Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Vorige week was ik lekker achter de naaimachine bezig in de tuin, toen Kirsten ineens met een kartonnen doos naar buiten kwam. Althans dat leek zo toen ik naar haar keek, maar bij het draaien van die doos zag ik dit....

Kirsten's slaapkamer... op schaal... met de kasten die ze al heeft... maar met een hele nieuwe indeling... en nieuw bed. Lijstje heeft ze op haar laptop... ook het laminaat, het matras, twee schemerlampjes, witte vitrage... aan alles had ze gedacht...

Ze weet zelfs wat voor dekbedhoezen ze graag wilt hebben... Tof toch, dat ze haar ideetjes in haar hoofd op deze manier uitwerkt. Zelfs de kussentjes op het bed zijn gevuld met watten en dichtgemaakt... en zit er een galonbandje aan het "dekbed"... Hier geniet ik enorm van...


De dame weet helemaal welke veranderingen zij wil op haar kamer. Van de muren blijft ze af (behalve dat het vlak roze achter haar kasten nog wel wordt gewit, hahaha, want dat is geen potje natuurlijk). Maar héél neutraal en licht blijft alles.

Ze is er de hele middag mee bezig geweest... lekker plakken knippen en stofjes knippen... kussentjes naaien en vullen... Ik geniet daar enorm van...

Ja, ik kwam weer eens zo'n jeweetweltasje tegen... nog niet een ècht jeweetweltasje, want er was nog niets geknipt, maar volgens mij wel een jeweetweltasje in wording. Al die lapjes, met klosjes, bandjes en troepies zaten toch mooi al in een tasje te wachten.... en dat al vanaf 11 juni jl. Ik bedoel eigenlijk dat het al waarschijnlijk toch niet zeker weten, maar wel zéker weten een ernstig geval van zéker weten een jeweetweltasje te gaan worden tasje is! Kan je het nog volgen?

Nu die stapel met lappen in die best wel grote tas, kwam ik dus tegen... en aangezien ik tegenwoordig gelijk de kriebels krijg van jeweetweltasjes wilde ik graag weten wat dáár nu weer in zat.... Sjucht, ben ook helemaal niet nieuwsgierig hoor... ahum... Dat tasje dus... Ik trok het uit de kast, keek erin en slaakte een diepe zucht. Ik had inderdaad een leuk idee voor die lapjes, was ook bijna begonnen met knippen...., maar toen ging het weer ernstig mis... en heb ik weer zo'n jeweetwel-dikke-tas in de kast.


Nu, het idee van mij slijt niet, dus daar hoef ik niet bang voor te wezen. Mijn geduld met dit soort tasjes slijt wel en ik wil al die tassen + één doos kwijt. Geen stilstaand archief meer in mijn kast s.v.p. Nu wil het geval dat mijn 14,5-jarige (!!) Kirsten haar witte kamer met appelgroene en turquoise accenten (gordijnen, lampenkapjes en dekbedhoezen e.d.) wil omturnen naar wit met marineblauw... een snufje dieprood en een snufje zanderig grijs (ik kan de kleur niet zo best omschrijven). Wat ben ik blij dat ik toen mijn poot stijf heb gehouden en heb gezegd dat de enige kleur die op de muur kwam wit was en niets anders... Anders had er nu eerst geschilderd moeten worden. Nu... die stapel, in dat jeweetwel-tasje, bestaat uit allemaal stofjes met marineblauw en wit! Precies wat mevrouw wil!


Perfect voor wat ik in mijn hoofd heb. Ik ga voor haar een lapjesdeken maken voor Sinterklaas (ik kan het vertellen, want ze leest mijn blog toch niet, hahaha). Dan hou ik natuurlijk nog een flinke stapel stof over en daar ga ik gordijnen van maken (als Kirsten dat ook een strak plan vindt, want ze is dol op die stippen die er nu hangen... maar zoveel sip heb ik niet). Ja, ik weet het, haar turquoise gordijnen met appeltjesgroen hangen er niet eens lang, maar Bridget had dé oplossing om van die gordijnen voor haar een leuke nachtpon - nachtjama - pyjama te maken. Ach waarom niet, het stofje is er prima voor. De dekbedhoezen die ik heb gemaakt, blijven nog wel dienst doen, die verstoppen we gewoon onder de lapjesdeken, strak plan toch?



Dus... op die manier is een bijna jeweetweltasje uit mijn kast verdwenen. Er is gelijk een groot leeg gat ontstaan!

Tja wat zal ik zeggen... het was héél erg nodig. met z'n tweetjes verschuiven we de kist, daarna heb ik de stofzuiger in Bridget's handen geduwd. Mam... mijn haar is vervelend... hup ik vis een klemmetje van haar bureau, vind ik wel knap van mezelf dat ik er eentje vind... en hup fliederfladder hupsakee haar in de lucht... Mama... de snoeren zijn vervelend met het stofzuigen... Ik zeg, trek de stekkers er maar uit hoor...








