Showing posts with label meisjesmiddag. Show all posts
Showing posts with label meisjesmiddag. Show all posts
Snoepjestaart, mjammie en zoet!!!
5:55 AM |
Labels:
meisjesmiddag
Gisteren en vandaag is er geen meisjesmiddag... maar zijn het meisjesdagen!! Kirsten, Bridget en het dochtertje van mijn vriendin zijn lekker samen de hele dag of eigenlijk al twee dagen aan het tutten, haren invlechten, filmpjes kijken, wii-dance aan het doen, naar het buitenzwembad gaan zwemmen, koken (taco's), tekenen in een tipi in de achtertuin, spelen op het schoolplein, in het 3D zwembadje in de achtertuin geplonsd (met 3D-duikbrilletjes op om muntjes op te duiken), pizza eten, geslapen, wakker geworden (en ze gaan vanavond nog een keertje slapen, hahaha) en ook hebben ze een gigantische snoepjestaart gebakken.
Wat zit er in... twee pakken met chocoladetaartcake, 2 plakken witte bonbon-blok met knapperige dingetjes erin, 1 plak witte chocola, héél veel kitkat, twee zakken blauwe m&m's... eh... oh ja... een mooi groot oud bloemetjesbord en satijnlint om de boel bij elkaar te houden.
Ramon's droge commentaar op de taart was... "Als je hier een puntje van op hebt, krijg je direct suikerziekte"... oftewel... het is véél chocola... het is véél zoetigheid... en je kan er eigenlijk niet zo veel van op, want jemig... het is máchtig en in een mum zit je vol, maar wat ziet 'ie er toch leuk uit, en aan de keuken te zien hebben ze zich héérlijk vermaakt. Gelukkig heeft Kirsten als oudste wel het opruimen van die ontplofte ruimte enigszins geregeld.
Read User's Comments0
Ezeltje klaar?
Ik ben bezig met de zomerjas van Bridget en de dame is bezig met het ezeltje waar ze in de winter mee begonnen is en nu wil afmaken. Het was even goed kijken hoe ver ze nu gekomen was...
We hebben namelijk geconstateerd, dat zij ook een aantal jeweetweltasjes aan het kweken was!!! Een vogelhuis kant en klaar beschilderd... moet slechts versierd worden met bandjes en kantjes... een rokje helemaal kant en klaar geknipt uit het boekje van Mme Zsazsa en nog een sjaal in wording met breien... Dus... Dat zijn er al vier (met de ezel erbij dan hè)!! Dus laten we vooral jong beginnen dat soort tasjes af te maken... maakt ze later niet zo veel jeweetweltasjes en - doosjes aan als haar moeder, hahaha!!!

De pootjes waren alle vier al gevuld en werden door Bridget even gecheckt of het goed was en er niet her of der nog een plukje vulliebullie nodig was, want fludderpootjes is voor een ezeltje natuurlijk niks.
Zoals je ziet zit ze even op de leuning van de stoel, want ze is met haar machientje bij mijn naaitafeltje bij het voorraam erbij gekropen. Aan de andere kant (waar mijn naaimachine staat) staat een eetkamerstoel, maar ik had even geen zin in een stoelendans. Lees: fauteuil over het kleed heen zeulen en dan de eetstoel pakken en vanavond de boel weer terug... en dan morgen, dan wil ze namelijk weer verder, nog een keer mijn spierballen op te blazen. Dus we doen het maar even zo. Op de zitting staat haar naaicase die ze met haar verjaardag heeft gekregen. Daarin zat het doosje met alle onderdelen van het ezeltje... wel handig niks kan zoek raken.
Ze moet even weer wennen aan haar machine, want het is best wel een tijdje terug. Ik laat haar lekker neuzen, ik hoor vanzelf wel of ze wat wil weten c.q. iets nodig heeft.
Ik zit ondertussen kiekjes te bakken en de dame zit te zwiep-zwap-zwaaien als ze merkt dat ik kiekjes neem. Nah... dan neem ik die toch ook op de kiek, hahaha.
Maar dan ineens een serieus snoetje... even onder tafel kijken waar het pedaal ook al weer is. Ze kan er tegenwoordig zo makkelijk bij hè. Het is amper voor te stellen, dat ze een jaar of twee geleden het pedaal nog op een kleuterstoeltje had liggen.
De oren worden aan het hoofd vastgespeld... de pootjes zitten al vastgespeld... Daarna gaat ze alle uitstékende onderdelen smal langs de rand vaststikken, zodat daarna de andere kant van het lijf erop gespeld en gestikt kan worden. Helaas vind haar machine nepbont niet zo lekker... althans daar lijkt het op... Ik zie Bridget mopperen en rommelen.... beetje inwendig foeteren... wenkbrauwen zijn helemaal gefronst en oogjes staan donker... maar ze blijft proberen... Totdat ik zeg dat als ze er niet uit komt ze het gewoon moet vragen, want ik zit slechts aan de overkant en bijt niet, hahaha. Dan kijkt ze verbaasd op en zegt... Ja, dat weet ik, maar dat vergat ik effe... Ik schiet in de lach, want ze weet het en vergeet het, hahaha, maar ik mag nu even kijken...
Het blijkt dat haar bovendraad de boosdoener is en gewoon niet meer door het haakjeloopt... Hij is hem gepeerd zogezegd. Ik zeg, dat als er iets niet lekker loopt, ze gewoon altijd even haar spoeltje moet checken en haar bovendraad, er kan altijd iets losschieten of niet goed lopen, zeker als je rare materialen gebruikt zoals nepbont, want die was al twee keer naar binnen geschoten....
Dit boek is trouwens een ontzettend leuk boek! Heb je gekke kleine stukjes stof over, je kan er geheid een leuk knuffeltje uitfietsen.
Ze gaat weer verder. Nu om het lijf dicht te maken op een klein openingetje na. Even later laat ze het aan me zien of ik het goed geworden vind...
Helaas ik keur de neus niet helemaal goed. Ik had al gemerkt dat ze het gaspedaal goed kan vinden, ze wil denk ik net zo hard gassen als ik of zoiets (ik hield me al in toen ik iets daarvan merkte), maar dat gaat bij een bocht van een neus, met een dunnig stofje niet helemaal best. Ze heeft zo te zien rukken moeten geven... en dat geeft schoksgewijs een zwiep in het stiksel en dat is niet mooi... Ze kijkt me sip aan... "Moet ik dat nu ècht uithalen?'... 'Ja! Ècht!' zeg ik... "Oooooh... da's jammer..."... maar ze pakt toch het tornmesje..
Hahahaha, maar even later heeft ze ondanks dat ze zich drie keer flink heeft geprikt aan de spelden alles losgehaald... Ze vroeg na de derde keer prikken (inclusief een kusje van mij op haar knokkel) of de spelden eruit mochten... "Ik zei tuurlijk! Als die beesten prikken gewoon eruit halen hoor, je kan ze er zo weer inpinnen"... Een zucht ontsnapt, ze dacht dat dat niet kon, hahaha.
Ach... ze komt er vanzelf achter dat met naaien eigenlijk alles wel kan... Zolang je het maar niet verknipt c.q. een gat in snijdt met een locker. Dan kan alles gewoon overnieuw!!
Ze is er bijna... Nog één stukje stiksel, dan vullen, gaatje dicht maken met de hand. Knoopjes uitzoeken voor de ogen van de ezel en dan een stofje uitzoeken voor het sjaaltje voor de ezel.
Tas Urshult éindelijk af!
Hoe is het mogelijk... de tas Urshult uit een jeweetweltasje....is klaar. Dit is een tas die ik ben begonnen te maken tijdens een workshop-weekend in Zeeland met een aantal Sancho-dames. We hadden dat weekend meerdere workshops. De hoofdworkshop was "broek op maat" maken of een "lingerie". Ik had voor de "broek op maat" gekozen, maar op de aankomstdag had Jacoline voor iedereen een tas-pakket gemaakt om de Urshult te maken... Je kon kiezen uit zwarte of blauwe spijkerstof. Hoe is het mogelijk hè, Jacoline, hij is AF!!
De stand van de tas was, dat de voering in elkaar zat, met sierstiksels en één zakje voor een mobiel of zoiets. Hoewel de tas is voor Bridget, en die heeft voorlopig nog geen mobieltje, hahaha. Maar goed... voor iets anders.... En natuurlijk een gat in de bodem om de boel te keren...
De zakkleppen, hèt opvallenste gedeelte van deze tas, moesten nog worden opgestreken... de streepjes van de spelden zijn nog niet helemaal vervaagd, hahaha. De kleppen kan je beiden naar links of naar rechts klappen, en dan is het net wat voor stofje je waar hebt gedaan hoe de look van je tas wordt.
Bridget is terwijl ik de tas aan het inspecteren ben een patroon voor een gymtas voor haar zelf uit te knippen. Het is de Isabella van FM, die leek me wel leuk voor haar en wel te doen... alleen nu ik twee middagen en een avondje bezig ben geweest met mijn tas.... krab ik toch wel even achter mijn oor of dat werkelijk wel te doen is voor haar. Want màn... een tas maken is geen kattenpis hoor. Poeh!!
Bridget zat zich te verbazen over de benummering van haar patroon, maar even later heeft ze het op de laptop gezien hoe het zat en toen was "Oooooooh!!! Gaat dat aan elkaar?!! Oooooh!! en niet alle onderdelen zijn voor dezelfde tas Oooooooh!!"
Ik wilde eingelijk nog een extra zakje maken. Een zakje die echt potdicht is, voor bijvoorbeeld muntjes óf een stel oorbellen. Ik noem maar wat. Maar .... stofjes waren allemaal versnipperde stukjes.... En aangezien ik de schouderband met een rafelrand en zigzag heb afgewerkt...
Heb ik een lapje gemaakt voor het zakje van drie kleine strookjes stof en die net als de schouderband afgewerkt en dan lijkt het net alsof het zo hoort. Ik had nog een klein ritsje, weliswaar een zwart rits met zilveren tandjes, maar dat past er best wel bij.
Toen moest ik gaan bedenken hoe ik het nu ging doen met die schouderband. Bridget groeit nog, draagt haar tas recht, maar ook schuin van de ene schouder naar de andere kant op haar heup... dus een verstelbare band zou wel handig zijn... Hm.... dan heb ik ijzerwerk nodig, van D-ringen of een of ander schuifding... Ik ben daar niet zo in thuis, want mijn romantische jurkjes hebben weinig ijzerwaar nodig, hahaha. Af en toe een drukkertje en een haak en oogje, maar dan heb je het wel gehad. Maar weer zat ik met het fenomeen, te weinig stof, of te smal stof. Dus met een beetje pielen met het een en er achter stikken met iets anders, dusdanig dat het lijkt of er paspelband langsgestikt zit... heb ik een lus voor een D-ring gebakken.
Ondertussen bedacht ik me dat een sleutelhanger in de tas ook wel handig is. Die heb ik zelf ook in een paar tassen zitten en dat vind ik reuze handig, nooit geen gegraaf in mijn tas meer. De sleutel hangt net als thuis op een vaste plek! Gelukkig had ik nog een restje rood-wit gestippeld biaisband en daar de sleutelhanger aangehaakt.
Intussen heb ik al goed in de gaten, dat je bij een tas maken goed vooruit moet denken. Nu moet je dat met kleding ook wel, maar hier kan je niet zomaar even later effe iets tussennaaien... Dus van te voren moet je bedenken wát je precies wilt...
Want zoals je ziet net langs de rand hierboven heb ik de tas afgesloten met een rits, maar eigenlijk bedacht ik me dat te laat, die had tussen de voering en buitenlaag uitgestikt moeten worden. Er zijn tig "foutjes en oneffenheidjes" in de tas, maar voor een eerste tas vind ik het niet een beroerd exemplaar.
Of eigenlijk, dacht ik dat het patroon dusdanig was, dat de tas wel lekker sluit met die twee flappen naar één kant, maar toen de tas af was merkte ik, dat als je de tas neerploft het eigenlijk wat (héél wat) gaat wijken, dus er kan ook makkelijk wat uitvallen. De tas is niet zo goed verstevigd... en dan wordt het plumpuddingiger, niet handig voor een kind lijkt me zo.
Dus heb ik een rode rits er zó flats in gestikt vanaf de bovenkant. De rits is wel een stukje te lang, maar dat ga ik nog wel netjes inkorten en afwerken met een restje stof. Ik had namelijk absoluut géén zin om naar de stad te gaan voor een rits (en zo is er wéér een oude rits uit mijn oude voorraad).
Je hoeft de rits maar een pietsie open te zetten om de sleutel eruit te kunnen trekken.
Een klein lapje stof, zodat de D-ringen van de schouderband op zijn plaats te houden.
Een inkijkje in de tas.
De schouderriem aan de lus en D-ring.
De tas is lekker ruim, zou eigenlijk ook gebruikt gaan worden als overblijftas, maar dat is inmiddels niet meer nodig, omdat ik thuis werk. Volgens Bridget komt het toch wel goed uit, want nu kan ze haar dikke boeken in de tas stoppen en hoeft ze die niet meer onder haar arm mee te zeulen naar school. Dus... komt het toch nog goed uit.
De tas, met de flappen naar de ene kant.
De tas met de flappen naar de andere kant.
Lastig hoor zo'n tas een beetje mooi op de kiek zetten. De tas is misschien nog een beetje kaal, maar dat kan ook zijn door de invloed van ál die Urshult tassen die ik bij het Googlen heb gevonden (om de tas te laten zien aan Bridget). Er zijn weinig "lege" exemplaren kan ik je vertellen. Maar Bridget wil er vast nog wel een tashanger aan doen of zoiets.
Gisteren had ik de tas aan het eind van de middag af. Bridget kwam net uit hockey toen ik kiekjes probeerde te maken (te donker). Het eerste wat de dame zegt... Waar is het vlindertje? Huh?? Vlindertje?? Nu blijkt... ik móest éven nadenken hoor... dat er ooit een broche van Bridget stuk is gegaan. Het vlindertje, hierboven, die was de prikker kwijtgeraakt en kan dus niet gerepareerd worden, De achterkant is niet glad, dus ik kan ook geen ander sluit-ijzertje vastlijmen... maar had ik toen gezegd, ik kan het vast wel ergens op vastnaaien bij de voelsprietjes en het oog aan de ene kant aan de achterkant... misschien op een leuke tas of zo. Dat was dus anderhalf jaar geleden.... Mevrouw heeft dus een geheugen als een olifant!!!
Vanochtend nadat ik kiekjes had gebakken van de tas, bedacht ik me ineens dat vlindertje weer (ik heb duidelijk géén geheugen als een olifant), dus hup vlindertje opgezocht, vastgenaaid, nog een paar kiekjes en klaar is Mina!
Op naar het volgende tasje.... Ja! Het volgende jeweetweltasje!! Vanavond lekker aan gewerkt terwijl ik op de bank zit en alweer bijna af!!
Lekker fröbelen
11:02 AM |
Labels:
meisjesmiddag
Het werd een combinatie van B, met C afdeling dvd-tje zonder languit op de bank liggen en D iets anders in de vorm van een lekkere stroopwafel bij het drinken.
Ik pak de bakken met restanten (ik heb nog véél meer restanten, maar deze zijn reeds uitgespit). Ik kieper de bakken om en krijg twee rechte stapels op de salontafel. Hopelijk gaan die straks ook weer ploep in de bak.
Ondertussen heeft Bridget twee schilderdoeken van boven gehaald en haar eigen naaicase. Alles wat nodig is wordt op tafel gelegd. Ik pak de patronen die ik al een tijdje geleden heb gemaakt en we gaan aan de slag. Kiezen een ondergrondstofje... strijken... andere stofjes erbij zoeken... vastspelden...

Knippen... van een afstandje bekijken of het wordt zoals je in je hoofd hebt.
Het schildersdoek op het achtergrondstofje neerleggen...
Spelden geven aan waar het doek uiteindelijk terecht komt en je op die manier precies weet hoe groot je "doek" is, want het achtergrondstofje is natuurlijk groter geknipt, omdat het helemaal netjes om het doek wordt bevestigd.
Even lekker kwasten....
Nog meer lekker kwasten, waar een snijplank wel niet handig voor is...
Rafeltjes worden netjes weggeknipt met een lief klein schaartje dat Bridget van Brigitte (Alles is Liefde) heeft gekregen.
Ondertussen komt Rem thuis en die heeft een verassing meegenomen en we mogen NIET kijken... Hm... Ik ben, omdat alle stofjes inmiddels gekozen zijn en Bridget ook bijna klaar is met knippen, de stoffen aan het opbergen. Ik zit met mijn neus op de tafel en vloerkleed, dus da's een eitje. Even later zet hij een grote mooie vaas met water neer... Hm?? Blommetje of eigenlijk groot blommetje?? Twee tellen later staat hij voor de salontafel en zegt... "Kijk eens!"... en gaat met zijn hand richting water en laat wat oranje-achtigs vallen... Mijn ogen kijken hem en de inhoud van het water verbaasd aan... Had hij een goudvis in zijn handen??... Rem?? Een vis in zijn handen?? Een tel later zie ik dat die vis toch wel héél erg regelmatig zwiept en supersnel rondjes zwemt... Het is een robotgoudvis... NAH!! Bestaat dat ook al weer? Proest hoe verzinnen ze het, maar het is een komisch fenomeen en ik heb gelijk een mooie vaas voor een blommetje... eh... groot blommetje, hahaha.
En na het avondeten móet Bridget verder gaan, want het gaat zó lekker... Ze is hélemaal in haar element.
Inmiddels is Bridget al aan het borduren, als je goed kijkt naar haar hand (rechts onderin) zie je daar knalgroen borduurzij in haar handen. Ze is nu alle delen met borduursteekjes vast aan het zetten... Ze vind het helemaal super dat ze alles in haar naaicase kan vinden en dat ze zo snel al aan het borduren is.
Ik heb inmiddels ook de kleurtjes garen uitgezocht en ik ga zo ook borduren.
Meisjesmiddag achter een nieuwe naaimachine...
In de loop van de middag heb ik de naaimachines maar vast klaargezet, zodat de freule, als ze niet in de sneeuw gaat roetsjen, gelijk achter de naaimachine plaats kan nemen. Ik haar naaicase net als de mijne op een stoel gezet, dat werkt lekker en je hebt je bullen snel van tafel als er gegeten gaat worden. Ik heb een kartonnen mandje ergens in mijn kast gevonden, daar kan ze haar naaiprojectje in doen. Nu zit er een knuf in de maak in... volgens mij was Bridget daar ergens begin oktober aan begonnen, maar is het verder in vergetelheid geraakt... een jeweetwel-tasje!!
De dame komt binnen en stiefelt, na haar sneeuwboots te hebben uitgedaan, de woonkamer binnen en gaat achter de naaimachine zitten. Volgens mij is het wel duidelijk, de sneeuw is vandaag niet aan de beurt, hahaha. Ze pakt de papieren van de machine, had ik er naast gelegd en bekijkt de hele handel. Na wat gefrut blijkt dat het bakje voorin de naaimachine schuift en dat het niet zoals bij de van Kirsten of van mij een klepje te zijn. Ze doet ijverig alle spoeltjes in haar naaicase, het rode filten rondje gaat om de pin voor het klosje garen en de rest gaat weer terug in het zakje.
Het snoer wordt aangesloten en aan mijn kant in het verlengsnoer gestoken. Dan gaat het pedaal op zijn plek en wordt er om een garenklosje gevraagd... er wordt gespoeld... eerst héél langzaam, maar dan vindt ze het gaspedaal en wordt er rap een vol spoeltje geproduceerd. Garen wordt met behulp van het papier door de machine geleid en eindigt in de naald... is effe pielen, maar dan is het ready... maar eerst....
... TAART!! We hadden nog een stukje chocoladetaart over, die Bridget zaterdag heeft gebakken. Ze bakt haar eigen verjaardagstaarten, daar is ze dól op. Het eten er van, maar ook het maken. Hier zie je mijn project jurk in wording...
Na het snoepen van de taart wordt er een proeflapje gepakt en gaat de dame alle steken uitproberen A t/m M. De knop gaat wat zwaar, omdat ze héél voorzichtig doet, maar als je gewoon durft te draaien plopt 'ie zo op de goede plek. Ook de knop aan de zijkant om je naald op te lichten als je je werk eronder uit wilt halen (want deze machine hijst zijn naald niet gelijk op als je stopt met gasgeven, hahaha), gaat ietwat zwaar/onwennig voor Bridget. Maar misschien ook wel omdat zie nog ieniemienie kleine handjes heeft. Tussen de letters van de steeksoorten, zitten ook nog "stapjes", zodat je de steken in grootte kunt veranderen.... moeten we nog verder uittesten... de dame was namelijk ongeduldig en wilde aan het èchte werk beginnen.
De pootjes van haar knuf de ezel. Het stofje is wel een beetje flieberig dun, maar de machine werkt het niet naar binnen, zelfs niet bij de beginsteken. Bridget durft eerst niet veel gas te geven, dusdanig dat de machine gaat brommen, hahaha. Daar wordt ze een beetje zenuwachtig van, maar ineens durft ze het pedaal wat verder in te duwen en gaat ze van de ene speld naar de andere speld.
Kijk dit is de knuf...
Je zie teen ontspannen snuitje achter haar machine.
Ik heb express een kleurtje garen genomen, welliswaar wel licht van tint, maar zo kan ze beter zien of ze goed zit c.q. het goed gedaan heeft. En wat zeggen jullie ervan... mooi bochtje toch!!
Uiteindelijk heeft ze de snuit ook nog aan de kop-panden gestikt en de pootjes gekeerd en gevuld, daar zijn even geen kiekjes van, want ik had/heb problemen met een soepjurk!
Geen geintje... als ik hem aan heb, kan ik zwemmen heb ik geen bos hout voor de deur, maar een oerwoud... Ik heb qua bovenwijdte gewoon een 38 en ik heb zéker weten geen maat 36 of kleiner, maar ik heb toch een ruimte over... tss... en dan heb ik nog wel doorgeslagen... grumble voor Jan Doedel... Ik heb hem gisteravond over mijn paspop heengezwiept, ik ga het voorpand denk ik mouleren om tot een mooie voorgevel te komen... (zonder dat er plek is voor bloemkolen!!).
Subscribe to:
Posts (Atom)





























































