Surprise van Bridget


Bridget heeft zelf met Sinterklaas op school ook een hele mooie surprise gekregen.... Een sieradendoos, met spiegeltje, mooie oorbellen en een broche... Voor de rest was de doos gevuld met zelfgemaakte papieren sieraden. Superleuk toch!


De doos is bovenop kleurig versierd met bloemen en aan de zijkant met lieveheersbeestjes. Aangezien Bridget geregeld bloemen in haar haar heeft, is de gehele surprise echt op haar van toepassing. Wie hem gemaakt heeft weet dat ze dol is op tutten, sieraden draagt, van kleurtjes en van bloemen houdt.

's Nachts was het wat minder, want toen werd Bridget flink ziek. De hele nacht heeft ze met een bak doorgebracht tussen Rem en mij in. Recht op zittend was het beste, dus Rem en ik "lagen" een beetje overeind, hahaha. Ze lag bovenop ons dekbed, want ze had het heel warm, moest af en toe huilen door de krampen in haar buik (want er zat op een gegeven moment natuurlijk niks meer in). Zo erg is dat hè, je ligt er naast en kan niets anders doen, dan haren in een elastiekje wurmen, washandje op haar voorhoofd leggen ter verkoeling en haar handje vasthouden...

Zaterdag had ik het genoegen een zweem van deze griep ook te krijgen (ik krijg altijd de griepprik, dus ik heb het gelukkig een héél stuk minder). Ik had wel een bak voor mijn neus staan, maar helaas gooi ik er dus niks uit en blijft het gezellig zitten, grrr. Maandag weer redelijk gegeten (misselijk bleef ik toch en ik gooi het er ook niet uit). Vanaf dinsdag kreeg ik weer een beetje praatjes, maar ik herstel zo traag als een slak, dus ik hobbel vandaag weer een beetje rond en ga morgen rustigjes weer aan de slag.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Sinterklaas surprise om te smullen!!


Bridget had met loodjes trekken de juf getrokken. Iedereen had op een briefje geschreven wat z'n hobby's waren en daarbij cadeau-ideetjes. Juf Karin heeft onder andere als hobby bakken van cakes e.d. en aangezien Bridget ook dol is op bakken... wist ze daar wel raad mee. We zijn naar de Xenos gehopst en hebben daar leuke taartvorkjes gekocht met van die neptaartjes eraan en cupcakesvormpjes in de vorm van roosjes. Ontzettend leuk en binnen het bepaalde budget van school. Toen de surprise...


Excuses voor de foto hoor, maar het was vanochtend aardig donker en met de flitser weerkaatste de chocoladetaart wit door de glanzende chocolade glazuur, raar gezicht is dat, hahaha. De surprise was een beetje lastig qua timing, want eigenlijk had ze maandag de surprise moeten meenemen naar school. Dat gaat niet zo best met taart die vers moet blijven. Dus overlegt met de juf, of het goed was dinsdag de taart dan te brengen en hem dan in de ijskast te stoppen... De juf (andere hoor) vond het gezien de snoepkonten op school niet veilig om iets lekkers in de ijskast te zetten en Bridget mocht dan ook, met toestemming, haar surprise pas vanochtend naar de klas brengen. Sleutels gevraagd bij de juf... en Rem heeft hem samen met Bridget naar de klas gebracht.



Bridget heeft een dienblad gemaakt (stuk doos afgeknipt), met eronder een kleiner doosje ook afgeknipt bevestigd met daarin de cadeautjes. Zoals je ziet is het dienblad met behulp van behanglijm bekleed met vrolijke stofjes. Aan de oren (vastgeplakt met supertape) zitten gestippelde strikken en de theepot, kop en schotel zitten vastgelijmd, zodat die niet om kunnen kukelen.


Bridget heeft met een beetje hulp van Kirsten (bak vasthouden tijdens het mixen, want die ging er vandoor en de gaarheid van de chocoladecake controleren) helemaal alles zelf gedaan.

Het gedicht hebben we met z'n tweetjes gebakken, zij de woorden bladieblaën, ik tikken. Zij weer het lettertype (hoe krulliger hoe beter) en kleur (pimpelpaars) uitkiezen en ik heb de printer opdracht gegeven dat ding te bakken. Zó gepiept!

Het geheel verstopt onder een schone lap stof, want inpakken is een beetje lastig, en je mocht er niets van zien.... En tada surprise is klaar... De kids mochten zich allemaal optutten voor vandaag en Bridget wilde haar wijdste jurk aan, lekker lang, met twee roklagen. Warm vestje, hoewel warm... haar armen zijn te lang geworden zie ik (oepsie!!). Leuke vlinder in haar haar, mijn nieuwe oorbellen (die ik al van Sint heb gekregen mocht zij lenen) en wat mascara op de fladders (doet ze tegenwoordig zelf, maar ze beschilderd ze volgens mij... het krult gigantisch die fladders) en een lipglosje.... Nou... ze stráált helemaal... nu hopen dat de juf blij is met de suprise en de cadeautjes....

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Breipennen op je hoofd...

Bij Kirsten even kijken hoe ver ik ben, want ik heb geen patroon.

Voor Sinterklaas heb ik niet alleen maar een lapjesdeken gemaakt voor Kirsten, maar ook sieraden voor mijn moeder en zus (niet uit de webwinkel, maar op hun smaak en kleur gemaakt sieraad), zitzakken voor (mobiel en tablet) mijn zwager en Ramon (de een met een geborduurde rand (sfeertje Colombia waar hij als kind heeft gewoond) en de ander met kobaltblauw fluweel geappliceerd (een getekend ontwerp van Ramon zelf), twee 5-Star-pillows van Farbenmix (de een voor mijn nichtje in het zwart-wit de ander voor mijn neefje van kobaltblauw fluweel met groene draak) en voor Bridget een fantasie roezelkussentje rood-wit geruit met een schattig kantje.

Ik zeg tegen Kirsten, dat zo'n muts met breipennen best modieus is... trekt ze toch een twijfelachtig gezicht, hahaha.

Ik heb ook nog zitten breien voor mijn vader. Mijn vader is nogal een wonderlijke geitenbreier en houdt niet van standaard en ook niet van saai... Mijn moeder heeft ooit een muts gebreid voor hem met op verzoek (ook weer van hem) een gat bovenin... want hij wilde anders dan anders. Ook was het gevaarte niet over de oren heen, knalrood en met kabeltjes en zonder boord (als ik het me goed herinner)...
... na dat twijfelachtige gezicht, verstopt ze haar gezicht in de muts... Bridget en ik gieren van het lachen en als de dame weer tevoorschijn komt is het KLIK... foto!!

Mijn vader heeft al tijden, bij gebrek aan een muts, een grote boeren zakdoek om zijn voorhoofd gebonden, zodat hij met de grote wandelingen samen met Maxyah (scheet van een hond) in het weiland geen kou op/in zijn voorhoofdsholte oploopt (voorhoofd is een beetje gevoelig voor de kou en wind daar in het open gebied). Dus.... ik dacht ik zet zo'n gevaarte wel efkes op de pennen. Kleur, natúúrlijk rood... maar ik had niet zoveel lust in kabels, omdat ik daar sowieso wat meer tijd voor nodig heb en ik met vier pennen breien al helemaal niet zo ervaren ben en hoe eindigt dat in het midden boven op het hoofd, hè. Kabels en minderen en zo... Dus... ik dacht "Ik doe streepjes". Antraciet (géén zwart, want daar houdt mijn vader hélemáál niet van) met zijn lievelingskleur knalrood!

Ik heb geen patroon en begin gewoon steken op te zetten, gooi die er na een ronde of 10 weer af, want ik vind het niet riant genoeg. Zet opnieuw de steken op en gooi er 32 steken bij. De snit is een beetje royaal gedaan (comfortabele snit), omdat mijn vader ook niet van strak houdt... en omdat die muts van vroeger nog niet in de gevoelige voorhoofdsholte-tijdperk was nu ook een beetje een langer exemplaar. Hij kan het boord naar gelang omhoog klappen. Hij kan kiezen voor veel oor of weinig oor in de muts, hahaha. Het uiteinde is in snelle rondes geminderd, waardoor er een niet gladde ronding ontstaat met als extraatje een steeltje. Precies in het straatje van mijn vader, want niet standaard, hahaha. Helaas geen kiek, moet dus eventjes langswippen voor een kiek van de muts (Sint is zaterdag al geweest).

Bridget heeft de muts op gehad toen die af was en wilde er direct ook eentje, precies dezelfde!! Dus... ik heb wat te doen!

P.S. de lapjesdeken is heel mooi geworden, moet alleen nog een foto maken.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Effe pauze houden!


Eventjes in de pauze de onderkant van de lapjesdeken tegen het dunne dekbedje (IKEA) gespeld. Dit stofje vind ik heel leuk voor de onderkant. Het is rustig en neutraal van print (hahaha, ongeveer egaal de ene draad is marineblauw de andere draad is héél licht grijs) en het heeft ook wat stoers. Kwestie van omdraaien en dan heeft ze een heel ander uiterlijk van de lapjesdeken om tegen aan te kijken, hahaha, om op te liggen bedoel ik natuurlijk! Ik doe dit karweitje even hier, omdat ik bij het vastzetten met een grote steek beter mijn eigen machine kan gebruiken dan de machine van Kirsten thuis. Het blad van de mijne is véél groter.



Ik zit momenteel niet erg riant in mijn spelden, maar gelukkig had ik er ook weer niet zóveel nodig.



Dit de bibelebonse berg voor mijn machine.... dit voelt véél volumineuzer aan en ziet er ook zo uit dan de lapjesdeken van Bridget.... terwijl het toch hetzelfde type dekbed is...



Nou daar gaat de laatste lange baan hoor.... próppen!!



Tsssssss!!! Onderdraad op!.... Net de laatste 30 centimeter.... Nou, gelukkig doen mijn handjes het ook nog, en pak ik effe een naald erbij.... met grote koeiensteken zit het laatste stukje ook vast!

Morgen de top erop bevestigen... misschien ook wel in de pauze vast wat voorwerk doen!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Tussenstand: De top is klaar


Vandaag achter de naaimachine gezeten (deze keer niet onder de trap, maar riant op de eettafel). Eers even gecheckt of de banen wel op de goede volgorde lagen en toen rij voor rij gepakt. Alle 117 vierkantjes zitten nu aan elkaar...


Ook alle naden netjes open gestreken.


Kruispunten zo netjes mogelijk strak door laten lopen.


Kijk, nog ongestreken, maar het is een mooi geheel vind ik zelf. Inmiddels is de top gestreken, maar Kirsten is thuis gekomen, dus hij ligt nu onder een berg lapjes verstopt voor de dame, hahaha.


Daarna ook nog met iets vrolijks voor mijn zus bezig geweest. Dit is het vijflandenpunt van de Star Pillow van Farbenmix.. Mijn zus houd van rood en turquoise... dus... 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Een jeweetweltasje ontmaskerd!!


117 vierkantjes 16 x 16 (9 banen van 13 lapjes) voor de lapjesdeken. Voor de rand eromheen heb ik dat ruitjesstofje gekozen en voor de onderkant de gemêleerde blauwe lap.

Ja, ik kwam weer eens zo'n jeweetweltasje tegen... nog niet een ècht jeweetweltasje, want er was nog niets geknipt, maar volgens mij wel een jeweetweltasje in wording. Al die lapjes, met klosjes, bandjes en troepies zaten toch mooi al in een tasje te wachten.... en dat al vanaf 11 juni jl. Ik bedoel eigenlijk dat het al waarschijnlijk toch niet zeker weten, maar wel zéker weten een ernstig geval van zéker weten een jeweetweltasje te gaan worden tasje is! Kan je het nog volgen?

Nu die stapel met lappen in die best wel grote tas, kwam ik dus tegen... en aangezien ik tegenwoordig gelijk de kriebels krijg van jeweetweltasjes wilde ik graag weten wat dáár nu weer in zat.... Sjucht, ben ook helemaal niet nieuwsgierig hoor... ahum... Dat tasje dus... Ik trok het uit de kast, keek erin en slaakte een diepe zucht. Ik had inderdaad een leuk idee voor die lapjes, was ook bijna begonnen met knippen...., maar toen ging het weer ernstig mis... en heb ik weer zo'n jeweetwel-dikke-tas in de kast.


Gisteren met Bridget samen zitten mutsen hoe de indeling van de lapjes zou worden... (moest tussen de middag, zodat Kirsten het NIET zou zien... 

Nu, het idee van mij slijt niet, dus daar hoef ik niet bang voor te wezen. Mijn geduld met dit soort tasjes slijt wel en ik wil al die tassen + één doos kwijt. Geen stilstaand archief meer in mijn kast s.v.p. Nu wil het geval dat mijn 14,5-jarige (!!) Kirsten haar witte kamer met appelgroene en turquoise accenten (gordijnen, lampenkapjes en dekbedhoezen e.d.) wil omturnen naar wit met marineblauw... een snufje dieprood en een snufje zanderig grijs (ik kan de kleur niet zo best omschrijven). Wat ben ik blij dat ik toen mijn poot stijf heb gehouden en heb gezegd dat de enige kleur die op de muur kwam wit was en niets anders... Anders had er nu eerst geschilderd moeten worden. Nu... die stapel, in dat jeweetwel-tasje, bestaat uit allemaal stofjes met marineblauw en wit! Precies wat mevrouw wil!


Dit is de indeling geworden. Ben er dik tevreden mee, even een kiek van gemaakt, want ik heb de vierkantjes per baan wel op elkaar verzameld, maar je weet maar nooit, nu kan ik het checken.

Perfect voor wat ik in mijn hoofd heb. Ik ga voor haar een lapjesdeken maken voor Sinterklaas (ik kan het vertellen, want ze leest mijn blog toch niet, hahaha). Dan hou ik natuurlijk nog een flinke stapel stof over en daar ga ik gordijnen van maken (als Kirsten dat ook een strak plan vindt, want ze is dol op die stippen die er nu hangen... maar zoveel sip heb ik niet). Ja, ik weet het, haar turquoise gordijnen met appeltjesgroen hangen er niet eens lang, maar Bridget had dé oplossing om van die gordijnen voor haar een leuke nachtpon - nachtjama - pyjama te maken. Ach waarom niet, het stofje is er prima voor. De dekbedhoezen die ik heb gemaakt, blijven nog wel dienst doen, die verstoppen we gewoon onder de lapjesdeken, strak plan toch?


Links de vierkantjes die over zijn, stop ik gewoon in een leuk kussenhoesje. Rechts de stapel geknipte vierkantjes per rij bij elkaar gespeld.

Dus... op die manier is een bijna jeweetweltasje uit mijn kast verdwenen. Er is gelijk een groot leeg gat ontstaan!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Zoek!! zoek, zoek, zoek, zoek, zoek...

Links is de geknipte stapel de jurk, rechts is de lap die nog over is... misschien voor een leuk vestje voor mezelf... of Bridget?

Dat was me toch een zoekpartij gisteren. Nadat ik Bridget op de kiek had gezet, ging zij spelen en ik ging de hort op tussen de boekjes... Álle boekjes van de Burda en de Knip liggen achter stapels winterstoffen... nu overdrijf ik een beetje, want zoveel winterstofjes heb ik niet, maar door het volume van de stof lijkt het aardig wat. Dus... stof op de strijkplank... stapels boekjes erachter vandaan vissen. Ik moet toch echt eens de patroonindexen gaan inscannen en de boekjes in van die houders ploffen. Maar goed... Ik zocht iets voor de mooie rode lap, gebreide stof, die ik vorige week heb gekregen van Helmah... Het is een riante lap van ruim 3 meter, dus ik kan veel kanten op. Ik wil graag een jurkje maken voor mezelf. Het liefst met een V-hals, op de knie van lengte, ruimte in de mouwen, zodat ik er met gemak een shirt onder kan verstoppen. 

Voorkant valt bijna van ellende uit elkaar, gelukkig bestaat er plakband!!

Aan het eind van de middag was ik door de hele berg met boekjes en had ik nog niets geen jurkje gevonden. Na het eten nog een keer door de hele berg, weer de boekjes op de strijkplan vice versa .. Ineens plopt er bij me omhoog dat op de bovenste plank ook nog een aantal héle oude boekjes liggen, niet veel (ik heb de boekjes inmiddels flink uitgedunt...)... Terwijl ik druk aan het kijken ben naar de patroon-indexen denk ik... "Kijk nu even daarboven" maar nee tuttebel moet toch het rijtje afwerken. Nog één plank te gaan, ik zucht... en bezwijk voor dat gezeur in mijn hoofd en graai naar de bovenste plank met dat ieniemienie stapeltje boekjes. Sjucht... had ik dat maar eerder gedaan... want ineens zie ik iets, waar ik wel wat mee  kan...

Mijn moeders handschrift om niet te vergeten dat de maattabel veranderd is...

Ik moet wel het één en ander veranderen, maar dat geeft niet. Het boekje is inmiddels ruim 24 jaar oud!! De voorpagina is er eentje met een soort van papieren fotolijst en is er inmiddels half afgescheurd en met plakband vastgeplakt. Er staat in mijn moeders handschrift ook nog op dat de maattabel is veranderd.


Dit boekje heb ik bewaard omdat er een jassenspecial in stond en ook een jas die ik als 19-jarige heb gemaakt en dat was zo'n heerlijk warme jas, dat ik die ooit nog een keertje wilde maken.

Dit is de jas die ik in 1989 heb gemaakt. In een diepbruine kleur... stond prachtig bij mijn lichtblonde kop met haar tot mijn middel. Eén van de weinige jassen, die ik heb gemaakt, waar ik aan de schouders tenminste niets hoefde te veranderen. Er moesten grote schoudervullingen in, maar ik heb er een kleintjes ingedaan, want ik had schouders zat.


Deze jas zaten mijn moeder en ik altijd over de middelste foto te verbazen... zó draag je een jas toch niet, brrrr.... hahaha. Foto links en rechts leek ons een stuk snuggerder.

Ah... het pakje links ook gemaakt, ik was directiesecretaresse en heb in het begin na mijn schooltijd als een gek mijn kast moeten omturnen van sjieke Punk naar een mantelpakjes-dame, hahaha. De kraag heb ik niet zo groot gedaan, dat vond ik véél te breed. Broekpakken droeg ik toen ook vaak, de broeken waren toentertijd ideaal voor mij. Smalle taille, met plooitjes/elastiek, zodat er ruimte ontstond voor brede heupen en stevige bovenbenen. Ik was trouwens dol op overslagbloesjes en vestjes. Ook veel overslagjasjes had ik... in allerlei kleuren met bijpassende pumps! Als ik er nu aan denk wat ik allemaal in de kast had hangen.... oef... heimwee...
Mooie duidelijke foto's, zodat alle details goed in beeld kwamen... heerlijk!

Mijn moeder en ik zaten toen ècht bijna voor de brievenbus, want als we klap!! hoorde van het deurtje, dan wisten we dat de Knip in het brievenkastje was beland. En dan zaten we naast elkaar op de bank, bakkie leut voor ons neus en zaten we druk commentaar te geven op alles wat we zagen. De details werden goed bestudeerd (en ik moet zeggen, die waren toen héél goed in beeld gebracht).


Dit is uiteindelijk de bovenkant die ik heb uitgekozen voor de jurk... en van dit jurkje met knoopsluiting was ook een shirt en met behulp van het lijfje van het shirt heb ik de rok getekend... als het goed is... wordt het een mooi en simpel jurkje.

Tijdens mijn lunchpauze vandaag het jurkje uitgeraderd. Ik had geen tijd meer voor het wikkelvestje, die heb ik vanavond uitgeraderd.

Bij het uitklappen van het boekje, blijkt hoe oud het boekje is... het raderpapier is knalgeel... Trouwens het gehele boekje is gelig.

Ik werd vanavond even kippig van al die lijnen bij mijn eetkamerlampje, want het blauw en groen lijkt gewoon één en hetzelfde... Na met mijn neus bijna op het papier te hebben gekeken, zag ik ineens het patroon "liggen" en kon ik het uittekenen.

Nu dacht ik, dat ik wel een riante lap stof had en er misschien wel zo'n wikkelvestje uitkon... maar bij het tekenen van het wikkelvestje zag ik wel dat dat niet zou lukken, want het patroondeel is te hoog en past ook niet aan de stofvouw, dus heb je twee keer de hoogte nodig van het vestje... en dan nog de mouwen.... is iets te veel voor deze lap, maar het is ieder geval al uitgeraderd... Nu alleen nog op zoek naar een lapje.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS