Inderdaad... hoeveel lepels per dag heb je...


Vandaag kwam ik op het blog "Achter de camera" van An Nelissen blog en daar stond "The Spoon Theory" in dit geval van iemand met lupus... maar dat is zó goed toepasbaar op mijn persoontje (niet dat mijn ziekte hetzelfde is als lupus, want lupus lijkt mij een tikkie, heel wat tikkies, heftiger)... Mijn verschijnselen zijn anders... (ik heb ontstoken ogen, keel, kaak, oren, longen, darmen, chronisch moe lijf, pijn bij het lopen, soms in armen en pijnlijke huid).

Ik las het hele verhaal met verbijstering en dacht... "Já, zo is dat bij mij ook... continue afwegen wat ik wel kan doen en wat niet. Keuzes maken, keuzes maken, keuzes maken... continue afwegen of ik het er voor over heb..., of wat ik het waard vind om wel of niet te doen en dan te accepteren dat ik daar last van heb/krijg...". Wat soms voor de buitenwereld verwarring oplevert, want aan mij is aan de buitenkant niets te zien...

Momenteel is het niet mijn IgA die dwars zit en moeilijk doet, ook omdat ik niet te veel lepels uitgeef, hahaha, maar mijn epilepsie... maandagnacht ging het wéér bijna fout. Rem was gelukkig nog wakker en sprong gelijk bij mijn eerste schok (ik schrok er wakker van) uit zijn bed, hup lichten aan en deed dezelfde truck als op nieuwjaarsdag. De aanval was minder zwaar zei Rem, korter en het "stonk" maar héél kort vertelde hij... dusdanig kort dat ik het me niet eens meer kan herinneren...

Ik merk sinds vorige week dat ik niet in balans ben... en het bewijs is maandagnacht geleverd. Ik merk de laatste twee weken dat ik me geleidelijk terug trek om op mezelf te passen. Ik doe heus wel van alles, maar blijf thuis en doe zoveel mogelijk dingen die ik leuk vind, dat geeft energie en gewoon op dezelfde etage. Je weet wel achter de naaimachine of in de boekjes, mijn werk, verhalen schrijven, met de kinderen kletsen of filmpje kijken, of gewoon erbij zitten, met mijn neus in de zon zitten, 's avonds wandelen met Rem... en tussendoor héél véél niets doen... en dat niets doen stoort me niet eens... en dat is eigenlijk wel raar en verontrustend... Maar goed...

Het verhaal met die theelepels is zoals het bij mij ook is en voelt... alleen besefte ik dat niet eens... totdat ik "The spoon Theory" vanochtend las... PLOINK!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

KCW (Kids Clothes Week) part 2 vervolg



Even tussendoor het jasje doorgepast. Even checken hoe het met de lengte van het jasje zit, de lengte van de mouwen, de breedte van de schouders. Vermoedelijk kleine versteviging in de schouders nodig, want wol wil vervormen en ik wil geen zakschouders!! Er komt namelijk een mooie tweedelige mouw in en die kop moet er strak in zitten!! De mouwen zijn zoals gewoonlijk wat te lang, maar aangezien ze zo aan het groeien is is dat niet zo'n probleem.

Als je naar de onderkant van haar rechter voorpand kijkt (vanuit Bridget zelf gezien háár rechter voorpand), zie je de gaatjes in de stof, een warme gekookte wol, zitten, want je ziet het vloerkleed er doorheen, hahaha.





Gisteren gingen die sierrandjes aan de onderkant van de legging lekker... op deze gekookte wol ging het ook soepeltjes... Ik heb de overslag van de brede manchetten van het jasje versierd met zo'n sierrandje... Niet dat je het op een kilometer afstand ook ziet, maar ik weet dat het er zit en vind dat leuk, hahaha. Alle deelnaden van het jasje heb ik doorgestikt aan twee kanten. 

De naadtoeslag van de deelnaden willen niet glad c.q. plat zitten... En strijken met wol? Ook met gekookte wol, niet echt handig c.q. verstandig. Dus ik heb alle naden van het jasje aan weerszijde van een smal sierstiksel voorzien. Dit jasje wordt niet gevoerd en ik weet dat mijn kids van gladde naden houden, dus op die manier heb ik wat zij willen... gladde naden.


De mouwen heb ik even bij Bridget omhoog gehesen en gezien dat ze ondanks prima maat van het jasje toch weer te lang zijn. Ik haal er denk ik 1,5cm vanaf en dan is het ietsjes te lang, maar niet hinderlijk... maar denk toch dat ik eerst de mouwen erin zet en dan nog eens ga kijken. De kraag met imitatiebont heb ik inmiddels ook in elkaar gezet en is het een kwestie van kraag erop zetten, beleg eraan, samen met het beleg van het voorpand, mouwen erin steken en tig knoopjes aanzetten en wat drukkertjes, want knoopsgaten maken in deze stof gaat hem niet worden... denk ik... vermoed ik... ik zal het wel effe uittesten... hahaha.

Voor diegene die nog trommelend zitten te wachten naar Bridget's nachtblauwe voorjaarsjas uit de Ottobre 2013... die oranje vlek over de eetkamerstoel op de achtergrond... dat is haar jas... Momenteel in afwachting op een stukje oranje stof aan de mouwen van de voering, want freule is enorm de lucht in geschoten, dat zelfs haar mouwen, die altijd korter gemaakt moeten worden, nu een héél stuk langer moeten worden gemaakt, voor de rest past ze de jas perfect.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

KCW (Kids Clothes Week) part 2, met gekookte wol


Uit een héél oud boekje uit 2007 heb ik een jasje voor Bridget gekozen. Het is een jasje van de ontwerpster van het modelabel Roma & Toska. Prachtige kinderkleding ontwerpt zij, en ze maakt gebruik van bijzondere materialen en niet alles wat voor de hand ligt om voor kinderen te ontwerpen, te maken en te dragen, maar ik vind het prachtig om daar naar te kijken... En aangezien Bridget een Russisch setje wilde, toen moest ik even aan Roma & Toska denken... Dat rijke, weelderige van stofjes, imitatiebont, tule, is voor mij dé inspiratie van wat Bridget aan mij vroeg... een Russisch setje... De kleuren van de stof zijn sober, want ik wil mijn kast leger hebben... en ik heb niet veel winterstofjes... Dus ik doe met wat ik heb, hahaha en dat gaat denk ik wel prima...



Dit is het jasje waar maar liefst 16 knopen in zijn verwerkt... Er wordt gewerkt met buitennaden, dubbelzijdig gebruik van materiaal. Bij het stofje dat ik gebruik niet van toepassing, want bij mij is de binnenkant net zo als de buitenkant en hoeft ook niet te worden afgewerkt, want het is gekookte wol en rafelt niet. Maar ik speel weer met imitatiebont, dat verwerk ik in de kraag en langs de mouwen komt er een klein accentje. Èn... het is een simpel te maken modelletje... perfect geschikt voor een KCW-project (Kids Clothes Week).


Ik zet wel even de lijnen neer waar het beleg begint en waar het middenvoor zich bevindt. Ook de tekens voor de mouw, een tweedelige mouw, worden er opgezet, want dat scheelt een hoop gedoe als die er op staan. Was wel even mijn rijggaren kwijt, tis niet waar hè. Tsss, ik ben toch wel véél kwijt tegenwoordig, maar soi, ik heb het gevonden... Natuurlijk waar het hoorde in mijn naaicase en daar dacht ik natúúrlijk niet aan, pfff!


Lekker aan het prutsen aan mijn naaitafeltje. Heel in de verte zie je een doos op de lapjesdeken staan, dat zijn materialen voor het feestje voor Bridget. Ze wil graag dat ik dit jaar weer een workshop ga geven dus dat ga ik dan ook doen, met hulptroepen van Kirsten en haar schoolvriendin Tess, en die hebben er veel zin in!

Dus dat ga ik volgende week eens in kannen en kruiken regelen, maar nu effe verder met het jasje...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

KCW (Kids Clothes Week) part 1, afdeling tricot!


Gisteren de start van de KCW, Kids Clothes Week. In het weekend ben ik al begonnen met te kijken wat ik kan gaan maken deze week, leggings, shirtje, eenvoudig rokje, simpel jasje... zomerjas afmaken... Het gaat er om dat je elke dag een uurtje naait aan een mooie creatie voor je kinderen en niet om elke dag een kledingstuk in één uurtje af te krijgen c.q. x-aantal kledingstukken in een week te bakken. Mag natuurlijk wel en zal Bridget helemaal niet erg vinden, hahaha.

Aangezien Bridget haar stapeltje met leggings dieptreurig is... begin ik aan een eenvoudige legging. Alles is véél te kort en als dat niet het geval is, vallen er inmiddels gaatjes in. Bridget heeft die geprobeerd te repareren, maar bij sommige exemplaren is het een hopeloze zaak wegens dat het een miljoen keer gewassen is, hahaha.


Ik begin met een neutraal kleurtje. Een ecru, crèmig type dat bij veel kleding wel past. Het is een stevige tricot en naait lekker weg. Ja, U leest het goed, het naait lekker weg, hahaha. Het zoompje met fantasierandje ging fluitend, mijn naaimachine had het naar zijn zin. Ondanks dat 'ie weggebracht moet worden omdat hij ver over de teller aan kilometers heeft gelopen.


En dan... graaf graaf... elastiek!!! Gut... ik heb altijd bergen en kilometers elastiek in huis, diverse diktes, breedtes, zwart, wit, knoopsgat, pyjama, stevig etc... Noppes!! Krijg nu tandjes zeg... helemaal geen elastiek?? Lijkt mij héél erg straf dat er geen elastiek in huis is, het zal wel zijn, dat het ergens ligt waar ik nu niet op kom of zoiets... Hm... Kan dus niet verder... grrr....


Ik zet altijd een smal elastiekje aan de bovenkant van de legging en die klap ik daarna om om vervolgens een 3-steek zigzag aan de goede kant te stikken en dan heb ik een smal rekkende band aan de legging, die Bridget haast niet voelt en nog belangrijker (vindt Bridget) je ziet het niet zitten als je rokje wat lager zit dan de taille van je legging en er geen elastieken band door een glad shirtje schemert.

Grote dametjes gaan op de details letten hè!


Dus... opstopping om even elastiek en knoopjes te halen. Knoopjes zijn voor morgen, althans als ik zover kom, hahaha. De grote knopen had ik al eerder gekocht, zie die twee met een draadje aan elkaar, omdat ze anders altijd gezellig uit de flubbelzakjes van de fourniturenzaak glippen. Eén grote erbij gekocht en een zwik kleintjes deels voor de versiering op een kraag en deels voor de mouwsluiting op een rijtje...

Het is voor een jasje uit een oud boekje, en dat boekje blijf ik mooi vinden... wonderlijk hè... het boekje verveelt gewoon niet. Blijf het een mooie kinder serie vinden.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De lege pot mayonaise en 2 koppen koffie


Dit stukje tekst zag ik staan bij mijn zus op Facebook, die het weer bij iemand anders had gezien, die het weer bij iemand anders etc... en ik zet het hier op mijn blog, want ik vind het toch wel zo frappant dat je denkt dat "het" vol is en er kan nog steeds iets bij... en dan de logica er bij...

De mayonaise pot en 2 koppen koffie...

Als de dingen in je leven je even allemaal te veel worden, als 24 uur in een dag niet meer genoeg is, denk dan aan de mayonaisepot en de twee koppen koffie.




Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven. Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen. Toen de les begon, nam hij zonder iets te zeggen een hele grote, lege mayonaisepot en vulde deze met golfballen. De professor vroeg vervolgens aan zijn studenten of de pot nu helemaal vol was. Zij antwoordden van wel. 




Toen nam de professor een doos met kiezelsteentjes en kiepte deze in de pot. Hij schudde lichtjes met de pot en de kiezelsteentjes rolden in de open ruimtes tussen de golfballen. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was. Ze antwoordden van wel. 



De professor nam nu een doos met zand en goot deze leeg in de pot. Natuurlijk vulde het zand alle ruimte op tussen de golfballen en de kiezelsteentjes. Opnieuw vroeg hij of de pot nu vol was. De studenten antwoorden met een unaniem “ja”. 


Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en goot ze leeg in de pot. De hele inhoud verdween in de pot en de koffie vulde de lege ruimte tussen het zand. De studenten begonnen te lachen. "Nu", zei de professor, “ik wil dat jullie deze pot zien als jullie eigen leven. 

• De golfballen zijn de belangrijke dingen in het leven: je familie, je kinderen, je geloof, je gezondheid en je passies. Dingen die ervoor zorgen dat als er niets meer op de wereld was dan deze dingen, je leven toch gevuld zou zijn. 
• De kiezelstenen zijn de andere dingen die ertoe doen: je werk, je huis, je auto e.d.
• Het zand is al het andere, de kleine dingen." 

"Als je het zand als eerste in de pot doet, is er geen plek meer voor de kiezelsteentjes of voor de golfballen. Datzelfde geldt ook voor je eigen leven. Als je al je tijd en energie aan de kleine dingen besteedt, dan heb je geen ruimte meer voor de dingen die belangrijk voor je zijn.” 

“Besteed aandacht aan de dingen die essentieel zijn voor je geluk. Ga paardrijden  Speel met je kinderen. Neem tijd voor een onderzoek voor je gezondheid. Neem je partner mee uit eten of wandelen;-) Lees. Er is altijd nog wel tijd om het huis te poetsen of de prullenbak te legen." 

"Zorg eerst voor de golfballen, de dingen die echt het allerbelangrijkste voor je zijn. Stel je prioriteiten. De rest is maar zand."


Eén van de studenten stak een vinger op en vroeg waar de twee koppen koffie voor stonden. De professor lachte: “Ik ben blij dat je het vraagt. Ik wil daarmee alleen maar weer eens aangeven dat, hoe vol je leven ook mag zijn, er altijd wel een plekje is om samen met een vriend een kop koffie te drinken." 

Leef het leven! 

“Life has no limitations, except the ones you make.”

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

E-book rokjespatronen besteld bij Allerlieblichst


Gisteren was ik de halve middag aan het mutsen met het zoeken naar een patroontje voor mezelf... gewoon een rokjespatroon, niets meer niet minder... toch niet moeilijk lijkt me. Een grote stapel boekjes gepakt... Maar mwa... te lang, te kort, te ingewikkeld, te wijd, heb ik geen stofje voor, geen zin in, niet mooi, niet mijn ding... Tsss, nee alles was het niet. Toen dacht ik, ik ga even achter mijn laptop zitten en in mijn mapje patronen kijken op de afdeling rokjes... En toen kwam ik deze tegen. Rokje Alma van Allerlieblichst, een E-book. En daarna zag ik natúúrlijk helemáál niets meer in eigen voorraad...

Pffff... zóveel boekjes in huis... weliswaar heb ik de boekjes in de stoffenkast nog niet door mijn handen laten gaan, maar daar heb ik eigenlijk ook gewoon geen zin in... gewoon geen zin om te kijken en te bladeren en weten dat je gewoon 99% toch niet zoekt, want dat is het eigenlijk gewoon... Het is sowieso een hopeloze zaak om in die staat een patroon in eigen voorraad te vinden...


Dus vanochtend dacht ik "Nicole schei toch uit met dat gememmel en gemekker (overigens zonder geluid c.q. dat anderen het merken) en bestel dat rokje nu gewoon eens... gewoon, gewoon... en doen!". Ja... als ik zo zit te pushen kan ik natuurlijk niet weigeren en moeilijk gaan zitten doen. Dan ga ik braaf zitten... zoek ik de site op en ga ik naar de afdeling rokjes... Ik wandel naar het goede rokje en kieper die in het winkelwagentje en ga dan rustig nog even verder kijken... OEPS!!! Ze hebben nóg meer leuke rokjes... Tsjonge... maak het me maar moeilijk... mijn hand loste het op door nóg een rokje in het winkelmandje te kieperen...

En zo heb ik nu twee patronen erbij in voorraad... maar deze liggen niet op een stapel in de stoffenkast, maar gewoon op de laptop of eigenlijk op de server ergens, hahaha. Zo voor het grijpen, helemaal top!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Verjaardagsrokje van Bridget


Het verjaardagsrokje... éindelijk een kiek getrokken! Gisteren had ik het pietsie te druk om er een te maken en in no-time kon het ook niet meer, want de hele kamer was bezaait met stoelen, familie, vrienden en kids. Ramon had op onze slaapkamer een tienerhonk gemaakt door daar de X-box neer te poten plus bijbehorende spelletjes en alle bureaustoelen daar neer te zetten. Ruimte zat aan het voeteneind, dus alle heren boven de 9 waren daar te vinden.


Bridget heeft vandaag het rokje weer aan. Nu met ketting die ze van mij heeft gekregen. Een ketting met een Russische matroesjka. Ze draagt bij het rokje een panty, omdat ik geen bijpassende legging had en maillots vindt ze onmogelijke dingen, dus die trekt ze absoluut !! niet meer aan. Een panty kon nèt haar goedkeuring krijgen, hahaha. Erop een petrolkleurig vestje, dat een beetje op de groei is gekocht qua lengte, want ze schiet momenteel de lucht in (voor mijn gevoel dan hè, mijn kids zijn gemiddeld gezien niet groot en groeien niet zo héél hard als andere kinderen).


De tweed stof is zwart, bruin met beige. Het rokje is simpel de simpel met springplooien en de zoom is niet afgewerkt met een zoompje, maar slechts met een lockrandje, omdat anders de rok nóg wijder uit zou gaan staan, ik vond het wijd zat (eigenlijk al té wijd, maar Bridget wilde niet dat ik het veranderde...).

De bestelling van het rokje was, dat het qua maat volgend jaar ook nog gedragen kan worden. Dus daar heb ik rekening mee gehouden. De heupband is wat breder in verband met dat ze heupen begint te krijgen. Bij het nemen van een close-up van haar onderrokken, wilde ze wel even weten of het een "nette" foto was, hahaha. Met een legging let ze daar niet op, maar met zo'n doorzichtige panty wordt daar even naar geïnformeerd.


Ze wil graag dat ik snel start met het setje wat de bedoeling was voor haar verjaardag.

Ik denk dat ik ga proberen mee te doen met de Belgische uitdaging KCW (Kids Clothes Week). Dat is net zoiets als de uitdaging van Sancho vlak voor de zomervakantie om in 14 dagen 7 kledingstukken te naaien. Voor de KCW is het met name gericht op kids, en dat is ook leuk, want ik heb tot nog toe meestal voor mezelf de uitdaging neergepoot, dus een keertje voor kids is ook niet gek. Ik moet alleen nog even ergens opdiepen wanneer het precies begint. Heb het wel voorbij zien schieten op een paar blogs, maar welke... pfff dat weet ik dus niet meer... dus als je het weet... laat het me efkes weten please, hahaha.


Bridget had, toen ik nog achter de laptop zat te foeteren met het retoucheren van foto's, tussen de middag ijverig een lunch voor haarzelf zitten maken en had riante broodjes gesmeerd.... of eigenlijk de chocoladepasta van een broodje voorzien, hahaha. Mán wat een driedubbele laag zat er tussen het broodje, het puilt er gewoon uit!


Je ziet haar hier ook kijken van "Oepsie...." mama heeft me gesnapt met die chocopastabulk, hahaha.

Haar blauwe verjaardagsbloesje dat ze van Kirsten had gekregen staat haar qua kleur prachtig, maar dit petrol staat haar ook héél goed. Blauw is wel haar kleur zo te zien.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS