Zo, dit was m'n ruitjesrokje zoals ik hem gisteren heb achtergelaten... grom grom!
Gisteren bedacht ik dat dat wel héél snel moet zijn... anders ligt 'ie in een hoek of in de kliko... Is wel niet zo mijn gewoontje... je weet wel... ik stop het liever in zo'n jeweetweltasje... dan ben ik er ook vanaf... tot ik het weer tegen kom natuurlijk. En ja... het is mijn eer te na om afdeling rampengeval niet af te maken....
Dussssssssssss vannacht (!!) nam ik mij voor er vanochtend mee te beginnen. In tweeënhalfuur, tot Bridget uit school komt, kan ik ver komen.
Blijven de ruitjes ieder geval goed doorlopen.
Hiernaast zie de splitsing waar ik de voering vast heb gespijkerd aan de rok in een aanval van "Weet het ook niet meer?"
Ook aan de binnenkant lopen de ruitjes door... Je weet wel wat ik voorlopig niet kies.... juist ja... stofjes met ruitjes!
Ik heb een tunnel gestikt en er gaat (strakjes) 3cm breed elastiek doorheen. Als ik smal neem, wordt het zo iel... en dit lijkt me wel stoer.
Het rokje heb ik meegenomen naar huis, kan ik rustig het elastiek er door heen trekken en dan passen, elastiek op maat maken... Dan rest alleen nog maar het zoompje... Dat doe ik gezien het wiebelwabbelstofje met de hand...
Dat doe ik niet meer in mijn pauze, maar lekker tijdens het kijken van een filmpje op de bank.
Dit is mijn nieuwe project. Net een uurtje geleden aan begonnen. Gisteren zat ik op Sancho te kijken wat er allemaal voor nieuws gemaakt was. Daar kwam ik een Daisy-jurkje van Farbenmix tegen. Ik heb gisteravond gelijk het patroon erbij gepakt en ben eens voor mijn lapjeskast gaan staan... Dit gedeelte vind ik altijd het lastigst. Ik wilde een lapje wat vrolijk was, bij voorkeur met rood, Bridgets lievelingskleur, en een beetje winterswarm. Ik kwam deze babyrib tegen en een effe rode babyrib. Bridget koos vanochtend deze... Ging dat even makkelijk.
De Daisy is mijn eerste patroon van Farbenmix, gekocht in februari 2009 of zoiets. Trouwens ook mijn eerste aanraking met patronen en webwinkels daarvoor... er ging een wereld open, hahaha. Maar het is ook een patroon, dat ik nog steeds een keer zou maken voor Bridget... en gezien de maten... de grootste maat is 134/140, mag ik wel eens opschieten. Bridget is nu 1,36m. Dus... eh... tempo tempo.
Ik zou eigenlijk wat herfstkleding voor mezelf maken (is wel nodig), maar na dat gedrocht van hierboven, heb ik even zin in tempo tempo.
Gewoon lekker uitraderen, uitknippen, spelden, knippen, wat tekens doorslaan, locken, naaien en klaar is Kees.
Gewoon lekker fröbelen!!






0 comments:
Post a Comment