Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Eindelijk foto's met mezelf in de kledingstukken. Gisteren heb ik niet zo gek veel kunnen doen, maar wel 's middags dit topje uitgeraderd, geknipt en onder de locker gegooid. Weer een stukje ongemotiveerd tricot weggewerkt, hahaha. Het kleurtje was exact de kleur wat in het bloemetje zat van het klokrokje. Perfect dus.

Ik heb mezelf maar weer eens nauwkeurig opgemeten. De top heb ik in maat 38 uitgeraderd... want anders passen mijn heupen er niet meer in. Qua bovenwijde zit ik tussen de 36 en 38 in, maar bij dit modelletje zal dat vast niet opvallen als het iets te ruim is... Eigenlijk vind ik dit modelletje ideaal als je niet veel hout voor de deur hebt, want het geef een aardige boost met die watervalplooitjes. Uiteindelijk heb ik het patroon nog eens qua afmetingen opgemeten en heb ik het topje zonder naadtoeslag geknipt... en dat is maar goed ook, want het zit ruim. Ik vind dat de maat 38 groot valt, want zo petit ben ik nou toch ook weer niet!!

O, ja. Toen ik de breedte van de waterval ging checken met een centimeter en dan bij mezelf van schouder tot schouder langs me hield... had ik wel een aardig richting onder mijn beha decolleté... dus ik heb aan weerszijde van de watervalhals 4cm afgehaald... Dat is dus 8cm totaal minder waterval...

Op het overzicht hoe het patroon op de stof is gelegd hebben ze de achterarmsgatbeleg en het achterhalsbeleg horizontaal neergelegd. Ik doe dat altijd schuin van draad, dan kan je mooiere bochten maken. Ook is het achterhalsbeleg te kort. De afmeting is voor als het aan de stofvouw wordt gelegd... maar het ligt in het voorbeeld op enkele stof...


Ik weet alleen niet zeker of ik de schouderbanden wel goed heb gedaan, want toen ik daar mee bezig was en in het boekje aan het neuzen was ging Ramon gezellig bij me zitten en kwebbelen en raakte ik enigszins afgeleid... Gelukkig heb ik de banden wel allebei dezelfde richting opgedraaid, hahaha.

Het is wel een modelletje dat ik veel vaker wil maken. Het zit in een scheet en een knikker in elkaar. Je hebt wel meer stof nodig dan normaal bij een topje, dat komt omdat het voorpand tot aan je ribbenkast beleg heeft zitten (het is aan één stuk). Dus bij maat 38 heb je zo'n 1,15m nodig als ik het me goed herinner.

Aangezien ik woensdag ontzettend veel foto's van Bridget heb genomen, dacht Bridget nu... "Ik kan dat ook bij jou!!" Zelfs kapselfoto's werden er gemaakt. We begonnen achterin de tuin, maar door het zonnetje vielen de kleuren helemaal weg. Niet zo verwonderlijk als je foto's probeert te maken rond het middaguur. De foto's hebben we maar in de prullenbak gekieperd, want er was véél schaduw te zien en nog meer knijpogen en dergelijke, géén potje dus.

Zo, plat op de tafel, krijg je een beetje idee hoe wijd het rokje is. Het is niet enorm wijd, maar het is een lekker rokje om ook op de fiets te dragen, zonder dat je constant in gevecht bent met je rok... zal ook niet gauw tussen de spaken komen, want daarvoor is 'ie te kort.

Het rokje is aan de bovenkant ietwat anders, doordat ik bij het wisselen van A-lijn rokje naar klokrokje het heupstukje  was vergeten... Vandaar dat er alleen maar een tailleband op zit, want het groene stofje was oppelepop! Je ziet dat ik er een smal elastiekje bovenin heb geregen en dat is om te zorgen dat het rokje niet gaat draaien. Want hij is ietsjes te wijd in de taille... en gaat dan geheid draaien. Als dit rokje draait is dat met die opvallende zijnaden met schuine strepen nogal opvallend èn ik vind het wel prettig als iets mooi aansluit.




Nog even de ouderwetse rits in close-up

Ja, eindelijk weer achter de naaimachine... werd tijd!! perfect timing voor de vakantie om aan de uitdaging van Sancho te beginnen. 7 kledingstukken maken in 14 dagen. Ik weet niet hoever ik kom. De eerste keer, twee jaar geleden, had ik er bijna 8 af en vorig jaar ben ik geloof ik tot nummer 4 gekomen.

Deze keer ben ik begonnen aan een klein projectje, een opwarmertje... Een klokrokje voor mezelf uit het boek van Mme Zsazsa Allemaal rokjes. Het is een makkelijk modelletje, dat je in een paar uurtjes tijd al aardig een rokje ziet worden.  Het één en ander is tijdens het knippen zus bedacht en tijdens het naaien zo uitgewerkt, maar dat is een bekend fenomeen bij  mij.

Het stofje is een streepje met bloemetjes en omdat het een pietsie klein lapje was heb ik de strepen wel op elkaar gekregen, maar de bloemetjes kloppen niet helemaal, maar wie dat ziet heeft werkelijk telelens ogen, want ze zijn heel klein... die bloemetjes hè!


Ook midden achter zit een naad. Daar was de stof iets anders dan geplant, maar het wiebertje is gewoon een zigzaggertje geworden... Het loopt ieder geval wel consequent te zigzaggen. En volgens Rem ben je een kniesoor als je er op let!


Ah... kijk dáár  had ik tijdens het knippen nog niet naar gekeken... of ik wel een rits in de goede kleur had. Nu een blinde rits had ik niet, maar zo'n ouderwetse rokjesrits wel... in exact het kleurtje als het stofje... Het stofje heeft toch een beetje een sfeertje "van toen"... dus dan kan er ook wel een rits bij uit het sfeertje "van toen".


Ik doe het zoals ik het voor het laatst... ruim een jaar of 10 geleden gewend ben om te doen en speld het gevaarte in het rokje...


Duw de spelden op tijd uit de weg, zodat ik met mijn voetje vrijspel heb.


Hup hoekje om... dan weer hup hoekje om en kachelen maar weer...


En huppetee... de rits zit in het rokje alsof het niets is. Zó gepiept niets overnieuw en uithalen... wat héérlijk toch die ouderwetse ritsen. Zit er werkelijk, vanaf het zakken van de naald, in een halve minuut erin...


Ook nog een kiekje van de binnenkant.

Inmiddels is het rokje klaar, maar moet er nog een kiek gebakken worden, dat staat voor morgen op het menu. Ik moet namelijk even zoeken wat ik er op kan doen... en anders moet ik dat maken, maar dan wordt dat natuurlijk gelijk een volgend project van de uitdaging, hahaha.

Bridget had deze week een rood lapje uitgekozen voor het fronsrokje van Mme Zsazsa, maar daarvoor bleek het lapje te klein. Nu had ik wel gezegd, dat we dan wel een recht basis fronsrokje gaan maken, maar het wordt qua lengte wel een tikkie te kort vermoed ik. Dus bedacht ik dat Bridget er dan wel een onderrokje onderuit kon laten piepen. Ik heb nog witte poplin liggen en misschien met een rood rolzoompje krijg je een vrolijk contrast.

Vanmiddag ging ik Bridget bij een vriendinnetje ophalen en ik moest even naar het Postkantoor om een pakketje weg te brengen en ineens zie ik De Kreatief in de verte en bedenk ik dat Bridget gewoon leuke bandjes aan het zoompje moet stikken. Dus wij naar De Kreatief, Bridget duikt gelijk in de bandjes en komt met een ruitje en een stippeltje terug... Ik loop even later ook nog even te snuffelen. Ik vind de stip qua kleur het beste bij het lapje passen en we snuffelen verder. Ineens vind ik ergens boven de bandjes allerlei kantjes, dat kan Bridget niet zo goed zien. Er ligt een vrolijk kersjes- en appeltjesbandje... Tsja... dat is hem!! Bridget is het er hélemaal mee eens. Ze had ook nog een leuk blauw geborduurd bandje gevonden, maar laten we ons eerst maar richten op dit rokje. Mijn kasten en lades puilen nog steeds uit, dus...

Het wit waar het lapje hier op licht is geen poplin hoor, zoals je ziet aan het structuurtje. Het is nu donker en door het lamplicht krijg ik het rood anders niet goed op de kiek, maar wel met een witte contrastkleur achter het lapje. De broek Katinka die bijna af is ligt eronder. Het schiet niet zo op, omdat het overal tussendoor moet, maar ik hoop dat 'ie morgen af is, zodat ik aan andere dingen kan gaan werken die staan te trappelen om onder mijn machine te gaan liggen, hahaha.

Ze vind het maar wat spannend. Hierboven zie je dat ik mijn naaicase weer zijn functie terug heb gegeven. Het wordt een beetje onoverzichtelijk, dus ik stop mijn lopende projecten, waar ik mee bezig ben weer in mijn naaicase, kan ik me daar op richten i.p.v. dat er van alles en nog wat ligt.


De dame vouwt het patroontje van het fronsrokje uit en legt het op de stof. Hm.... Je ziet haar denken... "De  rok is te lang mama!". Ik zeg "Nee hoor, het rokje is niet te lang, de stof is te kort!". "Oooh, dus toch...." "Yep" zeg ik. Zullen we nog een snoekduik in de kast nemen... "Mja, is goed". Ze kijkt een beetje sip, want rood is haar lievelingskleur, maar ik zeg dat we er dan wel een recht fronsrokje van maken, maar dan moeten we even in het boek van Mme Zsazsa duiken om te kijken hoe hoog en wijd het rokje dan moet worden. En anders verzint mama wel wat... "Da's goed." zegt de dame.



We stappen de trap op naar boven en we beginnen te neuzen in de rechter dubbele kast. Daar liggen de meeste zomerstofjes... Maar de dame vind het allemaal te wit. Het enige die ze leuk vind, is het lapje dat al gereserveerd is voor een Elodie, de lap is groot, maar ik weet ook weer niet hoe groot, dus er kan misschien wel een rokje uit, maar dat weet ik niet zeker. Dan lopen we naar de linker dubbele kast, ik wijs wat batikjes aan, maar ik zie nergens iets roods liggen. Ineens zie ik een hele mooie blauw met zachtblauwe print erop. Ook een soort batik-achtig typje... Bridget gaat glimmen, ik zeg dat ik er ook nog een tricotje bij heb, dus ik kan er ook nog een shirtje op maken. Bridget knikt blij, dat ze het een leukert vind.


Dus weer strijken, en daarna gaat de grote lap op de tafel. Ja, deze is groot genoeg om nog een jurkje uit te maken. Ik leg haar uit hoe ze het beste de eerste spelden in het patroon kan spelden en daarna de rest opvullen met spelden. Even later zitten alle twee de rokdelen op het stofje, het tailleboord maakt ze van tricot, want ze gaat eerst een rokje maken zonder rits. Dan is het uitknippen geblazen, ik geef haar een zoommaatje om exact 1cm naadtoeslag te knippen. Ik merk dat het toch niet zo handig werkt en geef haar bij de tweede zoom een pen, ze kan misschien beter eerst streepjes zetten om de naadtoeslag aan te geven. Bridget zegt direct dat dat véél makkelijker gaat dan direct knippen. Tsja... ik vergeet soms wat het handigst is voor haar, ik ben het zo gewoon om hup, hup, hup te doen, dat ik nu goed moet nadenken hoe ik het haar laat doen.

Even later zijn de rokpanden uitgeknipt en gaat we op zoek naar garen, lockgaren en elastiek... wordt vervolgd...

Ik heb vorige week het boekje "Allemaal rokjes" van Mme Zsazsa binnengekregen. Ik heb het gekocht voor Bridget, omdat zoals ik her en der al las, het een leuk vrolijk boek is met een grap en een grol en in Jip en Janneke-taal uitgelegd wordt hoe je een rokje kan maken, ideaal voor een jong beginnertje.


Het begint al goed als Bridget begint met lezen en vraagt wat patroongewichtjes zijn... ik denk dat het gewichtjes zijn om bovenop het patroonpapier te leggen... maar het blijkt even later van die leuke kussentjes met gewicht te zijn, die je eerst even in elkaar moet zetten, gelijk een oefening in het rechtvooruit en in begin en eind achteruit stikken!


Bridget zit pagina voor pagina alles geduldig te lezen en vind het allemaal reuze interessant. Geregeld wordt er hard nagedacht, want een platstuk en fronsrokjes is voor haar geen bekende terminologie, maar ik zit ernaast en samen lezen we de tekst door en madammeke komt er vanzelf wel uit. Ook dat een "boord" niet bovenaan, maar onderaan de rok zit wordt vanzelf duidelijk.



Bridget heeft gegierd van het lachen tijdens het lezen van het rokjesboek van Mme Zsazsa... boterhammen met bruine suiker in folie strijken!!, een naaimachine door het raam gooien en ook nog een kus krijgen van juffrouw Zsazsa... Een paar dagen later, met Pinksteren, gaat ze een modelletje uitkiezen... ze kiest een fronsrokje "Alles in een" uit, maar wil eigenlijk ook een "Klokrokje" maken... Ik besluit dat ze ze gewoon allebei uitradert. Kan ze ze allebei maken!



Moeilijk hoor kiezen welk rokje er nu gemaakt gaat worden. Ik ga nadat Bridget klaar is met raderen ook een rokje voor mezelf uitraderen. Kunnen we er allebei tegelijk aan werken.

Afgelopen Pinksterweekend is Bridget begonnen met het patroon te tekenen. Onder de partytent die over de eettafel buiten heen staat, sinds de boom achter in de tuin weg is (was verrot) missen we een dot schaduw in de tuin. De partytent is een mooie oplossing, waar we nu vollop gebruik van maken... Heerlijk plekje om wat te doen buiten, zonder dat het te heet is, of dat je verbrand, zeker voor Bridget en mij ideaal.


Er wordt gemeten en gekeken naar welke maat we allebei moeten hebben.


Dan moet er gekeken worden bij het modelletje welk raderblad er nodig is.


Het raderblad wordt uitgeklapt en neergelegd... de wind is gelukkig maar zachtjes aan het blazen.


Er wordt een hard potlood uitgekozen en op het patroonpapier wordt een speldenkussen en een plakbandhouder neergeploft, de wind is niet ècht aanwezig, maar soms toch ook weer wel.


Dit is het stofje voor mijn rokje. Ik heb het een paar jaar geleden gekocht met bijpassende voering, want de stof rekt lichtjes. Ik wilde toen namelijk een fris blauw tintje voor een rokje. Ik heb werkelijk stad en land afgezocht naar zo'n kleur stofje met een printje wat ik zocht... en uiteindelijk... bleef het in de kast liggen... Sjucht... af en toe ben ik toch hopeloos.... maar nu is het weer uit de kast!


Kirsten ligt lekker languit spelletjes te spelen op een tablet, lekker in de schaduw opgevouwen op een bankje, hahaha. Ze past er niet meer languit op!

Het is overduidelijk welk patroon je aan het uitraderen bent, want het staat er met koeienletters op, hahaha




Bridget gaat eerst aan de ene kant van de tafel tekenen en loopt dan om naar de andere kant, want ze is nog iets te kort van been om zo ver over tafel heen te reiken... en patroonbladen- en papier verhuizen is niet zo'n strak plan.


Tussendoor test Bridget haar stofje, een witte geborduurde batist. Het wordt door haar gecheckt op doorkijk-neigingen... het is behóórlijk dun... dus een witte voering is nodig.


Hè, toch jammer dat we niet al vast wat patroongewichtjes hebben, die hadden nu wel van pas gekomen!!


Nauwkeurig tekent Bridget de goede lijnen over.


Nu hebben we eigenlijk een geodriekhoek nodig... en die ligt op kantoor. De oudste twee hóren er ook allebei één te hebben, maar die zijn, zoals elk jaar, aan het eind van het schooljaar opgelost. Gelukkig heeft Bridget nog een stel fantasie-linealen. Éentje heeft ieder geval een rechte hoek...



Het patroondeel is klaar, nu kan er uitgeknipt worden. De schaar is wel een béétje te groot voor Bridget, maar het lukt haar toch om netjes langs de lijnen te knippen.


De rokbaan moet in drieën gedeelt worden, zodat er ruimte tussen getekend kan worden om een fronsrokje te maken...


Haaks op de lijn wordt er een lijn gezet...


Langs de punten wordt er een lange streep getekend...


Uiteindelijk worden de drie delen van de rokbaan op een schoon patroonpapiertje geplakt, tussenruimtes ertussen... et voilá...


Het patroon is klaar... morgen gaan we denk ik het rokje uit de stof knippen...


Bridget is nadat ze klaar is lekker met haar voeten in het kleine zwembadje gaan zitten. Ze zit zelf op de schommel en haar benen bungelen in het, toch wel ijskoude, water. Het is zó warm dat het water ijskoud aanvoelt. Ondertussen ga ik mijn rokje uitraderen, uitknippen en ik leg het tussen mijn stofje... Zó dat is vast klaar voor een volgend middagje... ik ga ook mijn voetjes in het water laten dobberen, maar ik zit dan op een luie stoel... gezellig kwebbelen met Bridget en het boek Allemaal rokjes op mijn schoot, lekker doorbladeren en lezen... als ik moet lachen wil Bridget graag horen wát ik nu weer gelezen heb... Een ontzettend leuk rokjesboekje!!