MEP, Model European Parliament (Jongeren van nu beslissen straks over de toekomst)



Deze kiekjes zijn 's avonds getrokken, dus een beetje onduidelijk...

Kirsten gaat met een aantal leerlingen van school vandaag naar de voorbereidingsbijeenkomst provinciale MEP-conferentie in Zuid-Holland. MEP is Model European Parliament http://www.mepnederland.nl/ (Jongeren van nu beslissen straks over de toekomst). Vandaag is de voorbereidingsbijeenkomst voor de conferentie die gehouden wordt op 10 en 11 april a.s. Er gaat dan gedebatteerd worden en Kirsten is dan een van de journalistes. Alles gaat in het Engels dus haar Anglia komt goed van pas, hahaha.


Vorige week moest er even een net pak worden aangeschaft, want je kan natuurlijk niet in je schoolse kloffie op zoiets verschijnen. Samen met Rem is Kirsten op pad gegaan en ze zijn héél goed geslaagd. Tussendoor werd er wel geroepen "Was mama maar hier!" (of twee tinten zwart wel kon), maar ze zijn er zelf ook prima uitgekomen, hahaha.


Dus vanochtend verscheen de dame in een donkerblauw tweedelig pak, een blousje van deels satijn, deels tricotstof, zwarte pumps, maar eventueel kan ze ook haar platte bruine Engelse laarsjes aan (want hakken is ze nog niet zo gewend als haar moeder, hahaha). Een paardenstaart, want je moet geen last hebben van je haar, en het moet verzorgt blijven zitten de hele dag. Kleine zilveren oorbelletjes, twee ringen van mij gebietst en nog een tas uit mijn inloopkast gevist waar alles in past en toch ladylike is.

Tien voor acht sprong ze op de fiets, want ze moet tien over acht op het station zijn. Daar verzamelen ze zich voor de trein naar Den Haag. Ik ben héél benieuwd hoe ze het vandaag heeft...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Lapjesdeken met schuine V-stroken


Het roze raakt langzamerhand, of eigenlijk IS, uit het keuzemenu van Bridget... en aangezien er nog zat roze in mijn stoffenkast aanwezig is lijkt het me een goed plan om daar eens een bestemming voor te vinden. Niet om jurkjes en rokjes van te maken, maar een lapjesdeken. Aangezien hier de lapjesdekens van de twee dames van hun bed worden gelicht als er lekker op de bank een filmpje wordt gekeken, lijkt het me wel een strak plan om eens te zorgen voor een vast exemplaar beneden in de woonkamer.

De top wordt dus groen, rood, roze met her en der een beetje wit. De onderlaag wordt denk ik, net als bij de lapjesdeken van Bridget, het aardbeienstofje. De kleurtjes passen er prima bij, ondergrond is wit met rode aardbeitjes. Ik heb daar nog een grote lap van, want ook die lap is niet meer wat Bridget als rokje of jurkje zal dragen... misschien als er een restje overblijft nog een nachtponnetje hahaha, past ze perfect bij haar lapjesdeken!


Nu heb ik twee keer een lapjesdeken gemaakt van vierkante lapjes van (ik dacht) 15x15 cm. Om dat nu weer te doen is op zich wel prima, maar wat anders lijkt me ook wel leuk en toen zag ik pasgeleden een leuke bij Hamburger Liebe  voorbij schuiven... Nah... Lijkt me leuk om te maken. Bij dit voorbeeld zijn 13 soorten stofjes gebruikt... Ik kom er momenteel op 9, maar wie weet vis ik her en der nog wel een stofje achter vandaan...

De tussenlaag maak ik net als bij Bridget van een dun zomerdekbed die ik weer eens ergens vond en doelloos opgevouwen lag te liggen. Dan kan ik er beter een functie aan geven en er een gezellig stofje om heen werken. Als 'ie dan ergens opgevouwen ligt ziet het er tenminste charmant uit.

Het is geen project dat nu direct meteen in de startblokken staat, want eerst heb ik nog een kinderfeestje voor Bridget aanstaande zaterdag. Dan staat er vervolgens nog een leuk jurkje op het menu en geheid bedenk ik tussendoor ook nog wat anders, want tot mijn grote schrik heb ik gemerkt dat Bridget werkelijk overal uitgegroeid is. De doorpas in de herfst ten spijt... álles is te klein! en vooral te kort bij de mouwen en c.q. te krap bij haar heupen...

Dus... er is even een plan de campagne in mijn hoofd gaande... Wat is snugger om nog te maken voor de winter, want die is vast nog niet klaar, en wat kan ik alvast maken voor de lente dat gedragen kan worden met een vestje of iets dergelijks.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Louisa-dress van Compagnie M.


Vorige week, of de week dáárvoor, wil het even kwijt zijn, heb ik de Louisa-dress van Compagnie M. besteld. Ik zag het jurkje bij Eva Maria en dacht direct dát is een leuk jurkje voor Bridget. Ook al valt het qua maat nèt aan, ze heeft maat 152 en het patroon valt tot en met maat 146 heb ik het toch gekocht, omdat de meeste patronen bij Bridget ruim vallen... Ik dacht "Ik waag het gewoon en anders vergroot ik het gewoon". Van te voren Bridget en het patroon even goed nameten.

Dit is het modelletje! De kiek is van het blog Toertjes & Pateekes... een heerlijk blog vol jurkjes, rokjes en jasjes

Ik heb het patroon besteld en binnen no-time had ik hem binnen, want het is een E-book. Downloaden en uitprinten ging natuurlijk ook gelijk in een moeite door... even kijken hoe het jurkje in elkaar zit. De werkbeschrijving is duidelijk, dus dat wordt een plezierig jurkje om te maken schat ik zo in.


Het uitgangspunt was dit stofje is van Hilco, serie Happy Bizzi Lime, samen met een vestje van Bridget dat ze erop kan dragen. Op de kiek is de kleur van het vestje niet passend bij het stofje, maar dat is het in het echt wel.


De voering van het jurkje wordt een turquoise groene stip van Stenzo.


Erbij had ik héle mooie retroknopen in een tintje tussen het blauw van het vestje en het blauw van het stofje, maar... helaas was er geen bijpassende paspelband... en hobbelde ik zoekend door de winkel op zoek naar een goed bijpassend stofje om zelf paspelband te maken... Héél de winkel doorgehopst, ook met de verkoopster, en er was geen diep turquoise te bekennen. Het was allemaal fletsig of grijzig vergeleken bij de kleur blauw van het Hilco stofje.

Naar andere winkels rijden om te kijken voor paspelband is zonde van mijn tijd, want het assortiment veranderd qua stijl niet zo héél erg. Paspelband is blijkbaar niet een populair onderdeel van het zelf kleding maken... of zit ik in een stiltegebied wat dat betreft, hahaha, want wat er staat zijn veel jakkes en IEKS-kleuren!! Dus tot nu toe koop ik koord en bijpassende stofjes.



Geen blauw dus... toen dacht ik "Dan gooi ik het maar hélemaal om". De Happy serie van Hilco is met zoveel kleurtjes bij elkaar (oranje, turquoise, knalrose, paars, aubergine, bruin etc. etc), dan kan dat nu bij dit stofje en vestje natuurlijk ook. Verkoopster keek zéér bedenkelijk... maar ik dacht dat fletsgedoe vind ik niks, dus dat gaat hem ook niet worden. Op naar rood! Dus ik pakte een diep roest rood... en hield dat bij de stof. Verkoopster bleef bedenkelijk kijken, maar ik ging smilen. Ik kijk om naar Rem en de verkoopster praat met hem en hij zegt... "Ik zie aan Nicole's gezicht dat ze HET heeft gevonden, want ze straalt"... Kijk dat is nog eens partnerkennis hè!!

In gedachte was de tint van het vestje ook zo diep van kleur, dus zou het prima in balans zijn. Zo gezegd zo gedaan, met de stof naar beneden en op zoek naar een goede knoop... Gelukkig was er een mooie knoop, die niet te oranje, rozig, te groot, te glimmend of te klein was en natuurlijk één knoop reserve.

Dan nog koord, gelijk maar een hele zwik aan meters genomen, ben ik voorlopig voorzien om paspelband te maken. Klosje bijpassend garen erbij en een rits had ik nog in een doos liggen. Het is weer een ouderwets ritsje en dat vind ik prima. Ik krijg die er ook wel netjes in, zelfs met zo'n patroontje op het stofje als de Bizzi.


Bij thuiskomst moet ik alleen nog even alle blaadjes op volgorde op de grond leggen. Rol met plakband erbij en een schaar om één kant van de vellen af te knippen en dan is het plakken geblazen...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

KCW (Kids Clothes Week) part 4



Freule zit nog niet in het jasje, maar de paspop wel. Het rokje is zonder patroon en halverwege bedacht ik dat ik een knoop nodig zou hebben... dat vermoede ik tenminste. Dus hup een zwik knopendoosjes gepakt en voor Bridget haar neus gezet. Alle doosjes worden ijverig bekeken, er wordt af en toe even naar het jasje gekeken, of het type knoopje bij het jasje zou passen. Hoeft op zich niet strak bijpassend te zijn, want het jasje valt toch over de taille, maar áls er een exemplaar gezellie te vinden is, dan is dat weer meegenomen.


Ik had ook een doos met zwarte knopen erbij gepakt, voor een onopvallend type, maar Bridget vond zilver véél leuker. Ik heb gelukkig héél wat soloknoopjes, dus ze had keus zat. Soloknoopjes zijn allemaal knoopjes die zijn overgebleven nadat een kledingstuk af is. Ik neem namelijk altijd een knoopje extra als reserve. Het gebeurt eigenlijk maar weinig dat er eentje ècht afkukelt in het gebruik zonder dat 'ie eerst een tijdje op half zeven is blijven hangen, dus de solistenafdeling krimpt niet heel erg snel, hahaha.


Wat ook niet héél hard krimpt is de afdeling ouderwetse ritsen hier in een grote schoenendoos. Per kleur gesorteerd en soort aan een veiligheidsspeldje... Je weet wel ijzeren ritsen gewoon, ijzeren ritsen met rem, gewone ritsen, gewone ritsen met rem, ijzeren deelbare ritsen c.q. gewone deelbare ritsen. De afdeling blinde ritsen is het grootst, want dat gebruik ik de afgelopen jaren ook het meest. Maar ja, dan blijft de rest maar liggen... en dat is eigenlijk wel jammer, want die ritsen zwiep ik er toch ook best wel netjes in... dus vandaar deze keer een oud zwart ritsje, 15cm lang mèt rem!

Ik wilde de rokdelen niet rimpelen, want ik wil dat het bij de taille en heupen een beetje gladdig is, zodat het jasje er mooi overheen valt. Dus plooitjes aan de tailleband leek me wel leuk, maar ik wil het anders doen, dan met Bridget's verjaardagsrokje. De plooitjes zijn wat smaller en alleen midden voor en middenachter zit een springplooi. De rest plooit links en rechts enkel... Om ze plat te pletten heb ik de plooitjes niet verticaal doorgestikt, maar horizontaal en dat vind ik best wel een leuk effect en Bridget gelukkig ook. Dat is wel het allerbelangrijkste hè, dat zij het leuk vindt!


Het stiksel is een sierstiksel (nummertje 2 op mijn machine). Een eenvoudig stiksel met steekgrootte 4,5 die 3 keer heen en weer hupst voordat de volgende steek aan de beurt is. Ik heb dat stiksel 7 keer rond laten hopsen. En Bridget zat nieuwsgierig te kijken wat ik aan het uitspoken was, want er waren weer een honderdtal spelden in gebruik. 

Het imitatiebont aan het rokje zetten was in letterlijk 3 tellen gedaan... maar de bontharen uit het stiksel vissen... daar gaat heel wat uurtjes tijd inzitten... Het zit wel aan de binnenkant dáár niet van, maar ja... ik wil ook de binnenkant mooi hebben... 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

KCW (Kids Clothes Week) part 3


Ik zat daarnet wat te lummelen op mijn mobiel en ineens kwam ik terecht in "mijn album" en dacht laat ik die eens een beetje opschonen... en wat zie ik... foto's van Bridget met het jasje in (toen) wording aan... Nou ja zeg... had ik gisteren natuurlijk ook wel kunnen plaatsen... als ik het had geweten natuurlijk, hahaha.

Maar hier zie je dat de freule aan het kijken is of ze de zéér aanwezige knopen er wel mooi op vind en of het jasje qua snit goed is, want het jasje was een tikkie veel te ruim aan de achterkant. Niet aan de voorkant, want de freule begint een dame te worden... dus... daar wordt de boel keurig opgevuld, dus de zijnaden zitten aardig in haar zij, maar... de achterkant is toch riant te wijd en daar heb ik het midden achterpand, op taillehoogte, van rimpelelastiek voorzien. Dan zit je niet te hannesen met ceintuurtjes, innemen etc. Gewoon een 5 keer heen en weer tjoeken en hopla, de boel is mooi getailleerd, zonder dat je denkt "Hm, waar slaat dát nu weer op!".


De mouwen zijn tweedelige mouwen en vallen héél mooi, heb ze 3cm ingekort omdat Bridget, zoals alle dames in de familie kortere armen heeft, hahaha. Zoals je ziet loopt de mouw iets uit. Er zit een brede soort manchet-rand aan de mouw met een sluiting van 3 knoopjes. Ik heb geen knoopsgaten gemaakt, om de simpele reden dat de gekookte wol gaatjes heeft en dat dat geen doen is.

Ook heb ik een heel klein schoudervullinkje in het jasje gedaan. Bridget heeft wel rechte schouders, maar niet van die hele brede (geloof ik). En aangezien ik dit jasje door het soort stof nèrgens kan verstevigen, doordat het gatenstof is, en dan heeft het geen body. Dus... de schoudervullinkjes zorgen voor een mooie lijn in de schouders en is de kapstok voor de rest van het jasje. Anders krijg je namelijk een soort zoutzak als jasje dat zo gaat "hangen".

De kraag is iets anders dan het origineel, want er hoort een reep stof aan de kraag gestikt te worden dat uitsteekt onder de kraag uit... Ik heb, omdat Bridget een Russisch setje wilde het imitatiebont, dat ook in het rokje zit, in de kraag terug laten komen. Dus even een onderkraag getekend met extra rand.

Op de kiek steekt de freule haar duimen omhoog als ik vraag wat ze van het jasje vindt... ik ben héél blij met die twee duimen, hahaha.


Ik had bij de mouwrand een sierrandje gebruikt bij de knoopsluiting en dat wilde ik ook doen bij de voorpanden van het jasje, maar daar moet ik wel de hoek om in verband met het aangeknipte beleg dat gelijk vast moet worden gezet... eh... tsja... De hoekjes zijn uiteindelijk niet hélemaal gelijk, maar ik mag niet mopperen.


Middenvoor zit dus ook een sierrandje en daar zit het begin en ik hou van symmetrie, dus wat links zit.. zit ook rechts... Het lastige is dat je sierrandjes niet in spiegelbeeld kan zetten... tenminste... ik weet dat ieder geval niet (misschien binnenkort een snoekduik nemen in de gebruiksaanwijzing van de machine). Het sierrandje wappert aardig synchroon aan beide kanten. Helemaal top als je het naast elkaar houdt en het is gelukt.

Ik heb voor het tweede pand namelijk het begin van een sierrandje even laten afratelen op een proeflapje... dan op tijd timen om te stoppen en op mijn naaiwerk op de goede plek weer starten, en tada spiegelbeeld... hahaha.

De knopen zitten eraan, met zwarte drukkertjes eronder, omdat in dat gatenkaasstofje knoopsgaten maken niet zo tof is. Op de kraag zitten ik geloof 7 of 9 knoopjes en op elke mouwrand zitten 3 knopen... In totaal maar liefst 18 knopen aangezet! Inmiddels is het jasje al lang klaar, maar moet Mien Bridget het setje efkes aantrekken.

P.S. ik heb de knopen even geteld, zijn er inderdaad 9 op de kraag en 6 st. op de mouw en 3 op het voorpand met 3 drukkertjes eronder... tsjonge zeg... wat een handarbeid!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Kleertjes uit de oude doos...


Ik loop héél erg achter met het nemen van foto's van de KCW (Kids Clothes Week), maar ik heb natuurlijk wel héél oude fotootjes van kleding die ik ooit heb gemaakt, vóór mijn blogtijd. Dus... ik neem een snoekduik in mijn archief aan foto's die inmiddels zijn ingelezen (nog niet alles is namelijk ingelezen...).

Dit is een winterjasje dat ik heb gemaakt voor Bridget in de winter 2006/2007... aardig tijdje terug... Het jasje is gemaakt zonder ècht patroon. De wijde rok aan het jasje heeft de wijdte gekregen wat ik uit de breedte van de lap kreeg, hahaha. De stof bepaalde wat ik uitspookte.


De jas is gemaakt van tweelaags wollen mantelstof, dus héérlijk warm. De mouwen en zoom van de jas heeft een bonten rand van heel diep bruin imitatiebont. De jas sluit met een rits aan de binnenkant en van die leuke "russisch-achtige" Brandenburgers-/Chinese sluitinkjes in dezelfde kleur als het bont als eye-catcher. Ik vind ze ontzettend leuk en heb ze al geregeld her en der gebruikt voor de kinderen... zou ik eigenlijk misschien ook eens voor mezelf moeten doen, hahaha.

Tip: als je imitatiebont wast... na het uit de wasmachine halen direct het bont met een lauwe föhn drogen, zodat alle haartjes los zijn en er geen plukjes ontstaan. Zo blijft het bont het allermooist... Deze manier is ook handig bij knuffels wassen, hahaha... die willen na een wasbeurtje en zo aan de lucht opdrogen wel eens onherkenbaar worden voor kinderen... föhnen is de oplossing!



De afwerking wilde ik anders dan anders doen, dus de rand is afgewerkt met gewassen zijde en op de grens wollen mantelstof en zijde is een kitscherig goudbandje gestikt. Ondanks de wollen en zijde materialen is het jasje een aantal keer gewassen op een koudwater wasprogramma... en heeft alles het prima overleeft.


Ik had een idee in mijn hoofd en in Nederland kon ik niet vinden wat ik zocht... Ik zocht mooi fluweel... met een daarbij passend stofje, ik wist niet wat... maar er "zweefde" iets in mijn hoofd. Dus ik toog naar België, naar een hele grote kwaliteitsstoffenwinkel Den Boom in Lier bij Antwerpen. We waren er trouwens best snel hoor, want zover ligt dat hier nu ook weer niet vandaan.

Ik heb daar genoten... Wat een kleuren... Alles hangt daar in stalen in rekken en bij de balie geef je op wat je van welke staal precies wilt hebben en dat wordt dan netjes ergens achter bij de grote voorraad achter de schermen geknipt en krijg je een mooi stapeltje stof op de balie om af te rekenen.

Dit fluweel is werkelijk schitterend van kleur, diep nachtblauw en superzacht van kwaliteit. Het bewerkte stofje, een fluwelen jacquard-achtige stof, is eigenlijk een gordijnstofje!! Dit jurkje is geloof ik wel 1000 keer in de was beland, want het was een draaideurjurk... ploep in de was, wassen, op een hanger... (even stomen), in de kast als het meezit en ploep Bridget had de jurk weer aan... en dat twee herfst/winters seizoenen lang!!


De jurk had van origine lange mouwen en het bovenmouwtje was licht gepoft met daaraan de fluwelen mouwen gezet. Maar aangezien Bridget flink groeide, maar gelukkig niet in de breedte, werden de mouwen te kort, maar de rest bleef prima voor nog een jaartje draaideur-jurkerij. Alleen droeg ze er sindsdien een ivoorkleurig shirtje onder en dat stond prima.


Dit jurkje heb ik gemaakt in herfst 2006 (de stof is gekocht in de zomer!!!!). Het jurkje is zonder ècht patroon gemaakt en ik ben vooral met de centimeter bezig geweest om Bridget haar bovenlijf in goede verhouding te verdelen, zonder dat het bij de hals weer niet goed uitkwam... want hemdjes moet ze natuurlijk wel aanhebben, maar wil ik natuurlijk niet zien bij de hals. Bridget wilde graag een lánge jurk. Ze had de carnavalsjurk van Kirsten gezien en wilde óók een èchte jurk. Het werd dus een lang exemplaar, waarbij haar laarsjes wel goed te zien waren, maar toch ook een stukje onder het jurkje verdwenen.


Dit stofje was Bridget helemaal wèg van. We waren op een stoffenspektakel, ik denk ergens in 2007 of zoiets (weet het niet zo goed meer)... en dit stofje hing over een balk te zwieren en het was het laatste stukje... Ik dacht oké leuk "stofje"... want het is gewoon één en al gatenkaas... het is geborduurde tule... Mja... "Wat wil je dat mama er van maakt?" was mijn vraag...


Nu... zie je het voor je... Madame, gaat midden in het gangpad staan... een kleine krummel nog... bukt voorover richting bovenkant laarsjes en wijst met duim en kijkt scheef draaiend omhoog met krulstaart zwiepend, nog steeds met haar duimpje aan dat laarsje, dat er een héél wijd rokje moet komen "Tot "hieró"...


Ik bekijk het geborduurde gatenkaasje en zie ineens wat zij ook ziet... en snoezig bloemetje... Tsja... dat kan je dan toch ook niet laten hangen... Ik bedenk dan thuis wel wat ik er van ga bakken... en thuis... bedenkt ik dat ik roze tule nodig heb, roze poplin en lichtgroene taft.... en dat heb ik dus ook gedaan. Al het tule is afgewerkt met de locker om een rolzoompje te bakken en de roezels zijn afgewerkt met een fluwelen bandje... De taft zorgt ervoor dat het gewicht van de tule goed wijd gaat staan... en bretels!! Ja!! bretels... hielden de hele handel op de goede hoogte, want het rokje was toch iets zwaarder dan bedacht.

Het rokje is uiteindelijk gedragen van herfst-winter 2007/2008 tot en met vorig jaar!!! herfst-winter 2012/2013! Het heup-taillestuk ging nog nèt over madame haar heupjes... maar aan had ze hem nog... De rok was alleen een pietsie korter geworden, hahaha.


Ik had in België van die mooie stof ook een stuk meegenomen voor Kirsten, want zij is ook dol op mooie stofjes... Ik had voor erbij ook nog een hele mooie zware kwaliteit goudkleurige stof meegenomen... de naam van de stof wil even niet bij mij opploppen, maar dat is ook weer niet zo belangrijk.


De grootste zoektocht kwam daarna... de fournituren... is altijd een verzuchting hier, want basic is wat de boventoon voert in de winkels en dat is af en toe behoorlijk frustrerend als je nèt wat anders wilt. Maar na héél wat gezoek heb ik ivoorkleurig geklost kant gevonden in de kleur, breedte en lengte dat ik nodig had, want als ik wat vond was het vaak bijna op. Knoopjes... knoopjes met kettinkjes (zie ook jurkje), fluweelband, satijnband, organzaband met satijn randje en een wit kantje voor aan de onderrok


Deze rok heeft geen roezeltjes en lagen tulen, want de stof was genoeg, want anders krijg je een lampenkap-effect en dat is nu ook weer niet nodig.


Dit rokje was van Kirsten, dat kan ik zien, omdat zij een groen satijnen biaisband afwerking heeft aan de zoom... Het satijnen bandje is langs het fluwelen bandje met de machine gestikt, toen omgeklapt en met de hand vastgezet.


Bridget had namelijk een zoompje van de rokstof zelf (zodat je de locksteken niet zou zien, tsja... waarom dat eigenlijk weet ik ook niet, want het zit aan de binnenkant, maar toch maak ik dat blijkbaar zo).met daaroverheen een blauw organzabandje... dat deels met de machine is vastgezet... en als laatste met het naar binnen klappen van de zoomrand met de hand is vastgezet...

De dametjes zaten bij het maken van deze kleding vaak met hun neuzen boven wat ik aan het uitspoken was... Zó gezellig hè.


Ik had ooit een cape gemaakt voor Kirsten, maar die was qua coupe net niet naar mijn zin... dus wilde ik die voor Bridget nog een keer maken, maar dan verbeterd... èn met een bodywarmer eronder, want Kirsten wilde de cape langer doordragen, terwijl dat qua temperatuur toch ècht niet meer kon. Dus... in april !!! ja ik was vroeg, knal roze stof besteld en diepbruin imitatiebont en langzamerhand alle toeters en bellen aan bandjes, randjes, sluitingen, knoopjes, vilt, kraaltjes, rits etc., etc., etc. verzameld.

De bodywarmer was even goed de centimeter erbij houden voor de verhouding ten opzichte van de cape, want hij moest haar lijf warm houden, maar natuurlijk ook weer niet te groot en te zwaar zijn, want hij zat wel aan de cape bevestigt.


Met zigzagband lekker gerommeld... dat is toch wel zo'n leuk werkje, je ziet ineens een hele simpele wollen cape veranderen in iets girly's... héérlijk!


Bridget haar kin liep tegen een ijzeren dingetje aan... een ritsdingetje... Ik had namelijk gewoon een snoekduik genomen in mijn ritsenvoorraad en zo'n gezellige rits gepakt met een héle goede rem... maar ook... een eigenwijs hoekig exemplaar dat lekker overeind blijft staan... precies onder haar kinnetje... Ja... dat vond madammeke wat minder. Dus... dat akelige stijve ijzeren gevalletje heb ik ingepakt in vilt in een bloemetjesvorm. Door het vilt was het A... niet scherp en hard... en B... zwaarder dus plopte het vanzelf naar beneden, precies zoals het moet! Wat roze kraaltjes op voor de versiering, want anders was het witte hartje van de bloem zo héél erg wit.

De cape sluit met Chinese sluitingen. Die zijn van koord met daarin een ijzeren haakje. Héél handig voor kinderen, in drie tellen hebben ze hun jas aan en weer uit!


Bridget had toen bijna altijd knotten met bloemen in haar haar. Eén of twee knotten maakt niet uit, maar bijna altijd met bloemen. Is een beetje lastig in de winter, want een muts en een capuchon werkt dan niet om haar oortjes warm te houden c.q. te beschermen. Dus heb ik een hoofdband gemaakt met allerlei bloemen met kraaltjes erop, net zoals die waar het ritsijzertje in verstopt zat. Ik vind deze kiek toch altijd zo leuk... die strálende lach met die fietsenrek in haar mond... hahaha.

De bodywarmer moest makkelijk aan de cape vast- of losgemaakt kunnen worden, dus had ik in de naad "knoopsgat" openingetjes gehouden. Wel waren de twee lagen stof doorgepit (imitatiebont en wollen mantelstof) en de knopen bevestigd aan de bodywarmer er doorheen steken en dat is alles. Kan een uk van 4 jaar ook.


Ja... ik ben nog in het bonten sfeertje, hahaha. Maar dit is een carnavalsjurk voor Bridget. Een Russische tsarina is dat geworden. Dat wist ik nog niet toen ik zocht wat ik ging maken, want het was ineens carnaval, dus ik had geloof ik één dag de tijd. Heb allerlei toeters en bellen bij elkaar gezocht uit de kast en toen de Nadya van FM geknipt, met in de zijnaden taartpunten als ik het goed heb onthouden en er zitten geen tunneltjes met linten in de taille van het jurkje.


Ook geen rugsplitje, maar een rugdecolleté. Met wilde zijde heb je natuurlijk ook niet veel nodig hè. Prachtige stof, blijft prachtig van kleur ondanks tig keer wassen. Ze heeft hem nog steeds in haar verkleedkist liggen, de jurk en mouwen zijn gewoon wat korter geworden.


Wat satijnlint en knopen om de bontenrand omhoog te "trekken" voor een leuk effect.


Een ceintuur, dat was de bedoeling, maar dat was géén potje, dat werd dus een soort sjaal waarvan de linten uiteinden als een ceintuur om haar middel werd heen geknoopt om een taille te krijgen. Wat kitscherige broches uit mijn sieradendoos en oorbellen, dan lijkt het ook al gauw wat.


De enige eis die Bridget had was dat ze er in kon zwieren, dat was ieder geval gelukt.


Een knot gebakken van een stuk nephaar uit Kirsten's verkleedkist en wat blauwe knopen op een haarspeldje geregen en in de vlecht gespeld. Het zijn dezelfde knoopjes als die ik heb gebruikt om het bont omhoog te strikken...

Goh... wat een andere stijl dan ik nu de laatste tijd aan patronen heb liggen... Binnenkort de Louisa-dress van Compagnie M. en twee rokjes van Allerlieblichst... Ik ben benieuwd wat ik daar van zal bakken...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Inderdaad... hoeveel lepels per dag heb je...


Vandaag kwam ik op het blog "Achter de camera" van An Nelissen blog en daar stond "The Spoon Theory" in dit geval van iemand met lupus... maar dat is zó goed toepasbaar op mijn persoontje (niet dat mijn ziekte hetzelfde is als lupus, want lupus lijkt mij een tikkie, heel wat tikkies, heftiger)... Mijn verschijnselen zijn anders... (ik heb ontstoken ogen, keel, kaak, oren, longen, darmen, chronisch moe lijf, pijn bij het lopen, soms in armen en pijnlijke huid).

Ik las het hele verhaal met verbijstering en dacht... "Já, zo is dat bij mij ook... continue afwegen wat ik wel kan doen en wat niet. Keuzes maken, keuzes maken, keuzes maken... continue afwegen of ik het er voor over heb..., of wat ik het waard vind om wel of niet te doen en dan te accepteren dat ik daar last van heb/krijg...". Wat soms voor de buitenwereld verwarring oplevert, want aan mij is aan de buitenkant niets te zien...

Momenteel is het niet mijn IgA die dwars zit en moeilijk doet, ook omdat ik niet te veel lepels uitgeef, hahaha, maar mijn epilepsie... maandagnacht ging het wéér bijna fout. Rem was gelukkig nog wakker en sprong gelijk bij mijn eerste schok (ik schrok er wakker van) uit zijn bed, hup lichten aan en deed dezelfde truck als op nieuwjaarsdag. De aanval was minder zwaar zei Rem, korter en het "stonk" maar héél kort vertelde hij... dusdanig kort dat ik het me niet eens meer kan herinneren...

Ik merk sinds vorige week dat ik niet in balans ben... en het bewijs is maandagnacht geleverd. Ik merk de laatste twee weken dat ik me geleidelijk terug trek om op mezelf te passen. Ik doe heus wel van alles, maar blijf thuis en doe zoveel mogelijk dingen die ik leuk vind, dat geeft energie en gewoon op dezelfde etage. Je weet wel achter de naaimachine of in de boekjes, mijn werk, verhalen schrijven, met de kinderen kletsen of filmpje kijken, of gewoon erbij zitten, met mijn neus in de zon zitten, 's avonds wandelen met Rem... en tussendoor héél véél niets doen... en dat niets doen stoort me niet eens... en dat is eigenlijk wel raar en verontrustend... Maar goed...

Het verhaal met die theelepels is zoals het bij mij ook is en voelt... alleen besefte ik dat niet eens... totdat ik "The spoon Theory" vanochtend las... PLOINK!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS