Showing posts with label uitdaging Sancho. Show all posts
Showing posts with label uitdaging Sancho. Show all posts

Nr. 6 van de 7 shirtje combi tussen nr. 33 en 34 Ottobre zomer 2/2005


Mijn 6e kledingstuk in deze uitdaging en 3e van een rekbaar spulletje. Deze keer niet van de afdeling ongemotiveerd tricot, maar van de afdeling die ik afgelopen voorjaar op de Stoffenspektakel voor Kirsten heb gekocht. Er ligt nog zo'n streepje op haar te wachten maar dan geen roze fluo met grijs, maar licht groen fluo met grijs. Daarvan wil ze binnenkort nog een shirtje, maar dan graag met een driekwart mouw zodat ze die na de schoolvakantie héél lang door kan dragen.


Ik had aan Kirsten gevraagd of ze het patroon wilde uitraderen (wat niet makkelijk was, want patroon 33 en 34 moeste gecombineerd worden en waren qua breedte niet hetzelfde!!!), maar de dame ging een slagje verder en ging ook het patroon op de stof leggen en knippen. Voor de mouwtjes had ze  bedacht de streepjes verticaal te doen, omdat er twee witte reepjes tricot op de mouwtjes horen te worden gestikt en dat leek haar leuk met verticale strepen... Helemaal gelijk. Ze wilde ook graag een wit kraagje, dus zij een stofje uit de bewuste bak gevist... alleen bleek vanochtend dat het niet wit was... maar ecru... en zoals je ziet aan de kiek hierboven... 's avonds valt het verschil tussen wit en ecru niet zo op als er geen wit naast ligt, hahaha.


Tja... dan de streepjes, die moeten natuurlijk op de schouders doorlopen. Dus... ik heb gespeld, daarna gestikt met een grote steek en toen de handel daarna (de foto is alleen met grote steek) onder de locker gegooid...


Zoals je ziet ben ik het grote aantal spelden nog steeds niet verleerd, hahaha. Maar de streepjes zitten wel op de plek waar ik ze wil hebben... en nog belangrijker, precies zoals Kirsten het wilde hebben.


De kraag ging ook best vlotjes, ondanks dat ik met de beschrijving eerst sterretjes zag, want ik lees het en zie dus niks voor me. Ik heb het boekje maar weggelegd en gewoon gedaan wat ik dacht dat handig was en het is prima gelukt, zonder punthoofd van het snappen wat er staat.


Door het zelf denken en doen... ben ik wel vergeten na het stikken in kleine steek van de kraag aan het shirt erna een locksteek te maken over die route... OEPS!! Want ik had er al een sierstiksel overheen gezet... En om dat nou los te frutten... haaltjes te krijgen... terwijl het toch niet rafelt... Gewoon gevalletje "Foutje, bedankt, maar geen ramp en volgende keer tricot gaat vast weer een beetje beter!".


Het shirt, een maat 164 voor Kirsten was in de breedte perfect, maar qua lengte te kort... Dat verbaasde ons wel even, want Kirsten is 164 lang en heeft een korter bovenlijf, dus... je zou denken dan is het shirt toch niet te kort... maar goed. Gelukkig had ik een stuk stof over en heb er een stuk aangezet met de streep verticaal en dat naar binnengeklapt.


Eerst dacht ik dat Kirsten misschien te weinig zoom had aangeknipt, maar ze heeft 3cm zoom aan het shirt aangeknipt, dus dat kan het niet zijn geweest. Ik lag al in bedje toen zij aan het spelden was, maar ze had dat helemaal goed gedaan.


Streepjes horizontaal (links) en streepjes verticaal (rechts) lopen netjes door...


Een smal stiksel gestikt langs de band aan de zoom.


Ik vind de mouwtjes ontzettend leuk zo met die twee witte strepen. Het zoompje ging ook flitsend, maar ik denk dat ik toch maar weer eens mijn overlock te voorschijn ga halen... misschien een workshop met dat ding moet doen... Ik heb namelijk een keer over de zoompjes van een shirtje net zo lang over gedaan als het naaien van de shirtjes zelf!!!


Kirsten vind het shirtje lekker zitten en vindt vooral het stofje héérlijk zacht en ik moet toegeven... de stof is poezelig zacht. Ze wilde niet compleet op de foto, want ze heeft een "slaaphoofd" volgens haar en het is te donker, want deze foto heb ik flink moeten oplichten en dat is niet zo best voor de kleurtjes van stof en snuit, hahaha.


