Snoezig stofje, slechts 1.10 breed
Dit is een lief snoezepoezelig stofje dat ik vorig jaar heb overgenomen van Nathalie. Haar dochtertje (6 jaar) is meer een stoer madammeke dan een roosjes- en strikjestante, zoals Bridget. Nu wilde Bridget een witte zomerjurkje. Nu heb ik wel witte stofjes, maar ik kwam deze vorige week tegen en ik dacht... die moet ik nú gebruiken, want anders vindt ze het niet leuk meer, zelfs een girly girly type als Bridget. Nu wéét ik dat Bridget dól is op roosjes... dus ik dénk dat ik wel goed zit.
Vanochtend nog even laten zien aan madam en verteld dat ik er een Heleentje van wilde maken. Ik vertelde hoe ik het wilde gaan doen. Het bovenstukje van de strikjestof en dan om beurten bloemetjes, strikjesstof en dan een ceintuur van het stofje wat net overbleef, want de lapjes zijn niet zo groot weet ik nog. Ik liet ook de bandjes zien die ik vorige week had meegenomen, in het wit en zachtroze, om de rokdelen af te werken of te versieren, net wat ik (ik bedoel Bridget) leuk vind. Bij het zien van de lapjes zei Bridget gelijk "Ooooh, wat snoezig!! Ik vind de lapjes mooi mama...". Daar ben ik blij mee, dat ze ze nog steeds mooi vindt.
Vanochtend legde ik de lapjes op tafel en vouwde ik een stofje open en oeps.... 1.10m breed!!! Dat was ik dus vergeten! De stofjes zijn denk ik uit Amerika, er staat iets van Quilts op en is dus niet breed. Hm... ik ga het toch proberen, ik kijk gewoon hoe lang elke baan moet worden en deel dat door 1.10m... moet lukken.
Uiteindelijk zijn de voorpandjes van de strikjesstof en is het achterpand van bloemetjesstof. Ik heb wel moeten smokkelen en kreeg het achterpand gewoon tegen de stofvouw er niet uit en heb ik zelfs een kwartslag gedraaid (dus wel recht van draad). Door al die roosjes valt het eerlijk gezegd niet op dat het stofje niet in dezelfde richting is geknipt als de rest. Ook de ceintuur kreeg ik niet uit de lieve stofjes, maar ik had exact hetzelfde tintje als de roosjes, zachtroze, poplin, dus daar wordt de ceintuur van gemaakt met daarop een lief kantje gestikt (denk ik), maar het kan nog altijd anders worden, hahaha.
Ik heb van het lieve stofje, werkelijk geen snippie meer over, het grootste stukje is 5 bij 5cm of 2 bij 20cm... dus het is goed opgebruikt. De knoopjes wordt nog ienemienemutten, ik heb parelmoer knoopjes, maar ook lieve zachtgroene kralen die ik met een lintstriksysteempje kan laten functioneren als knoop... wordt dus nog vervolgt.
Read User's Comments0
Interview met het AD Groene Hart
Vandaag begon de dag wat anders dan anders... Normaal kleed ik me hoppa aan en klieder ik wat make-up her en der op mijn snoet. Vandaag ging ik wat serieuzer te werk, koos zorgvuldig mijn kleding uit (zwart klokrokje en zwart getailleerd blousje... Ik wilde niet te veel kleur i.v.m. dat er een fotografe kwam om mij op de kiek te zetten en er is al veel kleur in de galerie dus... Rustig aan qua kleding.
Vandaag om 10:00 had ik een interview met het AD. Dit in verband met mijn nieuwe patroon, het overslagjurkje, Heleentje. Ik was wel wat lichtelijk nerveus, maar dat ben ik altijd als ik de stem niet weet van onbekenden... maar het ging allemaal prima, voor niets nerveus geweest, hahaha. Voor de volgende keer moet ik dat toch ècht eens onthouden....
De stand van zaken met het patroon Heleentje... bijna... bijna...
Weer een stap verder met het patroon Heleentje... vandaag de enveloppen binnengekregen... Net een iets groter formaat dan een standaard enveloppe, zodat het zakje met patroon er perfect inpast, want gekreukelde toestanden wil ik natuurlijk niet.
Ook van die leuke ziplock bags... oftewel... van die Zip-zakjes... óók wel hersluitbare zakjes genoemd... ook binnengekregen.
De doos met die Zip-zakjes is lóódzwaar... niet te tillen!!
Vandaag ook nog de offerte om het patroon te drukken binnen gekregen. Tsja... daar gaat nog best veel tijd inzitten om prijzen op te vragen, maar het is éindelijk bijna zover! Als het een béétje meezit... is het jurkje Heleentje rond het weekend klaar!!
Een nat pak...
12:54 PM |
Labels:
naaipatroon
Gisteren heerlijk in de tuin gezeten. Lekker kussentjes op de bank en stoelen gelegd... Ik heb in boekjes zitten neuzen om een leuk patroon voor een rokje te zoeken. Ik weet aan de ene kant wat ik zoek, maar aan de andere kant ook weer niet. Ik zit mezelf in de weg lijkt het wel... ik laat ook te veel boekjes toe, want na de ene stapel ga ik de volgende stapel halen...
Opeens wordt ik geroepen, voor het avondeten of zo, géén idee, maar ik vergeet de boekjes en de kussens compleet...
Vanochtend stond ik ijverig in de woonkamer te stofzuigen, hélemaal niets door. Ik ga de gang stofzuigen, ook nog niets door. Totdat Rem ineens naar de gang komt en zegt "Heb je de kussens er net opgelegd... of eh...". Bij het woordje "of eh..." denk ik "O vergeten!"... maar verder nog niets, en Rem vervolgd zijn zin... "... want er liggen boekjes... en het heeft geregend." Boem... de schrik, o nee, m'n boekjes! Hélemaal vergeten! Ik loop gelijk naar achteren, en ik zie een grote stapel van een minstens 15 boekjes drijfnat op de bankkussens liggen...
Ik pak de stapel, het is lóódzwaar. Ik loop direct naar binnen naar de eettafel en ga gelijk inventariseren... Er zijn drie boekjes met lichte waterschade... zes kunnen, snif snif, direct in de papierbak, het valt gewoon uit elkaar. De resterende probeer ik voorzichtig de pagina's los te maken, de patroonbladen haal ik los en drapeer ik overal over heen...
Het is nu half negen 's avonds, de boekjes heb ik de hele dag losgebladerd en in het zonnetje van de erker laten drogen... Er zijn nog vier boekjes nog steeds niet droog... Ik baal wel, want het zijn natuurlijk allemaal boekjes van een aantal jaren terug... grumble grumble, hoe stom kan een mens zijn door patronenboekjes buiten te laten liggen.
Ik heb dus nog steeds niets uitgeraderd en geknipt...
Dank je wel Monique!!
Dank je wel Monique?? Ja, dank je wel Monique... Dat is mijn grote zus... Ik mag namelijk haar locker lenen. Sinds Collie-Collie.com uit huis is, is het een beetje een weg zoeken in "Hoe het nu het handigst is om mijn machines te delen met mijn werk en privé". In de praktijk... onmogelijk... Ik biets eigenlijk altijd de naaimachine van Kirsten om op te naaien thuis of om hem mee te nemen naar een Workshop zoals vorige maand naar Danielle. Mijn locker zeulde ik geregeld van kantoor naar huis, maar geregeld gebeurde het ook, dat ik hem voor niets héén en wéér zeulde en hij weeg niet gratis hè! Óf ik wilde wat doen... en dan was het ... HÈ... ik heb de machine niet heer. Pfff.. zéér/beetje frustrerend.
Dus bedacht ik dat ik dan maar op zoek moet gaan naar een lockertje voor thuis. Maar daar moet eerst even voor gespaard worden, aangezien onze banken eerst vervangen worden, want dat zit ècht niet meer. Ik heb geregeld een zere rug als ik te lang op de bank zit (banken zijn 25 jaar oud hè... dus hoogbejaard en die mogen wat mij betreft wel eens vervangen worden). Dus dat heeft voorrang. Ik heb ook al gekeken naar tweedehans lockers, maar tot nog toe waren die uitverkocht of het exemplaar was nog € 500,00. Tsja... dan wacht ik wel even...
Nu bedacht ik ineens... dat mijn zus vorig jaar (bijna) al haar lappen aan mij heeft gegeven. Door tijdgebrek en geen zin is ze gestopt met kleding maken... dus... vermoedde ik dat ze ook niet veel meer achter de locker zit. Dus ik dacht... laat ik eens brutaal wezen en vragen of ik de zomermaanden de machine mag lenen. Want ik wil net als vorig jaar met de uitdaging "Zeven kledingstukken in 14 dagen" weer aardig wat voor mijn garderobe maken, alleen nu niet één kledingstuk per twee dagen, maar één kledingstuk per week.
Dus ik gisterenmiddag opgebeld en verteld waar ik tegen aan loop en of ik haar locker voor een aantal weken mag lenen. Ze zei meteen dat het prima was. Op de vraag of ik hem nu op mocht halen, was het ook prima, en of ik haar lockgaren ook even mocht lenen, zodat ik dit weekend al aan de slag kan en dus niet naar kantoor hoef te rijden was het ook al prima!! Dus ik vloog gelijk mijn tuut in en reed naar haar toe...
Monique was al een bakkie leut aan het maken. En toen ik de voordeur opende en naar binnen stiefelde stond ze gelijk bij de woonkamerdeur... de machine was al gepakt. Het was even zoeken naar het snoer, maar alles stond al op tafel. Ze zei dat ik hem wel even moest schoonmaken, nou dat is géén probleem, zo gepiept. Vervolgens hebben we ruim anderhalve uur zitten kwekken op de bank met een grote mok thee... heerlijk zo onverwachts bijkletsen, want bij de laatste verjaardagen lukte dat eigenlijk niet zo denderend... of de een was bezig of de ander. Dus...!! Moeten we vaker doen!
Vandaag de machine op tafel gezet, stofzuiger en kwasten bij de hand en de machine open gemaakt... Nou... mijn machine is véél stoffiger, dus ik vind het een net machientje, hahaha. Maar toch even de stofzuiger en kwast doorheen gehaald, want misschien zit er ergens een verdwaalde kattenhaar. Even later een stukje stof gepakt om even uit te proberen en de spanning eventueel af te stellen... Strakjes met het linnen waar ik een rokje van ga maken nog even verder afstellen... en verder...Nou... ik ben start klaar...!!
Enneh... Dank je wel zus... dat ik je locker effetjes mag lenen!
Subscribe to:
Posts (Atom)











.jpg)
.jpg)









