Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Ik ben al een tijdje op zoek voor Jacoline van Sancho naar mijn Simplicity boekje zomer 2011 en nu heb ik vorige week wat nonchalant tussendoor gezocht... niets gevonden. Gisteren dacht ik effe (ahum) in mijn stoffen- en boekjeskasten te zoeken naar het boekje, want ineens had ik beseft dat ik de salontafel had uitgemest en de zomerboekjes naar boven had gezwiept, want het sneeuwde dus even niet meer nodig.


Mja... hm... de gehele rechterkast heb ik uitgemest... alle boekjes eruit gevist... en gelijk even op merk, jaartal en maand gelegd. Dan komen de boekjes waarvan ik er niet zoveel van heb gelijk wel boven water.... Ramon werd knettergek van mij, want ik liep maar heen en weer tussen kast en bed... Hij was een spannend spel aan het X-boxen en stond op een krukje... die ik steeds jatte... want zo lang ben ik niet. Waarom hij niet zat op bed snap ik achteraf gezien niet, maar hij was niet de enige die geconcentreerd bezig was, hahaha.


Er kwam van alles boven water. Ik blijk meer Ottobres te hebben dan ik dacht, ik kwam zelfs een héle oude Miss B tegen en een Neue Mode van ook ééuwen geleden. Ook Spaanse modebladen kwam ik tegen... Héél veel zomerjurkjes... YES zin in. Maar nog steeds geen Simplicity... zucht...

Ik moet hem hebben, want ik heb ook nog een mouwloos blousje eruit uitgeraderd... OH!! Ineens denk ik nu... is het misschien al geknipt?? Dan zit het waarschijnlijk niet in de kast... maar in zo'n berucht tasje... Ieks!! Ik zal morgen alle tassen doorspitten... Ik hoop dat ik er niet te veel heb mèt naaiprojecten... en gelijk eentje met dat boekje... Jacoline, hij moet boven water komen hoor!!


Maar wat kwam ik nog meer tegen... Een schilderijtje dat mijn oma voor mij heeft geborduurd (de oma die van alles handwerkte, met allerlei technieken, en mij héél veel heeft geleerd). Zo'n snoezig ouderwets schoolplaatje in een héél oud lijstje... Ik ben er nog steeds weg van. De achterkant was er niet meer, maar mijn oma, niet voor een gat te vangen, heeft altijd lades met van alles en nog wat er in en heeft toen gewoon twee kartonnetjes op maat gemaakt en daar de achterkant mee dicht gefabriekt. Goede plaktape om de boel af te dichten en hélemaal bovenin... je ziet nog twee gaatjes zitten daar timmerde ze een haakje... die er helaas niet meer op zit. Dus dat lijstje lag te wachten tot ik een "haakje" er op zou plakken. Timmeren kan niet, want het lijstje is te smal en ik ben bang dat ik de lijst kapot maak.


De datum wanneer het kunstwerk af was... 27 maart 1978... ik was 7 bijna 8... Ik denk dat ik het met mijn verjaardag in mei heb gekregen.


En zo'n haakje ga ik vastplakken aan de achterkant. De lijm ligt al klaar... en ik hang hem in mijn galerie/atelier. Daar zal hij perfect passen in het sfeertje...

Vorige week waren Rem en ik op zoek naar wat kasten. We zijn bij de kringloopwinkel geweest en naar de dump. Bij de kringloopwinkel vonden we geen kasten, maar wel twee schattige kop en schotels van "Lange lijzen". Ik weet niet of het servies officieel zo heet, maar mijn oma en moeder noemden het servies zo. Er zit geen merk onder de schotel of het kopje... heel wonderlijk. Mijn moeder heeft van mijn oma een thee- en koffieservies van gekregen. Het staat in het kleine kastje, zo noemen m'n zus en ik altijd het kastje. Geen idee waarom, maar het klinkt wel schattig. Ik weet niet of ze het compleet heeft, maar voor € 2,00 voor twee kop en schotels, doen we niet moeilijk, toch?! En anders weet ik er ook wel raad mee, hahaha!




Toen we thuis kwamen met die kop en schotels joelde Kirsten gelijk... "OOOOOh, daar wil ik ook wel een keertje naar toe mam!". Donderdag of vrijdag, ik weet het niet meer, ben ik met haar aan het eind van de middag even langsgehobbeld... en wat zie ik daar... Nog een "Lange lijzen" kop en schotel, maar dan een modelletje dat ik nog nooit gezien heb. Er zit hier ook geen merkteken onder. 


Ik vind er ook nog een dienblad, kan ik alle kop en schotels op neerzetten. Ik weet niet wat voor materiaal het is. Het heeft een degelijk gewicht en is opengewerkt. Mijn moeder heeft ook zoiets, maar dan van zilver of verzilverd en daar zit dan is de bodem bedekt met een tegel met bloemetjes... heel oud en mooi, met allemaal craquelé erin. Maar ik ben héél blij met dit exemplaar hoor!




Even later kom ik nog twee snoezige kopjes tegen met een roze rand... Ik ben niet ècht op zoek naar een bepaalde kleur of type. Mijn oog valt ergens op, ik vind ze leuk en ik wordt er blij van... 




Ik zie ook een stapeltje van drie kop en schotels met een héél donkerblauw sierrandje. Deze heeft ook geen merkteken, maar bij thuiskomst zie ik ineens dat onder het kopje een stervormige bewerking op het schoteltje zit... mooi... helemaal mooi.


Verstopt in een grote mok zit een pláátje met een dieprode rand... het grappige is dat die kop en schotel een nummer hebben. Het kopje heeft nummer 32 en de schotel nummer 55, zo leuk!!




Kirsten vindt ook nog een kaasmesje en een suikerlepeltje. Ze kan héél goed snuffelen heb ik gemerkt... Ik ga wat vaker gezellig met haar op stap. Het was trouwens heel spannend om de buit heelhuids thuis te krijgen, want het pakpapier en de tasjes waren op. Dus de hele handel stond bij Kirsten op schoot, gelukkig dat ik een dienblad heb gekocht, hahaha. Aangezien ze hier in de stad héél goed zijn in het maken van verkeersdrempels en het behouden van kuilen in de wegen, rinkelde het af en toe behoorlijk. Kirsten had haar handen er nog wel opgelegd ter bescherming...


Ik ga het dienblad en alle kop en schotels lekker meenemen naar kantoor. Zo krijg ik een gezellig en sfeervol kantoor met mooie spulletjes om me heen. Dat werkt héérlijk. Iedereen die komt theeleuten krijgt een vrolijke kop en schotel.




Toen ik thuis de nieuwe "Lange lijzen" kop en schotel bij de andere twee zette, bleek dat de kleur totaal anders was. Veel Delfts blauwer. Bij mijn ouders thuis is het absoluut niet Delfts blauw van kleur... ik denk dat ik dit afwijkende exemplaar gewoon meeneem naar kantoor. Het is een groot kopje, dat kan een theeleut zoals ik wel hebben....

Vandaag ben ik wel even op kantoor geweest. Ik moet zeggen, het voelt héél goed daar. Het is heerlijk licht, zelfs met die donderbuien van vandaag. Eventjes gestoeid met de software, maar de ontsteking in mijn hoofd gooit roet in het eten. Niet zo gek natuurlijk na de afgelopen twee weken. Ik stop er vandaag mee, ik ben rijp voor een grote dut! 


Thuis geef ik me er aan over. Lig op de bank. De kinderen komen één voor één thuis. Even lekker samen zijn met de kinderen... Ik heb samen met Bridget "Barbie en het Feeënmysterie" gekeken. Lekker languit op de bank, zálig! Kirsten zat in de andere bank haar geschiedenis-huiswerk aan te strepen met kleurtjes, dat leert voor haar makkelijker. Ramon was vandaag best laat uit en ploft op de bank met een "hè, hè".