken... is het dikke van het dekbed gelijk een beetje geplet, want door het knippen ploft het dekbed een beetje uit elkaar.
Daarna repen knippen voor de randafwerking. Ik heb rode ruitjes genomen. Staat er gezellig bij, de stroken aan elkaar stikken en daarna op de zoom stikken. 

Ineens wordt ik gebeld door Rem, hoe laat ik kom eten... Huh? eten? Tis al donker? Had ik effetjes niet opgemerkt.

Daarna de naad strijken, rand omklappen en strijken, zodat ik het bij thuiskomst als Bridget naar bedje is met de hand kan afwerken. Ik kan natuurlijk ook voor snel kiezen en het hup onder de machine gooien, maar ik heb al alle lapjes met de machine aan elkaar gestikt, hoort eigenlijk met de hand, hè... Zo'n rand is met de hand ook veel mooier, en kan prima de wasmachine en droger weerstaan. 


Dus wil ik de rand netjes met steekjes om de halve cm met dubbele draad vastzetten... Heb ik naast de geborduurde kruisjes ook een stukje handwerk verricht.


En nu is 'ie af... het is nu te donker voor een foto, want mijn flitser bakt er werkelijk niets van, dus morgen komt de kiek wel van de lapjesdeken bij daglicht... Ik hoop zo dat Bridget hem ook zo mooi vindt...

Bridget was gistermiddag bij een vriendinnetje spelen en belde halverwege de middag op of ze ook mocht blijven eten.  Dat was wel fijn daardoor heb ik de onderlaag en tussenlaag nog net op tijd op elkaar kunnen spelden voordat Bridget thuis kwam. Rem is haar expres lopend gaan halen, zodat het wat langer duurde. Ik had het kleed net in een tas gewurmd voordat de dame binnenkwam... pfff gered! Vandaag ben ik op kantoor verder gegaan, want de dame was vanochtend thuis met een vriendinnetje spelen of eigenlijk aan het knutselen voor elkaar. Ze zijn namelijk een week na elkaar jarig en hebben het plan om voor elkaar iets moois te maken. Maar ik kan geen pottenkijkers gebruiken, dus ik hup naar kantoor. Ik ben eerst begonnen met de onderlaag met een grote steek in banen op de tussenlaag vast te zetten. Het regende af en toe wel spelden, want ik had ze blijkbaar niet allemaal zo goed vastgehaakt als ik dacht. 




Na het strijken leg ik het kleed op de grond en ga ik de bovenlaag op de tussenlaag leggen en vastspelden.






Zo ziet de lapjesdeken er uit, nog niet af... het zit met spelden op de tussenlaag en onderlaag vastgespeld, maar ik kan zo wel zien  hoe het aan het worden is... Ik vind het al heel mooi worden...




Daarna moet de bovenlaag natuurlijk vastgezet worden en dat wil ik doen met kruisjes van borduurgaren op elk kruispunt. Ik pak verschillende kleurtjes borduurgaren, dus ik pak de dozen met borduurgaren in het groen, blauw en roze, rood en oranje... Ik kies de kleurtjes uit die exact in de lapjes zitten, ik weet nog niet of ik het in één kleur ga doen of verschillende, maar daar kom ik vanzelf wel achter..


Ik begin met dieprood... en maak kruisjes met in het midden een klein steekje, zodat Bridget niet ergens aan kan blijven haken. Ik vind het een leuk effect... ik heb nu 9 kruisjes gedaan en heb er nog een heleboel te gaan, maar verder ben ik nog niet gekomen, want vanmiddag hebben we een verjaardag. Om drie uur vouw ik de hele handel op en doe het in de tas. Ik neem het mee naar huis, zodat ik het resultaat aan Rem kan laten zien... Bridget is namelijk nu bij het vriendinnetje buiten spelen (had ze vanochtend verteld dat ze dat na het knutselen gingen doen) en die halen we zo meteen op. De lapjesdeken past prima in de tas, maar is natuurlijk wel te zien, dus ik vouw een plastic tas over heen, zodat er niets meer te zien is... Thuisgekomen, laat ik het aan Rem zien wat ik heb uitgespookt en hij vind het kruisje zo erop ook heel leuk.


Morgen ga ik weer op kantoor verder met de lapjesdeken. De kruisjes er opzetten en daarna een rand om de zoom netjes af te werken... Ik maak de rand van een rood-wit ruitje denk ik. Ik denk dat dat wel leuk bij de rest staat. Ik weet alleen niet of ik het wel afkrijg, want mijn tempo is verre van hoog, maar dat geeft niet. Bridget begrijpt best wel dat ik nu niet op mijn best ben, maar ze kan wel al zien hoe het wordt.

Eind december heb ik de knoop doorgehakt en heb ik het Noorse merk Tilda aan mijn webwinkel toegevoegd. Ik heb natuurlijk al eerder Tilda stoffen gebruikt voor de webwinkel, dus ik ken de kwaliteit van de stoffen. Bridget heeft er ook een paar jurkjes en een pyjama van en het zijn prachtige katoenen stoffen die al zijn ze honderd keer gewassen, er is geen kleurverschil met de stofrestjes die ik in een tas bewaar om poppenkleertjes van te maken. Kijk, daar hou ik van, van mooie kwaliteitsstoffen... Maar even over Bridget verjaardagscadeau...




... dat maak ik zelf... op dit geborduurde vogeltje na dan. Mijn vriendin Nathalie heeft een tijdje terug een vogeltje geborduurd voor Bridget. Ze liet haar mooie nieuwe borduurmachine zien, hoe het werkt, ik mocht zelf een stofje uitkiezen, dus een snoezig zachtgroen stofje uitgekozen. De kleurtjes garen, Bridget's lievelingskleur is rood, dus het vogeltje is rood en veel felle vrolijke kleurtjes. Dit is dus een snoes van een vrolijk vogeltje. Het lapje was groter dan wat ik nu gebruikt heb en zou eigenlijk voor een bovenstukje voor een jurkje gebruikt worden, maar ik vind het dan weer jammer dat als ze er uit groeit het vogeltje dan weggaat... dus ik dacht... ik verwerk het in een lapjesdeken! Dan blijft het vogeltje bij Bridget!



Want ik zag nog wat leuks bij Tilda. Ik ben al tijden bezig lapjes te knippen uit restanten voor een lapjesdeken, maar het schiet niet op, het moet leuk bij elkaar combineren... het duurt dus te lang! Nu hebben ze bij Tilda ook diverse kleurenpakketten met stofjes 16 x 16cm. Met 20 verschillende stofjes die er twee keer inzitten... Ik dacht dat is het, alleen was ik bang dat ik een beetje te laat was met bestellen... maar afgelopen week had ik het al binnen! Nu ben ik nog steeds niet in orde, dus ik ben gisteren pas begonnen met naaien, voor het eerst weer naar kantoor... de lapjes op de vloer uitgelegd, wat lapjes erbij geknipt, want het dunne dekbed wat ik wil gebruiken als tussenlaag, is iets groter dan ik aan lapjes had.  



Ik heb gelukkig nog wat restjes Tilda lapjes en nog wat stipjes en ruitjes als aanvulling, dus ik heb uiteindelijk een mooi groot lapjes deken van ca. 140 x 195cm (vermoed ik). Ik leg de lapjes op een leuke manier op de vloer, daar had ik wel even tijd voor nodig, want ik wilde mooie rode banen en mooie lichte banen, met in het midden het vogeltje. Ik ga per rij de boel aan elkaar stikken. Ik krijg zo 9 rijen van 13 lapjes aan elkaar op een rij.



Vanavond de boel goed gestreken, de foto is vanavond bij lamplicht genomen, dus een beetje gelig, met de flitser was het drie keer niks.



Ik had ook nog een grote lap met rode aardbeitjes, waarvan ik wist dat Bridget die helemaal leuk vond. Dat wordt de onderkant van de lapjesdeken.



Hier zie je dat het een flinke deken wordt, ik ben de onderlaag op de tussenlaag aan het spelden, die ga ik morgen met een hele grote steek vastzetten, zodat ik die er later makkelijk weer uit kan trekken... Bridget is maandag jarig, dus ik hoop dat ik hem af krijg... Ieder geval is het wel gezellig om weer achter de machine zitten, het is lang  geleden dat ik aan tafel zat te rommelen... voelt heel fijn.