Wat is het probleem toch... alles is aanwezig... is zo gepiept...
Ja, en toen stond die gigantische stok achter de deur. Er kwamen rap allerlei reacties, die ik "plop" zo plaatste zonder naar datum of wat dan ook te kijken, want de knoopsgaten moesten er komen zoals ze zouden komen... 4 juni gebeurde er niets, maar dat is ook niet zo gek... ik was net de dag er voor aan die slowmotion-jurk herinnert en ik had de jurk vlak voor
HET blogberichtje uit de kast gevist en ik wist blindelings de knopen te vinden... dus... Stap één verliep toch soepeltjes.
Plaats bepalen van de knoopsgaten... en na de knoopsgaten merk ik dat het sierstiksel langs het andere voorpand afwezig is... stikkestikkestikke... gepiept!
Eerste week, lag de jurk netjes in het zicht als superhint!! Maar toen kwam Ramon zijn verjaardag in het zicht en natuurlijk als perfecte chaoot... wil ik het netjes hebben als er een verjaardag is in mijn huis... Ahum dat lukt mij altijd zó gestroomlijnd. NOT. Dus ik begon met opruimen. Van A- naar B-tjes noem ik dat.... en ineens was mijn jurk uit het zicht en opgeruimd! IEKS... op dinsdag na zijn verjaardag ging ik met Bridget verder aan haar Mme Zsazsa-rokje en gingen we fleurige lapjes zoeken en kwam ik mijn lege naaibox tegen. Ik kwam ook die jurk wéér tegen.... hoe kon ik die toch wéér kwijt raken en uit het zicht! Schande!! Hup naaibox gepakt, ik plopte de jurk erin mèt knoopjes en de naaibox werd gebombardeerd als "projectbox"...
Op welke plek komen de knopen.
Nou, nu verwachtte ik toch ècht snel resultaat... Het zal je niet verbazen dat er van álles gebeurde... behalve die knoopjes. Ik kreeg inmiddels wel in de gaten dat ik mijn naaiplek thuis langzamerhand steeds meer miste, want ik was ondertussen wel met een lopend project bezig... een Katinka voor Farbenmix (bijna af). Ik irriteer me er aan, dat mijn eettafel steeds gevuld is met van alles, de erker gevuld is met van alles, de stoelen afzetplek zijn met van alles. Want werkelijk van alles ligt er klaar, of bijna klaar, of het zijn ideetjes.
Check of de panden glad op elkaar zitten.
Ik wordt er chaotisch van! Dus 's nachts, mijn ideale moment voor flitsende superideetjes, plopte het plan, dat ik in mijn slaapkamer voor het raam een prima plek heb voor een bureautje, hoeft niet groot te zijn, maar wel aan de zijkanten plek voor mijn machines, zodat ik als ik niets doe, het bureau gewoon netjes strak en leeg kan zijn. Maar... of het zou werken, weet ik natuurlijk niet. Dus wil ik het eerst even testen met het bureau van Bridget, dat op dat moment niet te vinden was onder bergen papier, knutsel- en handwerkspulletjes... Hm... even een serieus overlegmomentje met Bridget ingelast.
Welke knoopjes komen waar... want ze moeten wel mooi uitkomen op de stof.
Of ik haar bureau mocht lenen om uit te proberen of een bureau op mijn slaapkamer nut heeft. Als ruil ga ik samen met haar haar hele kamer uitmesten en al het speelgoed toetsen aan de leeftijdskeuring (alles onder de 9 jaar wordt beoordeeld of er nog mee gespeeld wordt of niet). Bridget keek bedenkelijk. Niet zozeer dat ze haar bureau tijdelijk kwijt zou zijn, want missen zou ze het toch niet, want er aan zitten kon ze eigenlijk niet, dus... missen zou ze het niet, behalve als dumpplek misschien, hahaha.
Ze keek bedenkelijk, omdat haar kamer doorgespit zou worden en dat ze daar natuurlijk aan mee moest helpen (keuzes maken, wel of niet weg, vind ze zó moeilijk). Maar ze gaat akkoord, uiteindelijk zijn we twee middaagjes zoet geweest en zijn er 3 vuilniszakken zooi weg, één héle papierbak met blauwe deksel vól met papier en dozen van spelletjes die niet compleet waren. Anderhalve vuilniszak vol met knuffels die voor proef naar zolder zijn gegaan en als ze ze niet mist mogen die naar de Kringloop o.i.d. Één grote bak met poppenhuisspulletjes, wordt bewaard voor "later" en een halve vuilniszak vol met handgemaakte poppenkast handpoppen... ook voor "later". De dame is in die drie middagen een geroutineerde weggooister geworden, ze mag Kirsten wat mij betreft ook wel aansteken....
Ze zitten er allemaal op... YES!
Ik dacht als dat bureau er eenmaal staat... staat er níets meer in de weg... Nee... dat moet je mijn ideetjes 's nachts eens vertellen... Pfff, die bezorgde me een héél leuk idee, maar ook een idee waardoor ik ineens op moest schieten met iets... en dat "iets" is wel "iets" voor de Give-away... Tssss het is óók altijd wat, hè! Mijn oma noemde dat schijtlaarzentechniek... Allemaal omtrekkende bewegingen om iets vervelends niet te hoeven doen en uiteindelijk als de kat in het nauw zit (ahum Hoe kom ik dáár nu bij) wordt er ineens in de houding gesprongen en is het in een scheet en knikker gedaan... Oooo, wat heeft mijn oma toch weer gelijk. Ook al leeft ze al twintig jaar niet meer, mijn oma zit nog geregeld in mijn hoofd en denk ik aan haar in mijn doen en laten of als ik iets tegen komen of iets hoor... Ze is er niet meer, maar toch eigenlijk weer wel! Wel grappig.
Één tip voor mezelf (en anderen) voor de volgende keer als ik linnen over dit soort knoopjes span, eerst de knoopjes met witte metaalspray behandelen, want nu ze je (waarschijnlijk ik alleen, hahaha) dat er zilverkleur door het weefsel heenschemert...
Nu, vandaag sprong ik éindelijk in de houding, want deel één van dat "iets" van de Give-away is af... Om even voor twaalf vanmiddag was HET klaar en kon ik DE jurk bij de lurven pakken! Aangezien ik continue die jurk meesleep, dus ook naar mijn werk... continue ook voor Jan Doedel... maar toch wel handig. Niet dat ik er zin in had... hm... het ligt niet aan de jurk, het is gewoon het laatste kleine klusje waar ik zo'n gedoe over maak, want het stelde werkelijk geen zak voor.
Kwart over twaalf, na een plons water en een colaatje te hebben ingeschonken pakte ik DE jurk en DE knoopjes. Ik legde ze even op een rij... Ik had er meer gemaakt, zodat ik kon kiezen welke knoop op welke plek het mooist uit zou komen. Ik pak de jurk en leg hem neer om de plaats van de knoopsgaten te bepalen (1 minuutje werk). Vervolgens meet ik de knoop op en vervang het gewone voetje voor een automatisch knoosgatenvoetje, stel alle knoppen, toeters en bellen in de goede stand en tjoek, tjoek, tjoek 7 of 8 (weet ik niet meer en ik ben nu te lui om op te staan, hahaha) alle knoopsgaten op de jurk.
Je wilt niet weten hoe lang ik daar mee bezig ben geweest... Nog geeneens 10 minuutjes (schaam je diep Blokkie!!). Sjucht... toen knoopsgaatjes geopend en het pand op het andere pand gelegd om de plaats van de knopen te markeren. Mja... blijk ik een sierstiksel langs het linkerpand te zijn vergeten. Ohooooooooh!! Snel een sierstiksel op de jurk gestikkelateurd. Één minuutje werk. Daarna tweede poging om de panden op elkaar te spelden om te kijken welke knopen waar moeten komen. Hm... vijf minuutjes werk. Daarna naald uit het speldenkussen gevist, draad erin... en de één na de andere knoop erop gezet. Twintig minuutjes werk... Dus wat blijkt... een heel gedoe over knoopsgaten maken, maar met de knopen eraan zetten ben ik véél langer bezig. Tsss!
Wat de give-away betreft, deel twee wordt morgen gedaan... en deel drie (fotoshoot) is waarschijnlijk maandag.
Ik kan dus nóg niet laten zien waar de Give-away uit bestaat... Sorry, maar ik kan wel laten weten WIE er nu gewonnen hebben.... en dat zijn drie dames!
De dames die dachten dat ik 29 juni de knoopsgaten zou bakken hebben gewonnen!
Mamanon, Annelies de Bruijn en Magda
Willen jullie je adres mailen naar info@collie-collie.com?
Dan komt er van de week iets leuks naar jullie toe...
Enneh... Borgero... de aanstichtster van dit alles, zou jij ook effe willen mailen, want ik heb je emailadres efkes nodig :-)
O, ja... ik zit nog niet in die jurk, maar daar had ik vandaag geen tijd meer voor, dus vandaar een platte versie op tafel. Maar zo gauw het mooi weer is, ik de jurk aan heb en Bridget een fototoestel in haar handjes komt de kiek gelijk op mijn blog te staan. Want de vlag mag nu wel uit hè, eindelijk zijn de knoopsgaatjes gedaan!
