Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Bridget is wéér gegroeid... hellepie!! Ik ben gelijk weer alles op een rijtje aan het zetten waar ik voor haar mee bezig ben. Ze heeft wel een kast vol, maar het grootste gedeelte is precies pas, of zijn de mouwen, inmiddels niet meer nèt te kort, maar gewoon té kort!


... je raad het nooit... zoek ik het hele halfrond naar die tang... vind ik hem nu, terwijl ik al mijn projecten op een rijtje zet, in mijn naaicase. Tssssss... nu... hier ligt het blazerjasje van Bridget (groen is in het echt anders hoor)... Ik moet de voering en jas in elkaar schuiven, stikken, knoop en knoopsgaten maken en klaar is Klazina.

Mijn klosje met groen garen was op... en de winkel was dicht... dus... heb ik maar het bloesje van Bridget in de kladden genomen. Ik heb gevraagd of ze het niet erg vond dat ik er aan ging werken, maar dat vind ze géén probleem, want ze is bezig met de ezel en heeft ook nog een geknipt Mme Zsazsa rokje liggen, dus... ik mag dit projectje wel van haar overnemen. Maar goed ook, want in haar kast is dagelijks te merken dat het één na andere kledingstuk toch wel nèt aan is... of eigenlijk niet nèt aan... gewoon te kort! Dus wat aktie van mijn kant is van harte welkom in haar kast.

De stand van het bloesje... is inmiddels bijna af. Het stippelbloesje (was ooit voor Kirsten) is een oud modelletje, weet even zo snel niet uit welke Knippie, want ik heb hem niet bij de hand momenteel. Het bloesje blijkt achteraf een maat 152 te hebben (Kirsten had het er wel opgeschreven, maar niet zo knal duidelijk als ikzelf blijkbaar doe...) en is dus wat te groot voor Bridget. Ik heb het dus ietsjes aangepast. De dame heeft het bloesje vanmiddag even doorgepast en ze vind hem mooi en hij zit bij de schouders heel mooi en ook de taillering is goed gelukt.


De taillering heb ik gedaan met rimpelelastiek, want anders werd het riant te wijd (en ik heb het boekje niet bij de hand hoe het nu ècht hoort). Ik heb over de naadtoeslag van het bovenlijfje, en achterdoor 4 rijen gestikt met 2mm. ruimte ertussen. Dit zorgt ervoor dat de naadtoeslag mooi plat is en de stof mooi regelmatig rimpelt.


Helaas is deze kiek een beetje wazig... Omdat de kraag mooi open valt, heb ik de binnenkant afgewerkt met lichtgroen satijnband met een wit stipje. Bridget is namelijk nogal bleekjes van zichzelf... en dit stofje is perfect bij Kirsten, maar doet voor Bridget niets. Dus daar moet ik wat mee (ik kan Bridget moeilijk rouge op doen, toch?). Dus een groen bandje ter leuke afwerking en ik denk nog iets roods erbij... weet even nog niet wat. Ook wordt eronder een rood hemdje gedragen om kleur in Bridget's gezicht te krijgen (houden).


Omdat er een A-lijn rokje (de Adora) onder komt, wordt het bloesje ca. 4cm korter gemaakt.


Aan de onderkant van de mouw wil ze ook rimpelelastiek met een roezeltje...


Door de nestels langs de halslijn komt groen lint of koord, dat Kirsten er ooit bij heeft gezocht. Bridget mag kiezen wat ze het leukst vind.

Morgen ga ik verder met het bloesje... ik hoop dat ik hem dan afkrijg.

Ik heb het patroon van het blousje zo'n 10cm (in totaal) qua omvang versmald. De mouwen zijn onderaan zo'n 4cm versmald (dame houdt niet van pofferig). De blouse hoort langs de halsbies rimpeliger te zijn dan zoals het nu is, maar Kirsten wenste wel een decolleté... Nu is dat ietwat lastig bij een boothalsmodelletje... maar zij wilde gewoon bijna dezelfde wijdte van het halsbies als het origineel... tja... eh... dat wordt dan weinig rimpelen. Dus ik heb alleen een beetje mv en ma gerimpeld (zoek, zoek waar zitten die).


Het blousje was qua lengte eigenlijk perfect voor haar. Dat verbaasde me eigenlijk, want ze is geen 1,68m. Als ik hem maak, moet ik het blousje duidelijk een stukje verlengen, want ik hou niet van stukken buik en rug als ik  mijn armen omhoog beweeg o.i.d. Heb ik dat alvast in het vizier.

De mouwen wilde ze opgerold hebben, dus waarom ik er een mouwbiesje aangestikt heb weet ik niet, maar het zit ergens ingerold, hahaha. Gisteravond heeft Kirsten bekeken hoe ze hem wil dragen, uit haar broek of in haar broek. Het werd in haar broek met een gebietst ceintuurtje van mij. Pff... zij blij dat ze inmiddels in mijn ceintuurtjes past! Laatste gaatje (geloof ik), daar niet van, maar het past!


Ze is er helemaal happy mee, gelukkig, want je weet nooit hoe zo'n snel, snel, snel projectje uitpakt.


Kirsten wil eigenlijk zo 's ochtends vroeg niet zo graag op de kiek... "Ik heb wallen mama!!". Dus ik "Had je maar eerder moeten gaan slapen (haar nageltjes moesten nog zacht appeltjesgroen worden gelakt!!)... en als ik die wallen van jou zie... wil ik ze ook wel, hahaha". She was not amused! Hahaha, maar ze ging uiteindelijk wel efkes op de kiek. Lange haren goed gezwiept... handje in haar zij... en een "zunig" lachje.



Sinds Kirsten haar beugel heeft voelt ze zich niet zo vrij meer om te lachen op de kiek... gelukkig gaat dat ding rond de Kerst eruit! Jippie... kan ik weer naar een totally strálende lach kijken. Ramon mag dan trouwens ook zijn beugel eruit. Ik vrees alleen dat Bridget het volgende konijn is met een beugeltje in de family... maar ach... dat is waarschijnlijk volgend jaar pas.

Het plan is door Kirsten effe door de war gegooid. Na het avondeten, toen ik bezig was met de groene lap neer te leggen zoals ik hem wilde kwam de dame met een rozerood... mja... kersenrood poplinnetje. Een heel mooi lapje (wel lastig te verwerken trouwens, het stofje is zo dun en licht, dat het tijdens het naaien ondanks de dunste naalden toch de machinekamer inplopt) die ze in de kast heeft liggen. Het is een restje ergens van, maar ik weet niet meer waar van. De fotograaf komt donderdag op school of ik nog eventjes een blousje voor haar wilde maken... ploink ploink deed mijn hersenpan... Want dame heeft meestal een héél wensenlijstje waar het aan moet voldoen.

Ik zeg... nu nog? Morgen af?? Mja... zegt ze druk knikkend. Ik denk aan mijn drukke hoofd, bordevol met van alles wat er deze week nog geregeld en gedaan moet worden. Zeven gierende meiden die komen eten donderdag om te vieren dat een klasgenoot na máánden in het ziekenhuis te hebben gelegen weer beter is, want daarna gaan ze bowlen met de hele klas.

Daarna aansluitend als de dames weggaan komt een Bestuur langswapperen (in mijn huis, aiaiaiai... poetsjuf waar zijt gij!!). Spullen verzamelen voor het weekend dat ik weg ben en ik moet voor vrijdag een aantal orders afhandelen c.q. klaarzetten (als het betaald is kan het weg, hè). Alle sportenues moeten gewassen en klaarliggen compleet, want als Rem moet zoeken dan blijft 'ie zoeken... Ik overzie het allemaal even niet en schud van nee... en ik vertel dat ik dat niet zo zie zitten één twee drie...


Je ziet hierboven dat er iets geknipt is... dus het wel goedgekomen... maar dat komt omdat, toen ik even op zolder was een was d'r in en d'r uit te doen haar zitten op de grond zag zitten. Midden in een roodroze lapje en dat ze zat te spelden om een blousje heen. Het lapje lag opengeklapt...

Grote ogen keken gelijk blij op. Ik vroeg haar wel het stofje even héél goed te strijken, want het had volgens mij gepropt in de kast gelegen en dat speld en knipt niet zo lekker...

Het lapje was al een keer gebruikt en had een wonderlijke hap eruit... Ik heb de lap net als gisteren gelegd, zodat ik twee keer een stofvouw aan de zijkant heb... het ging er perect uit, ook de lange bies die schuin van draad geknipt moest worden...


Dus... dit blousje ga ik maken voor de dame. Blousje 124 uit de Burda 6/2011. De kleinste maat is maat 36, wel minstens twee maten te groot, maar ik heb wat centimeters midden voor en midden achter omgevouwen en de onderkant van de mouw, Kirsten houdt niet van wijd en plofferige mouwen, heb ik een stukje slanker geknipt.

Ik moet alleen nog zien als ze vanmiddag thuis komt hoe lang de halsbies moet worden, want ze is niet zo breed qua schouders als volwassen dames maat 36... dus... ik ben op zich niet lang bezig met het blousje, maar moet mijn hersenpan er wel bijhouden.

Dit is de biebelbonseberg uit de tas. Allemaal lapjes die Bridget heeft uitgekozen. Alleen het rood-wit geruite lapje mis ik op de kiek, de lag nog op mijn bureau in de gang te zwijnen (gisteren meegenomen van mijn werk).

Van onder naar boven... Rode tricot voor het shirtje Zoe van Farbenmix, ik zie op de voorkant van het patroon dat de maat maar tot 134/140 loopt, maar qua breedte kan dat prima (denk ik), maak ik hem gewoon wat langer. De groene fijne rib in een warmgroen tintje (het is geen babyrib, maar ook geen gewone rib, het zit er een beetje tussenin) daar wordt een jasje nr. 33 uit de Knippie 1/2012 gemaakt, samen met een broek nr. 29 uit dezelfde Knip. Een A-lijn rokje Adore en misschien heb ik nog stof genoeg voor een sportief/klassiek kort broekje, zoals ik wel eens gemaakt heb met een giletje. Dan een zacht groene tricootje voor een legging, haar vorige exemplaar komt nu ergens bij haar knieën, dus het wordt wel tijd voor een nieuwe, hahaha. Dan rood boordstof voor het boord van de Amy-Lynn, boord en broekspijpboordjes voor de broek uit de Knippie. Het bloemetjesstofje is afgevallen en vervangen door dat rood-witte ruitje wat in de gang op mijn bureau ligt, want het stofje is nèt te kort. Dan wit met rood stipje voor de Amy-Lynn en het bovenste stofje is ook voor de Amy-Lynn.


Knoopjes en glittertjes gekocht voor op het shirtje en jasje, wat ik ga doen weet ik nog niet, maar ik kreeg een "pling" in de winkel, dus dan gehoorzaam ik maar, hahaha. Ik moet alleen nog wel twee knoopjes voor het jasje erbij kopen, die was ik vergeten en dat worden dezelfde geruite knoopjes, maar dan een maatje groter.


De appeltjes-, kersen en stippeltjesbandje had ik eerder al gekocht. Maar ik heb voor de Amy-Lynn, model D toch ècht een leuk kantje nodig, dus ik bedacht dat knalgroen, net zo groen als in het fruitbandje wel leuk erbij zou zijn, want rood exact als het stofje is onmógelijk om te vinden. Ook heb ik groen satijnband opgeduikeld uit eigen voorraad, een restantje van een kerstfröbelwerkje... wie bewaart...


Terwijl ik zo bezig was met verzamelen, bedacht ik ineens dat Kirsten ooit met een blousje (ik weet niet meer uit welke Knippie, want het boekje zit niet in het tasje, maar als je op "een blousje" klikt, ze je wel een technische tekening) was begonnen en tijdens het doorslaan is gestopt omdat het zulk mooi weer was en later dusdanig gegroeid was, dat ze het niet meer zou passen, dus bleef het liggen voor Bridget... Een je-weet-wel-tasje... en deze keer niet van mij, YES!!


Zoals je ziet heeft Bridget het doorslaan overgenomen. Het blousje is voor haar misschien wel een tikkie te groot, maar aangezien het een modelletje is met elastiek bij het bovenlijfje, valt het misschien wel mee... en de blouse wat korter maken is ook zo gepiept. Het lapje is een wit katoentje, met rode, oranje en groene stippen... leuk voor erbij denk ik zo... en is dat niet zo, nou dan heeft ze een leuk blousje voor op een spijkerbroek!

Vandaag heb ik lekker achter de machine gezeten en ik hoop vrijdag een stukje van het resultaat te kunnen laten zien... In ieder geval van het wijde rokje...

Het lijkt soms, dat ik een héle tijd niet achter de naaimachine zit en daardoor niet veel laat zien op mijn blog, maar zoals bij de Katinka van Farbenmix... alleen met een broek op de kiek is niet zo'n strak plan... Dus... heb ik op de korte versie van de broek Katinka een bloesje gemaakt, wel her en der wat veranderd, want ik had een piepklein lapje. De hoeveelheid stof was meer voor een topje hooguit tuniektopje. Maar op de broek leek mij een Kyoko van Modkid wel leuk, dus toch maar wurmen met het stofje.

Het patroon heb ik wel moeten vergroten, want deze gaat tot 7 jaar (er is wel een grotere versie, maar die had ik even niet in de buurt). De mouwen stukken minder wijd gemaakt, vind ik namelijk niet handig i.v.m. school. De rok is uit één deel en ook weer véél minder wijd en een stukje korter, want mijn lapje was ieniemienie. De ceintuur is ook een stuk smaller dan het origineel, weer doordat het lapje klein was, maar ik vind het qua verhouding eigenlijk wel juist mooi. Ik heb de zoom afgewerkt met een grijs-wit ruitjesbandje en de striklinten van de ceintuur zijn van hetzelfde ruitjesband.


Zoals je ziet zijn bij Bridget bij beide foto's haar ogen dicht... Ze kon ze gewoonweg niet openhouden. Zo fel was de zon op het water... zoals je ziet héél fel en dan was de zon nog wel achter haar... Wel jammer, want de foto is qua silhouet héél mooi.


Hahaha, effe gek doen tussen de foto's door. Op de donkerblauwe broek had ik ook nog niets. Maar ik had genoeg stof voor een bloesje (en nog meer, maar dat komt er aan!). Ik kon niet zo gauw een patroontje vinden dat ik leuk vond op de broek. Als ik een leuk patroontje vond was dat een bloesje tot maat 122 of 128... Tja... En in de grotere maten vond ik weer geen bloesje... Zucht, dus toch maar even een modelletje zelf getekend. Ik wilde namelijk een simpel bloesje, dat ze zo over haar hoofd heen kon trekken, lekker makkelijk met gym.


De mouwtjes vind ik ietsjes te wijd en te lang geworden, maar ja, dat merkte ik pas toen ze het aan had en dit heb ik in een ochtendje voordat we op vakantie gingen in elkaar gezet, dus dat zag ik in Italië pas. Mja, niet handig, maar goed. De lengte, breedte, de kraag en afwerking van het bloesje was goed. Precies zoals ik het wilde hebben.


De binnenkant van de kraag en naadtoeslag mv zijn afgewerkt met satijnen donkerblauwe biaisband... Je kan net een ietsiepietsie zien bij de halsopening.


Ik wilde het bloesje getailleerd maken, zonder dat er een strikceintuurtje aan te pas kwam. Ik heb voor op haar rug een elastisch ceintuurtje gemaakt met twee tunneltjes met elastiek. Het ceintuurtje is op het voorpand aan beide kanten vastgestikt. Het blijft verder perfect op z'n plek en ik heb gelukkig goed gegokt hoe wijd het ceintuurtje moest worden (leve de paspop!!).

Hier staat de dame in het licht van een héél warme bouwlamp... het was zó donker buiten, dat alle lampen van binnen niet veel effect hadden op de donkerblauwe broek... en voor de cover móest er een nieuwe foto komen met duidelijke stiksels, details e.d. van de broek. Uiteindelijk is er een foto voor de cover gebruikt die ik buiten in de tuin heb genomen met een paraplu boven haar hoofd, omdat het regende, hahaha. Het regende niet hard, maar ik werd wel nat!


Bridget wilde graag dat ik de schoenen op de kiek zette, waar ze al die tijd op had gestaan... Nou vooruit dan!

Binnenkort zal ik vragen of Bridget mij op de kiek wil zetten met het zwarte klokrokje dat ik een aantal weken geleden heb gemaakt. Ik probeerde het met de zelfontspanner... het werd één grote zwarte vlek, niet ècht iets om te laten zien, hahaha.

Volgens mij hebben we muizen in huis.... Ik ben namelijk continue van alles kwijt... nog net mijn schoenen en broeken niet. Maar voor de rest álles ben ik kwijt. Ik begin 's ochtends als ik uit bed strompel. Ja, ik moet een nieuwe bank en daardoor strompel ik mijn bed uit!! In de loop van de dag gaat de boel door het bewegen en doen weer recht, maar 's avonds ga ik op de bank zitten, op zich heb ik nergens last van... maar dan OEi OEi OEi als ik opsta.... spijt dat ik toch weer op die bank ben gaan zitten, maar goed we hadden het over opstaan, hahaha.

Eerst bezoekje aan het kleinste kamertje! Vervolgens tandenpoetsen en lenzen in, want anders zie ik geen pestpukkel. Dan ga ik op zoek naar wat ik aantrek, dat heb ik over het algemeen vlak voordat ik opsta al bedacht, maar.... al een aantal maanden grijp ik er steeds naast... en blijkt bij het betreden van de woonkamer dat Kirsten mijn shirtje, blousje, vestje aan heeft... en niet alleen dát. Mijn hemdjes worden gebietst... oorbellen, horloge (wordt gedragen als losse armband, want mijn pols is toch ècht iets dikker). Mijn ring wordt ook geregeld gebietst, dusdanig dat ik hem maar aan haar "gegeven" heb... ik krijg toch geen kans. Wel handig zo'n moeder met dunne vingers... kan je als dochter snel haar sieraden om. Ik heb volgens de juwelier een kindermaat... hm... links 15,5 en rechts 15,75 in de zomer blijft 16 wel bungelen, hahaha.

Dan mijn sjaals.... ook geregeld kwijt, zonnebril... grrrr ook weer gebietst... mijn witte Italiaanse tas... ook pleitte voor een bezoekje met vriendinnen aan een terrasje. Wat dacht je van mijn mascara, oogpotloden, haarborstel, kammen en oogschaduw en blanke nagellak. Ze heeft zelf twintig flesjes nagellak in de wildste kleuren, maar blank heeft ze niet!.... Het effect van de jeugdserie van vroeger met die Emil.... is dan ook geregeld uit mijn inloopkast c.q. badkamer te horen... dan roep ik Kiiiiiiiiiiiirsten!!!! Kiiiiiiiiiiiirsten.

Maar ach... ik moet het maar zien als een compliment toch...