Vorig weekend heb ik Bridget op de kiek gezet met die tutorial aan. De voorbereidingen voor die foto's gingen ongeveer zo...
Bridget loopt nog in haar pyama rond te springen, omdat ze weet dat ik vanochtend kiekjes ga nemen van haar, dus aankleden heeft geen zin. Ineens zegt ze "Mama... ik wil graag krullen, kan dat?". Ik zit op de bank en kijk vanuit een spannend boek op (natuurlijk altijd als je iets spannends aan het lezen bent, vakantieboek was nog niet uit...) Ik zeg "Tuurlijk! Zet de warmteset maar aan" en ik duik weer in mijn boek.
Bridget loopt naar boven om de warmteset aan te zetten en ik vraag aan Rem of hij het bij de erker wil leegruimen (2 fautuiltjes en eettafel met stoelen weghalen) en een stofzuiger doorheen wil halen, want de stof die ik heb gebruikt, tweed, geeft een berg zooi op de vloer). Omdat het allemaal snel, snel, snel moest heb ik nu ook niet bepaald mijn best gedaan op mijn huishoudelijke kwaliteiten, die ik volgens mij niet van nature bezit, dat terzijde. Ondertussen lees ik weer een bladzijdetje verder...
Even later: komt Bridget naar beneden en zegt dat de stip wit is... Ik sjucht, vind het jammer dat de stip er al is en leg mijn boek weg en ik hijs mezelf van de bank en loop achter Bridget aan naar de badkamer om daar die krullerdingen (waarbij ik mijn tengels 3 keer verbrand en blaas naar mijn vingertopjes) in haar haar draai (eerst beschermend goedje in haar haar gedaan hè!!).
Vervolgens hijs ik de dame in de tutorial en ga ik haar gezicht "onderschilderen". Volgens mij wil ze hier voor alleen al een fotoshoot doen. Dat getut aan haar haren, op haar gezicht, zoeken naar oorbelletjes en te grote schoenen en laarzen aan... dat vind ze gewèldig. Deze keer heeft ze laarzen aan die van Kirsten zijn geweest en praktisch nieuw zijn, dus... perfect als je nog geen laarzen hebt in de zomer en winterplaatjes moet schieten. Alleen zijn deze laarzen nog 2 maatjes te groot... hahaha, maar het gaat niet om de laarzen maar om wat ze verder aan heeft toch?
Na een minuut of tien zijn die warmtekrullers afgekoeld en spuit ik een kilo haarlak in haar haren en knijpt Bridget vooral haar neus en ogen dicht, hahaha. Gelukkig staan we bij de achterdeur anders zou Chanel het konijn nog gaan protesteren. Voor in haar haar heb ik een haarband gemaakt van een restje stof van het blousje en volgens Bridget zit 'ie super, omdat ik de onderkant (gedeelte wat in haar nek zit) helemaal heb voorzien van rimpelelastiek. Hij zakt absoluut niet af, dus ik denk dat ik er voor de winter nog meer ga maken.
Ineens zie ik één fladderend handje met blauwe nageltjes... halve blauwe nageltjes... Ik vraag aan Bridget of ze even bij de grootverbruikster hier in huis, Kirsten, een zwik roze/fuchia-roze nagelak wil bietsen/lenen.
Ze komt vervolgens naar beneden met 7 flesjes nagellak. Werkelijk in allerlei kleuren roze en zelfs nagellak met paarse glitters zitten ertussen... Je zal maar te kort komen! Gelukkig heeft de dame ook aceton en make-up watten meegenomen. Ik poets haar nageltjes schoon en wéér stinkt het... is het niet de haarlak, dan wel de aceton en vervolgens nagellak... Oef, arm konijn!
We nemen een kleurtje dat in haar ballonjurkje zit en ik smeer voorzichtig twee laagjes op die kleine nageltjes, wat een friemelfrummelgedoe is dat zeg! Maar het lukt, de nagellak zit niet op haar vingers! Alleen maar op haar nageltjes, pfew!
Dan gaat de dame bij de muur staan (schilderij is ook weggehaald) en ik heb mezelf op een kist gepoot. Dan zit ik namelijk op de goede hoogte en de dame kijkt over mij heen naar de spiegel achter mij in de keuken... Ze controleert of haar goed zit, oorbellen goed te zien zijn etc. Ik heb geen controleur nodig hoor, dat doet zij wel, hahaha.
Ik kiek wat, de dame draait wat (pff mislukt! Foto's zijn compleet wazig, hahaha). Ze zwiept haar haren met krullen naar voren, want die moeten natuurlijk óók op de kiek... Dan nog voetje tegen de muur, leunen dit, handjes in de zij, nonchalant bungelende handjes, knalroze stippenvoering bekijken van het ballonjurkje...
Omkijken naar achteren... en whoeps! ze verliest haar evenwicht, waardoor de muur ineens wel héél dichtbij komt ze draait zich vliegensvlug om en vervolgens klapt ze dubbel van het lachen... Tsja...
Ze vertelde na de shoot dat ze het ballonjurkje maandag naar school aan wil, dus ik hoefde niet te helpen met haar kleding uit de kast te vissen (ze kan er niet bij, want de stang hangt nèt iets te hoog)... maar het is in de twintig graden... en dat zou de rest van de week ook nog zo zijn... Na even onderhandelen (twee tellen) heeft ze toch maar besloten een rokje met een shirtje met korte mouwtjes aan te trekken... en de ballonjurk de rest van de dag gewoon aan te houden. Dus de dame heeft de jurk niet meer uitgedaan totdat ze 's avonds haar pon aan moest...
