Showing posts with label sancho. Show all posts
Showing posts with label sancho. Show all posts
ALV van Sancho, vlakbij de lapjesmarkt in Utrecht
Vandaag was mijn eerste ALV (Algemene Leden Vergadering) van Sancho. Het werd gehouden vlakbij de lapjesmarkt in Utrecht, en aangezien de vergadering pas 's middags was, werd er ijverig geshopt in de ochtend door de dames.
Helaas konden Eva en ik niet 's ochtends shoppen (dat hadden we van te voren al een beetje gecompenseerd door naar het Stoffenspektakel in Gouda te gaan (ik 's ochtends en Eva 's middags, zodat de verkopers het niet al té druk kregen, hahaha). Bij Eva ging vanochtend namelijk om half zeven al de wekker, bij ons om kwart voor zeven, want onze jongste dochters hadden om 09:00 uur een hockeywedstrijd en moesten om 07:50 uur verzamelen!! Ik had mazzel want Rem ging met Bridget mee, maar Eva had de beurt om te rijden, dus die was ècht ingepland door het team.
Ik kon het 's ochtends nog redelijk rustig aan doen (wassen draaien, voorwerken voor de meivakantie), de boel in de woonkamer gladstrijken voor de vervroegde verjaardag van Kirsten die morgen gevierd wordt (is in de meivakantie jarig, maar ja dan moet je wel in Nederland zijn!). Tussendoor kwam er ook nog iemand een pakketje ophalen en ik keek geregeld op mijn mobiel of er een sms-je kwam of er vertraging was met de wedstrijd, want dan zou ik later naar het station rijden... tap, tap, tap. Wat wordt je daar onrustig van zeg... beetje keutelen hier en daar, tas vullen met de uitdraai van ALV, mobiel (na het kijken steeds weer zéker weten in de tas ploffen), flesje water, pennetje want er zouen bestuursleden gestemd worden, zakdoekjes, doosjes en batterijtjes voor mijn gehoorapparaten, lipgloss en dat soort nonsens in de tas geploft. Had nogal een riante bij me i.v.m. dat mapje met de notulen, hahaha, dat ding paste niet in mijn normale tas, dan maar een shopper mee, maar helemaal leeg is ook zo stom hè.
Ik zou tien voor half twaalf zorgen dat ik bij het station in Goverwelle zou staan, want we (Eva en ik) namen dan de trein van effe voor half twaalf... Ik moest nog even geld tappen, voor "je weet maar nooit" en stapte effe elf uur in de tuut richting geldautomaat... en daarna stiefelde ik door naar het Station in Goverwelle. Daar aangekomen, checkte ik wéér de sms en zag dat Rem gebeld had (natúúrlijk de hele ochtend niet, maar wel als ik flappen aan het tappen ben!). Het blijkt dat het iets uitloopt en dat ik een half uur later kan vertrekken... maar eh... ik ben er al! Rem schiet in de lach... Ach, ik vermaak me wel, ik heb nu zo'n techno-super-mobiel (waar ik de helft niet van snap, maar gelukkig bijt 'ie niet dus ik kom er wel achter).
Na een boodschappenlijstje naar Rem te hebben gemaild... had 'ie gevraagd en was ik thuis vergeten te doen. Nog even Fancy te hebben gekeken en op Pinterest neuzen, was het wel tijd om eens uit de tuut te stappen, want inmiddels is het tien voor twaalf. Ik sta lekker in het zonnetje, maar de wind is klappertandend koud, maakt niet uit, zonnebril op en je merkt niets, hahaha. Even later komt Eva aanfietsen en lopen we onder het spoor door en stappen tien tellen later in de trein. Ik kijk verbaasd om me heen, gôh, wel een ander exemplaar als waar ik vroeger mee naar Den Haag reed... Dat was een rammelbak, met rode stijve bankjes en zo'n tafeltje met ingebouwde asbak er in... Ja, zó lang geleden, uit de asbakkentijd dus. Nu is er een beeldscherm die je verteld waar je bent, hoe hard de trein gaat, waar de trein heen gaat en hoe warm/koud het buiten is. Tis maar dat je het weet!
In Utrecht aangekomen, weet Eva gelukkig redelijk de weg in Hoog Catharijne want ook daar ben ik al héél lang niet geweest (1986 of zoiets). We moeten de uitgang van de HEMA hebben en we lopen er bijna voorbij, maar Eva ziet in haar rechterooghoek ineens die rode letters en hup naar rechts... Eva pakt inmiddels haar uitgeprintte plattegrondje voor de route, ik heb wel een app door Rem laten zetten op mijn mobiel, maar ik denk dat zo'n klein papiertje handiger is (?). Niet lang daarna lopen we buiten en komen we in een soort van bouwput, mán wat zijn ze hier allemaal aan het doen. Iedergeval héél breed en héél diep!! We lopen en zien de Dom al staan. We weten ieder geval welke richting we op moeten en Eva checkt haar pampiertje voor de straatnaam... Steeds bij elke hoek wordt dat even gecheckt en ik ben druk bezig mijn hakken in het midden van de straatstenen te zetten, want het lijkt de markt in Gouda wel!
Uiteindelijk gaan we onder een poort door en zien we de ingang. Er staat keurig een bord waar we moeten wezen en strak effe kwart voor één lopen we de zaal in. Er zijn al héél wat mensen en héél wat plastic tassen met stofjes en er wordt een rood rozenstofje getoond door Aline. Ik herken her en der wat gezichten en dat vind ik wel relaxt hoor (ja toch!!).
Even later krijgen we een naamspeldje, da's altijd makkelijk. Ik moet toch ooit wat meer namen onthouden dan ik nu doe toch? Maar Aline heb ik goed hoor (ik heb het gecheckt en ik heb het goed onthouden, hahaha). Na een zwik minuutjes wordt er geroepen dat we ons richting de lunch kunnen begeven en lekker broodjes kunnen smeren. Het duurt even, maar ineens is iedereen aan het eten en zit iedereen op een hoge krukstoel of aan een tafel in de kring al kwebbelend te eten. Ik heb lekker twee bollen op, één met kaas en één met rosbief. Ook een plons thee gepakt. Lekker.
Ineens is iedereen klaar met eten en gaan we richting de tafels die in een kring zijn opgesteld (vierkante kring welliswaar, maar het is een kring). Ik loop samen met Eva een beetje richting het Bestuur, ik heb wel gehoorapparaten in, want ik vermoed dat dat wel nodig is qua ruimte (stemmen vallen een beetje dood in zo'n grote ruimte), als ik het met die dingen niet goed hoor, dan lukt het met liplezen wel om het op te vangen. Uiteindelijk heb ik het best wel goed kunnen verstaan. We hobbelen de Agenda door en er zijn leuke nieuwe ontwikkelingen op Sancho.
Je kunt tegenwoordig in de vitrine ook 1 foto plaatsen die direct op Sancho zelf te zien is, dat was vroeger ook, was even weg en is weer terug. Iets met "img][img" daartussen de url die je anders tussen de "[url=https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg845lGw0f4FGNRHP9QrFF_NORr2bnOpuZVeHksiAz-sj-GqvMP1znLeV7HPdpKlwuAMTR0x7dp50Mqj5ZH2Yjsf4dE21sYXN2hN0Zdqml_4ryLfvNSDInO6vDZX74QwNYVVbGcCxyGKE1l/s1600/338+Jurkje+lena+13.jpg ]jurkje [url]" neerpoot! Maar dit is alléén voor "De vitrine" hè!!
Ook is er iets leuks in samenwerking met Naaipatronen.nl. Elke maand worden er 3 personen geloot die zich hebben aangemeld om een patroon X te naaien. Dat patroon moet in die maand worden gemaakt en dan moet je daarna een review tikkelateuren over het patroon. Voordat je je inschrijft is het wel bekend welk genre het patroon is... mannenmode, kindermode meisje, kindermode jongen, damesmode, tienermode... etc. (geen bruidsmode hoor!!).
En dan is ineens de vergadering klaar en gaan we pauze houden. Even lekker wat drinken, fris, thee of koffie. Ook komen er schaaltjes met lekkers voorbij... diverse keren zelfs, mjammie!! Ik biets een wit chocladedingetje, een puntje boterkoek en nog een of ander verpakt chocoladedingetje (geen idee wat, maar het is lekker).
Iedereen staat lekker bij een groepje te kwebbelen, maakt niet uit of je ze kent of niet. Dat weet je soms eigenlijk ook niet eens zeker, want sommige blogs/Fotoalbum is dusdanig gekiekt dat het niet herkenbaar is wie de maakster is... dus eh... surprise, surprise!! Maar we kwebbelen een heel eind weg. Ik kwebbel met een aantal dames over de boeken Zelfgemaakte Kleertjes, Stof voor durf-het-zelvers en Homemade Mini Couture, over eigenwijze lockers die soms ergens in snijden wat niet de bedoeling is (Rietje had haar shirt aan waar ze op sublieme wijze een foutje heeft hersteld en er een schitterende applicatie op heeft gemaakt. Zonder dat foutje was er geen sublieme applicatie geweest!).
Even later... ja... er komt nog meer. Krijgen we een presentatie van een fotografe Kim van der Zwan hoe je nu je kleding het mooist op de kiek kunt krijgen. Wat belangrijk is, waar je op moet letten. Dat licht héél belangrijk is, zeg maar het allerbelangrijkste om een goede foto te bakken. Dat het opruimen van je kamer héél handig is, maar dat een bezem pakken en het efkes de andere kant van de kamer opschuiven natuurlijk ook een optie is, als het maar een egale achtergrond oplevert. Ook dat je met Picasa 3 wonderen kunt verrichten om van een donkere kiek een zomerse foto te maken. Ook tips dat je bijv. je kind (net als bij de Nanny op televisie) op dezelfde ooghoogte moet kieken... dus... fototoestel op ongeveer dezelfde hoogte houden als het koppie van je spruit. Anders heb je kabouters op korte pootjes in plaats van je kind dat juist zo ijverig de lucht in is geschoten. Ook dat de flitser rampzalige foto's oplevert met veel schaduw en fletse kleuren. Hoewel ikzelf de flitser wel eens gebruik (als het schemerig weer of 's avonds is), maar dan een wit stuk karton onder mijn flitser hou (schuin) en dan flits via het witte karton, naar het palfond en dan zacht licht verspreid op mijn "werkstuk". Je krijgt natuurlijk niet de heldere kleuren van overdag, maar ook niet de witte flitsgezichten met een verbleekte kleur aan kleding eronder op een geheel donkere achtergrond.
Tsja... ook dat is ineens weer voorbij. Na ons naamplaatje te hebben ingeleverd en iedereen een fijn weekend te hebben gewenst en gedag te hebben gezegd (ook wordt er "Tot de clubdag" geroepen), gaan we onze jassen pakken en er gaan nog meer dames gelijk mee. Eva wil graag de trein van vijf uur pakken, want het is best een lange dag om vanaf half zeven 's ochtends rond te springen. We lopen met nog meer dames op en iedereen gaat wel een ander perron op. Wij moeten naar perron 18 en zien de trein al klaar staan. Hup erin en plof we zitten, hè, hè.... Ineens zijn we allebei moe, maar niet te moe om te kwebbelen, dus dat doen we ook. Over onze stoffenbuit afgelopen dinsdag, over de hockeywedstrijd vandaag van onze jongste en over onze zomerjassen voor onze dochters die we af zitten te Kíjken, zodat we aan een lapje kunnen beginnen van de net gekochte aanwinsten.
Read User's Comments0
Ja, hij was gisteren af hoor... en aan tijdens het Sancho-avondje
Rokje 10 uit de Knip oktober 2011.
Ja, het rokje was gisteren af hoor... Aangezien ik voor het eerst van mijn leven een kledingstuk exact heb nagemaakt leek me de pose voor de kiek na-apen wel terecht, hahaha. Het was wel even zoeken, de ene keer was ik mijn hoofd kwijt de andere keer mijn voeten, maar uiteindelijk is het me met de zelfontspanner gelukt... pfffff.
Deze kiek nemen ging een stuk vlotter, hahaha. Gisteravond toen er bij mij een Sancho-avondje werd gehouden met de dames daniëlle1979, Gertje4 (zij was met me meegereden), Helmah, vlijtige lies, MamavanDenH, spektakel en Nicole Claudia, dat is ippies, (Dat zijn onze namen op Sancho, hahaha) had ik het rokje ook ècht aan.
Het rokje ging eigenlijk super vlotjes... Nu was er ook geen enkel technisch hoogstandje in het rokje te bekennen, dus gewoon gas geven en dan ben je een paar uur later klaar, tenminste als je de zoom met de machine stikt... ik heb het zoompje afgewerkt met een groen satijnen bandje en met de hand met kleine (zichtbare) steekjes vastgezet... Volgens Mart Visser mogen hand gestikte steekjes te zien zijn, dus... heb ik die vandaag (eh gisteren) toegepast.
Bridget had voor ons een heerlijk appel-stroopwafeltaart gebakken zónder rozijntjes, want die lust zij (!) niet, dus deed ze die er ook niet in. Werd medegedeeld tijdens het klaarzetten van de benodigdheden. Ik had alles op tijd klaar staan, ook de kussentjes om op de eetkamerstoelen te leggen, want de stoelen hadden we dinsdagavond al gebracht, maar nog zonder die kussentjes... leek me wel charmant om de hoesjes eerst een sopje te geven, want anders is té duidelijk te zien, dat er veel Italiaans wordt gegeten, hahaha. Ik had met gertje4 afgesproken dat ik haar om 19:00 uur zou ophalen bij de Rabobank en we tuften de snelweg op en zagen direct een héle lange file... aan de andere kant van de snelweg. Er was een ongeluk gebeurt... een héle lange file dus. Bij aankomst zagen we de auto van Rem staan (ik moest nog een keer goed kijken, want ik ben onze nieuwe tuut nog niet helemaal gewend. De vorige trouwens ook niet, want bij het volgen van Rem, kwam ik ineens achter een andere grijze tuut terecht, óók een Opel, maar niet met mijn ventje erin...). Rem staat dus niet in de file richting Gouda en gaat gezellig met ons mee naar binnen.
Gertje4 helpt gelijk met de kussentje op de stoelen vast te strikken. De tassen worden geleegd, de appeltaart is nog warm en ik haal de folie er van af. Ondertussen zet gertje4 koffie (ik moet even goed nadenken hoe het ook al weer zat met de hoeveelheid schepjes per kopje.... Ik heb mijn schoonmoeder eens een kopje koffie op kantoor geserveerd, waarbij haar haren gelijk rechtop gingen staan van de straffe bak leut, dus eh... effe nadenken was wel gepast, hahaha).
Even later druppelen de dames binnen en ik wordt ontzettend verwend met een lief en een stoer vaasje met bloemen, een zelfgemaakt gehaakt hartje met papieren bloemetjeszakdoekjes en een glazen pot met allemaal aardbeidjes van stof, zó snoepig. Ook notitieboekjes, bandjes en een tasje, geweldig. Ik heb het vanochtend uitgebreid zitten bewonderen en mijn toonbank ziet er gezellig uit met al dat vrolijks om me heen. Ik heb nog geen kapstok hier, er zijn op een of andere manier weinig staande kapstokken (die ik óók nog mooi vind), en zo'n kapstokje met haken (je weet wel die met een brocante sfeertje met een plankje erboven) mag ik niet ophangen, want er mag niet geboord worden van de eigenaar, dus iedereen legt, hangt ze spullen maar ergens neer... (gertje4 en ik hebben onze jassen in de achterste kamer op de strijkplank geploft). Vlijtige liesje heeft een mooie gehaakte stola om en legt 'ie op de fauteuil, maar ooit heb ik een staande kapstok hoor! Iedereen begint met elkaar te kwebbelen en kijkt rond. Ik vraag ondertussen of ze koffie of thee bliefen en ik zet 4 koffie neer en 3 thee (ja ik weet het nog). Even later ga ik ook zitten en ga ik de taart van Bridget aansnijden... met een boterham mes! Hm, gaat niet makkelijk, maar we komen er wel. Één voor een beland er een puntje op de bordjes en er wordt druk gekletst. Oeps taartvorkjes... ik heb er 5... hahaha, maar gelukkig heb ik lepeltjes genoeg... het is een zacht taartje en geen tompouce die je aan moet prikken.
Natúúrlijk hebben we het ook over onze kids, over patronen en abonnementen van modebladen. Dat we de foto's in modebladen geregeld niet duidelijk of handig vinden (zittende dames) en grote maten worden geshowt door een maatje 42 en dat niet handig is om voor jezelf een beeld te krijgen als je een grotere maat hebt. We zitten blijkbaar graag in de woonkamer te naaien (mits de eettafel groot genoeg is, want ik heb mezelf verbannen onder de trap. Van Helmah kreeg ik de tip het jasje Jackie in een kleinere maat te maken, want hij valt riant... Ik denk dat ik om het te testen eerst maar een katoentje ga gebruiken, voordat ik een oud (te groot) spijkerjasje verknip. Dat we eigenlijk heel wat zitten te googlen om dingen te zoeken en dat dat soms úren is...
Dit is het mooie gebreide stofje dat ik heb gekregen.
Tussendoor vraagt Helmah wie er interesse heeft in een lap stof die zij bij zich heeft. Ik zit naast haar en zie een prachtig warme rood gebreide lap. Gebreid dus héérlijk warm. Ik zou die lap wel graag willen hebben, want dat soort rood staat me mooi en warm daar ben ik in de winter ook wel voor te porren. Ik mag de gehele lap hebben... geweldig... Ik denk dat de lap groot genoeg is voor een jurkje of een lang vest... Ik ga binnenkort eens wat boekjes opsnorren!!
Na nog een rondje koffie en thee stappen we over op de fris. In nog geen tien tellen staat de hele vaathandel in de keuken en verzamel ik de glazen uit de kast. Gertje4 pakt haar tas en zet wat gezond te knabbelen neer op de tafel. Ik zet (misschien ietwat ongezellig hoor) de flessen fris en pakken met sap op tafel, maar zo kan ieder gewoon lekker wat te drinken pakken als zijn glas leeg is. (Ik heb soms niet in de gaten dat het tijd is voor de volgende ronde, zo geconcentreerd zit ik te luisteren... letterlijk oortjes op steeltjes!).
We gaan weer zitten schenken een frisje in en het onderwerp kids komt op tafel. Ook over tieners... dat er soms een walm Axe of nagellakremover door het hele huis zweeft, hahaha. Het verschil tussen de kinderen in één gezin, de een is keurig en geordend en de ander heeft een wervelstorm in zijn kamer gehad en kan dan toch nog alles vinden. Dat er voor grotere kids minder wordt genaaid en als er wordt genaaid de kleuren wat saai beginnen te worden. Dat is bij Bridget dus duidelijk nog niet het geval.
Ineens is het alweer 23:00 uur... tjé... de tijd vliegt zeg! Sommige moeten toch ècht een stukje verder rijden dan ik, dus langzaam gaat iedereen op huis aan. Ik maak een bonnetje voor daniëlle1979 en pak een papieren tasje. Als iedereen weg is legen we de tafel en voor ik het weet heeft gertje4 alles in de plomp gegooid en Rem hopst de eetkamerstoelen in de tuut (toch wel handig als die weer gewoon thuis aan de eettafel staan, hahaha). Alle bullen verzamelen... ik zet wat al gedroogde vaat op z'n plek. Daarna ga ik afdrogen... ook dat op z'n plek.
En dan ga ik de boel afsluiten, tig sloten en dan de lichten uit... en sluiten de schuifdeuren zich... en nog één slot omdraaien. In de auto is álles beslagen en ga ik eerst maar de ramen bewerken met een trekker en dan hup... instappen, karren. Het is best wel rustig op de weg en we zijn snel in Reeuwijk. Ik zet gertje4 voor de deur af, ik krijg nog even wat links, rechtdoor en bij de Brandweer rechts routetips en ik ben binnen 5 minuutjes ook thuis... en kan geen parkeerplek vinden. Nu ja, dan maar voor de deur van Hoogvliet parkeren... Ik ben benieuwd of ik morgenochtend weet waar ik hem neer heb gezet (inderdaad ik was mijn tuut vanochtend kwijt, hahaha).
En wat doene we aan vandaag... een jeweetwel-tasje!
Kiek van twee tellen geleden, moet het elastiek erin zetten en een zoompje erin gooien...
Ja... wat doene we aan vandaag... en dan met name vanavond! Vanavond komen er een aantal dames van Sancho naar mijn creatieve kantoor in Woerden. Even kijken hoe ik er bij zit en of ik wel koffie kan zetten, hahaha (ik drink zelf nooit koffie, jakkes... dus... kijk maar uit). Gelukkig heb ik ook thee, fris en sapjes... en Bridget komt zo thuis en gaat een appel-stroopwafeltaart bakken. De dame staat al te trappelen van ongeduld sinds Rem gisteren de benodigdheden compleet heeft gehaald... ze zag namelijk appels liggen die ze niet mocht pakken, hahaha.
Maar... ja... het rokje van Bridget is af... en ik heb géén zin om gaatjes te maken in een bloesje, daarvoor moet ik rust in mijn gat hebben en dat heb ik niet. Ik heb een soort van onrust voor vanavond. Of ik niet vergeet Gertilde op te halen in Reeuwijk (nee hoor, ik vergeet je niet, je staat op mijn hand geklad, hahaha). Ook heb ik geen zin in het jasje, want die moet Bridget eerst nog even doorpassen en ze zit nu op school, goed excuus toch??
Maar ja, het is vanochtend me-time en mijn onrustige ik wil wat om handen hebben... Dus men neme een snoekduik in een kast... en ge vind van álles... ook tasjes... jeweetwel-tasjes... Deze keer met een compleet geknipt rokje... Knip oktober 2011, rokje (ik geloof nummer 10). Het rokje maak ik hélemaal zoals het in de Knip staat... zelfs het stofje (dat heb ik nog nooit gedaan)... Oké de rode laarzen heb ik niet gevonden (dat was onmogelijk, want die waren óf plat... is niks voor mij... óf riant boven de € 250,00... gaat hem ook niet worden). Het schattige vestje... hm... géén tijd voor gehad ook niemand gevonden die dat even voor me over wilde nemen (geintje)... dus beiden afdelingen worden zwart, maar dat is ook goed toch?
Deze voering is zwaar afgekeurd en die gaat in de kliko... dat stofje raffelt al als je er naar kijkt....
Vorig jaar bleek bij het knippen, dat het stofje wel héél erg doorschijnend is... dat wasbleek ook bij het proefkonijn Amy-Lynn voor Bridget zo te zijn en daar heb ik op het laatst een zwarte voering ingegooid... anders krijg je het prinses Diana effect, je weet wel die foto waar je dwars door haar rok heen kon kijken...
Maar goed. Ik had voor dit rokje geen zwarte voering meer, maar wel een mooie bijpassende groene... nah... is wat mij betreft ook prima. Maar wat een baggerstofje is dit zeg. Ik heb het bij een gewone stoffenzaak vandaan en vraag altijd de mooie kwaliteit antistatisch, ademend en blabliebla... maar dit!!!! Ik wilde lekker makkelijk, gewoon locken... maar de locksteken vliegen er gewoon weer af... voor Engelse naden heb ik niet genoeg naadtoeslag... en eigenlijk wil ik dit gewoon niet gebruiken. Een mooi rokje en dan baggervoering is zonde van het mooie rokje!
Wat hier nog op het tafeltje ligt en het restantje ligt nu te zwemmen in de kliko (als die geleegd is, want het is woensdag, hahaha). Op zich heeft het rokje een belegje dus voor de afwerking maakt het niets uit... en ik zet er later, als ik een goed voeringkje heb, want dat heb ik nu niet in huis, er wel in...
Vanavond, want daarom heb ik zo'n zin in dat rokje te maken en niet in het bloesje en jasje van Bridget, heb ik het rokje gewoon aan (hoop ik als het dan af is tenminste) met een glad zwart onderjurkje (maakt dat nu uit, toch). Niemand die het ziet!
Sancho Clubdag
Gisteren ben ik voor het eerst naar de Sancho Clubdag (groene ster... een groentje dus, hahaha) geweest. Ik hoefde er niet in mijn eentje naar toe, maar samen met Eva reed ik naar Nieuwegein. Rem had me verplicht met zijn tuut te rijden (bakbeest gigantica) in plaats van mijn lieve gele koektrommeltje, zodat ik aan de nieuwe auto gewend zou raken (oftewel, zodat ik de BOB kan zijn natuurlijk, hahaha, want ik drink nooit). Maar goed, we tuften op de snelweg. Truus kon ik redelijk horen, behalve toen ze zei dat ik rechtsaf moest en vervolgens de snelweg weer óp reed... bleek het dus rechtsaf te zijn over een meter of 300... tsja... Maar gelukkig, we waren véél te vroeg... en doordat ik ineens op de snelweg zat, kwamen we precies half tien aan. Is dat omrijden toch nog ergens goed voor, hahaha.
Half tien gingen de deuren namelijk al open, het begon officieel om tien uur. We sleuren onze naaimachines uit de auto (gelukkig geen sedan, dus dat zware ding kan je eruit slépen). We lopen naar de deur en er zijn al aardig wat dames binnen. We lopen naar de tafel en krijgen bij het noemen van onze naam een naamplaatje, idéaal, met onze Sancho-naam... in mijn geval "Nicole Claudia" (niet Collie-Collie, want ik ben daar gewoon ik).
Daarna krijgen we drinkbonnetjes en een bonnetje waarop we achterop moeten stemmen voor het fenomeen "Rokjesdag". Er kunnen drie dames iets moois winnen. Ik heb mijn rokje niet afgekregen. Vrijdagavond om half acht ging bij mij letterlijk en figuurlijk het licht uit. Ik zag niet veel, doordat mijn naaimachine lampje toedeloe zei en met de donkerblauwe stof waar ik mee bezig was, was het licht in de woonkamer niet genoeg. Verder was ik gewoon moe... en aangezien de volgende dag best wel lang zou zijn ben ik gestopt.
Eva en ik liepen daarna naar de kapstok, ploften onze tas en machine neer. We babbelden wat met dames die Eva kende (ik babbelde natuurlijk ook wat mee, hahaha). Buiten zagen we het busje van de scharensliep (heet dat zo?? geen idee, maar het klinkt wel leuk) staan en gingen we onze scharen uit onze tas vissen en op de linker tafel neerleggen. Als je scharen klaar zijn (ik had er twee meegenomen, net op het nippie zag ik het op Sancho staan) dan liggen ze op de rechter tafel.
We gingen even naar boven naar de kraampjes kijken, wat zou er allemaal staan en ook wie. Ik wist dat Lilian van Kleurenmix er zou staan, maar niet wie de anderen zouden zijn. Wat een kleurtjes en printjes!! Er was ook even een kleine welkomst speech van Sancho... Er werden wat dames naar voren geroepen van het bestuur en moderatoren (als ik het goed heb, want ik ben geen ster in het verstaan van dit soort dingen) en werden bedankt voor hun hulp en vele werk, wat vaak ook dagelijks wordt verzet. Ook werd er verteld dat er op de badges een kleur ster stond en dat een groene ster aangaf dat iemand voor het eerst was (o.a. ik dus hahaha) en dus leuk is een praatje te maken, of wegwijs te maken. Er werd ook opgeroepen dat er nog plekken vrij waren in het bestuur en dat het wel nodig is dat die vervuld werden, omdat ze nog eigenlijk met te weinig zijn o.a. om dit soort dagen te organiseren. Dus... voel je je geroepen meld je aan bij www.Sancho.nl.
Even later gingen Eva en ik in de rij staan voor koffie of thee... Héérlijk zeg. Er stond ook nog héél veel zelfgebakken lekkers, Eva had ook wat lekkers meegenomen. Ik kende dat fenomeen niet, maar ik weet het voor de volgende keer!! Lekker gekwebbeld... het handige van die naambadges is, dat je nu weet wie je voor je hebt (althans wie je ziet reageren op Sancho met een bepaalde naam, want het zijn niet allemaal gewóne namen hè!!).
Om half elf (geloof ik) begonnen de workshops. Ik zat bij Paperpiecing, ook Eva zat daar. Ik had geen flauw idee wat dat nu was. Ik wist wel dat het iets met quilten te maken had, maar wat precies weer niet. Toen we binnenkwamen hing er een knalroze met duizend andere kleurtjes lap aan een kast met állemaal huisjes... piepkleine huisjes van 8 x 8 ongeveer (denk ik). Ze maakt een schrikkeljaarsquilt, dat is 365 huisjes voor elke dag dit jaar én 1 grote voor de schrikkeldag. Méga project, maar wel ontzettend mooi. Haar moeder maakt er ook eentje, maar dan met donkerblauwe tintjes, volgens haar kids "omakleuren!", hahaha.
![]() |
| Bijschrift toevoegen |
We kregen een papier met uitleg, met daarop een huisje getekend, met allerlei nummertjes erin. Nu ineens snapte ik wat ik wel eens op andere blogs had gezien. Die nummertjes zijn de volgorde waarop je werkt AHA!! weer een kwartje is er gevallen. Het is grappig, om met zulke kleine stukjes stof te werken. De kleinste was volgens mij 2 x 2 voor de schoorstenen. Ze vertelde dat ze veel stofrestjes ook opgestuurd kreeg en ik nam een snoekduik in mijn tas, want ik had onderin kleine restjes van de blauwe serie van Tilda zien liggen, qua formaat héél geschikt voor Paperpiecing en deze stofjes had ze nog niet! Eva en ik zijn nu nog aan het bedenken wat we met dat kleine huisje gaan doen... wordt dus nog vervolgt.
Na de eerste workshop was het lunchtijd. Wel gingen Eva en ik gelijk op zoek waar de ruimte van de workshop "polosluiting" zou zijn, want dan konden we gelijk de naaimachines en tassen daar neerploffen. De ruimte was snel gevonden en de machines gelost. Daarna naar beneden op zoek naar de broodjes!! Lekker broodje gegeten (bolletje met van alles en nog wat erop met een plakje kaas ertussen), wat karnemelk erbij, lekker gekletst met allerlei dames die op mij afstapte (dank jullie wel!!!). Wéér was ik blij met die badges, want ze herkende mijn naam... of het zou ook mijn hoofd kunnen zijn natuurlijk, want die is ook wel bekend...
De knoopjes lijken geel, maar zijn fel appeltjesgroen.
Daarna even bij de kraampjes gehopst en ik heb geshopt en niet een béétje, maar reuzachtig!! Ik heb een aantal weken terug twee Stenzo stofjes gekocht voor een rokje en blousje voor Bridget. Met wat zigzagbandjes, twee klosjes garen en leuke knoopjes. Maar ineens plopte er een plannetje in mijn hoofd, door Bridget hoor, maar daarvoor had ik wat te weinig stof... Laat ik nu daar dezelfde stippeltjesstof zien als ik had gekocht. Gelijk maar nog meer gekleurde stipjes ingeslagen, want Bridget en ik zijn dól op stipjes.
Zoals je ziet... 6 lapjes met stipjes, elk 1m lang, waarvan twee precies dezelfde als ik al eerder had gekocht... Ik kreeg ook nog eens een kortingsbon voor als ik een keertje in hun webwinkel ga shoppen! Goed bewaren dus.
Even voor twee uur wat te drinken gehaald voor bij de Workshop Polosluiting. Ik nam een cola light en hup weer naar boven. Ik hops nog even langs Lilian, want het is even wat rustiger. Ik zie haar nu voor het eerst IRL (In Real Life). Terwijl we elkaar al zo'n 3,5 jaar kennen via het bloggen en mailen en een paar keer aan de telefoon (leuk hoor om iemand eens in het echie te zien!!).
Even later loop ik terug naar het leslokaal (het lijkt er wel op hoor, hahaha) voor de workshop Polosluiting. We zaten er met (ik geloof) acht dames en kregen allemaal een papieren uitleg met foto's en een stukje tricot, patroon en katoen. Eva legde in het kort uit, wat de bedoeling was en vrij snel was iedereen druk bezig, met carbon papier, tekenen, strijkijzer en een lineaal. Later natuurlijk ook met de naaimachine, hahaha. Vrij snel zie je hoe dat ding in elkaar steekt en is het eigenlijk supersimpel (maar dan moet je het wel weten natuurlijk, hahaha).
Ik heb vroeger, héél, héél, héél vroeger, voor Ramon wel eens een polosluiting gemaakt bij een pyjama (van katoen en niet van tricot, voor mij een wezenlijk groot verschil. Volgens Eva moet ik toch eens af van die tricotfobie en gewoon eens samen met haar een tricot shirtje gaan maken en dan gewoon nog wat shirtjes en nog wat leggings, zodat dat eens over gaat, lijkt me wel een strak plan!!). Voor de rest was ik voor Ramon meer bezig, met stoere zakken, windvangers, paspelzakken met en zonder ritsen, blazers en dat soort dingen. Maar aangezien het misschien wel leuk is voor Rem een keer een shirt te maken, of voor Kirsten (in een kleurtje dat ze in de winkel niet kan vinden) of voor Bridget een girly girly jurkje met polosluiting??? Je weet maar nooit wilde ik wel graag een workshop daarin doen.
De tijd vliegt en ruim binnen de twee uur hebben we allemaal onze sluiting voor de bakker. Ik vind dat dat tricot zich bij mij keurig heeft gedragen, hahaha. Eva en ik lopen even door het "leslokaal". Ik breng de vaat naar beneden en loop weer naar boven voor de volgende lading naar beneden met machines, tassen en alle verlengsnoeren, zodat alles van de Sanchospullen weer in de Sanchotas ligt.
Weer nemen we wat te drinken... cola light en we gaan lekker kwekken. Ook nog met iemand die ook uit Gouda komt (hellepie ik weet je naam niet meer). Vervolgens zagen we Aaltje (heb ik de goede naam??) stokhaken en Eva en ik worden daar naar toegetrokken. Ze laat even zien hoe het werkt en ik zit vol verbazing te kijken naar het effect van die lussen (om die stok heen) en later met een paar (vijf geloof ik) vasten in het haakwerk... Ingenieus!!
Even later vraag iemand (sorry, ik weet je naam niet meer, grr weer niet) of wat ik aan heb zelfgemaakt is. En ja... dat heb ik. Ze vraag of het een overgooier is of een jurkje... Ik trek gelijk mijn jasje uit (leuk hè, dat iedereen gelijk reageert op andermans kleding en ook bij de rokjeswedstrijd je in de rokjes duikt, de binnenkant, zijkant, borduurtjes, noem maar op bekijkt). Ik laat zien, dat dit een jurkje is met aangeknipte mouwen en eenvoudig en snel te maken is en ik hem nog een keertje ga maken. Ze vraagt waar het modelletje in staat, maar ik weet alleen te vertellen dat het uit de Knip is van mei, juni of juli dit jaar. Ieder geval van voor de vakantie (want ik heb het voor de zomervakantie gemaakt) en dat in de Knip op de pagina links een witte zomerjurk staat.... Mja... dat moet je natuurlijk ook maar net weten. Ik zoek even op welk jurkje het is... Het is de Knip 7/2012 en jurkje model 22.
Even later kwebbel ik weer met een groepje dames en we hebben het geloof ik ineens over bandjes en randjes. Dat je die op een gegeven moment bij meisjes niet meer gebruikt, want ze willen andere dingen. Ik gebruik ze nog flink zie de flinke voorraad zigzagband en dat Bridget voor bij een rood-wit rokje een combi bandjes had samengesteld en dat ik er een kiek van heb genomen, zodat ik het niet kan vergeten, maar wel even moed moet vatten voor die kilometers aan bandjes. Toen zei een van de dames... "Gebruik je geen Stylefix?... Werkt ontzettend makkelijk en snel. Ook met ritsen en dergelijke". Mijn oren kregen klapperneigingen.... Stylefix? Ik heb het geloof ik wel eens gezien in een nieuwsbrief van Farbenmix, maar nog nooit gebruikt. Lilian heeft het, werd er gezegd... Hup naar boven... naar Lilian en de Stylefix... en natuurlijk kwebbelen... en toen viel mijn oog op van die mooie stofjes... Mooi groen met appeltjesgroen... en natuurlijk groen met roze printjes en nog eentje groen met roze roosjes... Oh... dat staat Bridget prachtig... Dat verdween natuurlijk ook in mijn tasje... hahaha en OOOOoooh, wat zal Rem wel niet denken!!! De kast werd juist wat leger...
Daarna kwam iedereen ineens naar boven voor de uitslag van de rokjes. Derde prijs was een schattig klein rokje, schitterend afgewerkt. De binnenkant is helemaal, zoals ik het zelf graag zie, mooi afgewerkt met vrolijk gekleurd sierband. Prachtige details op het rokje. Mooi! Het tweede rokje was een A-lijn gestreept tricot rokje, schuin gestreept en de streepjes liepen mooi door, met mooie met de hand gehaakte vrolijke bloemetjes op het rokje. De eerste prijs was een A-lijn antraciet rokje, met op de stof een punchbewerking in grijstinten en paars. Schitterend maakt zo'n bewerking op de stof. Een heel bijzonder rokje, dat je nergens in de winkel kan kopen en niemand anders mee ziet lopen. Kijk, dát is nu het leuke van zelf kleding maken...
Daarna nog even nagepraat, toen de naamplaatjes ingeleverd en kregen we een goodiebag voor in de plaats terug. Gevuld met een KnipMode... die heb ik al, want ik ben abonnee, maar misschien kan ik mijn moeder er wel blij mee maken. Een Ottobre en Knippie + breibijlage, die ik allebei niet heb. Super dus! Ook nog een centimeter, die kan ik niet genoeg hebben in huis. Een onverwoestbare "mini-maatje" nu heb ik een goede thuis en op kantoor. Een leuk gekleurd bandje, een aplicatie, sancholabels en pinspeldje. Ook nog een DIY boekenlegger om te maken... leuk om samen met Bridget te maken, want dat is ook een boekenwurm in huis. Dan nog wat reclame-aanbiedingen van het een en ander. Gôh, wat zijn we super verwend.
En op de terugweg liepen (reden) we (ik en Eva) in een verkeerscontrole (i.v.m. dat er mogelijk een Project X in Gouda zou zijn..). Het was een gedoe eer ik stond waar de Politie me wilde hebben (Ik wordt namelijk nooit aangehouden, dan krijg je onnozel gedrag natuurlijk!). Ik wilde het raampje open doen (nieuwe auto van Rem) en ik deed prompt het raampje van Eva open, hahaha. Volgende knopje... Ja!!... mijn raampje gaat open en ik zeg "Sorry, maar dit is voor mij een nieuwe auto, het is de nieuwe auto van mijn man, dus ik ken nog niet alle knopjes". Meneer agent en zijn collega kijken naar de auto en vinden dat het inderdaad wel een nieuwe auto is, zelfs een héle nieuwe auto, hahaha. Ik moet de autopapieren laten zien, gelukkig weet ik dat Rem ze vandaag in het dashboardkastje heeft gestopt, pfewww. Ook mijn rijbewijs willen ze graag zien... en vervolgens gaat een agent bellen en dat duurt nogal even..... dat duur véél langer dan even...
Ook wordt er gevraagd of ik hier wel vaker in een fuik loop. Dus ik "Nee, eigenlijk niet, vandaar mijn klunzige gedoe eer ik was waar u me wilde hebben (Ja, dan spreek ik met U, hè). Maar ik heb wel eens een alcoholcontrole-fuik gehad... Agent knikt... en zegt "Sorry, dat het zo lang duurt, maar het is nogal druk)... Ondertussen gaan er een heleboel auto's langs (Ik ben eigenlijk verbaasd, want 9,9 van de 10 keer mag ik langs zo'n controle gewoon voorbij gaan... Ik zie er namelijk nogal nuchter, betrouwbaar, verzekering betalend, gordel dragend, niet bellend en netjes rijdend uit".
Uiteindelijk is alles in orde en mag ik weg, nadat ik een seintje heb gekregen van de agent, hij houdt de boel even op, zodat ik kan invoegen... Ik breng Eva naar huis... en bij thuiskomst vertel ik gelijk dat ik ben aangehouden door de Politie (hilariteit alom, want IK aangehouden??). Zegt Rem dat er controle is, omdat ze heel Gouda hebben afgesloten met een verkeerscontrole i.v.m. een eventuele Project X hier in Gouda...
Dus ik... "Zien ze mij aan voor een Project X-ganger... gôh... dan zie ik er dus veel jonger uit dan ik ben!!!". Ik zweef gelijk een etage hoger, dat snapt ge wel hè!! Hahaha, wat een bak!
Alblasserwaardse Sanchoavond
Gisteren had een dreuteldedreut dag... want ik ging 's avonds naar de Alblasserwaardse Sanchoavond, georganiseerd door Daniëlle van Mijn naaicreaties en prompt ben ik dan een beetje zenuwachtig. Ik kende niemand, weet ook niet hoe de stemmen zijn c.q. accenten, dus of ik alles wel kan horen. Vaak is dat dreuteldedreut voor niets, want ik red me eigenlijk altijd prima en als ik het niet versta ik heb mijn Hollandse mond bij me en kan vragen "Wat zegt u?" Hahaha.
Maar waar was ik gebleven O, ja Daniëlle... Ergens vorig jaar in oktober, volgens mij in de herfstvakantie geloof ik, want ik was toen bezig met de nachtjama van Bridget verzuchtte ik ergens op een berichtje van Sancho dat ik eigenlijk maar weinig mensen ken die ook kleding maken voor de kinderen en zichzelf en het ook leuk vinden om daar over te kwebbelen... en dat ik dat best wel mis.
Met mijn moeder en zus had ik vroeger geregeld naaiavondjes, maar die naaien niet meer en hebben al hun lapjes aan mij gegeven, dus nu kúnnen ze niet eens meer naaien. Maar ik mis dat wel dat gerommel met z'n allen aan de tafel. Maar er waren ook avondjes dat we niet achter de machines zaten, maar gewoon een bakkie leut zaten te drinken, en dan lieten zien wat voor lapje we hadden gekocht of wat we gingen maken of dat ik mijn machine in een knoop wilde leggen. Gewoon lekker gebabbel de babbel de babbel over van alles en nog wat.
Nu Daniëlle vatte plan dat het dan wel eens tijd werd voor een Alblasserwaardse Sanchoavond, wie daar zin in had... er reageerde héél wat dames. Er werd een jaar uitgekozen... 2012... vervolgens de maand... januari... op welke dag... de woensdag... en toen bleven er de 18e en de 25e over. Het werd het de 18e... Ik had direct bij de keus januari de gehele maand januari geboycot bij Rem, zodat er niets mis kon gaan!! Een stapel met lapjes stond ook al gereed om mee te nemen. Daniëlle vroeg of ik de Tilda lapjesdeken die ik heb gemaakt voor de verjaardag van Bridget mee wilde nemen, zodat ze hem ook in het echie kon zien. Ook die lag onderin de tas klaar. Geconfisqueerd, wel met toestemming van Bridget, meegenomen. Want die ligt er nu elke nacht onder. Bovenop haar dekbed ligt ze dan... en dan onder haar lapjesdeken.
Ik probeer het gevaarte er helemaal op te krijgen, maar zelfs staand op een krukje krijg ik het niet helemaal voor elkaar, sorry... ik heb denk ik een ladder nodig, hahaha.
Overdag wat leuks gekocht voor onze gastvrouw Daniëlle een 3-tal aan elkaar geschakelde potjes die je ook op kan hangen (buiten of zo) met narcissen... en aangezien ik sinds de laatste Knip al een beetje het voorjaar in mijn hoofd heb... riepen ze me. En het leuke is, zijn ze uitgebloeid zet je ze gewoon in de tuin komen ze volgend jaar weer op.
Ik had 's nachts al zitten bedenken wat ik aan ging doen. Waarom ik dat altijd 's nachts moet doen weet ik niet, maar het zal wel zijn omdat het dan stil is... Tas stond klaar in de gang, cadeautje erbij, handtas met mobiel er bij. Manlief had zoiets neem maar mee, als je de weg niet kan vinden....? Hoezo ik? Ik zit niet achter het stuur, want ik wordt opgehaald door Eva... die door Navi-dame wordt toegesproken waar ze heen moet. Nee... moest mee... dus ik naar boven, bij gebrek aan zakken in mijn rok, jasje of waar dan ook. Tas diep onder uit de inloopkast gevist, het kleinste exemplaar wat ik kon vinden... Tja... die tas is dan alsnog wel héél erg leeg, nou ja, dan gooi ik wat ik "normaal" altijd meeneem er maar ook bij, puf, spray en zo. Zo... anders is de tas zo zielig met alleen een mobiel er in.
Zo ook klaar. Nu nog even wat smeren op mijn toet, want ik ben een beetje witjes, ik heb wel antracietgrijs aan (van top tot teen hè) dat staat normaal gesproken prima, maar de longonsteking heeft er in gehakt, dus.... oogschaduw... oogpotloodje... doosje met van die pareldingen... eh... blusher... grote kwast... grote kwast? Kirsten heb jij mijn kwast gebruikt? "Nee" hoor ik ineens achter me.... staat die griet ineens achter me, schrik me een toetje. Maar hij lag onder de lipglosjes... Zucht... na vijf minuten ben ik opgeschilderd en ga ik naar beneden... Ik ga even samen met Rem eten halen voor vanavond. Het is op woensdag altijd gehannes met eten, want Kirsten gaat weg voor hockey terwijl Ramon thuiskomt van zijn werk. Bridget was ook laat, want die was met een vriendinnetje en haar opa en oma naar een tentoonstelling over de Goudse Glazen (geloof ik) geweest, maar ik wist niet hoe laat ze terug zouden zijn. Dus dan is het toetjesdag zonder te kiezen... dan kies ik/we namelijk.
Omdat Kirsten niet te zwaar mag eten een broodje rund Bapao, Ramon is als zij weg gaat net terug en staat altijd tot in zijn schoenen te rammelen van de honger. Dus witte bolletjes en een blikje knakworstjes... de Roti was namelijk op... Gelukkig was Ramon er aan het werk en konden we vragen wat hij dan bliefde... broodje knak was het antwoord. Bridget pizza, Rem een roerbakschotel en ik nam mijn kans waar voor bruinebonensoep, want dat lust hier niemand in huis!
Kirsten regelde de oven voor Bridget en haar eigen broodje Bapao. Rem maakte de roerbakschotel klaar en warmde mijn soep op en toen Ramon thuis kwam regelde ik de knakworstjes en Ramon sneed zijn broodjes open. Zo heeft bijna iedereen wat gedaan.
Na het eten even de boel opgeruimd en toen was het ineens alweer 19:00 uur geweest. Om kwart over zeven stond Gertilde voor de deur, die kon op het laatste moment ook mee. Haar man was gelukkig thuis en hoefde nergens heen. Ze vertelde dat als ze zo'n avondje plant het meestal toch anders loopt omdat manlief voor zijn werk toch ineens weg moet. Dus ze dacht laat het maar anders verheug ik me erop en dan gaat het uiteindelijk niet door... en zie je... Ineens gaat een afspraak van manlief niet door.... tada...!
Mijn giga-tas en cadeautje paste nog precies in de kofferbak. Onderweg was het in het begin effe stilletjes, ik weet of we weten dan even niets te zeggen, hahaha. Maar Navi-dame was zo lief om in twee soorten stemmen te kletsen, hahaha. Ineens waren er andere klinkers te horen, volgens Eva is het een Belgische en eentje van het koningshuis, een beetje bekakte tongval zal maar zeggen.
We waren er stipt om 20:00 uur en konden praktisch voor het huis parkeren. De deur stond open en we konden zo naar binnen lopen. Er zaten al aardig wat dames, even tas neerploffen en jas ophangen en even rondje doen met voorstellen, alleen onthoudt ik de namen voor geen meter. Ik herkende van één van de dames wel de kleurige rok, die heb ik ergens gezien op een blog of op Sancho. Alleen weet ik natuurlijk weer niet waar. De volgende keer plakken we allemaal een sticker op met een blognaam erbij, hahaha.
We zijn verwend met koffie en thee en er was van alles gebakken van lekkers. Ik had een donkere cake met "dingetjes" erin... ik weet natuurlijk weer niet wat, maar het was wel héél erg lekker! Er waren geloof ik...effe tellen hoor 2 dames op eetkamerstoelen, dan 2 dames op fauteuiltjes, dan 3 dames op de bank en nog 4 dames op eetkamerstoelen... dus... 11 dames in totaal. Een hele bups hoor! Het kwebbelen begon door mooie kleding van de dame recht tegenover mij (ik weet haar naam weer eens niet), maar die had een hele mooie rok en prachtig mouwloos vest. De rok was aan de onderkant van diverse stofjes en texturen... héél mooi. Ik had geen fototoestel bij me dus je moet het met deze summiere beschrijving doen... ik weet ook niet welk blog, maar het is zelf gemaakt begreep ik. Ik versta niet alles, maar dat begreep ik wel.
Er wordt over van alles gekwebbeld, over wie waar z'n naaistek heeft, dat er geregeld iemand vergeet naar beneden te gaan om wat te drinken als de plek op zolder is of zo. Over brillen, te korte armen... oftewel leesbrilletje nodig. Over overvolle en netjes gesorteerde bakken met stof. Ik heb inmiddels een paar gaatjes weten te creëren. Over allerlei naaimachines, dat je wel tevreden bent over je naaimachine, maar eigenlijk.... een oogje hebt op een andere machine. Rimpelvoetjes of plooivoetjes en zere vingers als je het met twee draden rimpelt en dat met één draad werken rimpelen niet mooi wordt. Ook kwebbelen we over Sancho... ik weet nu eindelijk waar het "!" uitroepteken voor dient, hahaha. Nooit geweten, niet dat ik er gauw op zal klikken. Maar goed ook dat ik dat nooit heb geprobeerd om te kijken wat er dan gebeurt, hahaha. Over patronen voor tienermeisjes, dat het toch een hele verbouwing is en dát ze nog willen dat je wat voor ze naait.
Ook wordt er nog een locker te voorschijn getoverd. Ze krijgt de instelling niet zoals ze hem hebben wil. Gelukkig is er een heel huis vol met dames die zo'n apparaat gebruikt, dus kennis zat, toch? Een van de dames buigt zich eens voorover en er wordt een proeflapje gebruikt, wat gestikt wat gedraaid aan de knoppen en door de eigenaresse wordt er ijverig geschreven wat er allemaal gedraaid is en hij is goed ingesteld. Nou... perfect toch. Ook worden alle lappen en boekjes op tafel geploft. Ik had een flinke stapel stof meegenomen en er gaan 3 lappen vanaf, 2 hele grote en een kleinere, perfect. Weer een gaatje in de kast gecreëerd!
Ineens is het alweer half elf... tsa... de tijd vliegt! We pakken de resterende bullen in de tassen en ploffen die weer in de achterbak. Navi-dame kletst ons weer netjes naar de snelweg... en een tijdje valt het ons op dat ze steeds "binnenkort" zegt, hahaha. Op de terugweg is het in de auto met z'n drieën stukken minder stil dan op de heenweg, hahaha. Ook zien we dat er druk aan de spitsstrook wordt gewerkt, dus we krijgen een toeristische route voorgeschoteld, route 5. Even later krijgen we een instinkertje dat de afrit afgezet is, maar op het laatste stiekem toch open is... ja, zeg... hallo het miezert, het is donker, de weg glimt.... dan zien we dat te laat. Dus hup naar de volgende afslag, bijna weer ingestonken, maar we zijn nu voorbereid op instinkerds en nu stond er een gróót bord met pijl, kon niet missen. Hup eraf en aan de andere kant er weer op, op de snelweg hè. Even later gaan we ècht van de snelweg af en zie ik mijn huis alweer. Ik hijs de tas weer uit de kofferbak en Eva superbedankt dat ik mee mocht rijden!!
Ik kom binnen en iedereen, op Rem na, is al naar bed... O ja, tuurlijk het is al na elven. Ik ben zo gewend dat die twee grote lijzen er altijd zijn dat het gewoon raar is een bijna lege woonkamer aan te treffen. Ik plof even op de bank, en kwebbeldekwebbeldekweb... wat ik allemaal heb gezien en gehoord. Ineens zit ik te geeuwen en heb kleine oogjes (en dat voor een avondmens), maar zo'n avondje met veel gepraat is voor mij hard werken... dus ik kruip lekker mijn bedje in, zet de televisie aan op het programma van beneden, was wel spannend... maar ik geloof niet dat ik veel gezien heb. Vanochtend was m'n bril van mijn neus... dank je Rem en ik heb in één ruk gepit.
En nu zit ik lekker op de bank, ik werk nog steeds niet op volle sterkte, ik moet dat rustig opbouwen en zit nu lekker met een bakkie leut dit stukje tekst te tikkelateuren... Ik ga zo eens de keuken bekijken... hahaha... of... een boekje... de nieuwe Burda heb ik gisteren gekocht en even snel bekeken... maar hij is leuk. Ik heb zin in het voorjaar en aangezien ik veel te weinig heb genaaid de afgelopen maanden, moet ik mezelf toch eens bij de kladden pakken...
Subscribe to:
Posts (Atom)



















