Rokje Amy-Lynn, model D, met toeters en bellen


Tada... gisteravond het rokje Amy-Lynn, model D, met tig bandjes, randjes en kantjes is af. Zoals je ziet aan het snuitje van Bridget is zij er héél blij mee. Bij het rondjes draaien steeg ze nog net niet op, hahaha. Het was wel even zoeken in de kast, want haar lievelingskleur is rood... en dat zit dan ook continue in de was. Gelukkig kon ik nog een rood vestje opdiepen uit de kast (lag als onderste van het stapeltje vestjes en had ze nog niet ontdekt, hahaha).


Gisteren ben ik toch nog twee uurtjes bezig geweest. Omdat ik het roezeltje wat hoger had geplaatst, omdat ik het blauw gestreepte lintje van de onderrok wel in het zicht wilde houden, heb ik de bovenrok 2,5cm korter gemaakt. Aangezien ik geen rimpeltjes wilde, nadat die tricotband niet mooi werd, heb ik het helemaal omgegooid... en wilde ik plooitjes aan de taille-heupband. Het was even bedenken hoe, maar na even te hebben gerekend, wist ik hoe groot ik de plooitjes kon maken i.v.m. het formaat tailleband. Ik had gelukkig wel genoeg spelden, want jeetje 3 spelden per plooitje is nogal wat. Ik heb dat gedaan, zodat de plooitjes ook daadwerkelijk recht aan de band konden worden gestikt.


's Avonds op de trap nog geprobeerd een duidelijke kiek te bakken, maar het is nogal een beetje wazig vrees ik. Maar dat koppie hè... strálend!!


De close-up op de trap ging nog wel goed, zie de kiek links, je ziet dat haar maillot rozerood is, maar dat boeit effe niet. De kleuren op de kiek rechts, dat zijn de èchte kleuren van het rokje. Lekker knal...


Ik denk dat ik er alleen een ander vestje c.q. shirtje op maak, want dit vestje heeft allerlei versierseltjes, op zich mooi hoor, maar misschien iets te veel bij het rokje. Hoewel de bloemenketting die om moest is ook niet bepaald rustig, hahaha.


De dame was helemaal in haar element, omdat ze vandaag met school naar het filmhuis gaat. Naar de film Tony 10. Dus ze heeft nu hélemaal het gevoel dat ze uit gaat, want dat doet een mens wel vaker hè, uit gaan met nieuwe kleding aan.


Ze had gisteravond gevraagd of ze krullen mocht, túúrlijk, als zelf wel even alle bullen bij elkaar verzamelde, dan wil ik best wel die warmtedingen erin draaien. Mooie rode haarspeld van mij in haar haar...


... en de dame is klaar om naar de film... eh... school te gaan.


Rem heeft haar fietsband nog vlak voor vertrek opgepompt, want wij gaan altijd lopend naar school, dus als 'ie niet vaak gebruikt wordt wil 'ie nog wel eens zacht worden en pasgeleden bij het naar hockey gaan, vond ik hem zo zwaar aan de hand meerijden... Inderdaad voorband was knoepertje hard, maar het achterbandje was flubber..

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Eén jurkje die toch niet nèt aan is...


Néé! De Daisy van Farbenmix (vorig jaar oktober gemaakt) is gelukkig gewoon nog lekker riant qua mouwlengte. Dat komt (bedenk ik me nu), omdat ik de wijde pofmouw versmald heb, want Bridget wilde geen pof aan de onderkant van de mouw, maar ik heb hem toen niet korter gemaakt (was dus een foutje), dus was er een omslagje nodig, wat overigens niet storend was. Maar daardoor is het jurkje gewoon nog lekker voor de héle winter. Kijk maar naar de mouwen... nog lekker voor op de groei!


Maar de freule staat hier niet voor niets in de gang... ze ging naar een lampionnenoptocht in de wijk in het kader van Sint Maarten. Dus ze heeft samen met Kirsten een lampion gebakken... ik heb een fluwelen lint opgezocht en omgestrikt, dat was mijn enige taak aan deze beer, hahaha. En vervolgens was het wachten tot het even na half zeven was... Oeh... dat duurt toch lang, gelukkig verdrijft kiekjes maken de tijd een beetje...


Ah... bijna tijd... hup poncho Barbel aan. Zit ook nog prima, ook al is 'ie nu een stukje korter geworden, omdat madam is gegroeid.


Ik had veel kiekjes genomen, omdat het in de gang niet zo fel verlicht is, dus ik heb maar wat geklikt met mijn hand voor de flitser en hopen op geen rare vlekken te krijgen.


Ai... hier links toch nog een witte vlek door de flitser, maar ach... ze staat daar zó te stralen... De beer heeft er ook zin in. Bij terugkomst had ze een flinke tas met zoetigheid en manderijnen. Ik hoef deze week geen snoepjes en fruit te kopen, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Licht aan en gas geven!!


Het is herfst!! Dat wist ik al bij het wakker worden, omdat het pikkedonker is buiten. Ook merkte ik het herfstfenomeen al als ik buiten kwam, want mijn winterjasje, dat leuke korte knalrode jasje heb ik al een paar weekjes aan. Maar waar ik het vooral aan merk, is dat het bewolkt is overdag (lampen aan!!) en al héél snel donkerer wordt in de middag. Bij het maken van de foto-werkbeschrijving kan ik halverwege de middag al snel niet verder, omdat ik toevallig met een hele donkere stof werk (eh... gewerkt heb), marineblauw... het is een pláátje geworden, maar oef... niet echt fotogeniek met dit schemerige weer... Maar ook met de lichte en vrolijke tintjes is het niet prettig werken.... Dan zou je denken, dat steekt ge toch een lampke aan...


Mja... dat zou een half jaar geleden wel hebben gekund  maar sinds de zomer hangt éindelijk onze "nieuwe" lamp (gekocht in 2010... ja... wat in het vat zit verzuurt niet, hè!!). Een prachtige strakke sfeervolle lamp, met drie kleine lampjes erin... Perfect om bij te eten, prima om stof bij te knippen, matig bij het uitraderen en ronduit flut bij het werken met de naaimachine...


Nu komt dat laatste misschien vooral, omdat mijn... eh... Kirsten's naaimachine geen bak licht geeft als de mijne... Ze heeft een piepklein lichtcirkeltje (een beetje blauwig van kleur)... je wordt gewoonweg scheel als je met donkere stofjes werkt... Dus dacht ik, ik ga verhuizen naar mijn werkplek onder de trap. Het is wat passen en meten. de laptop staat schuin op een standaard en valt daardoor gelukkig wat smaller, de printer staat helemaal rechts. Op de uitgetrokken la rechts staat een doos met mijn zooi (daar kieper ik alles in, wat ik nodig heb of denk te hebben met het project waar ik mee bezig ben).


Het enige waar ik voor uit moet kijken is dat mijn naaiproject (veel roezels en stroken vandaag) niet in mijn glas met drinken beland die rechts bij het patroonpapier staat, hahaha. Eigenlijk moeten er wat plankjes aan de muur komen, zodat ik wat dingen daarop kan poten... maar ja... dan wordt het misschien wat claustrofobisch onder de trap...


Kijk... Hier is dus wèl licht. Oké de lamp is foeilelijk... Ooit door Rem effe snel gekocht, zodat we onder de trap licht zouden hebben.... Maar ik kan hier nu wèl naaien... Ik weet niet of het fel genoeg is voor marineblauwe stof, maar dat merk ik dan wel weer. Ik heb ieder geval licht boven mijn bureautje...


Bridget komt steeds tussen de traptreden koekeloeren hoe ik vorder met al die bandjes en kantjes... en ik ben nu aangekomen bij de roezel voor de onderrok van de Amy-Lynn model D. Ik merk dat ik me niet aan het patroon kan houden... en doe dat dus ook niet. Wel qua patroondelen, maar voor de rest doe van alles en rommel ik lekker, hahaha. Wel gezellig hier naaien onder de trap hoor, Bridget zit geregeld op de traptree te kwebbelen...


Bridget wilde een turquoise rolzoompje aan de rimpestrook... en we vonden het saampjes iets te flets bij die knalstrepen erboven van de bovenrok, dus de rimpelstrook heeft nu ook een aardbeienbandje gekregen. Is vlak langs het turquoise rolzoompje gestikt... De kleur turquoise heeft een leuk effect langs het groen en rode aardbeitjes.


Bij de bovenrok heb ik het zoompje afgewerkt met een groen kantje, maar de achterkant niet afgewerkt, zoals ik normaal doe... Gewoon doordat ik zo bezig was met die Stylefix... en zo geconcentreerd om alles goed strak te plakken, dat ik niet vooruit denk... en toen was ik te laat... Nu ja... vooral ook te lui... Hahaha. Normaal zou ik, voordat ik het kantje vaststik, eerst een satijnen bandje vast hebben gezet, dan kantje vastmaken en dan het satijnen bandje omklappen en met de hand vastzetten, maar ja... ik wilde opschieten... hup hup hup. Mijn kind heeft kleding nodig. Dus hup kantje gestikt  en daarna de lockzoom omgeklapt en met de hand vastgezet... Ging véél sneller, hahaha, zal niet veel tijd hebben gescheeld, maar ik had wel het idee dat ik opschoot.

Maar de zoom van de onderrok wel goed afgewerkt. Eerst het knalbandje aan de verkeerde kant stikken.


Omklappen naar de goede kant en weer stikken... kijk... dat vind ik leuk en mooi als de zoompjes mooi afgewerkt zijn.


Daarna de rimpelstrook rimpelen en die komt niet op de hoogte waar hij hoort, néé... het gestreepte knalbandje vind ik véél te leuk om te laten zien, dus de rimpelstrook komt 1cm hoger... dus de bovenlaag... maak ik aan de bovenkant een snippie korter (morgen dan hè) en dan komt alles, als het goed is op de hoogte waar ik hebben wil...


De rimpelstrook heb ik inmiddels met een lichtblauwe driedubbele zigzag vastgezet en morgen ga ik verder, want ik hoop hem morgen toch wel af te hebben, zodat Bridget hem maandag aan kan doen naar school... of eh... wil ik te snel... 

Wat moet ik nog doen... Eh... de bovenrok een snippie korter maken... plooitjes maken... taille-/heupband knippen + beleg knippen... Die hele handel op de rok vastzetten en natuurlijk een tunnel met elastiek maken... Hup aantrekken, kiek bakken en klaar is het rokje... Ik ben zó benieuwd hoe het wordt, want het is een bak kleur aan de zoom.... tsjonge... Maar Bridget glundert als ze naar het rokje kijkt, dus volgens mij zit het sowieso wel snor.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Even alles op een rijtje gezet...


Bridget is wéér gegroeid... hellepie!! Ik ben gelijk weer alles op een rijtje aan het zetten waar ik voor haar mee bezig ben. Ze heeft wel een kast vol, maar het grootste gedeelte is precies pas, of zijn de mouwen, inmiddels niet meer nèt te kort, maar gewoon té kort!


Werk aan de winkel dus... Ik was een tijdje terug met dit rokje bezig. Ik wilde eventjes snel de Amy-Lynn maken. Ook met een tricotboordje, net zoals die met het stippelboord... maar dat werd met deze rode tricot als taille-/heuppas hélemaal niks. Slabberdewats was het... Het zag er lelijk uit (slecht voor mijn tricot-zelfvertrouwen). Dus na een avondje lostornen, sjucht... nog een restje stof gevonden om daar een taille-heupstuk van te maken.


Een paar weken terug tijdens de Sancho-clubdag heb ik twee pakketjes Stylefix gekocht (= 2 keer 50 meter plakspul) om die kilometers aan bandjes aan de stof vast te plakken (en daarna natuurlijk netjes vast te stikken)... Ik ben er nog niet snel in...


... maar ik heb inmiddels wel een meter of 15 weggewerkt. En ik moet zeggen, dat het er mooi strak bijligt.


Kijk een close-up van mijn plak-arbeit. Ik moet nog één aarbeienbandje plakken en een kantje... maar ik weet niet of het wel werkt met kant... zitten zoveel gaatjes in hè, hahaha.


De blouse voor Bridget is bijna af... ik moet alleen nog de gaatjes erin maken (van die ijzeren ringetjes) en daar een leuk lintje doorheen trekken, maar ik kan de tang nergens vinden...


... je raad het nooit... zoek ik het hele halfrond naar die tang... vind ik hem nu, terwijl ik al mijn projecten op een rijtje zet, in mijn naaicase. Tssssss... nu... hier ligt het blazerjasje van Bridget (groen is in het echt anders hoor)... Ik moet de voering en jas in elkaar schuiven, stikken, knoop en knoopsgaten maken en klaar is Klazina.


En ja, als je eenmaal alles op een rijtje aan het zetten bent, kom je blijkbaar ook nog het één en ander tegen en dat is het patroon van de jurk Daisy van Farbenmix. Die zocht ik namelijk al een tijdje. Bridget wil er nog eentje. Nu is de grootste maat, zie ik op de voorkant, 134/140 en die maat heb ik vorig jaar gemaakt en zit haar nu precies pas.... Gelukkig is Bridget niet breder geworden, alleen maar langer. Dus ik verleng dit patroon gewoon her en der, en heeft ze toch nog een keer dit jurkje.

Bridget vind namelijk het bovenstukje zo mooi. De kraag met die strikjes en hartjeskraaltjes. De zakjes met plooitjes... ik denk dat ik nu wel voorbereid ben op het "jas-effect" van het jurkje, dus... ik verander wel wat aan de rok... denk ik... maar dat weet ik niet zeker....

Het stofje is door Bridget al uitgekozen en het is een marineblauwe babyrib, met in licht blauwe tintjes geborduurde bloemen erop... Die heb ik al héél lang in de kast liggen, was een lap voor Kirsten en Bridget samen, ik denk uit 2005 of zoiets... dus die mag nu wel aangesneden worden dacht ik zo!

Ik wil deze projecten toch het liefst binnen een week klaar hebben, want ik wil geen Je-weet-wel-tasjes erbij hebben en Bridget heeft gewoon kleding erbij nodig.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Proefkonijn zit als gegoten!

Dit was een tussen-doorpas met de Heleentje in april... effe checken of dat wat ik in mijn hoofd had in het ècht ook zo was... Nu met dit wijde rokgevaarte heeft Bridget minstens tien minuutjes door mijn kantoor gezwiert...

Hierboven kiekjes achter de schermen bij het maken van het overslagjurke Heleentje... Bridget is toen een keer op zaterdag mee geweest naar mijn werk, met een héle tas vol vermaak om tussentijds, als ze niet hoeft te passen, zich toch lekker te vermaken. Hoewel ze de knoopjes in de letterbak op kleur leggen ook wel een héle leuke bezigheid vindt, hahaha.

Maar nu ben ik bezig met een ander patroon. Heel druk weekje gehad... maar ook met véél resultaat. Bridget heeft vandaag een proefmodel gepast... het zit als gegoten en ze wil hem niet uit, ook een héél goed teken. Hahaha. Ik ga maandag de laatste definitieve tekens aanbrengen op het patroon en dan kan het uitgewerkt worden in meerdere maten, wordt er nog een officieel proefkonijn gemaakt van een ander stofje... en de foto-werkbeschrijving moet nog worden afgemaakt... Dan haren in de krul, van Brigdet hè, en coverfoto's maken, hahaha... en dan moet er nog dit... en dat... en zus... en zo...

Uiteindelijk de rok weer teruggekregen van Bridget en de boel voor de vorm op de paspop gespeld... dat hoort allemaal bij de doorpas...

Deze week niet veel de paspop gebruikt, want het exemplaar hierboven, Bridget's maat, met de Heleentje op zich vastgespeld staat thuis !!! Af en toe is het toch niet handig om een hobby te hebben dat ook mijn werk is... of andersom... Gelukkig is dit modelletje dusdanig eenvoudig, dat met de gegevens die ik had bij het opmeten van Bridget ik een heel eind kom. Vandaag was het spannend, omdat het nu ging of ik "het" goed had gedaan en dat het werd zoals ik dacht.

Twee spelden geplaatst op de plek waar ik ze op haar maten had gezet op papier, daar komen uiteindelijk de knoopjes... vervolgens naar huis gegaan... waar Bridget aan het spelen was met een teamgenote van hockey.... Ai... ik moet mijn nieuwsgierigheid en ongeduld even bedwingen... Vanavond, na het eten toen het vriendinnetje naar huis was gebracht, kon ik pas de boel checken.... tsjonge... dat was lang wachten.... 

De clou van het kledingstuk bevestigd aan de spelden en het zit perfect... tsjonge... In één keer zeg... Bridget loopt heen en weer, draait wat... zelfs Rem die iets op televisie aandachtig volgt (en normaal dan niets opmerkt) kijkt op en zegt gelijk "Die is gaaf zeg!!". Als ik de clou losmaak, vind 'ie het helemaal super... "Twee manieren... super!".

Wat héérlijk dat het klopt... ik kan vannacht héérlijk slapen!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Sancho Clubdag


Gisteren ben ik voor het eerst naar de Sancho Clubdag (groene ster... een groentje dus, hahaha) geweest. Ik hoefde er niet in mijn eentje naar toe, maar samen met Eva reed ik naar Nieuwegein. Rem had me verplicht met zijn tuut te rijden (bakbeest gigantica) in plaats van mijn lieve gele koektrommeltje, zodat ik aan de nieuwe auto gewend zou raken (oftewel, zodat ik de BOB kan zijn natuurlijk, hahaha, want ik drink nooit). Maar goed, we tuften op de snelweg. Truus kon ik redelijk horen, behalve toen ze zei dat ik rechtsaf moest en vervolgens de snelweg weer óp reed... bleek het dus rechtsaf te zijn over een meter of 300... tsja... Maar gelukkig, we waren véél te vroeg... en doordat ik ineens op de snelweg zat, kwamen we precies half tien aan. Is dat omrijden toch nog ergens goed voor, hahaha.

Half tien gingen de deuren namelijk al open, het begon officieel om tien uur. We sleuren onze naaimachines uit de auto (gelukkig geen sedan, dus dat zware ding kan je eruit slépen). We lopen naar de deur en er zijn al aardig wat dames binnen. We lopen naar de tafel en krijgen bij het noemen van onze naam een naamplaatje, idéaal, met onze Sancho-naam... in mijn geval "Nicole Claudia" (niet Collie-Collie, want ik ben daar gewoon ik).

Daarna krijgen we drinkbonnetjes en een bonnetje waarop we achterop moeten stemmen voor het fenomeen "Rokjesdag". Er kunnen drie dames iets moois winnen. Ik heb mijn rokje niet afgekregen. Vrijdagavond om half acht ging bij mij letterlijk en figuurlijk het licht uit. Ik zag niet veel, doordat mijn naaimachine lampje toedeloe zei en met de donkerblauwe stof waar ik mee bezig was, was het licht in de woonkamer niet genoeg. Verder was ik gewoon moe... en aangezien de volgende dag best wel lang zou zijn ben ik gestopt.


Eva en ik liepen daarna naar de kapstok, ploften onze tas en machine neer. We babbelden wat met dames die Eva kende (ik babbelde natuurlijk ook wat mee, hahaha). Buiten zagen we het busje van de scharensliep (heet dat zo?? geen idee, maar het klinkt wel leuk) staan en gingen we onze scharen uit onze tas vissen en op de linker tafel neerleggen. Als je scharen klaar zijn (ik had er twee meegenomen, net op het nippie zag ik het op Sancho staan) dan liggen ze op de rechter tafel.



We gingen even naar boven naar de kraampjes kijken, wat zou er allemaal staan en ook wie. Ik wist dat Lilian van Kleurenmix er zou staan, maar niet wie de anderen zouden zijn. Wat een kleurtjes en printjes!! Er was ook even een kleine welkomst speech van Sancho... Er werden wat dames naar voren geroepen van het bestuur en moderatoren (als ik het goed heb, want ik ben geen ster in het verstaan van dit soort dingen) en werden bedankt voor hun hulp en vele werk, wat vaak ook dagelijks wordt verzet. Ook werd er verteld dat er op de badges een kleur ster stond en dat een groene ster aangaf dat iemand voor het eerst was (o.a. ik dus hahaha) en dus leuk is een praatje te maken, of wegwijs te maken. Er werd ook opgeroepen dat er nog plekken vrij waren in het bestuur en dat het wel nodig is dat die vervuld werden, omdat ze nog eigenlijk met te weinig zijn o.a. om dit soort dagen te organiseren. Dus... voel je je geroepen meld je aan bij www.Sancho.nl. 

Even later gingen Eva en ik in de rij staan voor koffie of thee... Héérlijk zeg. Er stond ook nog héél veel zelfgebakken lekkers, Eva had ook wat lekkers meegenomen. Ik kende dat fenomeen niet, maar ik weet het voor de volgende keer!! Lekker gekwebbeld... het handige van die naambadges is, dat je nu weet wie je voor je hebt (althans wie je ziet reageren op Sancho met een bepaalde naam, want het zijn niet allemaal gewóne namen hè!!).

Om half elf (geloof ik) begonnen de workshops. Ik zat bij Paperpiecing, ook Eva zat daar. Ik had geen flauw idee wat dat nu was. Ik wist wel dat het iets met quilten te maken had, maar wat precies weer niet. Toen we binnenkwamen hing er een knalroze met duizend andere kleurtjes lap aan een kast met állemaal huisjes... piepkleine huisjes van 8 x 8 ongeveer (denk ik). Ze maakt een schrikkeljaarsquilt, dat is 365 huisjes voor elke dag dit jaar én 1 grote voor de schrikkeldag. Méga project, maar wel ontzettend mooi. Haar moeder maakt er ook eentje, maar dan met donkerblauwe tintjes, volgens haar kids "omakleuren!", hahaha.

Bijschrift toevoegen


We kregen een papier met uitleg, met daarop een huisje getekend, met allerlei nummertjes erin. Nu ineens snapte ik wat ik wel eens op andere blogs had gezien. Die nummertjes zijn de volgorde waarop je werkt AHA!! weer een kwartje is er gevallen. Het is grappig, om met zulke kleine stukjes stof te werken. De kleinste was volgens mij 2 x 2 voor de schoorstenen. Ze vertelde dat ze veel stofrestjes ook opgestuurd kreeg en ik nam een snoekduik in mijn tas, want ik had onderin kleine restjes van de blauwe serie van Tilda zien liggen, qua formaat héél geschikt voor Paperpiecing en deze stofjes had ze nog niet! Eva en ik zijn nu nog aan het bedenken wat we met dat kleine huisje gaan doen... wordt dus nog vervolgt.


Na de eerste workshop was het lunchtijd. Wel gingen Eva en ik gelijk op zoek waar de ruimte van de  workshop "polosluiting" zou zijn, want dan konden we gelijk de naaimachines en tassen daar neerploffen. De ruimte was snel gevonden en de machines gelost. Daarna naar beneden op zoek naar de broodjes!! Lekker broodje gegeten (bolletje met van alles en nog wat erop met een plakje kaas ertussen), wat karnemelk erbij, lekker gekletst met allerlei dames die op mij afstapte (dank jullie wel!!!). Wéér was ik blij met die badges, want ze herkende mijn naam... of het zou ook mijn hoofd kunnen zijn natuurlijk, want die is ook wel bekend...

De knoopjes lijken geel, maar zijn fel appeltjesgroen.

Daarna even bij de kraampjes gehopst en ik heb geshopt en niet een béétje, maar reuzachtig!! Ik heb een aantal weken terug twee Stenzo stofjes gekocht voor een rokje en blousje voor Bridget. Met wat zigzagbandjes, twee klosjes garen en leuke knoopjes. Maar ineens plopte er een plannetje in mijn hoofd, door Bridget hoor, maar daarvoor had ik wat te weinig stof... Laat ik nu daar dezelfde stippeltjesstof zien als ik had gekocht. Gelijk maar nog meer gekleurde stipjes ingeslagen, want Bridget en ik zijn dól op stipjes.

Zoals je ziet... 6 lapjes met stipjes, elk 1m lang, waarvan twee precies dezelfde als ik al eerder had gekocht... Ik kreeg ook nog eens een kortingsbon voor als ik een keertje in hun webwinkel ga shoppen! Goed bewaren dus.



Even voor twee uur wat te drinken gehaald voor bij de Workshop Polosluiting. Ik nam een cola light en hup weer naar boven. Ik hops nog even langs Lilian, want het is even wat rustiger. Ik zie haar nu voor het eerst IRL (In Real Life). Terwijl we elkaar al zo'n 3,5 jaar kennen via het bloggen en  mailen en een paar keer aan de telefoon (leuk hoor om iemand eens in het echie te zien!!).

Even later loop ik terug naar het leslokaal (het lijkt er wel op hoor, hahaha) voor de workshop Polosluiting. We zaten er met (ik geloof) acht dames en kregen allemaal een papieren uitleg met foto's en een stukje tricot, patroon en katoen. Eva legde in het kort uit, wat de bedoeling was en vrij snel was iedereen druk bezig, met carbon papier, tekenen, strijkijzer en een lineaal. Later natuurlijk ook met de naaimachine, hahaha. Vrij snel zie je hoe dat ding in elkaar steekt en is het eigenlijk supersimpel (maar dan moet je het wel weten natuurlijk, hahaha).

Ik heb vroeger, héél, héél, héél vroeger, voor Ramon wel eens een polosluiting gemaakt bij een pyjama (van katoen en niet van tricot, voor mij een wezenlijk groot verschil. Volgens Eva moet ik toch eens af van die tricotfobie en gewoon eens samen met haar een tricot shirtje gaan maken en dan gewoon nog wat shirtjes en nog wat leggings, zodat dat eens over gaat, lijkt me wel een strak plan!!). Voor de rest was ik voor Ramon meer bezig, met stoere zakken, windvangers, paspelzakken met en zonder ritsen, blazers en dat soort dingen. Maar aangezien het misschien wel leuk is voor Rem een keer een shirt te maken, of voor Kirsten (in een kleurtje dat ze in de winkel niet kan vinden) of voor Bridget een girly girly jurkje met polosluiting??? Je weet maar nooit wilde ik wel graag een workshop daarin doen. 

De tijd vliegt en ruim binnen de twee uur hebben we allemaal onze sluiting voor de bakker. Ik vind dat dat tricot zich bij mij keurig heeft gedragen, hahaha. Eva en ik lopen even door het "leslokaal". Ik breng de vaat naar beneden en loop weer naar boven voor de volgende lading naar beneden met machines, tassen en alle verlengsnoeren, zodat alles van de Sanchospullen weer in de Sanchotas ligt.

Weer nemen we wat te drinken... cola light en we gaan lekker kwekken. Ook nog met iemand die ook uit Gouda komt (hellepie ik weet je naam niet meer). Vervolgens zagen we Aaltje (heb ik de goede naam??) stokhaken en Eva en ik worden daar naar toegetrokken. Ze laat even zien hoe het werkt en ik zit vol verbazing te kijken naar het effect van die lussen (om die stok heen) en later met een paar (vijf geloof ik) vasten in het haakwerk... Ingenieus!!

Even later vraag iemand (sorry, ik weet je naam niet meer, grr weer niet) of wat ik aan heb zelfgemaakt is. En ja... dat heb ik. Ze vraag of het een overgooier is of een jurkje... Ik trek gelijk mijn jasje uit (leuk hè, dat iedereen gelijk reageert op andermans kleding en ook bij de rokjeswedstrijd je in de rokjes duikt, de binnenkant, zijkant, borduurtjes, noem maar op bekijkt). Ik laat zien, dat dit een jurkje is met aangeknipte mouwen en eenvoudig en snel te maken is en ik hem nog een keertje ga maken. Ze vraagt waar het modelletje in staat, maar ik weet alleen te vertellen dat het uit de Knip is van mei, juni of juli dit jaar. Ieder geval van voor de vakantie (want ik heb het voor de zomervakantie gemaakt) en dat in de Knip op de pagina links een witte zomerjurk staat.... Mja... dat moet je natuurlijk ook maar net weten. Ik zoek even op welk jurkje het is... Het is de Knip 7/2012 en jurkje model 22.


Even later kwebbel ik weer met een groepje dames en we hebben het geloof ik ineens over bandjes en randjes. Dat je die op een gegeven moment bij meisjes niet meer gebruikt, want ze willen andere dingen. Ik gebruik ze nog flink zie de flinke voorraad zigzagband en dat Bridget voor bij een rood-wit rokje een combi bandjes had samengesteld en dat ik er een kiek van heb genomen, zodat ik het niet kan vergeten, maar wel even moed moet vatten voor die kilometers aan bandjes. Toen zei een van de dames... "Gebruik je geen Stylefix?... Werkt ontzettend makkelijk en snel. Ook met ritsen en dergelijke". Mijn oren kregen klapperneigingen.... Stylefix? Ik heb het geloof ik wel eens gezien in een nieuwsbrief van Farbenmix, maar nog nooit gebruikt. Lilian heeft het, werd er gezegd... Hup naar boven... naar Lilian en de Stylefix... en natuurlijk kwebbelen... en toen viel mijn oog op van die mooie stofjes... Mooi groen met appeltjesgroen... en natuurlijk groen met roze printjes en nog eentje groen met roze roosjes... Oh... dat staat Bridget prachtig... Dat verdween natuurlijk ook in mijn tasje... hahaha en OOOOoooh, wat zal Rem wel niet denken!!! De kast werd juist wat leger... 

Daarna kwam iedereen ineens naar boven voor de uitslag van de rokjes. Derde prijs was een schattig klein rokje, schitterend afgewerkt. De binnenkant is helemaal, zoals ik het zelf graag zie, mooi afgewerkt met vrolijk gekleurd sierband. Prachtige details op het rokje. Mooi! Het tweede rokje was een A-lijn gestreept tricot rokje, schuin gestreept en de streepjes liepen mooi door, met mooie met de hand gehaakte vrolijke bloemetjes op het rokje. De eerste prijs was een A-lijn antraciet rokje, met op de stof een punchbewerking in grijstinten en paars. Schitterend maakt zo'n bewerking op de stof. Een heel bijzonder rokje, dat je nergens in de winkel kan kopen en niemand anders mee ziet lopen. Kijk, dát is nu het leuke van zelf kleding maken...

Daarna nog even nagepraat, toen de naamplaatjes ingeleverd en kregen we een goodiebag voor in de plaats terug. Gevuld met een KnipMode... die heb ik al, want ik ben abonnee, maar misschien kan ik mijn moeder er wel blij mee maken. Een Ottobre en Knippie + breibijlage, die ik allebei niet heb. Super dus! Ook nog een centimeter, die kan ik niet genoeg hebben in huis. Een onverwoestbare "mini-maatje" nu heb ik een goede thuis en op kantoor. Een leuk gekleurd bandje, een aplicatie, sancholabels en pinspeldje. Ook nog een DIY boekenlegger om te maken... leuk om samen met Bridget te maken, want dat is ook een boekenwurm in huis. Dan nog wat reclame-aanbiedingen van het een en ander. Gôh, wat zijn we super verwend.


En op de terugweg liepen (reden) we (ik en Eva) in een verkeerscontrole (i.v.m. dat er mogelijk een Project X in Gouda zou zijn..). Het was een gedoe eer ik stond waar de Politie me wilde hebben (Ik wordt namelijk nooit aangehouden, dan krijg je onnozel gedrag natuurlijk!). Ik wilde het raampje open doen (nieuwe auto van Rem) en ik deed prompt het raampje van Eva open, hahaha. Volgende knopje... Ja!!... mijn raampje gaat open en ik zeg "Sorry, maar dit is voor mij een nieuwe auto, het is de nieuwe auto van mijn man, dus ik ken nog niet alle knopjes". Meneer agent en zijn collega kijken naar de auto en vinden dat het inderdaad wel een nieuwe auto is, zelfs een héle nieuwe auto, hahaha. Ik moet de autopapieren laten zien, gelukkig weet ik dat Rem ze vandaag in het dashboardkastje heeft gestopt, pfewww. Ook mijn rijbewijs willen ze graag zien... en vervolgens gaat een agent bellen en dat duurt nogal even..... dat duur véél langer dan even...

Ook wordt er gevraagd of ik hier wel vaker in een fuik loop. Dus ik "Nee, eigenlijk niet, vandaar mijn klunzige gedoe eer ik was waar u me wilde hebben (Ja, dan spreek ik met U, hè). Maar ik heb wel eens een alcoholcontrole-fuik gehad... Agent knikt... en zegt "Sorry, dat het zo lang duurt, maar het is nogal druk)... Ondertussen gaan er een heleboel auto's langs (Ik ben eigenlijk verbaasd, want 9,9 van de 10 keer mag ik langs zo'n controle gewoon voorbij gaan... Ik zie er namelijk nogal nuchter, betrouwbaar, verzekering betalend, gordel dragend, niet bellend en netjes rijdend uit".

Uiteindelijk is alles in orde en mag ik weg, nadat ik een seintje heb gekregen van de agent, hij houdt de boel even op, zodat ik kan invoegen... Ik breng Eva naar huis... en bij thuiskomst vertel  ik gelijk dat ik ben aangehouden door de Politie (hilariteit alom, want IK aangehouden??). Zegt Rem dat er controle is, omdat ze heel Gouda hebben afgesloten met een verkeerscontrole i.v.m. een eventuele Project X hier in Gouda...

Dus ik... "Zien ze mij aan voor een Project X-ganger... gôh... dan zie ik er dus veel jonger uit dan ik ben!!!". Ik zweef gelijk een etage hoger, dat snapt ge wel hè!! Hahaha, wat een bak!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Inspiratie voor een rokje...


Bridget grijnst wat af met het boekje in haar handen... 
al die spotprenten in het boekje werken op haar lachspieren...

Vandaag was ik vrij en lekker thuis aan het rommelen, ik had al geprobeerd wat te bedenken voor een rokje, maar er plopt niets naar boven. Dus ben gewoon een beetje boekjes aan het neuzen (de Burda Classics uitgespit). Wat stofjes gevouwen en nu éindelijk heb ik de winter- en zomerstofjes volledig omgedraaid (de zomer uit het zicht, de winterstofjes in het zicht). Alles zit nu in twee kasten... pff... en ik hoop dat ik deze winter flink wat van wegnaai, want dan heb ik een goed excuus om naar een Stoffenspektakel of Lapjesmarkt te gaan hopsen, hahaha.

Inspiratie... komt zomaar uit de lucht vallen... Recept? Leg op de overloop bij de trap een grote stapel boeken, om naar beneden te brengen... en vervolgens laat je ze staan om naar je kantoor af te voeren. Deze héle grote, zeg maar rustig enorme stapel met boeken... wekt aardig wat nieuwsgierigheid bij een negenjarig meisje, die die stapel eens op haar gemakje gaat bekijken en er een boekje... volgens mij het kleinste boekje uit die stapel, eruit vist...


Het is een boekje (uit 1975) dat ik van mijn oma heb gekregen. Ik was denk ik een jaar of 9 á 10. Mijn oma was coupeuse van beroep en had blijkbaar dit boekje in huis wat vervolgens mijn aandacht trok... en niet zozeer de titel "Onze lijn door de tijd"... want aan de lijn deed ik toen niet en ook de kleine lettertjes.... "Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden"... daar lette ik ook niet op. Nee die dame met die enórme hoed en heer met plofbroek trok mijn aandacht... In dit boekje wordt van A tot Z verteld hoe kleding en daarbij de aanpassingen van het lichaam aan de kleding (met opvullingen, ijzeren kooien, zelfs nepkuiten!! of met insnoeren) is ontstaan... Uitgebreid zie je de hulpmiddelen toeters en bellen die erbij horen... zelfs de pijnlijke schoenen (voetjes) van Chinese vrouwen...

Wij hadden een jaar of tien geleden de klapschaats... in de herhaling hoor, want in 1680 bestond er voor de dames al een klepperschoen (zelfde principe, dus eigenlijk klapschoen, hahaha) en in plaats van een stuk ijzer als verhoging gewoon een flinke pumphak!!

Volgens Bridget is de kleding tegenwoordig een stuk saaier dan toen...

Wat heeft dat nu te maken met inspiratie... nu... Ineens wees Bridget wat plaatjes aan, met allerlei opgedofte, omhoog gewerkte achterkanten van rokken, hahaha. In de tijd van keizerin Elisabeth was er een ingenieus hijssysteem om te reizen (als dame kon je blijkbaar via een naadopening m.v. aan koorden trekken en daarmee hees je je rok prettig een stukje omhoog !!!).

Maar goed, Bridget zit dat zo te lezen en wijst mij van alles aan en verteld over touwtjes en over biebelebonse ingenieuze achterkanten... en dat het wel jammer is dat er tegenwoordig geen ingenieuze achterkanten meer zijn... Dat dat eigenlijk best wel saai is tegenwoordig... Eh... ja eigenlijk is de kleding tegenwoordig behoorlijk saai ja... Er zit geen ijzerwerk meer in, je kan er ook geen minnaars onder stoppen (ja... dat kon onder een crinoline, hahaha).

Mja... en dan is het ineens Ploef!! in mijn hoofd... Vanmiddag een flink uur zitten staren (kraak, kraak in mijn hoofd wat er gebeurt als...) en een anderhalf uur getekend, gemeten (bij Bridget) weer tekenen, meten (bij Bridget), controleren (bij Bridget) wat ik heb uitgespookt... en strakjes ga ik het uitknippen...

Helaas niet van de twee mooie stofjes die ik vorige week heb gekocht, want ik maak eerst een proefkonijn! Als 'ie lukt ga ik kijken of ik het van die mooie stofjes kan maken. Ik weet trouwens niet of ik daarvoor genoeg stof heb. Ik heb voor nu dus ook een gróte lap gepakt... mindert dat gelijk weer in mijn kast, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS