Ja, hij was gisteren af hoor... en aan tijdens het Sancho-avondje

Rokje 10 uit de Knip oktober 2011.

Ja, het rokje was gisteren af hoor... Aangezien ik voor het eerst van mijn leven een kledingstuk exact heb nagemaakt  leek me de pose voor de kiek na-apen wel terecht, hahaha. Het was wel even zoeken, de ene keer was ik mijn hoofd kwijt de andere keer mijn voeten, maar uiteindelijk is het me met de zelfontspanner gelukt... pfffff.

Deze kiek nemen ging een stuk vlotter, hahaha. Gisteravond toen er bij mij een Sancho-avondje werd gehouden met de dames daniëlle1979, Gertje4 (zij was met me meegereden), Helmah, vlijtige lies, MamavanDenH, spektakel en Nicole Claudia, dat is ippies, (Dat zijn onze namen op Sancho, hahaha) had ik het rokje ook ècht aan.

Het rokje ging eigenlijk super vlotjes... Nu was er ook geen enkel technisch hoogstandje in het rokje te bekennen, dus gewoon gas geven en dan ben je een paar uur later klaar, tenminste als je de zoom met de machine stikt... ik heb het zoompje afgewerkt met een groen satijnen bandje en met de hand met kleine (zichtbare) steekjes vastgezet... Volgens Mart Visser mogen hand gestikte steekjes te zien zijn, dus... heb ik die vandaag (eh gisteren) toegepast.

Bridget had voor ons een heerlijk appel-stroopwafeltaart gebakken zónder rozijntjes, want die lust zij (!) niet, dus deed ze die er ook niet in. Werd medegedeeld tijdens het klaarzetten van de benodigdheden. Ik had alles op tijd klaar staan, ook de kussentjes om op de eetkamerstoelen te leggen, want de stoelen hadden we dinsdagavond al gebracht, maar nog zonder die kussentjes... leek me wel charmant om de hoesjes eerst een sopje te geven, want anders is té duidelijk te zien, dat er veel Italiaans wordt gegeten, hahaha. Ik had met gertje4 afgesproken dat ik haar om 19:00 uur zou ophalen bij de Rabobank en we tuften de snelweg op en zagen direct een héle lange file... aan de andere kant van de snelweg. Er was een ongeluk gebeurt... een héle lange file dus. Bij aankomst zagen we de auto van Rem staan (ik moest nog een keer goed kijken, want ik ben onze nieuwe tuut nog niet helemaal gewend. De vorige trouwens ook niet, want bij het volgen van Rem, kwam ik ineens achter een andere grijze tuut terecht, óók een Opel, maar niet met mijn ventje erin...). Rem staat dus niet in de file richting Gouda en gaat gezellig met ons mee naar binnen.

Gertje4 helpt gelijk met de kussentje op de stoelen vast te strikken. De tassen worden geleegd, de appeltaart is nog warm en ik haal de folie er van af. Ondertussen zet gertje4 koffie (ik moet even goed nadenken hoe het ook al weer zat met de hoeveelheid schepjes per kopje.... Ik heb mijn schoonmoeder eens een kopje koffie op kantoor geserveerd, waarbij haar haren gelijk rechtop gingen staan van de straffe bak leut, dus eh... effe nadenken was wel gepast, hahaha). 


Even later druppelen de dames binnen en ik wordt ontzettend verwend met een lief en een stoer vaasje met bloemen, een zelfgemaakt gehaakt hartje met papieren bloemetjeszakdoekjes en een glazen pot met allemaal aardbeidjes van stof, zó snoepig. Ook notitieboekjes, bandjes en een tasje, geweldig. Ik heb het vanochtend uitgebreid zitten bewonderen en mijn toonbank ziet er gezellig uit met al dat vrolijks om me heen. Ik heb nog geen kapstok hier, er zijn op een of andere manier weinig staande kapstokken (die ik óók nog mooi vind), en zo'n kapstokje met haken (je weet wel die met een brocante sfeertje met een plankje erboven) mag ik niet ophangen, want er mag niet geboord worden van de eigenaar, dus iedereen legt, hangt ze spullen maar ergens neer... (gertje4 en ik hebben onze jassen in de achterste kamer op de strijkplank geploft). Vlijtige liesje heeft een mooie gehaakte stola om en legt 'ie op de fauteuil, maar ooit heb ik een staande kapstok hoor! Iedereen begint met elkaar te kwebbelen en kijkt rond. Ik vraag ondertussen of ze koffie of thee bliefen en ik zet 4 koffie neer en 3 thee (ja ik weet het nog). Even later ga ik ook zitten en ga ik de taart van Bridget aansnijden... met een boterham mes! Hm, gaat niet makkelijk, maar we komen er wel. Één voor een beland er een puntje op de bordjes en er wordt druk gekletst. Oeps taartvorkjes... ik heb er 5... hahaha, maar gelukkig heb ik lepeltjes genoeg... het is een zacht taartje en geen tompouce die je aan moet prikken.

Ik ben vandaag (ik bedoel gisteren) lang niet zo zenuwachtig als de vorige keer, terwijl het nu toch bij mij wordt gehouden. Maar ik ken natuurlijk inmiddels de gezichten en dat is toch wel lekker hoor. We zitten allemaal te kwekken, over onze gigantische voorraden stofjes in de kasten. Kasten vol, bakken vol... zolders vol (hahaha). Het lastige van kleine (echt kleine) restjes. Over verleidelijke stipjes en prachtige fat quarters, die je ècht niet kan laten liggen. Over rek en strek....(eh... stik en trek, heb ik net begrepen, hahaha) ik wist even niet zo goed wát ik hoorde, maar dat blijkt onder tricot te worden gestopt als je een applicatie erop gaat maken en dat kan je er daarna weer vanaf scheuren!!... Je kan ook bakpapier gebruiken, hahaha... bakpapier??? Yep! Maar dat andere werkt wat makkelijker. Ik kan het helaas niet uitproberen, want ik heb geen borduurmachine, maar met een kant en klare applicatie zal het ook wel zo werken als je die erop wilt stikken.

Natúúrlijk hebben we het ook over onze kids, over patronen en abonnementen van modebladen. Dat we de foto's in modebladen geregeld niet duidelijk of handig vinden (zittende dames) en grote maten worden geshowt door een maatje 42 en dat niet handig is om voor jezelf een beeld te krijgen als je een grotere maat hebt. We zitten blijkbaar graag in de woonkamer te naaien (mits de eettafel groot genoeg is, want ik heb mezelf verbannen onder de trap. Van Helmah kreeg ik de tip het jasje Jackie in een kleinere maat te maken, want hij valt riant... Ik denk dat ik om het te testen eerst maar een katoentje ga gebruiken, voordat ik een oud (te groot) spijkerjasje verknip. Dat we eigenlijk heel wat zitten te googlen om dingen te zoeken en dat dat soms úren is...

Dit is het mooie gebreide stofje dat ik heb gekregen.


Tussendoor vraagt Helmah wie er interesse heeft in een lap stof die zij bij zich heeft. Ik zit naast haar en zie een  prachtig warme rood gebreide lap. Gebreid dus héérlijk warm. Ik zou die lap wel graag willen hebben, want dat soort rood staat me mooi en warm daar ben ik in de winter ook wel voor te porren. Ik mag de gehele lap hebben... geweldig... Ik denk dat de lap groot genoeg is voor een jurkje of een lang vest... Ik ga binnenkort eens wat boekjes opsnorren!!

Na nog een rondje koffie en thee stappen we over op de fris. In nog geen tien tellen staat de hele vaathandel in de keuken en verzamel ik de glazen uit de kast. Gertje4 pakt haar tas en zet wat gezond te knabbelen neer op de tafel. Ik zet (misschien ietwat ongezellig hoor) de flessen fris en pakken met sap op tafel, maar zo kan ieder gewoon lekker wat te drinken pakken als zijn glas leeg is. (Ik heb soms niet in de gaten dat het tijd is voor de volgende ronde, zo geconcentreerd zit ik te luisteren... letterlijk oortjes op steeltjes!).

Omdat iedereen uit zijn stoel was geveerd om de serviesboel naar de keuken te brengen, wordt er weer even rondgekeken en geneusd. Danielle1979 ziet een mooi lapje, rozerood met een wit bloemetje. Gezellig dat gekeutel en gekwebbel om me heen. Er ligt een patroon op de ronde tafel, de Heleentje. Het is soms best wel lastig om voor een meisje met een net wat ander bovenlijf dan standaard het bovenlijfje te veranderen. Hier ging het over de Willemientje, die best wel smal valt qua bovenlijfje, en na het verbreden van dat lijfje veranderd ook de halslijn (de schouderbanden) die weer te breed wordt. Dus hoe los je dat op. Er wordt aangedragen dat het bovenstukje van de Heleentje ook prima op de Willemientje past. De halsuitsnijding is niet breed. Alleen wordt de overslag vastgezet eventueel met nep knoopsluiting. Er wordt geknikt... noemen we die combi de Hele-Willemien of Willemeenje, bedenk ik me opeens?? (De Xelodie is ook een combi van het een met het ander).

We gaan weer zitten schenken een frisje in en het onderwerp kids komt op tafel. Ook over tieners... dat er soms een walm Axe of nagellakremover door het hele huis zweeft, hahaha. Het verschil tussen de kinderen in één gezin, de een is keurig en geordend en de ander heeft een wervelstorm in zijn kamer gehad en kan dan toch nog alles vinden. Dat er voor grotere kids minder wordt genaaid en als er wordt genaaid de kleuren wat saai beginnen te worden. Dat is bij Bridget dus duidelijk nog niet het geval.

Ineens is het alweer 23:00 uur... tjé... de tijd vliegt zeg! Sommige moeten toch ècht een stukje verder rijden dan ik, dus langzaam gaat iedereen op huis aan. Ik maak een bonnetje voor daniëlle1979 en pak een papieren tasje. Als iedereen weg is legen we de tafel en voor ik het weet heeft gertje4 alles in de plomp gegooid en Rem hopst de eetkamerstoelen in de tuut (toch wel handig als die weer gewoon thuis aan de eettafel staan, hahaha). Alle bullen verzamelen... ik zet wat al gedroogde vaat op z'n plek. Daarna ga ik afdrogen... ook dat op z'n plek.

En dan ga ik de boel afsluiten, tig sloten en dan de lichten uit... en sluiten de schuifdeuren zich... en nog één slot omdraaien. In de auto is álles beslagen en ga ik eerst maar de ramen bewerken met een trekker en dan hup... instappen, karren. Het is best wel rustig op de weg en we zijn snel in Reeuwijk. Ik zet gertje4 voor de deur af, ik krijg nog even wat links, rechtdoor en bij de Brandweer rechts routetips en ik ben binnen  5 minuutjes ook thuis... en kan geen parkeerplek vinden. Nu ja, dan maar voor de deur van Hoogvliet parkeren... Ik ben benieuwd of ik morgenochtend weet waar ik hem neer heb gezet (inderdaad ik was mijn tuut vanochtend kwijt, hahaha).

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

En wat doene we aan vandaag... een jeweetwel-tasje!

Kiek van twee tellen geleden, moet het elastiek erin zetten en een zoompje erin gooien...

Ja... wat doene we aan vandaag... en dan met name vanavond! Vanavond komen er een aantal dames van Sancho naar mijn creatieve kantoor in Woerden. Even kijken hoe ik er bij zit en of ik wel koffie kan zetten, hahaha (ik drink zelf nooit koffie, jakkes... dus... kijk maar uit). Gelukkig heb ik ook thee, fris en sapjes... en Bridget komt zo thuis en gaat een appel-stroopwafeltaart bakken. De dame staat al te trappelen van ongeduld sinds Rem gisteren de benodigdheden compleet heeft gehaald... ze zag namelijk appels liggen die ze niet mocht pakken, hahaha.

Maar... ja... het rokje van Bridget is af... en ik heb géén zin om gaatjes te maken in een bloesje, daarvoor moet ik rust in mijn gat hebben en dat heb ik niet. Ik heb een soort van onrust voor vanavond. Of ik niet vergeet Gertilde op te halen in Reeuwijk (nee hoor, ik vergeet je niet, je staat op mijn hand geklad, hahaha). Ook heb ik geen zin in het jasje, want die moet Bridget eerst nog even doorpassen en ze zit nu op school, goed excuus toch??

Maar ja, het is vanochtend me-time en mijn onrustige ik wil wat om handen hebben... Dus men neme een snoekduik in een kast... en ge vind van álles... ook tasjes... jeweetwel-tasjes... Deze keer met een compleet geknipt rokje... Knip oktober 2011, rokje (ik geloof nummer 10). Het rokje maak ik hélemaal zoals het in de Knip staat... zelfs het stofje (dat heb ik nog nooit gedaan)... Oké de rode laarzen heb ik niet gevonden (dat was onmogelijk, want die waren óf plat... is niks voor mij... óf riant boven de € 250,00... gaat hem ook niet worden). Het schattige vestje... hm... géén tijd voor gehad ook niemand gevonden die dat even voor me over wilde nemen (geintje)... dus beiden afdelingen worden zwart, maar dat is ook goed toch?

Deze voering is zwaar afgekeurd en die gaat in de kliko... dat stofje raffelt al als je er naar kijkt....

Vorig jaar bleek bij het knippen, dat het stofje wel héél erg doorschijnend is... dat wasbleek ook bij het proefkonijn Amy-Lynn voor Bridget zo te zijn en daar heb ik op het laatst een zwarte voering ingegooid... anders krijg je het prinses Diana effect, je weet wel die foto waar je dwars door haar rok heen kon kijken...

Maar goed. Ik had voor dit rokje geen zwarte voering meer, maar wel een mooie bijpassende groene... nah... is wat mij betreft ook prima. Maar wat een baggerstofje is dit zeg. Ik heb het bij een gewone stoffenzaak vandaan en vraag altijd de mooie kwaliteit antistatisch, ademend en blabliebla... maar dit!!!! Ik wilde lekker makkelijk, gewoon locken... maar de locksteken vliegen er gewoon weer af... voor Engelse naden heb ik niet genoeg naadtoeslag... en eigenlijk wil ik dit gewoon niet gebruiken. Een mooi rokje en dan baggervoering is zonde van het mooie rokje!

Wat hier nog op het tafeltje ligt en het restantje ligt nu te zwemmen in de kliko (als die geleegd is, want het is woensdag, hahaha). Op zich heeft het rokje een belegje dus voor de afwerking maakt het niets uit... en ik zet er later, als ik een goed voeringkje heb, want dat heb ik nu niet in huis, er wel in... 


Vanavond, want daarom heb ik zo'n zin in dat rokje te maken en niet in het bloesje en jasje van Bridget, heb ik het rokje gewoon aan (hoop ik als het dan af is tenminste) met een glad zwart onderjurkje (maakt dat nu uit, toch). Niemand die het ziet!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Rokje Amy-Lynn, model D, met toeters en bellen


Tada... gisteravond het rokje Amy-Lynn, model D, met tig bandjes, randjes en kantjes is af. Zoals je ziet aan het snuitje van Bridget is zij er héél blij mee. Bij het rondjes draaien steeg ze nog net niet op, hahaha. Het was wel even zoeken in de kast, want haar lievelingskleur is rood... en dat zit dan ook continue in de was. Gelukkig kon ik nog een rood vestje opdiepen uit de kast (lag als onderste van het stapeltje vestjes en had ze nog niet ontdekt, hahaha).


Gisteren ben ik toch nog twee uurtjes bezig geweest. Omdat ik het roezeltje wat hoger had geplaatst, omdat ik het blauw gestreepte lintje van de onderrok wel in het zicht wilde houden, heb ik de bovenrok 2,5cm korter gemaakt. Aangezien ik geen rimpeltjes wilde, nadat die tricotband niet mooi werd, heb ik het helemaal omgegooid... en wilde ik plooitjes aan de taille-heupband. Het was even bedenken hoe, maar na even te hebben gerekend, wist ik hoe groot ik de plooitjes kon maken i.v.m. het formaat tailleband. Ik had gelukkig wel genoeg spelden, want jeetje 3 spelden per plooitje is nogal wat. Ik heb dat gedaan, zodat de plooitjes ook daadwerkelijk recht aan de band konden worden gestikt.


's Avonds op de trap nog geprobeerd een duidelijke kiek te bakken, maar het is nogal een beetje wazig vrees ik. Maar dat koppie hè... strálend!!


De close-up op de trap ging nog wel goed, zie de kiek links, je ziet dat haar maillot rozerood is, maar dat boeit effe niet. De kleuren op de kiek rechts, dat zijn de èchte kleuren van het rokje. Lekker knal...


Ik denk dat ik er alleen een ander vestje c.q. shirtje op maak, want dit vestje heeft allerlei versierseltjes, op zich mooi hoor, maar misschien iets te veel bij het rokje. Hoewel de bloemenketting die om moest is ook niet bepaald rustig, hahaha.


De dame was helemaal in haar element, omdat ze vandaag met school naar het filmhuis gaat. Naar de film Tony 10. Dus ze heeft nu hélemaal het gevoel dat ze uit gaat, want dat doet een mens wel vaker hè, uit gaan met nieuwe kleding aan.


Ze had gisteravond gevraagd of ze krullen mocht, túúrlijk, als zelf wel even alle bullen bij elkaar verzamelde, dan wil ik best wel die warmtedingen erin draaien. Mooie rode haarspeld van mij in haar haar...


... en de dame is klaar om naar de film... eh... school te gaan.


Rem heeft haar fietsband nog vlak voor vertrek opgepompt, want wij gaan altijd lopend naar school, dus als 'ie niet vaak gebruikt wordt wil 'ie nog wel eens zacht worden en pasgeleden bij het naar hockey gaan, vond ik hem zo zwaar aan de hand meerijden... Inderdaad voorband was knoepertje hard, maar het achterbandje was flubber..

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Eén jurkje die toch niet nèt aan is...


Néé! De Daisy van Farbenmix (vorig jaar oktober gemaakt) is gelukkig gewoon nog lekker riant qua mouwlengte. Dat komt (bedenk ik me nu), omdat ik de wijde pofmouw versmald heb, want Bridget wilde geen pof aan de onderkant van de mouw, maar ik heb hem toen niet korter gemaakt (was dus een foutje), dus was er een omslagje nodig, wat overigens niet storend was. Maar daardoor is het jurkje gewoon nog lekker voor de héle winter. Kijk maar naar de mouwen... nog lekker voor op de groei!


Maar de freule staat hier niet voor niets in de gang... ze ging naar een lampionnenoptocht in de wijk in het kader van Sint Maarten. Dus ze heeft samen met Kirsten een lampion gebakken... ik heb een fluwelen lint opgezocht en omgestrikt, dat was mijn enige taak aan deze beer, hahaha. En vervolgens was het wachten tot het even na half zeven was... Oeh... dat duurt toch lang, gelukkig verdrijft kiekjes maken de tijd een beetje...


Ah... bijna tijd... hup poncho Barbel aan. Zit ook nog prima, ook al is 'ie nu een stukje korter geworden, omdat madam is gegroeid.


Ik had veel kiekjes genomen, omdat het in de gang niet zo fel verlicht is, dus ik heb maar wat geklikt met mijn hand voor de flitser en hopen op geen rare vlekken te krijgen.


Ai... hier links toch nog een witte vlek door de flitser, maar ach... ze staat daar zó te stralen... De beer heeft er ook zin in. Bij terugkomst had ze een flinke tas met zoetigheid en manderijnen. Ik hoef deze week geen snoepjes en fruit te kopen, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Licht aan en gas geven!!


Het is herfst!! Dat wist ik al bij het wakker worden, omdat het pikkedonker is buiten. Ook merkte ik het herfstfenomeen al als ik buiten kwam, want mijn winterjasje, dat leuke korte knalrode jasje heb ik al een paar weekjes aan. Maar waar ik het vooral aan merk, is dat het bewolkt is overdag (lampen aan!!) en al héél snel donkerer wordt in de middag. Bij het maken van de foto-werkbeschrijving kan ik halverwege de middag al snel niet verder, omdat ik toevallig met een hele donkere stof werk (eh... gewerkt heb), marineblauw... het is een pláátje geworden, maar oef... niet echt fotogeniek met dit schemerige weer... Maar ook met de lichte en vrolijke tintjes is het niet prettig werken.... Dan zou je denken, dat steekt ge toch een lampke aan...


Mja... dat zou een half jaar geleden wel hebben gekund  maar sinds de zomer hangt éindelijk onze "nieuwe" lamp (gekocht in 2010... ja... wat in het vat zit verzuurt niet, hè!!). Een prachtige strakke sfeervolle lamp, met drie kleine lampjes erin... Perfect om bij te eten, prima om stof bij te knippen, matig bij het uitraderen en ronduit flut bij het werken met de naaimachine...


Nu komt dat laatste misschien vooral, omdat mijn... eh... Kirsten's naaimachine geen bak licht geeft als de mijne... Ze heeft een piepklein lichtcirkeltje (een beetje blauwig van kleur)... je wordt gewoonweg scheel als je met donkere stofjes werkt... Dus dacht ik, ik ga verhuizen naar mijn werkplek onder de trap. Het is wat passen en meten. de laptop staat schuin op een standaard en valt daardoor gelukkig wat smaller, de printer staat helemaal rechts. Op de uitgetrokken la rechts staat een doos met mijn zooi (daar kieper ik alles in, wat ik nodig heb of denk te hebben met het project waar ik mee bezig ben).


Het enige waar ik voor uit moet kijken is dat mijn naaiproject (veel roezels en stroken vandaag) niet in mijn glas met drinken beland die rechts bij het patroonpapier staat, hahaha. Eigenlijk moeten er wat plankjes aan de muur komen, zodat ik wat dingen daarop kan poten... maar ja... dan wordt het misschien wat claustrofobisch onder de trap...


Kijk... Hier is dus wèl licht. Oké de lamp is foeilelijk... Ooit door Rem effe snel gekocht, zodat we onder de trap licht zouden hebben.... Maar ik kan hier nu wèl naaien... Ik weet niet of het fel genoeg is voor marineblauwe stof, maar dat merk ik dan wel weer. Ik heb ieder geval licht boven mijn bureautje...


Bridget komt steeds tussen de traptreden koekeloeren hoe ik vorder met al die bandjes en kantjes... en ik ben nu aangekomen bij de roezel voor de onderrok van de Amy-Lynn model D. Ik merk dat ik me niet aan het patroon kan houden... en doe dat dus ook niet. Wel qua patroondelen, maar voor de rest doe van alles en rommel ik lekker, hahaha. Wel gezellig hier naaien onder de trap hoor, Bridget zit geregeld op de traptree te kwebbelen...


Bridget wilde een turquoise rolzoompje aan de rimpestrook... en we vonden het saampjes iets te flets bij die knalstrepen erboven van de bovenrok, dus de rimpelstrook heeft nu ook een aardbeienbandje gekregen. Is vlak langs het turquoise rolzoompje gestikt... De kleur turquoise heeft een leuk effect langs het groen en rode aardbeitjes.


Bij de bovenrok heb ik het zoompje afgewerkt met een groen kantje, maar de achterkant niet afgewerkt, zoals ik normaal doe... Gewoon doordat ik zo bezig was met die Stylefix... en zo geconcentreerd om alles goed strak te plakken, dat ik niet vooruit denk... en toen was ik te laat... Nu ja... vooral ook te lui... Hahaha. Normaal zou ik, voordat ik het kantje vaststik, eerst een satijnen bandje vast hebben gezet, dan kantje vastmaken en dan het satijnen bandje omklappen en met de hand vastzetten, maar ja... ik wilde opschieten... hup hup hup. Mijn kind heeft kleding nodig. Dus hup kantje gestikt  en daarna de lockzoom omgeklapt en met de hand vastgezet... Ging véél sneller, hahaha, zal niet veel tijd hebben gescheeld, maar ik had wel het idee dat ik opschoot.

Maar de zoom van de onderrok wel goed afgewerkt. Eerst het knalbandje aan de verkeerde kant stikken.


Omklappen naar de goede kant en weer stikken... kijk... dat vind ik leuk en mooi als de zoompjes mooi afgewerkt zijn.


Daarna de rimpelstrook rimpelen en die komt niet op de hoogte waar hij hoort, néé... het gestreepte knalbandje vind ik véél te leuk om te laten zien, dus de rimpelstrook komt 1cm hoger... dus de bovenlaag... maak ik aan de bovenkant een snippie korter (morgen dan hè) en dan komt alles, als het goed is op de hoogte waar ik hebben wil...


De rimpelstrook heb ik inmiddels met een lichtblauwe driedubbele zigzag vastgezet en morgen ga ik verder, want ik hoop hem morgen toch wel af te hebben, zodat Bridget hem maandag aan kan doen naar school... of eh... wil ik te snel... 

Wat moet ik nog doen... Eh... de bovenrok een snippie korter maken... plooitjes maken... taille-/heupband knippen + beleg knippen... Die hele handel op de rok vastzetten en natuurlijk een tunnel met elastiek maken... Hup aantrekken, kiek bakken en klaar is het rokje... Ik ben zó benieuwd hoe het wordt, want het is een bak kleur aan de zoom.... tsjonge... Maar Bridget glundert als ze naar het rokje kijkt, dus volgens mij zit het sowieso wel snor.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Even alles op een rijtje gezet...


Bridget is wéér gegroeid... hellepie!! Ik ben gelijk weer alles op een rijtje aan het zetten waar ik voor haar mee bezig ben. Ze heeft wel een kast vol, maar het grootste gedeelte is precies pas, of zijn de mouwen, inmiddels niet meer nèt te kort, maar gewoon té kort!


Werk aan de winkel dus... Ik was een tijdje terug met dit rokje bezig. Ik wilde eventjes snel de Amy-Lynn maken. Ook met een tricotboordje, net zoals die met het stippelboord... maar dat werd met deze rode tricot als taille-/heuppas hélemaal niks. Slabberdewats was het... Het zag er lelijk uit (slecht voor mijn tricot-zelfvertrouwen). Dus na een avondje lostornen, sjucht... nog een restje stof gevonden om daar een taille-heupstuk van te maken.


Een paar weken terug tijdens de Sancho-clubdag heb ik twee pakketjes Stylefix gekocht (= 2 keer 50 meter plakspul) om die kilometers aan bandjes aan de stof vast te plakken (en daarna natuurlijk netjes vast te stikken)... Ik ben er nog niet snel in...


... maar ik heb inmiddels wel een meter of 15 weggewerkt. En ik moet zeggen, dat het er mooi strak bijligt.


Kijk een close-up van mijn plak-arbeit. Ik moet nog één aarbeienbandje plakken en een kantje... maar ik weet niet of het wel werkt met kant... zitten zoveel gaatjes in hè, hahaha.


De blouse voor Bridget is bijna af... ik moet alleen nog de gaatjes erin maken (van die ijzeren ringetjes) en daar een leuk lintje doorheen trekken, maar ik kan de tang nergens vinden...


... je raad het nooit... zoek ik het hele halfrond naar die tang... vind ik hem nu, terwijl ik al mijn projecten op een rijtje zet, in mijn naaicase. Tssssss... nu... hier ligt het blazerjasje van Bridget (groen is in het echt anders hoor)... Ik moet de voering en jas in elkaar schuiven, stikken, knoop en knoopsgaten maken en klaar is Klazina.


En ja, als je eenmaal alles op een rijtje aan het zetten bent, kom je blijkbaar ook nog het één en ander tegen en dat is het patroon van de jurk Daisy van Farbenmix. Die zocht ik namelijk al een tijdje. Bridget wil er nog eentje. Nu is de grootste maat, zie ik op de voorkant, 134/140 en die maat heb ik vorig jaar gemaakt en zit haar nu precies pas.... Gelukkig is Bridget niet breder geworden, alleen maar langer. Dus ik verleng dit patroon gewoon her en der, en heeft ze toch nog een keer dit jurkje.

Bridget vind namelijk het bovenstukje zo mooi. De kraag met die strikjes en hartjeskraaltjes. De zakjes met plooitjes... ik denk dat ik nu wel voorbereid ben op het "jas-effect" van het jurkje, dus... ik verander wel wat aan de rok... denk ik... maar dat weet ik niet zeker....

Het stofje is door Bridget al uitgekozen en het is een marineblauwe babyrib, met in licht blauwe tintjes geborduurde bloemen erop... Die heb ik al héél lang in de kast liggen, was een lap voor Kirsten en Bridget samen, ik denk uit 2005 of zoiets... dus die mag nu wel aangesneden worden dacht ik zo!

Ik wil deze projecten toch het liefst binnen een week klaar hebben, want ik wil geen Je-weet-wel-tasjes erbij hebben en Bridget heeft gewoon kleding erbij nodig.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Proefkonijn zit als gegoten!

Dit was een tussen-doorpas met de Heleentje in april... effe checken of dat wat ik in mijn hoofd had in het ècht ook zo was... Nu met dit wijde rokgevaarte heeft Bridget minstens tien minuutjes door mijn kantoor gezwiert...

Hierboven kiekjes achter de schermen bij het maken van het overslagjurke Heleentje... Bridget is toen een keer op zaterdag mee geweest naar mijn werk, met een héle tas vol vermaak om tussentijds, als ze niet hoeft te passen, zich toch lekker te vermaken. Hoewel ze de knoopjes in de letterbak op kleur leggen ook wel een héle leuke bezigheid vindt, hahaha.

Maar nu ben ik bezig met een ander patroon. Heel druk weekje gehad... maar ook met véél resultaat. Bridget heeft vandaag een proefmodel gepast... het zit als gegoten en ze wil hem niet uit, ook een héél goed teken. Hahaha. Ik ga maandag de laatste definitieve tekens aanbrengen op het patroon en dan kan het uitgewerkt worden in meerdere maten, wordt er nog een officieel proefkonijn gemaakt van een ander stofje... en de foto-werkbeschrijving moet nog worden afgemaakt... Dan haren in de krul, van Brigdet hè, en coverfoto's maken, hahaha... en dan moet er nog dit... en dat... en zus... en zo...

Uiteindelijk de rok weer teruggekregen van Bridget en de boel voor de vorm op de paspop gespeld... dat hoort allemaal bij de doorpas...

Deze week niet veel de paspop gebruikt, want het exemplaar hierboven, Bridget's maat, met de Heleentje op zich vastgespeld staat thuis !!! Af en toe is het toch niet handig om een hobby te hebben dat ook mijn werk is... of andersom... Gelukkig is dit modelletje dusdanig eenvoudig, dat met de gegevens die ik had bij het opmeten van Bridget ik een heel eind kom. Vandaag was het spannend, omdat het nu ging of ik "het" goed had gedaan en dat het werd zoals ik dacht.

Twee spelden geplaatst op de plek waar ik ze op haar maten had gezet op papier, daar komen uiteindelijk de knoopjes... vervolgens naar huis gegaan... waar Bridget aan het spelen was met een teamgenote van hockey.... Ai... ik moet mijn nieuwsgierigheid en ongeduld even bedwingen... Vanavond, na het eten toen het vriendinnetje naar huis was gebracht, kon ik pas de boel checken.... tsjonge... dat was lang wachten.... 

De clou van het kledingstuk bevestigd aan de spelden en het zit perfect... tsjonge... In één keer zeg... Bridget loopt heen en weer, draait wat... zelfs Rem die iets op televisie aandachtig volgt (en normaal dan niets opmerkt) kijkt op en zegt gelijk "Die is gaaf zeg!!". Als ik de clou losmaak, vind 'ie het helemaal super... "Twee manieren... super!".

Wat héérlijk dat het klopt... ik kan vannacht héérlijk slapen!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS