Shelbyville-Times-Gazette-collie-collie

Vandaag ging Rem het onkruid in de achtertuin te lijf. Nu had ik vorig jaar de buxus al moeten snoeien, maar dat is er gewoon niet van gekomen, simpelweg... onze heggenschaar was pleite. Nu zal je denken, dan haal je er effe eentje... eh... zou kunnen, maar daar was ik nog niet opgekomen, tenzij ik net op de stoel neerplofte... op dát soort momenten schiet het door mijn hoofd en denk ik gelijk... "Morgen weer een dag".... Nee, ik kom niet uit een van de "mañana" landen, maar pas het qua gezondheid geregeld toe... en dan wil het er af en toe gewoon ook nog wel eens insluipen, aiaiai!

Maar deze keer dacht Rem... ik hobbel efkes naar de buurman... hij heeft geen heg, maar wel een heggeschaar (niet de onze hoor, zeg het maar vast). Dus er lag vanochtend een mooi heggenschaartje te wachten... turquoise van kleur, niet zo'n ouderwetse stroeve draak die ik had... Misschien daarom verdwenen?

Vanochtend dus mijn skinny jeans ingeschoten (hoewel hij eerder te ruim zit dan skinny, maar dat is wel bevorderlijk bij het bukwerk)... en mijn crocs.... (+ blouse, voordat je denkt dat dat alles was). Ja, excuses heren, maar ik trek die dingen dan aan, want met slippers aan leek het mij niet bevorderlijk met de hark voor mijn schattige teentjes! Na anderhalf uur knippen... wat snoeiwerk van overhangende takken van de buren (andere buren dan die van de heggeschaar), want die takken kregen de kids bij het infietsen in onze tuin midden in de snoet (niet leuk!) en bij het openzetten van de kliko vloog die enthousiast met dezelfde vaart weer dicht (ook niet leuk!!). Daarna een gigantische berg bladeren tussen de buxus uitgeharkt... en dat samen maakte een flinke berg om in de groene bak te deponeren.... we hadden de bak van de buurman ook nog nodig... Bedankt buurman!!

Morgen mag ik de crocs weer aantrekken, want ik ga samen met mijn vriendin weer een probleemgebied in huis aanpakken, waarbij het de bedoeling is dat ik zéér véél ga uitzoeken, weggooien en structureren... Pfff... mijn hersens maken dan overuren. Dus de crocs komen dan weer in het zicht... maar wel buiten het zicht van Rem... hij vindt die dingen vréselijk!! Nu ikke ook, maar voor dit soort werkjes zitten ze heerlijk... en waar ik ze voor gekocht had, zwemles, waarbij ik mijn buitenschoenen uit moest doen en met panty's niet in slippers wilde stappen waren ze perfect, maar nu overbodig! Nu hebben ze gewoon een andere functie gekregen... als Rem ze maar niet hoeft te zien, hahaha.

Bridget is de hele week al nachtjes aan het tellen, want ze gaat vandaag uit logeren bij Keanu, het zoontje van mijn zus... Maar helaas vanochtend werd ik om een uur of half elf gebeld door Robin (zwager), dat Savannah (mijn nichtje) in het ziekenhuis ligt met waarschijnlijk een blindedarmontsteking! Ze had nu voor de derde keer een buikpijn en niet zo'n beetje, ze liep gewoonweg krom. Elke keer ging het toch weer weg, maar nu was het blijkbaar nog een graadje erger, dat ze naar het ziekenhuis moest. In haar bloedwaarden was een ontsteking te zien (hoe je dat officieel noemt weet ik niet, maar je snapt wel wat ik bedoel)... dus de logeerpartij bij Keanu kan niet doorgaan. Lijkt mij logisch... Ik leg neer... en ik weet gelijk niet meer wat ik zal gaan doen...

Bridget kwam tussen de middag naar huis en zij kwam joelend naar binnen, want ze ging haar koffertje pakken.... tsja... toen moest ik haar vertellen dat dat niet doorging... Bridget schrok héél erg, want ziekenhuizen zijn voor haar een "Ver van mijn bed show". Ze kroop helemaal op schoot, sip en verdrietig en een beetje bangig... wat gaat er allemaal met Savannah gebeuren. Ik vertelde dat ze onderzocht werd en waarschijnlijk daarna geopereerd zou worden. Hm... heel de lol van de dag was gelijk weg. Ik zei dat we vanmiddag gewoon wat leuks gingen doen... dan kunnen we het een beetje vergeten. 


Nou dat vond ze wel gezellig. Nadat ze 's middags uit school kwam ging ze direct naar boven. Ze kwam even later met een boek en twee flesjes nagellak naar beneden... Ik moest voorlezen over Kleine waterman, die van droge voeten verkouden wordt, en Cyprinus de karper. Ondertussen lakt Bridget mijn nagels met bordeauroze glitternagellak. Na het lakken en drogen gaat ze weer naar boven... ik ben héél benieuwd wat ze nu van plan is. Ze komt terug met theater make-up! Ze wil mij schminken... Oké ga je gang. Even later zit ik dubbelgevouwen op mijn stoel, zodat ik op de goede hoogte zit van mevrouw...



Daarna is het de bedoeling dat ik haar ga schminken. Ik kan alleen mijn schminksponsje niet vinden. Hm... ineens bedenk ik dat ik nieuwe schuursponsjes heb. Ik knip de groene kant er van af (stel je voor dat dat haar gezichtshuidje raakt!!) en probeer daarmee de ondergrond te schminken en dat gaat niet eens zo gek! Niet lang daarna is haar gezicht versierd, een beetje lipstick op, mascara, haartjes los en tada... de dame is klaar.

Daarna ging de bel en stond Buuf voor de deur. De partytent had een vliegles genomen en dat was niet helemaal goed bevallen, want hij lag bij Buuf in de tuin. We (Bridget, ik, Buuf en haar dochter) hebben de partytent samen uit de tuin gevist. Het is nu een opgevouwen prop langs de buiteneettafel. Wel jammer, want tijdens het uitraderen van het rokje uit het boekje Allemaal rokjes van Mme Zsazsa werkte het heerlijk daaronder. Maar goed... sparen voor een exemplaar die wél wil en kán blijven staan met harde wind...




Even later krijg ik een telefoontje van Monique, gelukkig!! Savannah  is geopereerd. Haar blindedarm was helaas geperforeerd, ze hebben alles schoon moeten spoelen en ze krijgt nu een penicillinekuur en moet 5 daagjes in het ziekenhuis blijven. Ze heeft inmiddels gegeten en voelt zich kiplekker, want de pijn is weg (op de wondpijn na natuurlijk, maar dat is denk ik niets vergeleken bij een blindedarmontstekingspijn). Mijn zus blijft vannacht lekker bij haar slapen en wij gaan morgen bij de dame langs in het ziekenhuis.

Ik ben blij dat alles achter de rug is en het goed prima-picobello gaat met Savannah!!! Op de een of andere manier heb je de hele dag een soort van onrust als je weet dat er zoiets gaande is met een kind (natuurlijk voor een volwassene vind ik het ook vervelend hoor, maar bij een kind voelt het anders) en heb ik de griebelonrust. Gelukkig nu weer Zen, het is achter de rug...

Ik kan wel zien dat het hier veel geregend heeft. Jemineetje zeg... bij de schommel was het behoorlijk groen. Chanel, het konijn van Kirsten, lust wel graag groen... maar dit kan ze toch ècht niet meer wegwerken. Normaal houdt zij namelijk onze tuin onkruid- en grasvrij... 


Tijdens onze vakantie is ze niet veel haar kooi uitgeweest... en dat is te zien!!!




Ramon wilde wel een heitje voor karweitje doen... dus hup rubberen tegels eruit getrokken...




En losharken de handel en natuurlijk ook trekken, voeten erbij gebruiken om de hoektegels omhoog te houden en dan wordt het snel al wat minder groen. Het moeilijke stuk rondom de blauwe druif help ik even...


Ondertussen help ik m'n klimroos van de oude bloemen af. 


Bridget wilde ook wel graag helpen, ook voor het heitje natuurlijk. Ze ging de oude bloemen van de geraniums eruit knippen en de rommel die Ramon eruit trok opvegen en in de groenbak ploffen.


Alleen denkt Bridget dat mijn berg was nog niet groot genoeg is en dat ze nog steeds met blote kakkies rondloopt... 


Ze was even vergeten dat ze nog sokken aanhad. Van die mooie witte met schattige bloemetjes...











Ramon krijgt ook nog hulptroepen van Rem... maar die krijgt geen heitje hoor, hahaha.




Bridget gaat even later nog wat drinken halen voor ons allemaal... dat gaat er prima in. De fles 7-up kreeg ze niet open.... dus ik blaas mijn spierballen even op.