Ik verschuif de kast van de kant van de deur naar de achterkant van het bed. Het poppenbedje wordt geleegd en gevuld. Het poppenstoeltje komt erbij en het rieten stoeltje krijgt ook een plekje.






Ik schuif het bed een heel stuk van de muur en de dame mag gaan vissen naar van alles en nog wat. Sokken, potloden, hangertjes, boekjes, knuffels, gummetjes, papiertjes, poppetjes, barbiekleertjes, haarklemmetjes die ze gelijk in haar knot stopt... van alles en nog wat... Elke keer als Bridget wat pakt zwiepen haar beentjes heen en weer, dolkomisch gezicht eigenlijk.




Ze is een beetje rood aangelopen, maar kan wel lachen en hup ze neemt nog een snoekduik de andere kant op en weer zwiepen haar beentjes.




Dan gaat ze zitten en doet haar neus dicht... "nstoffign" mama. Ja dat geloof ik graag... maar nu mag je ónder bed een snoekduik nemen, want er ligt nog ván álles.... Ze moet hard lachen "Mag'k-me-neus-dah-dicht-houwe-mama" zegt ze met haar neus dichtgeknepen... Maak mij niet uit, als je er maar alles onder vandaan haalt, zeg ik... Gierend gaat ze onder het bed, maar het is blijkbaar niet handig om er onder te kruipen met één hand aan je neus.




Dan is het nachtkastje aan de beurt... ze gaat languit liggen en reikt onder het kastje. Hup zwiepen haar beentjes weer... Ze kijkt triomfantelijk als ze een smurf heeft gevonden, er komen ook leuke dingen onder vandaan...




Dan komt ze slof twee tegen die ze hardhandig uitschud en dat geeft me toch een hoop stof... Bllll gaat ze weer met vingers op haar neus, hahaha. Er worden ook boeken gevonden... en nog véél meer.... Na het grondige "grondwerk" ga ik met de stofzuiger overal ook nog eens voorbij, zodat álle stofwolken ècht verdwenen zijn...




Ondertussen staat er een cd-tje op en zingen we mee... en natuurlijk af en toe lekker zwiepen met je armen op de maat van de muziek.




Ineens is meisje moe, we zijn zeker al twee uurtjes bezig. Maar het bed moet ook verschoond worden, je wil niet weten wat er allemaal bovenop geploft is vandaag, dus hup verschonen. Zij leegt haar bed en ploft alles op haar bureau en nachtkastje. Alles wat vandaag gevonden is ligt op haar bureau, daar ligt nog een biebelebonseberg te verwerken, maar niet vandaag. Ik trek al het linnengoed van bed af terwijl Bridget haar kussen van een schoon kussensloop probeert te voorzien... is af en toe wat wroeten. Ik plof het wasgoed in de wasmand... en als ik terug kom ligt de dame op haar kussen te slapen... ze zou toch niet... maar ineens zie ik haar oog bewegen... hahaha betrapt, maar ze kijkt me wel moe aan...


Bed is klaar als zij haar ondergoed en pyjama heeft gepakt en in de badkamer heeft gelegd. Ik zet de kraan aan en de dame gaat in bad. Ik pak ook m'n bullen en plons erbij. Een héle berg schuim, kijk daar houden we wel van. Haartjes schoon, afspoelen en daarna hup in haar pyjama. De haren flink uitknijppen in een handdoek en daarna op haar heerlijk schone bedje de haartjes kammen... We gaan naar beneden, ik kook wat makkelijks, meisje hangt tegen Rem aan en daarna is het bedjestijd... ze was zó vertrokken....

Ja... Op de kiek de stand van dinsdag ergens in de middag geloof ik... ik wilde de knoopsgaten doen... maar dat kreeg ik op de machine van Kirsten niet voor elkaar... het piep piep, piep piep... dubbele piep hè, dus niet goed. Ik nog naar boven getogen voor het boekje van de naaimachine... ik heb er héél lang over gedaan eer ik dat boekje had. De machine van Kirsten is tweedehands en daar zat geen boekje meer bij, maar ik heb heel wat moeten praten, want de meneer van de winkel had zoiets... u kunt toch naaien, dan heb je zo'n boekje toch niet meer nodig... Duh hoezo alsof ik elk apparaat ken! Nou met veel gedoe pijn en moeite heb ik een kopietje gekregen... en wat ben ik daar blij mee... als ik hem kan vinden tenminste... want hij ligt niet waar hij samen met alle gebruiksaanwijzingen ooit heeft gelegen... Ik denk dat 'ie op kantoor ligt... dat zal niet het laatste onderdeel zijn dat ik moet halen, hahaha.






Maar goed ik ben gewoon verder gegaan met de nachtjama... lekker een sierzigzag gebruikt. Ik wilde andere sierrandjes, maar dat zit niet op die van Kirsten en dat moet ik maar voor lief nemen, ik kan niet even nog zo'n machine aanschaffen als op kantoor staat toch? En dit ziet er ook mooi uit. Voorheen gebruikte ik nooit siersteken, dus... niet piepen... dat doet de naaimachine wel... hahaha... ik doe iets fout met dat knoopsgatenvoetje... hm...



Ramon heb ik aan het werk gezet in zijn slaapkamer... hij heeft de hele dinsdag geschuurd. Alle balken, zijn bed, de deur (voor- en achterkant). Hij was een beetje ijverig bij de balk met stikkers.... daar zie je gewoon blank hout inmiddels... Maar hij had geen zin in pulken.... En de foto rechts, zoete popcorn, dat is natuurlijk krachtvoer... want schuren maakt hongerig...



Op de onderste foto zie je een geul waar ooit een muurtje heeft gestaan naar het washok. Die ruimte krijgt Ramon er nu bij, Bijna 5m2 erbij... en ook nog eens "rechte" ruimte, dus niet met een schuin gedeelte van het dak of zo.... Ramon is helemaal content met de ruimte... alleen die strepen.... Ik heb die strepen er bijna negen jaar geleden op de muren geschilderd, eind november, ruim 7 maanden zwanger van Bridget... pfff. Ik heb nog nooit zo traag geschilderd als toen. Maar Ramon was er toen héél erg blij mee, maar is er nu negen jaar later wel op uitgekeken. Alles moet wit worden, strak, glad, techno, design, glas, RVS... nou ja... ongeveer dat sfeertje.




Gisterochtend heeft meneer de laatste schuurdingen gedaan en daarna heb ik hem een half uurtje geholpen met rolleren, in de lastige hoekjes. Na twee lagen, ziet de muur er een stuk minder streperig uit... Ramon stond te glimmen van z'n werk. Hij staat nergens op de kiek, maar een 15-jarige wil niet in z'n plunje op de kiek als hij aan het rolleren is, hahaha. Dus bij de kiekjes nemen sprong meneer steeds uit beeld, zie je het voor je, hahaha. Nee hoor, ik heb netjes langs hem heen gekiekt!



Aangezien er 's middags een storing was bij Telford... heb ik lekker verder gekeuteld achter m'n naaimachine, maar ja... die knoopsgaten hè... Bridget bood aan om samen met mij dat boekje te gaan halen/zoeken op kantoor. Nah, dan doen we dat toch gelijk. Dus hup in de tuut boekje halen... ik kon het gelijk vinden (!!) tuurlijk alles is goed georganiseerd op kantoor, kuch... daar wel... zou ook handig voor thuis zijn. 


Maar daar gebeurd ook van alles hoor. Gisteravond heb ik Rem zo gek gekregen dat hij mijn op maat gemaakte naaitafel naar zolder ging verhuizen, zodat Ramon een stoere tafel/bureau heeft. De tafel is/was strak wit (moet een schilderbeurtje hebben) met van die grote industriële wielen eronder... is toch cool! Ik gebruik die tafel niet meer, dan kan hij er beter plezier van hebben. Hij had zo'n ding/"bureau" staan wat ik ooit onder de hoogslaper vandaan heb gezaagd en dat stond op instorten.



Ik heb na het eten nog even in het boekje gesnuffeld wat ik nou verkeerd had gedaan... Wat blijkt ik moet dingetje C naar beneden trekken, heel logisch op zich, maar moet je weten... Dus toch wel handig dat ik dat boekje heb, meneer de naaimachineverkoper!! Tis maar dat 'ie dat weet!! 


Ik heb pas sinds mijn eigen machine een automatisch knoopsgatding, en verders nooit gehad. En bij deze Singer moet je dus iets naar beneden trekken en dat is bij mijn Pfaff weer niet, hoef ik alleen een snoertje in te pluggen. Maar deze machine kan geen knoopsgaten maken zónder dat voetje... dat is wel lastig want het knoopje wat ik nu heb, springt er uit!! Aan de ene kant is 'ie bol... en aan de andere kant een steeltje... ploink zegt íe zodra ik het schuifje aanschuif... Ik had gelukkig meerdere knoopjes om uit te kiezen meegenomen voor Bridget, pfew, en daar zit een knoopje, net ietsjes groter tussen die plat is... 


Het knoopsgat op een proeflapje is goed gelukt, hij is gelukkig ook niet te groot, omdat het knoopje wat er doorheen moet best wel bol is... Ga vandaag eens proberen 3 mooie knoopsgaten te maken... daarna nog een tunneltje met elastiek in de pyjamabroek en dan is Bridget haar nachtjama af!!! Alles gaat in tempo elvendertigst... maar dat is prima.


P.S. de penicilline slaat héél goed aan. Ik kan weer zonder spierpijn lopen (en dat is lekker!!!!), ik heb m'n eigen stem weer en als ik voorover buk ploft er geen betonblok naar beneden... ik blaf alleen nog wat... maar m'n longetjes trekken vast binnen een dag of 3 bij, hahaha.