Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Bridget had het afgelopen herfst over een Russisch setje... dat kwam er toen niet van, maar het is wel in mijn hoofd blijven hangen. In januari las ik ergens over de KCW (Kids Clothes Week) en ik dacht, dát wordt dé gelegenheid om iets voor de freule te maken. Dus snoekduik in de lappenkast en ik vond er een warm stofje van gekookte wol. Het is een stofje met gaatjes dat eenvoudig verwerkt kan worden. Ideaal voor de KCW. Het rokje is van een stofje met weefpatroon. Het glanst her en der en is qua kleur zwart exact als de gekookte wol... is wel effe wennen zo'n zwarte bedoening, maar... ach... ze is elf toch?

Nu wilde de dame een Russisch sfeertje en ik zag dat ik ook nog imitatiebont had liggen, dat ik eigenlijk niet gebruik omdat ik de streep daarin niet zo denderend vind. Maar als ik gewoon de kleur streep die ik leuk vind eruit knip in banen en dát aan elkaar stik dan ben ik er ook en heb ik toch wat ik wil. Èn... mijn lappenkast raakt dan weer een stukje leger!

Ik zat daarnet wat te lummelen op mijn mobiel en ineens kwam ik terecht in "mijn album" en dacht laat ik die eens een beetje opschonen... en wat zie ik... foto's van Bridget met het jasje in (toen) wording aan... Nou ja zeg... had ik gisteren natuurlijk ook wel kunnen plaatsen... als ik het had geweten natuurlijk, hahaha.

Maar hier zie je dat de freule aan het kijken is of ze de zéér aanwezige knopen er wel mooi op vind en of het jasje qua snit goed is, want het jasje was een tikkie veel te ruim aan de achterkant. Niet aan de voorkant, want de freule begint een dame te worden... dus... daar wordt de boel keurig opgevuld, dus de zijnaden zitten aardig in haar zij, maar... de achterkant is toch riant te wijd en daar heb ik het midden achterpand, op taillehoogte, van rimpelelastiek voorzien. Dan zit je niet te hannesen met ceintuurtjes, innemen etc. Gewoon een 5 keer heen en weer tjoeken en hopla, de boel is mooi getailleerd, zonder dat je denkt "Hm, waar slaat dát nu weer op!".


De mouwen zijn tweedelige mouwen en vallen héél mooi, heb ze 3cm ingekort omdat Bridget, zoals alle dames in de familie kortere armen heeft, hahaha. Zoals je ziet loopt de mouw iets uit. Er zit een brede soort manchet-rand aan de mouw met een sluiting van 3 knoopjes. Ik heb geen knoopsgaten gemaakt, om de simpele reden dat de gekookte wol gaatjes heeft en dat dat geen doen is.

Ook heb ik een heel klein schoudervullinkje in het jasje gedaan. Bridget heeft wel rechte schouders, maar niet van die hele brede (geloof ik). En aangezien ik dit jasje door het soort stof nèrgens kan verstevigen, doordat het gatenstof is, en dan heeft het geen body. Dus... de schoudervullinkjes zorgen voor een mooie lijn in de schouders en is de kapstok voor de rest van het jasje. Anders krijg je namelijk een soort zoutzak als jasje dat zo gaat "hangen".

De kraag is iets anders dan het origineel, want er hoort een reep stof aan de kraag gestikt te worden dat uitsteekt onder de kraag uit... Ik heb, omdat Bridget een Russisch setje wilde het imitatiebont, dat ook in het rokje zit, in de kraag terug laten komen. Dus even een onderkraag getekend met extra rand.

Op de kiek steekt de freule haar duimen omhoog als ik vraag wat ze van het jasje vindt... ik ben héél blij met die twee duimen, hahaha.


Ik had bij de mouwrand een sierrandje gebruikt bij de knoopsluiting en dat wilde ik ook doen bij de voorpanden van het jasje, maar daar moet ik wel de hoek om in verband met het aangeknipte beleg dat gelijk vast moet worden gezet... eh... tsja... De hoekjes zijn uiteindelijk niet hélemaal gelijk, maar ik mag niet mopperen.

Middenvoor zit dus ook een sierrandje en daar zit het begin en ik hou van symmetrie, dus wat links zit.. zit ook rechts... Het lastige is dat je sierrandjes niet in spiegelbeeld kan zetten... tenminste... ik weet dat ieder geval niet (misschien binnenkort een snoekduik nemen in de gebruiksaanwijzing van de machine). Het sierrandje wappert aardig synchroon aan beide kanten. Helemaal top als je het naast elkaar houdt en het is gelukt.

Ik heb voor het tweede pand namelijk het begin van een sierrandje even laten afratelen op een proeflapje... dan op tijd timen om te stoppen en op mijn naaiwerk op de goede plek weer starten, en tada spiegelbeeld... hahaha.

De knopen zitten eraan, met zwarte drukkertjes eronder, omdat in dat gatenkaasstofje knoopsgaten maken niet zo tof is. Op de kraag zitten ik geloof 7 of 9 knoopjes en op elke mouwrand zitten 3 knopen... In totaal maar liefst 18 knopen aangezet! Inmiddels is het jasje al lang klaar, maar moet Mien Bridget het setje efkes aantrekken.

P.S. ik heb de knopen even geteld, zijn er inderdaad 9 op de kraag en 6 st. op de mouw en 3 op het voorpand met 3 drukkertjes eronder... tsjonge zeg... wat een handarbeid!

Even tussendoor het jasje doorgepast. Even checken hoe het met de lengte van het jasje zit, de lengte van de mouwen, de breedte van de schouders. Vermoedelijk kleine versteviging in de schouders nodig, want wol wil vervormen en ik wil geen zakschouders!! Er komt namelijk een mooie tweedelige mouw in en die kop moet er strak in zitten!! De mouwen zijn zoals gewoonlijk wat te lang, maar aangezien ze zo aan het groeien is is dat niet zo'n probleem.

Als je naar de onderkant van haar rechter voorpand kijkt (vanuit Bridget zelf gezien háár rechter voorpand), zie je de gaatjes in de stof, een warme gekookte wol, zitten, want je ziet het vloerkleed er doorheen, hahaha.






De mouwen heb ik even bij Bridget omhoog gehesen en gezien dat ze ondanks prima maat van het jasje toch weer te lang zijn. Ik haal er denk ik 1,5cm vanaf en dan is het ietsjes te lang, maar niet hinderlijk... maar denk toch dat ik eerst de mouwen erin zet en dan nog eens ga kijken. De kraag met imitatiebont heb ik inmiddels ook in elkaar gezet en is het een kwestie van kraag erop zetten, beleg eraan, samen met het beleg van het voorpand, mouwen erin steken en tig knoopjes aanzetten en wat drukkertjes, want knoopsgaten maken in deze stof gaat hem niet worden... denk ik... vermoed ik... ik zal het wel effe uittesten... hahaha.

Voor diegene die nog trommelend zitten te wachten naar Bridget's nachtblauwe voorjaarsjas uit de Ottobre 2013... die oranje vlek over de eetkamerstoel op de achtergrond... dat is haar jas... Momenteel in afwachting op een stukje oranje stof aan de mouwen van de voering, want freule is enorm de lucht in geschoten, dat zelfs haar mouwen, die altijd korter gemaakt moeten worden, nu een héél stuk langer moeten worden gemaakt, voor de rest past ze de jas perfect.

Uit een héél oud boekje uit 2007 heb ik een jasje voor Bridget gekozen. Het is een jasje van de ontwerpster van het modelabel Roma & Toska. Prachtige kinderkleding ontwerpt zij, en ze maakt gebruik van bijzondere materialen en niet alles wat voor de hand ligt om voor kinderen te ontwerpen, te maken en te dragen, maar ik vind het prachtig om daar naar te kijken... En aangezien Bridget een Russisch setje wilde, toen moest ik even aan Roma & Toska denken... Dat rijke, weelderige van stofjes, imitatiebont, tule, is voor mij dé inspiratie van wat Bridget aan mij vroeg... een Russisch setje... De kleuren van de stof zijn sober, want ik wil mijn kast leger hebben... en ik heb niet veel winterstofjes... Dus ik doe met wat ik heb, hahaha en dat gaat denk ik wel prima...




Ik zet wel even de lijnen neer waar het beleg begint en waar het middenvoor zich bevindt. Ook de tekens voor de mouw, een tweedelige mouw, worden er opgezet, want dat scheelt een hoop gedoe als die er op staan. Was wel even mijn rijggaren kwijt, tis niet waar hè. Tsss, ik ben toch wel véél kwijt tegenwoordig, maar soi, ik heb het gevonden... Natuurlijk waar het hoorde in mijn naaicase en daar dacht ik natúúrlijk niet aan, pfff!


Lekker aan het prutsen aan mijn naaitafeltje. Heel in de verte zie je een doos op de lapjesdeken staan, dat zijn materialen voor het feestje voor Bridget. Ze wil graag dat ik dit jaar weer een workshop ga geven dus dat ga ik dan ook doen, met hulptroepen van Kirsten en haar schoolvriendin Tess, en die hebben er veel zin in!

Dus dat ga ik volgende week eens in kannen en kruiken regelen, maar nu effe verder met het jasje...

Bridget is gisteren 10 jaar geworden. De jarige Jet vindt het hélemaal super dat ze nu, net als Ramon en Kirsten, ook tiener is. Maar zeg ze er bij "Wel een knuffelige tiener hoor mama!!". Nu gelukkig maar, hahaha. Zoals je ziet heeft ze het groene jasje uit de Knippie aan. Het is jasje modelletje 33.

Ik heb een aantal weken geleden gevraagd wat Bridget nu graag aan zou willen doen op haar verjaardag, zodat ik op tijd (ja ik wordt slim) aan iets kon beginnen. Wat zegt de dame... Ik wil het "bandjesrokje" aan. Oftewel de bontgekleurde Amy-Lynn! Oké... geeft je toch een beetje "O" gevoel... Hoef ik niks te maken... Ik ben toen maar verder gegaan aan de jeweetwel-tasjes...


Bij de doorpas van het jasje, waarbij Bridget het vrolijke bandjesrokje erbij had gepast, zodat ik beter kon zien hoe het jasje zat ten opzichte van een rokje, zag ik dat het jasje super bij het rokje staat. Aaaah gelukkig! Heeft ze toch wat nieuws aan op haar verjaardag. Wat een muts kan een mens toch zijn hè.

De sneeuw van afgelopen dinsdag, je weet wel die dag met maar liefst 1.000 kilometer aan file, konden we haar cadeau niet ophalen... Rem zou het namelijk tegelijk met zijn werk effe ophalen, maar werkte uiteindelijk thuis. Ze heeft wel kleine cadeautjes gehad hoor. Een sieraden standaard in hartjesvorm, een groot ijzeren hart met kleine hartjes om foto's in te klemmen van Kirsten, Stoffen letters voor op haar kamerdeur te bevestigen van Ramon, een speldenkussen en centimeter (hint hint hint) van Rem en een ketting en een doosje spelden (hint hint hint) van mij. Van opa en oma een boek en twee spinningbedeltjes voor haar armbandje verder aan te vullen. Zaterdag komt er nog wat visite, voor nog meer leuks. Dus ze is flink verwend!

We hebben gisteren ook even een taartcake (het is cake maar toch ook een taart) gebakken. Want opa en oma kwamen langs. We vieren het zaterdag omdat Rem gisteren héél laat uit Brabant zou komen (in de recessietijd ga je geen afspraken die staan verschuiven toch?!). Nu kan ze zaterdag heerlijk heel de dag verwend worden.




Ik merk goed dat Bridget groter wordt, want bij het uitkiezen van de slingers wilde ze er maar twee langs de muren en één aan de spiegel en een vilten slinger langs het raam... Vind ik wel lekker, na de bomvolle woonkamer met twee kerstbomen (een kleintje voor de kids in de erker en een grote bij het zitgedeelte), het is lekker licht en ruim binnen.

Ja, mijn knoopsgaten gingen op z'n grumble de grumbles. Ik ben zondag ijverig begonnen met de knoopsgaten van het jasje voor Bridget. Maar de naaimachine van Kirsten, een Singer model no. 7422, dacht er anders over. Ik kan je vertellen, dat 'ie knoopsgaten maken in een dubbele laag ribfluweel bagger vindt. Het ribfluweel is op zich toch echt niet idioot dik, maar hij trok het niet. Hij verzette geen poot... of eigenlijk verplaatste geen poot. Dan nog een poging, en een beetje "meetrekken"... verplaatste wel wat, maar toen werkte dat automatische knoopsgatding niet, want bij stap 1 blééf hij achteruit tjokken... en ging dus niet naar stap 2. Hm... na 3 pogingen en evenzo 3 keer uithalen... heb ik het daar maar bij gelaten, want de stof gaat door dat gepulk om minikleine steekjes eruit te krijgen er niet op vooruit.


Dus vandaag tijdens mijn pauze... mijn machientje (Pfaff expression 3.0) op mijn werk maar voor het karretje gespannen. Normaal gebruik ik bij knoopsgaten van een blazerjasje een draad (waar je met je voetje overheentjokt voor een sjiek knoopsgat) maar dat heb ik maar achterwege gelaten. Ik wilde niet het risico lopen, dat het niet goed ging en ik weer moest uithalen, met het risico dat de streep die de vorige knoopsgatpogingen heeft achterlaten een èchte beschadiging van de stof zou worden (want de stof is al licht beschadigd).

Dus... machientje aangezet. Knoop opgemeten, ingesteld, speld als richtlijn aanhouden, voetje neer en gasgeven... binnen 10 tellen knoopsgat één en niet veel later knoopsgat twee. Toch wel lekker zo'n knoopsgat die computer gestuurd is. Het knoopsgat is helaas niet moeders mooiste, maar Bridget zal het er niet minder om dragen en daar gaat het uiteindelijk om.

Dus nu alleen nog de knoopsgaten open maken en twee knopen vastzetten en klaar is Mina.

Ik heb een lamme hand van het haken, dus vandaag een jeweetweltasje uit de kast gevist... of eigenlijk twee tasjes, want het volgende project heb ik er ook maar vast bijgepakt, zodat ik eens kan bekijken hoe ver ik ook al weer was. Ik heb werkelijk geen flauw idee. Maar eerst dit jasje. Vandaag de kraag aan de buitenlaag en voeringlaag gezet, toen de twee lagen op elkaar gestikt. Even een doorpas i.v.m. mouwlengte. De mouw moet wat korter, maar wel op de groei blijven, want ze kan beter even een omslagje aan de mouwen hebben dan dat het in maart ineens te kort is.


De lengte van het jasje... een beetje lastig om te beoordelen als je dochter een pyjama aan heeft, dus hup Bridget springt naar boven om even een rokje te halen. Het rokje Adore wat er bij moet komen is nog niet eens geknipt, laat staan klaar! Bridget komt met de bonte versie van het rokje Amy-Lynn naar beneden en staat er eigenlijk super bij vind ik zelf. De kleur van het kantje is exact de kleur van het ribfluweel, dus het heeft een link. Het groen staat Bridget echt heel mooi. Het groen is op de foto's wat anders, doordat het supersomber is buiten, dus donker binnen. Lampen aan en een beetje rommelen met de instelling aan het toestel, is dit het beste resultaat aan foto's.


Op de mouwen zitten elleboogstukken. Zelfgefabriekt van een rood-wit ruitje, schuin geknipt en verstevigd met plaklinnen, zodat het makkelijk op de stof te stikken is met een dichte zigzag. Op het achterpand zit een tunneltje met elastiek, maar goed ook anders zou Bridget in het jasje zwemmen. Het jasje blijft in de taille een beetje losjes, maar ze heeft deze maat wel nodig bij haar heupjes en ook bij haar schouders. Er moet natuurlijk ook nog een shirtje of bloesje onder gedragen kunnen worden, dus een beetje (groei)ruimte is wel lekker. De lengte van het jasje wordt een stukje korter, want ik vind het bij een rokje wat mooier als het korter valt, precies op de heup, zodat de taille-/heupband van het rokje eronder valt en de verhouding van het rokje en jasje klopt.


Het jasje moet ook nog opgestreken (gestoomd) worden, want het heeft te lang in de knoedels gelegen in een tas. Bridgets haar zat nog in slaapstand en zit nu even in een knoedel. Bij het passen moeten altijd haren op zolder, zodat ik alles goed kan bekijken. Of het bij de nek en de halslijn mooi aansluit e.d. Dat lukt mij niet met een vracht lange haren in het zicht.

Zie je links op het vloerkleed een tasje liggen... dat is het volgende project om aan te pakken of eigenlijk projecten. Het is een jasje èn een rokje.


De voering is een vrolijke stippenstof (net zoals het bloesje dat  bijna af is) en heeft net als het jasje sierstiksels van een driedubbele zigzag. De kleur groen van het ribfluweel zit tussen de linker foto's en de rechterfoto in...

Inmiddels heb ik op de stof aangegeven waar de knoopjes moeten komen. Dus het is een kwestie van een zoom erin gooien, twee knoopsgaten maken en de knoopjes aanzetten... Dan kan ik aan het paarse jasje en rokje werken...

Op een gegeven moment ga je er zo'n lol in krijgen, dat sommige jurken gewoon aan twee kanten gedragen konden worden, maar dat is weer het andere uiterste. Ik probeer de laatste tijd wel weer "normaler" af te werken hoor, ieder geval voor mezelf, is niet omdat het niet meer nodig is, danwel omdat het minder tijd vergt.


Maar ik wil toch even een jasje (patroon van mezelf)  laten zien, dat ik ooit voor de winkel heb gemaakt (ik had er twee gemaakt), door het vreemde stofje "gobelin" werden ze niet verkocht. Gisteren vroeg Bridget namelijk wat gobelin was. Dat had ik gisteren bij het uitspitten van de Burda of eergisteren bij die van de Knip bij een jasje in een blogberichtje getikt als stofsuggestie en de dame vroeg zich af wat dat toch voor iets was. Dus ik een jasje uit haar kast getrokken, is van Kirsten geweest (Bridget heeft er ook eentje gehad) en nu past zij hem (wel op de groei, maar dat is juist wel lekker).


Ineens zag ik dat ik de binnenkant zo leuk had afgewerkt. Net zoals met een jasje van tweed die ik ooit voor Kirsten heb gemaakt en Bridget daarna gedragen heeft. Ook weer gespeeld met meerdere kleurtjes satijnband...


Van mode ontwerpers heb ik gezien (reportages op televisie... en in boeken van over haute couture) dat steekjes die met de hand zijn gemaakt gezien mogen worden. En zoals je hierboven ziet, blijft dat ook na het wassen (handwasprogramma op 30graden in een netje) perfect zitten.


Dit is een wirwar een gekleurde banen, maar dit is het armsgat, helemaal zacht afgewerkt, al heeft ze een hemdje aan... de naden van de wat hardere stof gobelin is helemaal zacht verstopt in satijn.


Normaal heeft Bridget het jasje op een spijkerbroek of een simpel glad spijkerrokje, maar ze wil vandaag lekker zwieren, dus maar een zomerspijkerrokje gepakt (die wat te kort is, dus niet meer naar school wordt gedragen) .




Maar ik vermaak me wel hoor... Wat kiekjes nemen... Zeggen dat een jasje dicht moet...


Zeggen dat de dame naar de lens moet kijken en niet daarboven (Ik houd blijkbaar het toestel dusdanig dat het een stuk lager is dan mijn gezicht, dus kijkt ze naar mij... i.p.v. in de lens... gaat de dame toch schateren van het lachen... Die grijns gaat er ook niet meer vanaf, zoals je ziet!


O, ja... ik heb ook nog lekker zitten kleuteren met de haren van Bridget. Zó leuk om te doen... Vandaag een strik gebakken van haar haar... Héél simpel om te doen, zal wel eens een stap-voor-stap fotorij laten zien.

Zó... de dame gaat nu buiten spelen... en ik duik in een berg met boekjes... Doei!!

Bridget is wéér gegroeid... hellepie!! Ik ben gelijk weer alles op een rijtje aan het zetten waar ik voor haar mee bezig ben. Ze heeft wel een kast vol, maar het grootste gedeelte is precies pas, of zijn de mouwen, inmiddels niet meer nèt te kort, maar gewoon té kort!


... je raad het nooit... zoek ik het hele halfrond naar die tang... vind ik hem nu, terwijl ik al mijn projecten op een rijtje zet, in mijn naaicase. Tssssss... nu... hier ligt het blazerjasje van Bridget (groen is in het echt anders hoor)... Ik moet de voering en jas in elkaar schuiven, stikken, knoop en knoopsgaten maken en klaar is Klazina.