Kijk de mouwtjes,  helemaal zoals ze het hebben wilt. Ze had met rijggaren aangegeven welke strepen moesten blijven zitten en waarnaast de witte reepjes stof moesten komen... super toch!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Nr. 5 van de 7 klokrokje nr. 122 uit de Burda april 2013


Het klokrokje uit de Burda is af. Nummertje 5 van de 7 van de uitdaging. Ik heb er zondag best wel wat uurtjes aan gewerkt, maar ik moet toegeven, dat ik nu niet bepaald flitsend was door de temperatuur. Maar aan het eind van de middag was het rokje af. Gelijk mijn shirtje en hakken erbij aangetrokken en... ja... staat er mooi bij.

Bridget heeft weer de honneurs waargenomen achter het fototoestel. Vanochtend vroeg, hahaha, in haar nachtjaponnetje zodat het niet pfew snikkie heet was. Ik ga gewoon weer lekker bij de achterdeur staan, is wel net zo makkelijk, hahaha. 

Eerst maar de check in de achterdeur, deze keer niet of mijn behabandjes goed zitten, ook al heb ik wel gesignaleerd dat ik niet de goede eronder aan heb, want blijkbaar heb ik die op een te strak haakje staan, dat zie je aan de achterkant door het shirtje heen. Maar goed, dat is dat, weet ik dan voor de volgende keer.



Ook was ik vergeten de rok te strijken... hoe is het mogelijk, maar hersens waren gisteren gesmolten blijkbaar. Mijn arm blijft hardnekkig in mijn zij staan, maar het is er deze keer wel één... scheelt toch weer!!

Zie... haren los. Opdracht van Bridget. Moest even kijken/bedenken wat ik er nu mee moet, want helemaal los vind ik toch ook weer niet zo wauwiewoepie...



Dus hup een paar plukken naar achteren een halve draai en ik steek er een vlinderklemmetje in. ga er wel serieus van kijken zie ik! Oorbellen heeft Bridget trouwens uitgekozen. Moet weer even wennen aan het gewicht van die dingen in mijn oren.


Vanochtend begon ik dus met een knoedel in mijn haar, want het begint al warm te worden, maar zoals je zult zien kreeg ik opdracht om het los te maken. Vindt Rem véél leuker, maar is zo onzalig onpraktisch hè en voor nu beetje héél erg warm zo'n vracht haar op mijn rug. Maar goed ik ben braaf en luister naar Madame!

























De zonnebril moest ik erbij pakken, oké... zet ik op mijn neus en ondertussen knipt de freule gelijk fotootjes. Kijk zo kan ik natuurlijk ook niet met twee handen in de zij gaan staan!

Oeps... tóch weer twee handjes in de zij hè, ook al zie je nummer twee haast niet... ik zie wel net een paar vingers in mijn zij.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Oranje is wat de klok slaat...


Gisteren heb ik me gestort op het klokrokje nr. 122 uit de Burda van april 2013. Ik heb een heerlijk plekje achterin gevonden. Onder twee enorme parasols, aan de eettafel, met mijn watertje en alle andere spulletjes binnen handbereik. Het enige wat ik wel binnen deed was locken, want nu het weekend is zijn er meer mensen in hun tuin van het weer aan het genieten, dus die herriepot mag vandaag binnenblijven, hahaha.


Ook de wasjes worden geregeld, het droogt als een tierelier!!


Het knippen was al een soort van slijtageslag, want het stofje is ondanks dat het een katoen is (... toch een mixje??) schuin van draad behoorlijk stretcherig... maar daardoor is de print die erop gedrukt is ook niet helemaal zuivere koffie... Het loopt net wel net niet goed... Midden voor loopt het doordat ik de print volgde een beetje in een bochtje bovenin (zag ik pas toen de rok in elkaar zat... en hem omhoog hield).


De tailledelen, die in een boog loopt en in de zijkant niet recht heb ik enigszins doorlopend gekregen omdat ik de zijnaden van het voor en achterpand op dezelfde hoogte had geknipt van de stof. Maar... doordat ik, blijkbaar scheelt 1,5 kilo weer in de taille, afgevallen ben is de tailleband toch te wijd. Dus... links en rechts in de zijnaad een punt ingestikt. Totaalwijdte 3,5 cm kwijt... en het is nóg te wijd!! Ik krabbel er van achter mijn oren, want dat kan toch niet, bij mijn heupen zit de rok perfect glad. Dus... nog twee coupenaadjes gemaakt in het voorpand, richting de zijkant van de tailleband, zodat de boog intact blijft en weer 3cm eraf. Het blijft wijken, maar gelukkig niet zoveel als eerst. En ik moet trouwens ook kunnen zitten nietwaar, hahaha.


Aan de zoom doe ik een knalroze galon, dat ik ooit eens gebruikt heb bij een bodywarmer poncho voor Bridget in 2009. Toen heb ik ruitjesband op het galon gestikt met een borduursteek. Ontzettend leuk kledingstuk, als tussen kledingstuk en als het behoorlijk koud was en ontzettend veel gedragen. Ik had twee stukken galon en het tweede stuk was perfect van lengte.


Je ziet links een klein coupenaadje in de tailleband, het patroon loopt helaas niet meer door...

Het originele patroon heeft ook versieringen op de tailleband, ik heb daar een streepjesbandje op gestikt van Farbenmix. De kleurtjes zijn exact wat er in het stofje zit. Super dus. Alleen moet ik dan wel er iets in dragen wil je het kunnen zien... hm... daar zal ik dan eens over nadenken hahaha. Als je dat al eeuwen niet meer doet... doe je het vervolgens nooit meer, terwijl het qua taille toch eigenlijk best wel kan...


De binnenkant van de voering heb ik deels met wit garen gestikt (de naden e.d.) maar het doorstikken van de tailleband vond ik wel leuk om juist lekker knaloranje te doen. Deze keer op de ouderwetse manier, met de hand dus, de voering aan de rits vastgezet. Door de hitte was ik vergeten dat ik dat eerst met de machine moet doen voordat ik de bovenkant aan weerszijde van de rits sluit en een sierstiksel langs de rand tjoek... Tja... was een béétje te warm om goed na te denken, hahaha.


Ook de zoom heb ik knaloranje afgelockt (ik doe net alsof ik dat heb geplant, maar ik had gewoon geen zin om weer wit in de locker te rijgen... de lengte van de onderrok bepaal ik later pas, dus die lock ik als laatst. En toevallig zát er wit op de locker, dus ik heb eerst de onderrok gelockt, toen knaloranje ingeregen voor de rest van de rok... en ja om dan wéér wit in te rijgen daar is het dan even te warm voor.

De foto's met mij met de rok erin gaat vlugger komen dan de vorige keer, want ik heb een precies bijpassend shirtje, die ik al had gekocht tijdens een knalkleurtjesbui, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Nr. 2 van de 7... Jurkje Whiskers van het boek "Homemade Mini Couture"


Het jurkje Whiskers heb ik gisteren afgekregen. Ik hoefde alleen maar een rimpelstrookje aan het bovenlijfje en een zoompje in de onderrok te doen", maar ik zei al "Ik vrees dat ik weer denk dat ik sneller klaar ben dan feitelijk het geval is..."... en dat was me toch weer eens dik waar...


Ik ben er toch weer héél wat uurtjes mee zoet geweest... maar het is dan ook wel een héél lief en zoet jurkje geworden.


Bridget is héél blij met haar jurkje en wilde het jurkje wéér niet uitdoen, hahaha.


De rok valt nu vol om haar heen... en eerst viel het rokje loodrecht naar beneden... blèg!! Géén potje zo'n dooie rok. Nu valt de jurk gerend iets uit, precies wat ik wil zien bij dit soort jurkjes. Het geruite rimpelstrookje piept mooi een paar centimeter onder de rok uit, zodat de balans van het rood in evenwicht is.


Bridget staat gewillig in de tuin te poseren. We waren eerst ergens anders heengelopen, maar toen bleek mijn fototoestel qua batterijen hélemaal leeg te zijn... en de zon was aan het wegpiepen...


Snel mijn mobiel gepakt en daar de foto's maar mee genomen, alleen kon ik door de weerkaatsing op mijn scherm geen steek zien... dus op veel foto's heeft ze geen voetjes... of anderhalf... of een halve...


Even de vlinder goed laten zien. Bridget haar haar kan gewoon met één klemmetje in de houtgreep worden gehouden. Deze keer heb ik alles er ingerold, daarvoor zwierde er een pluk nog uit de knoedel, maar na wat rondjes draaien was de knoedel hopeloos verloren en hing het compleet uit zijn verband op haar achterhoofd.


De zonnebril heeft ze van mij gebietst, want op de heenweg... scheen het zonnetje nog flink laag...


De grote strikbanden, lekker overdreven lang wat, vind ik, een heel girly girly effect heeft. Houdt Bridget wel van en ik ook! Ik wil het jurkje voor mezelf eigenlijk ook wel...


Zie je... één voet is zoek... maar haar handjes niet!


Kijk de tule valt net over het ruitje heen, zodat bij het ronddraaien nooit een streep wit van de onderrok te vinden is.


Op zich is het geen wijd rokje, maar dat maakt Bridget totaal niet uit.


Draaien kan je er toch wel mee... alleen in beeld blijven is wat lastiger.


Hier begint haar knoedel al instortingsverschijnselen te vertonen... het begon als een nette coupe.


Bridget's oorbellen (ooit van mij geweest toen ik tiener was) dansen ook flink in de lucht en staan perfect bij dit jurkje.


Helemaal blij is ze er mee...


Streepjes zijn met heel wat gezwoeg op elkaar gewrocht, ging niet vanzelf, kon niet sjoemelen, maar is uiteindelijk na een paar uurtjes gelukt. Ik had 3 naden die moesten doorlopen, dus... ik was me toch stil (mijn vriendin was ook stil, want die had ruzie met een blinde rits!).


Kijk coupe al het haar in een prop met een vlinderklem er bovenop!

Morgen is het voor Bridget de laatste schooldag... en ze heeft daarnet deze jurk klaar gehangen om morgen aan te trekken.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Met zijn tweetjes achter de naaimachine...



Mijn vriendin en ik zitten als het effe kan buiten met de naaimachine... niet alleen om het mooie weer hoor, néé... zo zie je namelijk ook héél goed de huishoudelijke werkzaamheden niet. Dus we zijn héél gewiekst! Zij is bezig met jurkje 8 uit de Knip april 2013 en ik ben bezig met het jurkje Whiskers uit het boek Homemade Mini Couture. Ik heb maat 10 genomen (Bridget is 10 jaar). Omdat op de foto in het boek te zien is dat het breed valt, en ik vorige week alles heb nagemeten en dus weet dat het bovenlijfje voor Bridget véél te wijd is, had ik bedacht de rits weg te laten en het achterpandje volledig te smocken met naaimachine elastiek. Kan ze het jurkje ploep zo over haar hoofd heen aantrekken.



Het had wat voeten in de aarde eer ik het patroon eindelijk bij elkaar had... of eigenlijk ik heb het boek aardig binnenstebuiten gekeerd en me een hoedje gezocht en niet gevonden. 

(Als iemand de clou weet waar die rokken zich verstopt hebben... laat het me alsjeblieft weten!!). 

Het bovenstukje was zo klaar als een klontje te vinden, maar de rok... Nou die heb ik nog steeds niet gevonden. Het jurkje Wiskers is onderdeel van "Drie bovenstukjes en twee rokken: samen dus zes jurken". De bovenstukjes staan bij het patroon en er staat heel makkelijk precies bij hoeveel naadtoeslag je moet knippen. De patroondelen kan je heel makkelijk op naam terugvinden op het patroonblad... Wat dat betreft is het allemaal zo klaar als een klontje, maar de rok (in dit geval wilde ik een gladde klokrok maken) kon ik niet vinden.

Nu vind ik dat niet zo'n ramp, want ik zoek wel wat anders, maar als je niet zo veel ervaring hebt... dan is het wel handig als je het rokpatroon ergens terug kan dreggen. Ik heb uiteindelijk de klokrok genomen van een ander jurkje. Het te veel aan patroon door de knopenbies heb ik weggevouwen, maar dan nog is het wijder dan wat er aan het jurkje Whiskers hoort te zitten, maar goed... Dat maakt Bridget toch niet uit. De rok valt wel lang, maar dat zal wel komen, doordat het patroon niet alleen te wijd is... Het lijfje valt wel mee zo op het zicht, maar de taillenaad hoort (als ik naar het meisje in het boek kijk) een stukje hoger te zitten.



Ook staat er nergens vermeld hoe lang de reep stof om te rimpelen aan de bovenrand moet zijn. Ik heb uiteindelijk de stof dubbel genomen (alsof ik een ceintuurtje maak) van ca. 4cm hoog en 2 keer de breedte waar het op moet komen (had wat minder gemogen, maar dat weet ik dan voor de volgende keer). 


De zakjes die erop horen wilde Bridget niet. Er wordt beschreven dat er gebruik gemaakt wordt van biaisband... dan is dat wel ontzettend breed biaisband... maar ik mocht ze van Bridget weglaten, want ze vond het niet staan op een rok die gerimpeld was en gelijk heeft ze, dus ik heb dat verder niet uitgezocht en bewaren we voor een ander keertje.


Hier de gehele machinerie buiten. Mijn locker is te gebruiken door ons allebei (er zit héél handig wit op, dat we toevallig allebei gebruiken). Twee naaimachines, natje en droogje. Boekje waar haar jurkje in staat en mijn boek ook in handbereik. De nieuwe Knip om in de pauze door te neuzen... en een inmiddels al weer leeg bordje waar eten op heeft gelegen...


Deze is mijn vriendin aan het maken... Ik heb de jurk ook al geknipt klaar liggen. In het donkerblauw met witte rondjes erin.


Aangezien we beiden niet zó lang zijn hebben we allebei een rugkussen van de tuinstoelen onder ons achterwerk... Niet dat we niet bij de bij de pedalen kunnen, maar onze ellebogen zaten bij het naaien achter de naaimachine bijna op schouderhoogte en dat voelt toch een tikkie vreemd... en van héél lang geleden, hahaha.


Bridget en haar dochtertje vermaakte zich uit school heerlijk door een High tea te organiseren. Het lekkers waren zure matten in stukjes gesneden en in de theepot zat water... Ook werd er tijdens de High tea druk geschommeld... gekwebbel en gelachen.


Het eerste kleed dat lag hing even te drogen, want bij het organiseren van de boel op een dienblad, dat op de schommelzitting stond te balanceren kieperde om.... en plons... allemaal water op het kleed, dus ophangen... volgend kleedje pakken... Ach er lagen nog twee kleden als reserve in de kast als het nodig is, dus... eh...


Met dit jurkje was ik bezig, met het snoezige stofje waar ik ook een rokje van heb gemaakt.


Kijk wat een weertje toch hè... strálend... zo mag het iedere dag wel zijn. Heerlijk buiten onder twee parasols... verkoelend windje langs ons gezicht... en een tempo dat we er van krijgen!!


Het bovenlijfje van de Whiskers was voor Bridget véél te wijd om mooi aansluitend te kunnen zitten als halterjurkje. Dus heb ik in het achterpand nadat het bovenlijfje gevoerd was, met de naaimachine en naaimachine-elastiek heen en weer getoerd.


Ik heb dat in één keer gedaan...


Ik stikte precies in de naad als ik naar de volgende toer wilde...


Het resultaat is een mooi rits met elastiek... en dan hoef ik alleen bovenin een keertje af te hechten en helemaal onderin een keertje af te hechten, hahaha. Scheelt tig keer draadjes en elastiekjes vastzetten!!


Bij de doorpas bleek dat het bovenstukje niet alleen te wijd was, maar de bovenkant ook te breed. Bij het knopen van de striklinten in de nek bleek dat het bovenkantje ging kieren (en niet een beetje) en dus een stukje smaller moest. Dus moesten de strikbanden losgehaald worden, een opgeschoven worden richting het midden en opnieuw stevig worden vastgestikt.


Daarna moest er een nieuw armsgatbochtje worden genaaid zodat het weer vloeiend in het armsgat overging... Met trickmarker was dat zo gepiept, het stikken ook, reepje eraf knippen, keren en huppetee... en nog eens doorpassen... en toen was ik tevreden.


Daarna de rok en onderrok gerimpeld en eraan gezet. Weer even doorpassen en het begint een mooi jurkje te worden. Ik vind het jurkje wel ietwat lang vallen, maar Bridget wil het graag zo houden, want dan kan ze het jurkje volgend jaar nog aan... Hm... ik weet niet of alleen een zoompje in de rokken voldoende is voor een mooie valling van de rok, want het oogt wat ielig (stofje is een heel soepel en dun katoentje). De bovenlaag van het rokje geef ik direct een zoompje... Het is inmiddels al richting acht uur 's avonds en ik zit nog steeds heerlijk buiten!!! 

Het zoompje van de onderrok doe ik morgen. Het rimpelstrookje bovenaan aan het lijfje moet ik ook nog... dus... maak ik het dan wel af... Ik vrees dat ik weer denk dat ik sneller klaar ben dan feitelijk het geval is...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS