Plannen zijn gewijzigd...



Ja, de plannen zijn gewijzigd. Ik had in de kerstvakantie wat leuks bedacht, als verjaardagssetje voor Bridget, maar dat blijkt nu iets te veel van het goede. Zeker als ik na het zoeken naar een leuke bodywarmer, nog een leuk rokje en een héél leuk shirtje tegenkom... Exemplaren waar ik toch even voor moet gaan zitten... dusssss... moet het roer even om, want het moet natuurlijk wel op Bridget's verjaardag af zijn.

Ik ga nu uit van een bestaand vestje van Bridget... de foto is genomen bij lamplicht, dus... en niet helemaal kleurecht. De legging slaan we even over, want ik heb geen bijpassende kleur tricot, ook geen kant en klare legging in de kast, en op zoek gaan? Bleg effe geen zin in, maar wel een dikke panty. Bridget vond het prima, dus twee onderdelen zijn alvast bedekt, hahaha.

Dan het item wat ik in elkaar ga draaien. Dat wordt ieder geval een Amy-Lynn rokje (als ik niet wéér wat anders verzin, maar dat merk ik dan wel weer). De stof is van een stoere tweed. Eronder wilde Bridget graag een laagje tule en een leuk voeringrokje (moet nog even op zoek naar een stofje, maar dat is zo gepiept). Ook wilde ze graag een sierbandje op het rokje. Ik ga morgen bij daglicht even kijken of de tint van de bandjes ècht bij het vestje en stofje past. De verlichting is nogal gelig en dat zorgt er voor dat de kleuren altijd wel ton-sur-ton en dus mooi bij elkaar lijken. Bridget wil eigenlijk ook graag een ceintuurtje, maar dan moet ik even kijken of ik dat qua stof ga halen, maar dat merk ik snel genoeg.

Dus... ik ga zo maar eens aan het knippen... morgen in elkaar zetten en dan moet het klaar zijn... dus... duimen s.v.p. allemaal !!!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Burda Classics 2013


De Burda classics lag nog steeds te wachten om doorgebladerd te worden (dat geld trouwens ook voor de Knip januari 2014). Aangezien ik nu even mijn hoofd rustig laat wennen aan alles wat het moet doen, zet ik de foto's die ik wel al genomen had gewoon plof onder elkaar en zal ik misschien her en der wat tikken, maar dat weet ik nu (ben aan het tikken) nog niet zeker, hahaha.

Het is al een ouder boekje uit herfst 2013, dus ik vermoed dat het in de winkels niet meer ligt, maar het staat nog wel op de website van Naaipatronen.nl



Dit setje doet me denken aan mijn kantoortijd... héél lang geleden. Ik had een hele rits van dit soort rokjes en truitjes in diverse kleurtjes en natuurlijk in bijpassende kleur hoge pumps!














Niet de kleurtjes me staan (met geel en beige lijk ik ziek), maar ik vind het totaalplaatje wel leuk, lekker voorjaarsachtig... Gut bedenk ik me... het boekje is eigenlijk herfst/winter...??


Weer qua kleur niet mijn ding, maar vind het een leuk plaatje en een héél leuk jasje!!







Mooi setje! Een eenvoudig jasje met losse nepbonten kraag en eenvoudig spagettibandjesjurkje eronder. Misschien is de losse bontkraag iets te breed, maar dat is zo veranderd.



























  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Stapeltje stof...


Ja... een stapeltje stof... Al een tijdje geleden zat ik te prakkedenken wat ik zal maken voor Bridget als ze 11 jaar wordt, want dat wordt de freule binnenkort. Ik wilde graag net als vorig jaar een mooie kledingset maken en het liefst met de stoffen die ik toch al in de kast heb liggen, want dat mag best wat leger worden (eigenbelang, want dan kan er tenminste ook weer wat nieuws aangeschaft worden, hahaha). Vorig jaar per toeval bij het doorpassen van het babyrib groene jasje paste een bontgekleurd rokje dat net af was, dus was ik ineens sneller klaar dan gedacht.

 
Nu wil ik weer iets moois maken... althans dat was de bedoeling voor dat hele gedoe van 1 januari, maar ik geef het nog niet op... Ik richt me eerst op het belangrijkste... dat is het rokje van een paisley stofje van de Happy-serie van Hilco uit mijn webwinkel, waar Bridget helemaal wèg van is toen ze de rol uit de doos zag komen... Daarna de bodywarmer van paarse lammy stof, dan de lichtgroene tricot legging en daarna het felgroene tricot shirtje.

Het rokje wordt een eenvoudige versie van de Amy-Lynn met zakjes (denk ik, want mijn handen doen wel eens wat anders dan mijn hoofd heeft bedacht). Hij wordt gevoerd met een lichtroze met felroze stippen stofje... het allerlaatste stukje uit Bridget's prinsessen-periode, hahaha. Ze wil graag een strookje lilaroze tule eraan, maar lukt dat niet qua tijd, dan zet ik dat na haar verjaardag er wel aan.

Aan de bodywarmer komt een capuchon, die ik voer met hetzelfde stofje als het rokje en de rest van de bodywarmer voer ik niet, want de stof is heerlijk zacht aan de binnenkant. De sluiting is denk ik met een rits, maar dat zie ik nog wel.

De legging wordt gewoon de simpelste versie die ik kan vinden in een lichte kleur appeltjes groen en het shirtje wordt het modelletje Zoe van Farbenmix dat ik wel vaker voor haar gemaakt heb in een feller kleurtje appeltjes groen.

Tsja... hoe ver ik kom weet ik niet, maar ik vind de combi aan stofjes ieder geval heel leuk zo... en het allerbelangrijkste Bridget vindt het héél erg leuk.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Geen rijbewijs door tarief psychiater....


Rem heeft hier een stukje over geschreven op Google+

Tekst van Rem: Onze zoon had in oktober verleden jaar een medische keuring nodig om op te mogen gaan voor zijn rijbewijs. Keuringen vonden alleen op zaterdag plaats. Ik ging mee. Ter plekke moest met pin afgerekend worden. € 250,00! Voor dat geld werd er 10 minuten gesproken met een jonge arts. Daarna minder dan vijf minuten met een jonge psychiater. Vriendelijke mensen overigens. Zouden advies schrijven van geen probleem. Daarna ontvingen we een kort STANDAARD rapportje met een positief advies. Ik zit in het adviesvak en denk te weten wat voor tarieven normaal zijn. En die zijn toch echt wel hoger dan wat men bv bij de Telegraaf denkt. Maar deze twee gesprekjes en het rapportje opstellen kan ze niet meer dan een half uur in totaal gekost hebben. Dat betekent dus een uurtarief van € 500,00 per uur. En dat is niet normaal. Ik vind € 250,00 per uur zelfs nog teveel. Op zaterdag is een tarief van € 175,00 per uur toch echt de max. En gezien het simpele werk zou het zelfs max € 125,00 per uur moeten zijn.

Komt bij dat het hele voortraject op mij heel vreemd overkwam. Onze zoon moest naar een psychiater op een bepaald vakgebied. Toen ik belde dat zijn handicap daar niet eens in de buurt kwam maakte dat allemaal niet uit. En dan alleen op zaterdag. Dit riekte naar de ideale bijbeunbaan voor psychiaters. Door de weeks je werk doen tegen een gewoon loon bij bijvoorbeeld een RIAGG (of hoe dat tegenwoordig ook heet) en dan op zaterdag lekker flink bijverdienen voor een extreem luxe vakantie.

Komt ook nog bij dat ik in het voortraject zeer sterk de indruk kreeg dat jongeren wel heel erg makkelijk voor een medische keuring worden verstuurd.

Kortom, wat mij betreft is halvering van de vergoeding wel het minst wat ze konden doen, dus is terecht. En als er dan door het CBR ook nog wat kritischer wordt gekeken wie er wel of niet een medische keuring moet krijgen kan iedereen die echt gekeurd moet worden toch nog heel snel gekeurd worden.

De link naar het stukje van de NOS http://nos.nl/artikel/595629-geen-rijbewijs-door-tarief-psychiater.html


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Naaiklusjes uit een zo-blijft-het-stofvrij-tasje...


























Een aantal weken geleden (geloof ik) had ik een stapel met naaiklusjes gesignaleerd in een tas... niet om uit te stellen, een je-weet-wel-tasje, maar een zo-blijft-het-stofvrij-tasje, hahaha. Ik had even de boel eruit gevist om te checken wat er nu allemaal loos was en ook een paar gelijk bij de kladden gepakt. Daarna was het druk, feestdagen, boel netjes aan kant periode, dus verdween het in mijn werkla... niet in een tasje, en bleef het goed in het zicht!






















De stapel liep niet weg natuurlijk... en was voor mij afgelopen dinsdag een goed moment om weer even te kijken of het me überhaupt weer lukte om te concentreren na al dat gedoe van 1 januari. Het waren kleine naadjes die los zaten, her en der iets met de hand doen... niets bijzonders en de eigenaresse... Kirsten en ikzelf zouden er toch wel héél erg blij mee zijn... dus... zo gezegd, maar niet helemaal zo gedaan, want ik ben stukken trager... Ik begon ergens halverwege de middag en aan de foto met compleet gerepareerde kleding kan je zien, dat het behoorlijk donkerder begon te worden toen de stapel klaar was, maar... het is af... uit de la... en het ging zonder problemen... alleen pietsie traag... ach... als dat alles is...



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Koektrommel in botsing...



Op dinsdag 17 december kwam ik met mijn koektrommel in botsing met een zeer haastige medebestuurster op de weg!! Haar eerste reactie was dan ook waarom ik dat nou deed.... Eh.... Ik was sowieso al verbaasd dat ik een aanrijding veroorzaakt had, maar deze reactie zag ik niet aankomen en ik reageerde ook met "Ik doe dit niet voor mijn lol!". Ze schakelde terug qua schietpeloton met woorden... en keek naar mijn tuut en zei dat ik veel schade had, meer dan zij... Fijn... mij best.. boeiend... interesseerde me eerlijk gezegd geen bal... Iedereen was heel, da's belangrijker. Ze vroeg of ik zo'n schadeformulier had. Kirsten nam snel een snoekduik in het handschoenenkastje, want madame had haast om haar kind (weet niet of het een zoontje of dochtertje was) op te halen. Ik zat met grote ogen naar dat formulier te kijken, want die zag ik eigenlijk voor het eerst ècht in mijn handen. Logisch heb er geen ervaring mee... Rijd al 24 jaar schadevrij...

Ongeduldige madame pakte dat ding en begon druk te schrijven en te ratelen dat zij dat wel wist... Mja... dat vermoede ik al.... Er werd wat uit haar auto geroepen, dus ik kreeg de pen in mijn handen geduwd en ik begon ook maar even druk te schrijven, laat ik haar voorbeeld maar even overnemen. Vervolgens kwam ze terug en liep ze weer naar de auto en kwam ze weer terug druk ratelend dat ze toch ècht haar kind op moest halen. Of het niet even per telefoon afgehandeld kon worden... Mij best... Ik had er inmiddels wel genoeg van zo midden op de weg te staan... met een ratelende druk heen en weer lopende tante...

Freule zette haar telefoonnummer erop en ik de mijne... ze scheurde een vel van het formulier af, vouwde het dubbel, plof in haar zak en zoef weg was ze... Kirsten die ook in de tuut zat zag ineens een zwart onderdeel van mijn tuut op de grond dweilen en wees er naar, dus ik loop naar dat zwarte gevaarte... en loop terug naar de tuut terwijl een aankomende gróte tuut met een zwart (boos) gezicht druk naar me zit te gebaren... weet alleen niet waarom, want hij kan makkelijk langs dat koektrommeltje van mij . Mijn tuut stond dus letterlijk midden op de weg hè... op de strepen!!!


Ik was trouwens de rest van de dag verbaasd, met mijn wenkbrauwen op mijn achterhoofd van verbazing dat IK... een aanrijding had veroorzaakt... Ik reed niet hard, maar de schade is aanzienlijk. Ik vind make-up leuk hoor, maar niet op mijn tuut!!

Maar goed de verzekering de volgende dag gebeld en het bleek dat ik met mijn tuut gewoon naar het schadebedrijf kon gaan. Alles werd vergoed en de verzekeringspremie bleef gelijk omdat ik al 24 jaar schadevrij heb gereden. Zij regelde het contact met de drukke tante en ik hoefde alleen mijn tuut te brengen en te halen bij het schadebedrijf (of weet ik hoe het heet)... Nou oké, doene we...

23 december om 08:00 uur gebracht en 24 december ergens in de middag opgehaald... en wat glimt mijn tuut zeg!! Helemaal gepoetst, zelfs aan de binnenkant was de stofzuiger er doorheen gehaald! Ben weer helemaal blij met mijn make-uploze glanzende koektrommel!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De stropdas


Ja, de stropdas. Hoe we erop kwamen, géén idee, maar de dag dat mijn haar (af)geknipt werd kwamen die dingen ineens naar beneden zetten toen Kirsten of Bridget vroeg naar de stropdassen van Rem. Ze wilde ze wel eens van dichtbij bekijken. Aangezien Rem ze al minstens 5 jaar niet meer draagt niet verwonderlijk dat ze niet meer weten in wat voor kleuren en printjes hij in voorraad heeft.

Dus... het rekje, ja keurig hè, kwam in beeld en Rem begon er door heen te spitten, noemde allerlei merken, mompelde iets van dure gevallen en van echt zijde... Meldde ook even dat ik het zijn "dure slabbetjes" noemde, omdat er steeds vlekjes inzaten en ze naar de stomerij gebracht konden worden. Kirsten viste direct dit knalrode gestipte exemplaar eruit. En begon met dat ding te worstelen... Ook Bridget sloeg er eentje om haar nek en begon te friemelen. Ik heb beide dames aan een goede nette knoop geholpen... de dubbele en de enkele knoop uitgelegd en laten zien. Ik heb zo vaak stropdassen gestrikt, ook vlinderdassen trouwens voor gala's, dat is net als fietsen dat vergeet je gewoon niet meer.

Bridget is nog een pietsie te klein qua lengte, maar Kirsten kan het wel hebben. Direct na de knoop zoefte ze naar boven en kwam met een gestreepte blouse met rode strop naar beneden... staat heel niet gek vind ik zelf... en zij vindt het ook niet verkeerd. De stropdas hangt nu bij haar in de kast, hahaha.

De rest hebben we teruggehangen in de kast bij Rem... mocht er weer eens een exemplaar nodig zijn... hij heeft ze in tig kleuren en printjes!!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS