Vintage stoffen te koop in mijn webwinkel



Zóoo, ik kan niet meer op mijn benen staan... Ik ben gisteren ijverig in m'n stofjes gedoken. Ik heb ik weet niet hoeveel foto's genomen, daarna uploaden, dat kon gelukkig zittend. Daarna ging Rem ze in de webwinkel plaatsen en ik was ondertussen de stoffen aan het meten en aan het controleren. 


Het zijn allemaal nieuwe stofjes, van een tijdje geleden, maar van een prachtige kwaliteit en hele mooie kleuren en prints.


Er komen ook nog een heleboel vintage knoopjes... maar die moeten eerst nog op de kiek en dat moet natuurlijk wel met goed licht zijn en dat was vandaag aan het eind van de dag niet meer.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ik heb éindelijk wat af voor mezelf... een jurkje...




Hè, hè, eindelijk weer eens wat af... en gewoon hatseflats in elkaar gezet! Ik zat, ik geloof vorige  week, te mopperen, dat ik gewoon lekker wilde naaien en dat niks ging zoals het zou moeten. Gewoon uitraderen, spelden, knippen, spelden naaien en tada klaar is mina. 3-Delig setje van Bridget is er eentje waar ik weer moed voor moet vatten. Overslagjurkje Burda... zat ik toch met die sierflap te matten... uiteindelijk géén sierflap geknipt, maar ik moet nu eerst coupenaadjes doorslaan e.d. Had ik géén zin in. Toen kwam de Knip met een plof op de mat en zag ik jurkje 29 wel als een potentiële kandidaat als hatseflats in elkaar zet jurkje.




Dus stofje gepakt, keuze was makkelijk, dit is de enige mèt kleur zonder stippen en streepjes, hahaha. Lijkt me dan wel makkelijk, hahaha. Patroon getekend, wel even twijfelen over de maat, want ik ben best wel slank, maar heb behoorlijke heupen. Toen toch maar voor veilig gegaan en maat 38 uitgeraderd, bovenlijfje wat smaller en een paar centimeter ingekort, want ik ben 1,69 en géén 1,72 en die stomme 3 centimeter merk ik vooral bij mijn bovenlijf. Anders gaat de taille van de jurk tegen die heupen hangen, en dat is géén potje. Aan de zoom heb ik geen naadtoeslag aangeknipt, want alles is uit de Knip toch te lang. Ik ben niet zo'n fan van belegdelen in tig stukjes... maar ik zal wel zien, ik heb nog stof over. De hele handel geknipt, de aanlegpunten van overslag en rimpelen aangegeven. En toen het boekje gepakt.... èn gelijk weer neergelegd....




Op mijn manier eerst even met grote steek in elkaar gezet, gepast.... zat goed en toen onder de locker gegooid. De belegdelen zijn in de kliko beland, want mijn tricot is te dun voor al die naden op naden. Ik hou er trouwens van alles zo glad mogelijk te hebben aan de binnenkant, zeker met deze tricot want je ziet op dit effe tricotje elk dingetje wat aan de binnenkant zit. De jurk moet qua bovenlijfje glad zitten, daar vraagt het modelletje om, dus... geen verdikkingen s.v.p. Ik heb dus één hele lange bies geknipt van 4cm. breed, gaat wel een stukje van af hoor, maar ik heb liever iets te veel dan te weinig.


O, ja... als je rechte en brede schouders heb net als ik... plak er zéker 0,75cm of 1cm aan. Ik heb 0,5cm aan het patroon extra getekend... maar de schoudernaad zit nèt aan bovenop m'n schouder. Ik wilde dat het mooi glad en aansluitend bleef zitten vandaar maar 0,5cm. Maar het is kielekiele.


Belegbies aan één stuk geknipt.

Zo is mijn bies geworden aan de binnenkant en ik vind het mooi, netjes en lekker glad. nergens verdikkingen en binnen 5 minuten zat 'ie er op gespeld, gelockt, 0,5cm afgeknipt, omgeklapt, gespeld en gestikt. Helemaal goed. De mouwen zijn perfect van lengte... daar verbaasde ik me over, want meestal zijn de mouwen ook iets te lang... zonder meten de mouwen gezoomd, en de rok... tja... de lengte vind ik zó lastig om te bepalen. 

Ik heb nog in de Knip zitten neuzen wat nu de lengte bij de fotomodellen is. Meestal zit het bij hun op de knie of 10cm erboven en dan zit het bij mij vèr eronder. Maar deze keer klopt het wel aardig. Gôh... wat nu? Hahahaha, ik ben ook zo'n muts hè... Ik weet het voor de meiden altijd héél goed, maar voor mezelf... pffffffffff... Rem vind het een fantastisch jurkje... ik mag er wel meer maken. Qua snelheid zeker!!


Dit komt het dichtst bij de kleur van m'n jurkje.


De kleur krijg ik niet goed op de kiek, maar het kleurtje lijkt op bovenstaand jurkje, maar dan nog een tikkie feller. Jurkje is van Dorothy Perkins. Leuk modelletje... alleen voor nu een béétje frips.


In het echt is het mooier, maar dat komt omdat het turquoise hier zo lichtblauwerig lijkt.


Dit jurkje heb ik ook een beetje gemaakt, omdat Rem en ik eind november door de weeks een paar daagjes naar Limburg gaan, naar Valkenburg om precies te zijn. Rem kent de weg daar op z'n duimpje, want zijn familie van vaders kant woon daar. Ik wilde graag wat nieuws hebben om aan te trekken, heb lappen zat in de kast, dus.... snor snor snor achter het machientje. Had ik mezelf in september al beloofd hè, dat ik voor mezelf flink ging naaien... is nog niet zo gelukt... maar goed. 


Dat knalrode gevaarte is in het ècht ook ècht knalrood. Het is een winterjasje met stolpplooi op de rug, hij valt ontzettend mooi vind ik zelf, van H&M. Kwam ik tegen toen we in Rotterdam met Kirsten broeken en truitjes aan het zoeken waren voor haar basisgarderobe. Dan ga ik graag naar de H&M en de Zara. Vooral bij de Zara... héle mooie kleurtjes... de jurkjes zijn helaas vaak aan de korte kant... kan ik alleen maar aan als ik een bord lef heb gegeten bij het ontbijt, hahaha. Maar kijken vind ik ook leuk! 


O ja, de rode leren handschoentjes heb ik vorige week gekocht toen Rem me uit de put sjorde en naar de stad sleepte. Bij de HEMA € 12,00 allerlei soorten en maten. Ze zitten lekker en zijn zacht aan de binnenkant. Ik ben er superblij mee! Zwart is namelijk zo saai dan hè.




Nog een Oilily-sjaaltje opgeduikeld uit de sjalenbak uit de kast. Staat er leuk bij. Ik heb ook een rode fluwelen net een tintje donkerder dan het jasje, die staat er ook super bij.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

... Syndroom van Asperger...





Vandaag was gewoon zo'n rommeldag. Barstensvol van alles, vriendjes over de vloer en alles liep uit. Voor zoonlief liep alles, op een blooper van vanochtend of eigenlijk gisteravond na, op rolletjes. Hij was z'n gymspullen vergeten in z'n schooltas te proppen. Dus vanochtend om kwart over acht direct een belletje gekregen of de gymspullen bij de congiërge gebracht konden worden. Túúrlijk doene we. 


Voor ons zijn rommeldaagjes wel lastig, maar daar worstelen we ons wel door heen en that's it. Voor hem is dat een ander verhaal, hij zal zich er waarschijnlijk ook wel doorheen worstelen, maar laat bij hem toch chaos-sporen na in z'n hoofd en die stapelen zich op...


Bij Ramon is er pas vorig jaar december de diagnose Syndroom van Asperger vastgesteld (hij was toen 14!). We zijn al vanaf zijn zesde !! jaar bezig met het zoeken wat er nu anders is aan hem, want we merkten wel iets... maar we konden er niet de vinger op leggen. Hij gaf het zelf al aan vanaf zijn derde... "Mama.... ik ben anders"... raar fenomeen om zo'n klein ukkie dat te horen zeggen.


Voor z'n zussen is hij dan ook geregeld een raadsel... of snappen ze niet waarom híj het niet snapt of anders reageert. Vaak krijgt hij de meest simpele dingen niet voor elkaar, zoals het bijhouden van z'n agenda op school. Tas inpakken voor school is ook zoiets "moeilijks"... Onbegrijpelijk voor de zussen, want hij is hoogbegaafd... dus hersens zat zou je denken... Maar als je het Syndroom van Asperger hebt werkt je hoofd gewoon anders... Zie je alles om je heen als detail dit, detail dat, detail hier... detail daar.... Allemaal losse stukjes, gegevens, mensen, ruimtes, geluiden, ditjes en datjes, waar je dan ook nog wat mee moet doen of op moet reageren. 


Dat gaat zolang alles gestructureerd, rustig en volgens plan verloopt prima... maar in de echte wereld loopt héél weinig volgens plan. Dus vanavond gingen we naar Beleef autisme! Ook oma (schoonmoeder) ging mee, de dametjes ook, omdat we het belangrijk vinden, dat er begrip komt voor onze grote zoon. Ook al merkt de omgeving op zich weinig aan hem... het ís er wel. Voor de jongste is het wel een latertje geworden, maar dat geef ik morgen aan haar juf wel door.


We zijn daar geweest... we gingen letterlijk in een ijzeren tralie-hoofd staan, kregen een koptelefoon op en moesten dan naar 3 televisieschermen tegelijk kijken. Tegen Bridget werd gezegd als ze het te veel geluid vond worden en ze raar in haar buik werd ze gewoon de koptelefoon af moest zetten en dat dat helemaal niet erg of gek is. 


De geluiden door elkaar, diverse beelden achter elkaar met woorden tekst erdoorheen, zijn heel rommelig... Eigenlijk doet het mij denken aan het begin van een epileptische aanval (ik heb zelf twee vormen van epilepsie, dus dit is geen ideetje uit een boekje). Bij mij begint dat ook chaotisch, met beelden, geluid in m'n hoofd, geur (zit in het geurspectrum dus die doet ook stevig mee), kan haast niet communiceren door al die dingen in mijn hoofd... 


Die eerste paar seconden van zo'n nachtelijke aanval... deden die beelden met koptelefoon aan denken... en ik krijg bewondering voor m'n kind... nog meer bewondering dan dat ik al heb. Want vergis je niet, het is verdomd lastig... want je wordt vaak niet begrepen... terwijl je het zó druk hebt met je hoofd... en dan móet je ook nog eens functioneren... volgens de standaard normen hè!


Grote zoon van me... ik ben trots op je!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Give-away van Astrid van het blog Astrid's Atelier



Astrid van het blog Astrid's Atelier is geen Sinterklaas, maar heeft wel een superleuke Give-away voor wie een dochter, nichtje of kleindochter heeft die dol op poppen is.


Voor wie mee wil doen, maak een berichtje met bovenstaande kiek op je blog. Tot en met 29 november kan je je opgeven en op 30 november wordt er wordt de gelukkige bekend gemaakt!


Zo ik ga me even aanmelden bij Astrid, want Bridget is dol op verrassingen en dol op poppen.... toedels!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Smoesjes...



Yes, hij is binnen! Dankjesuperdesuper Lynda. Ik heb namelijk van Lynda van het blog Een klein stukje van mij... een Give-away gewonnen en het boek Smoesjes gekregen!! Leuk... ik ben nog niet aan het lezen geslagen, was nog effe druk, en ik kan alleen maar lezen als het stil is en vooral stil/rustig in mijn hoofd... 


MAAR... effe wat tussendoor hè.... Klik ook ècht op de link van het blog van Lynda, want dat is niet gelijk een link naar haar blog, maar ook een link naar het berichtje waar zij uit de doeken doet wat ze in haar bol heeft gehaald. 


Net als vorig jaar een groepsknuffel... in 't kort... je maakt iets moois voor iemand anders, en krijgt zelf ook iets moois terug... open maken mag een week voor kerst... 


MAAR... er zit nog iets aan een goed doel... of je een klein (mag ook groot hè!!) bedragje zou willen overmaken om een klein meisje te helpen dat zonder hulp gewoon blind wordt. Ja... is géén smoesje.. maar realiteit... dus lees effe het stukje van Lynda... dan snap je wat ik probeer uit te leggen... dankjewelalvast!!




En dit is mijn hopeloze project voor Bridget en ik probeer geen smoesjes te bakken, maar pfff het gaat niet van een leien dakje. Ben vrijdag door Rem naar de stad gesleurd om minder mopperdemopper te worden... (is/was gelukt hoor... ben een beetje iebel geloof ik) en heb voor bij het mopperdemopper-project een ander stofje gekocht voor het onderrokje... Dat is dit vrolijke bloemetjesstofje geworden. Véél leuker dan gewoon wit met een wittig dingetje erin. Bridget vind het lapje bééldig en kijkt de rok in elkaar zo'n beetje... Aan het rokje zou ik zaterdag ook aan begonnen zijn als ik m'n witte lockgaren niet op kantoor had... Grrr maar vandaag, zoals beloofd of geëist van mezelf... hm... ik denk gewoon aan Bridget en dan ren ik al... Ik heb vandaag dus lockgaren gehaald, hahaha.


Gisteren heb ik alles van het mopperdemopper-setje geknipt, vandaag ook mijn overslagjurk geknipt die ik gisteren uitgeraderd heb... Dus ik heb meerdere projecten lopen... Of dat slim is weet ik niet, maar het jurkje is voor mezelf zó simpel (ooo, kijk uit, wat zeg ik nu weer!)... dat ik dat wel kan wagen... 


Ik geloof dat dit nog geregeld vervolgt wordt...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Klein elfje lezend op de grond...



Ik was lekker aan het uitraderen aan de eettafel toen Rem ineens beneden kwam en zachtjes tegen mij zei... "Moet je eens boven gaan kijken... naar Bridget... neem ook je fototoestel mee...". Ik neem van Rem het fototoestel aan (hij had het al gepakt) ik loop zachtjes de trap op en kijk om het hoekje van onze slaapkamer... en zie dan dit...




Snoezig hè. Ze is niet op bed gaan zitten omdat daar een stofje ligt te drogen... en heeft toen gewoon een kussen van haar bed gepakt... en is tegen het nachtkastje gaan zitten. Géén idee waarom ze niet op haar eigen bedje is gaan zitten... 




Ik neem foto's... ondertussen ben ik al de slaapkamer binnen en ze heeft nog steeds niets door... 




Pop Annelies zit gezellig naast haar met de nieuwe poncho nog steeds aan. Ze vind die zo geweldig... al haar vriendinnetjes die over de vloer komen krijgen als eerste haar pop te zien...




Dit boek is ze aan het lezen... 




Af en toe vindt ze een woord moeilijk, want ik zie haar mond bewegen, dat doet ze altijd als ze het wat lastiger vind en nu is denk ik Asrai het lastige woord... het gaat over Asrai-elfjes... dit even voor de weet hè, hahaha. 




Ineens kijkt de dame op... ze moet lachen... en kijkt vervolgens gelijk weer in haar boek... hahaha.




Je ziet m'n lapje over het bed bungelen het is een crêpestofje dat ik tijdens de contrôle van mijn lapjeskast eruit gevist heb. Er zat namelijk een groenige gloed overheen, door de zijde die erop had gelegen. Dan wil ik natuurlijk wel weten of dat er nog uit gaat of niet, dus hup in de wasmand gekieperd.... en het is er gelukkig uit... 


Wat kan een kind toch knus lezen in een hoekje van bed en nachtkastje met een zacht kussentje in de rug en een lieve pop aan de zij... Ze heeft zo nog een half uurtje doorgelezen en toen kwam ze naar beneden gezellig wat drinken.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

E-book Barbel is, nu te koop... technische tekening... en een lampion voor Sint Maarten


E-Book Barbel nu te koop in de webwinkel


Bridget draagt haar poncho heel graag en zoals je ziet heeft ze hem gisteravond met Sint Maarten ook aangehad. De tas om al het lekkers in te doen heeft ze gewoon onder haar poncho schuin omgehangen, ideaal. Ik kreeg alleen tijdens de schemer haar lampion er niet scherp op. De flitser van mijn fototoestel heeft kuren dus moet ik hem op standje "kaars" zetten. Dan is de sluitertijd langer open en ja... als het dan waait, dan beweegt de lampion, hahaha en krijg je een vaag hondje te zien. Ik moet wel zeggen, dat Bridget wel super stil gestaan en gegrijnsd heeft, ze moest af en toe behoorlijk grinniken, omdat ik op m'n hurken zat en bijna omkukelde!!


Deze foto was stikdonker, kon standje "kaars" niet gebruiken natuurlijk. Maar gelukkig hebben we Picasa en heb ik hem kunnen oplichten. Het is een rood hondje met een strik in z'n haartjes. Bridget heeft vorige week samen met Kirsten de lampion gemaakt. Mijn enige bijdrage is het turquoise lint om de boel aan elkaar te verbinden en natuurlijk de strik.



Ik heb gisteravond ook nog een technische tekening gemaakt voor de E-book Barbel. Het ging deze keer iets makkelijker dan de tekening van de Amy-Lynn. Oefening baart kunst... of is het per ongeluk.... Hahaha, maakt niet uit, ik vind het een duidelijke tekening geworden. Ik heb er ook nog een ukkie bij getekend, dat is de poppenponcho. 

Zó, nu is alles helemaal klaar voor de webwinkel... hij is nu te koop!

Ik zou het super vinden dat als je de poncho hebt gemaakt je een kiekje naar me mailt voor in de map " Ter inspiratie". 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS