Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Een paar weken terug kreeg ik van een mevrouw per mail een vraag over een patroon van een baret met klep die ze op mijn website had gezien en vroeg of ik een patroon daarvan zou kunnen opsturen. Ik dacht dat ze in mijn webwinkel bedoelde en zat al te kraken wat voor pet dat was en dacht dat ze niet mij bedoelde... Maar via Picasa ging ik toch maar zoeken met de woorden muts, pet, baret etc in de hoop dat ik het mapje een dergelijke naam had gegeven. Het bleek (denk ik) dat het om een gehaakte baret met klep voor Kirsten ging van een paar jaar terug en daarvan had ik een patroonbeschrijving op mijn blog gezet afgelopen winter, omdat er meer naar gevraagd was en het boekje oud was en niet meer verkrijgbaar in welke winkel dan ook.


Maar ik kwam nog wat leuks tegen... Een muts die ik als cadeautje had gebreid voor onder de kerstboom vorig jaar, niet voor Bridget, maar ze heeft hem wel een paar tellen opgehad om hem te showen... Ik ben er toen alleen niet meer aan toe gekomen om het te laten zien op mijn blog... dus bij deze...

Een in tricotsteek gebreide muts in vergrijsd jeansblauw en antracietgrijs. Het boord kan gedragen worden zoals Bridget hier laat zien, maar wil je de muts wat korter hebben aan de achterkant kan je de rand gewoon omslaan.


Volgens Bridget is het een lekker zachte muts en moest ik er voor haar ook eentje breien... Dat werd dus een gehaakte muts, omdat ik een gehaakte sjaal al opgezet had voor haar en dan is een gehaakte muts wat bijpassender en die was ook héél erg leuk om te maken, hahaha. Maar wie weet wat ik dit jaar nog ga doen...


De muts is niet zoals gewoonlijk met beleid geminderd, zodat je een gladde muts krijgt, maar heel rap geminderd, zodat er plooien ontstaan, die een leuk uitwaaierend effect geven achterop het hoofd. In het midden heb ik een lusje gehaakt, zodat de muts makkelijk op een haakje te hangen is, want hij is een pietsie te riant in je jaszak, hahaha.

Toen het uilenmutsje af was, bedacht ik me, dat ik nog een jeweetweltasje èrgens had met haakwerkjes... Een sjaal van Kirsten, sjaal van Bridget en een nog niet gestarte muts voor Bridget. Die tas... zat nog niet in de kast bij mijn werkplek. Dat is een kast met o.a. werkjes die in het zicht blijven, met een grotere kans tot snelle "behandeling"!! Dus... er is weer een tasje uit DE stoffenkast weg... een lekker gaatje heeft dat opgeleverd, hahaha.

Maar in dit tasje zat een reeds gehaakte sjaal voor Kirsten... die ik slechts moest checken op lengte, met een halve draai uiteinden aan elkaar haken (gedraaide wokkelsjaal of colsjaal), de rand omhaken en draadjes afhechten... Dit is en was in een uurtje gepiept... tada en is af, maar de bijbehorende baret is zoek, dat bleek deze week, en ik ben vanochtend begonnen een nieuwe baret/muts van de restjes te bakken, dus een kiek komt nog.


Er was in het tasje nog meer wol en haakwerk. Een beginnetje was er al gemaakt aan de sjaal van Bridget, maar ik was nu ik het na zo'n lange tijd weer terug zag niet zó kapot van. Dus uithalen... en opnieuw beginnen. Ik wilde wat anders. Een zigzagwokkelsjaal leek me wel leuk voor Bridget. Het was even prutsen eer ik het naar mijn zin had, die zigzag bedoel ik, en ook de volgorde van de streep was even uitproberen. Na een uurtje had ik het precies zoals ik het wilde hebben... dus haken, haken, haken... een aantal daagjes haken verder was ik klaar met het haken en sloot ik de sjaal... Niet met een draai, want de zigzag had ik niet kloppend aan de uiteinde (anders werd 'ie te breed of juist te smal) en ik wilde de sjaal niet met dubbele draai maken. Dus gewoon glad gesloten, en Bridget vind hem super.



Toen nog een muts haken. Daar wilde ik ook een beetje het lijnenspel van de sjaal laten terugkomen. Een zigzag is het niet geworden, maar wel een gegolfde vierkant en een aantal rondes verder werd het ronder.


Zoals je ziet heb ik er ook een gaatjestoer tussen geplopt, daar heb ik een gehaakt lintje doorheen getrokken, weer eens wat anders dan een bloem op een muts. Het gehaakte lint gaat aan het uiteinde krullen, een onverwacht leuk effect. Op de kiek hierboven zie je de exacte kleuren van de wol. Dat kreeg ik op die andere foto's niet voor elkaar. Binnenfoto's zijn wat dat betreft altijd wat lastiger, wat voor instelling ik ook probeer op het toestel, je hebt goed licht nodig, en dat is op een sombere dag met sfeerverlichting in de woonkamer nu niet bepaald... dus een kiek met een flits voor de goede kleur, hahaha.

OH.... Ik zie dat ik een draad aan de sjaal ben vergeten af te werken, aiaiaiai!! Ga ik gelijk doen!

Met de kerst doen we met de schoonfamilie altijd cadeautjes en voor de jongste spruit (Veroniquee van inmiddels bijna 3 maandjes) heb ik een uilenmutsje gehaakt. Ik heb allerlei knalkleurtjes van een zachte katoen gebruikt. Ik heb het mutsje expres niet van een wolletje gemaakt, hoewel natuurlijk héérlijk warm, maar omdat mijn kinderen alle drie nogal rode vlekjes of de kriebels krijgen van sommige wolletjes, en ik weet niet of het dochtertje van mijn schoonzusje daar ook last van heeft of krijgt heb ik voor veilig katoen gekozen.


Ik heb zo'n mutsje vorig jaar wel eens voorbij zien schuiven op mijn beeldscherm, niet van een Nederlandse site, maar volgens mij uit Amerika en hield het in gedachten voor "je weet maar nooit...". Één probleempje... Ik had geen patroon en de kleinste basismuts in mijn boekje is van een mutsje van 4-jarigen. Mja... da's een beetje lang wachten. Dus ik ben gewoon maar wat gaan doen... en steeds op mijn hand houden... kijken... even opgezocht wat de omvang van een babyhoofdje ook alweer was van mijn kids met een maand of 3 tot 6 uit het consultatiebureauboekje... Je moet toch ergens je gegevens vandaan halen! Lekker doorhaken en het vlotte lekker. Totdat ik wit nodig had. Samen met Ramon een witte bol katoen uit de klit gekregen. Het moest een dubbeldraads bolletje worden. Hij hield de draad die mee wilde werken bij zich en ik was aan het ontwarren en aan het opwinden tegelijkertijd... pfff... een uurtje later was de klittenboel eindelijk een bolletje en kon ik verder...

Uiteindelijk is dit het resultaat... Ik twijfelde nog over of ik er knoopjes op zou zetten i.v.m. losraken, en dus gevaarlijk, maar ik heb deze er niet alleen aan vastgenaaid, maar ze zitten ook vastgeknoopt!! Het is maar dat u het weet... die dingen gaan absoluut niet los, tenzij je een schaartje erbij pakt.

Voor Sinterklaas heb ik niet alleen maar een lapjesdeken gemaakt voor Kirsten, maar ook sieraden voor mijn moeder en zus (niet uit de webwinkel, maar op hun smaak en kleur gemaakt sieraad), zitzakken voor (mobiel en tablet) mijn zwager en Ramon (de een met een geborduurde rand (sfeertje Colombia waar hij als kind heeft gewoond) en de ander met kobaltblauw fluweel geappliceerd (een getekend ontwerp van Ramon zelf), twee 5-Star-pillows van Farbenmix (de een voor mijn nichtje in het zwart-wit de ander voor mijn neefje van kobaltblauw fluweel met groene draak) en voor Bridget een fantasie roezelkussentje rood-wit geruit met een schattig kantje.


Ik heb ook nog zitten breien voor mijn vader. Mijn vader is nogal een wonderlijke geitenbreier en houdt niet van standaard en ook niet van saai... Mijn moeder heeft ooit een muts gebreid voor hem met op verzoek (ook weer van hem) een gat bovenin... want hij wilde anders dan anders. Ook was het gevaarte niet over de oren heen, knalrood en met kabeltjes en zonder boord (als ik het me goed herinner)...

Mijn vader heeft al tijden, bij gebrek aan een muts, een grote boeren zakdoek om zijn voorhoofd gebonden, zodat hij met de grote wandelingen samen met Maxyah (scheet van een hond) in het weiland geen kou op/in zijn voorhoofdsholte oploopt (voorhoofd is een beetje gevoelig voor de kou en wind daar in het open gebied). Dus.... ik dacht ik zet zo'n gevaarte wel efkes op de pennen. Kleur, natúúrlijk rood... maar ik had niet zoveel lust in kabels, omdat ik daar sowieso wat meer tijd voor nodig heb en ik met vier pennen breien al helemaal niet zo ervaren ben en hoe eindigt dat in het midden boven op het hoofd, hè. Kabels en minderen en zo... Dus... ik dacht "Ik doe streepjes". Antraciet (géén zwart, want daar houdt mijn vader hélemáál niet van) met zijn lievelingskleur knalrood!

Ik heb geen patroon en begin gewoon steken op te zetten, gooi die er na een ronde of 10 weer af, want ik vind het niet riant genoeg. Zet opnieuw de steken op en gooi er 32 steken bij. De snit is een beetje royaal gedaan (comfortabele snit), omdat mijn vader ook niet van strak houdt... en omdat die muts van vroeger nog niet in de gevoelige voorhoofdsholte-tijdperk was nu ook een beetje een langer exemplaar. Hij kan het boord naar gelang omhoog klappen. Hij kan kiezen voor veel oor of weinig oor in de muts, hahaha. Het uiteinde is in snelle rondes geminderd, waardoor er een niet gladde ronding ontstaat met als extraatje een steeltje. Precies in het straatje van mijn vader, want niet standaard, hahaha. Helaas geen kiek, moet dus eventjes langswippen voor een kiek van de muts (Sint is zaterdag al geweest).

Bridget heeft de muts op gehad toen die af was en wilde er direct ook eentje, precies dezelfde!! Dus... ik heb wat te doen!

P.S. de lapjesdeken is heel mooi geworden, moet alleen nog een foto maken.