Knipmode 05/2013


Wéér een mooie cover die duidelijk een modecover is. Er mag iets minder tekst, maar dat zie ik door de vingers, omdat het deze keer duidelijk te lezen is en de namen natuurlijk wel stijl-iconen zijn (die mij héél erg bevallen, hahaha).


De eerste is Brigitte Bardot (BB). Mijn eerste mode-idool toen ik tiener was, om eerlijk te zijn en natuurlijk niet alleen qua kleding, maar ook qua make-up en haar. Ik héb wat geoefend om die mooie eye-liner lijntjes ook op mijn oogleden te krijgen... de demake-up is er rijk van geworden, hahaha. Ook de driekwart broeken, helaas minder geschikt voor mijn lijf, dus er moest flink verbouwd worden (niet aan mijn lijf, maar aan het patroon) met ballerina's eronder. Ook bustières (droeg ze ook veel) heb ik gemaakt. Maar goed... 

Hier een bloesje met korte broek. De korte broek vind ik leuk van snit en de rafeltjes onderaan de pijpjes zijn leuk. Is ook leuk van een jeansstofje. Het bloesje is niet hélemaal BB, want zij zou namelijk een riant decolleté hebben waardoor haar schouders bijna bloot zouden komen, maar nèt weer niet. Dus de BB-look is dit decolleté toch zeker een 5 cm lager uitsnijden, dan zit je snor. Ik vind het een leuk stofje, lekker vrolijk. Er zit elastiek op de heupen, daar ben ik normaal gesproken niet zo'n fan van, maar op een of andere manier zit het hier wat hoger of zo (?) en heb ik niet het idee dat de taille verdwijnt. Het model geeft qua haar, hoed en make-up (de make-up is hier wat braver hoor, hahaha) goed het sfeertje van BB weer.



Links: een schattig shirtje met in de hoeken van de wijde boothals (lijkt alleen op de foto niet zo qua halslijn ???) een klein hoekje stof in verwerkt, zie de technische tekening. Het shirtje is mooi getailleerd en is ook een leuk modelletje met driekwart mouwen, dat was in de BB tijd ook veel. De rok is een leuk rokje, perfecte lengte en mooi klokkend met platte ingestikte plooien. Ideaal modelletje om stevige benen onder te verstoppen, hahaha. Ik ben niet wauws van het stofje en dat komt met name door die opgestikte rand, vind het iets té. De schoentjes zijn niet zo mijn ding, maar ook niet in de goede kleur bij het rokje. Een simpel ballerinaschoentje had mooier gestaan.

Rechts: Een mooi jurkje met een mooi decolleté. De rug is lekker bloot en boven aan het rugpand is er elastiek of rimpelelastiek gebruikt dat er voor zorgt dat de jurk mooi aansluit en toch comfortabel blijft zitten. Ideaal voor het jurkje Whiskers wat ik voor Bridget wil maken, ga ik dus onthouden (!). De jurk heeft een mooie lengte net over de knie en een ceintuurtje met gespje. De schoentjes, simpele ballerina's zijn er prima bij. 

De kapsels zijn bij beide foto's hélemaal BB, veel haar op het achterhoofd, en dan lekker rommelig met slag aan de onderkant.


Hm... dit is niet hélemaal BB. De broek klopt, kapsel en haar ook wel. De schoenen had ze vast in de goede kleur gekozen en het vestje... is Audrey Hepburn, maar dan in kleur. BB droeg op dit soort broeken namelijk strakke truitjes met aansluitend halsje, met korte of driekwart mouwtjes. In Bretonse streepjes of effen kleurtjes. Shirtjes met boothalzen of riante decolleté á la Olalah!! ook weer met driekwart mouwtjes en wilde ze bloter... dan had ze een bustière aan of een blouse die aan de onderkant door de panden geknoopt was die haar taille/buik bloot liet, of een topje met strikjes die van haar schouders waren afgegleden, maar nog nooit een vestje á la ditte hierboven.

Maar dit is natuurlijk interpretatie... Is een mooi setje, zou ik zo aantrekken (mits goede kleur schoenen en tas, hahaha kan natuurlijk ook tijdens het fotograferen veranderd zijn qua kleur). De broek is mooi, met leuke accent omslagjes bij de zakingang. Heb je stevige bovenbenen meet dan goed, want anders zit de broek voor géén meter! Het vestje is ook leuk, alleen voor nu zou ik de mouwen net als de broekspijpen driekwart doen. Dan vind ik het bij de broek kloppen en bij het sfeertje van toen.

Vind je dit allemaal te zoetig, gebruik stoere stoffen en kleuren, dan is het helemaal weer anders.


Ook weer zo'n mooie stijlicoon. Ze wist héél goed wat ze wel en niet kon dragen, ze gebruikte haar rechte bouw en het niet hebben van veel voorgevel als tools voor haar kleding. Heb je qua lijf een rechte bouw en kleine cup... dan zit je met de mode van Jackie O. helemaal goed. Maar in het setje hierboven heb ik ook wel zin hoor. Het topje is ook leuk op zo'n driekwart broek van de afdeling BB, maar dan wel zonder parelketting (daar ben ik niet het type voor)!

Het topje is mooi aansluitend (bij het fotomodel lijkt het iets te krap te zitten, zodat de boel geplet lijkt) en dan een klokkend schootje. Het rokje is een mooi tulprokje, heb ik vroeger ook gehad en zat bij mij juist perfect, omdat ik mijn heupen er goed in kon verstoppen. Ik zou zelf de plooitjes een klein stukje instikken, maar dat hoeft als je de Jackie O. bouw hebt absoluut niet. De stof is perfect voor deze stijl, maar is je dat een beetje te veel dan is een uni stofje ook perfect. Maakt niet uit welke kleur, want Jackie O. droeg zo'n beetje alle kleuren.


Dit is typisch Jackie O. Jurkjes met jasje. Jasje in diverse lengte, zoals hier langer dan de jurk, maar ook net iets korter dan de jurk tot wéér een stukje korter dan de jurk. En altijd in dezelfde stof als het jurkje, of zoals hier in de accentstof dat in het jurkje zit. Héél subtiel klein kleurverschil, want zij had altijd sublieme subtiele accenten!

Dit jurkje een mooi klein jurkje met biezen als accent. Daar kan leuk mee gespeeld worden. Het heeft een mooi klein mouwtje en een mooi decolleté. Jackie O. zal ook nooit verlegen hebben gezeten als ze voorover moest bukken, want alles bleef bij haar altijd decent. Ideaal voor naar je werk!! Dit soort jurkjes en natuurlijk de jas eroverheen is ook mooi van stoere stoffen, zoals jeanslook stofjes. Met de accentbiezen en stiksels kan je dan spelen. 

De jas heeft geen kraag, maar een mooie hals met een aantal knoopjes voor de vorm, want er zitten drukker onder en dicht draag je het gewoonlijk niet. Er zit een klein mouwomslagje aan de mouwrand. 


Dit is een prachtig jurkje, ook als je zoals ik meer getailleerd mèt heupen (vooral het laatste) bent. Het strikje in de taille weet ik zo net nog niet, maar aan de andere kant, dát is wel Jackie O. en ook uit die tijd. Dus gewoon erop spelden en kijken hoe het staat. Hoe eenvoudiger (dus effen) het stofje is, hoe mooier dit soort dingen uitkomen. Ik zou er als ik de èchte Jackie O. was ook dezelfde kleur schoenen hebben gekozen als de stof van de jurk (die bij de BB broek werden gedragen misschien?), want dat was Jackie O. Alles wat bij de kleding hoorde, was vaak in dezelfde tint (of ton-sur-ton) en anders werd het gebruikt als accent, maar dan werd dat ook overal in doorgevoerd. Dus dan had de armband op de foto hier net als de schoenen en zonnebril zwart moeten zijn.





De stijl van Kate Moss.... eh... herken ik wel... maar vaak vind ik het gewoon een look met een slok-op en snuif-kop erbij. Dus niet bepaald helder. Maar op haar goede dagen (met helder hoofd en vooral van de laatste jaren) dan herken ik de look van de linker foto wel bij haar. De kiek rechts... mja... als dat een look is... ben ik blij dat ik niet veel van haar look af weet, hahaha.

Wat ik van haar stijl weet, is dat ze geen felle kleuren draagt, veel schutkleuren (alsof ze liever onzichtbaar is of zo) grijzen in allerlei tinten, zwarten, bruinen, legergroenig-bruinig. Weinig strak getailleerd, eerder comfortabel, wel korte rokjes/jurkjes, maar ook héle lange rokken en jurkjes. Vaak ook comfortabel schoeisel, dus onder een ultra kort rokje, enorme stoere boots eronder. Kapsel is altijd nonchalant. 

Links: het jurkje is een lekker strandjurkje. Goed van lengte (als je leuke benen hebt en anders gewoon een stukje verlengen of een bord lef eten bij je ontbijt, hahaha). De halslijn is mooi en geeft bij bukken geen problemen. De schoenen en shopper is er perfect bij.

Rechts: Sjucht, wat moet ik híer nu mee! De korte broek is dezelfde als die bij BB, alleen vind ik hem daar beter zitten. Hier lijkt het een véél te groot zwabber-broekje. Het shirtje is óók weer die bij de afdeling BB, maar nu met driekwart mouwtjes. Je ziet dat hier de halslijn wèl klopt met de technische tekening, dus ik vermoed/weet zeker dat het shirtje bij de afd. BB niet het shirtje van de technische tekening was!



Links: Ja, ik herken de stijl aan de laarzen (comfortable boots), legergroenig gilet/jack? gevaarte en dat over het vorige sjucht-setje... 

Rechts: Het shirtje herken ik Kate wel in, maar de broek eigenlijk niet. Haar broeken zijn namelijk altijd mégastrak en effen van kleur. Dit printje zou ze wel als jurkje (zelfs lange jurk) of rokje dragen. Het shirtje is hetzelfde modelletje als het groene shirtje bij de afd. BB. Hier zie je niet het hoekje op de schouder zitten en de hals lijkt veel dieper dan ik verwacht of bij de grijze met driekwartmouw heb gezien, maar misschien komt het, omdat deze van dun kantachtig stof is gemaakt, geen idee. De broek is ook het modelletje van de BB broek. Dit soort modelletjes zijn in allerlei stofjes leuk en zoals je ziet met dit stofje totáál anders dan het toch wel brave BB-ruitje!

P.S. Kate Moss heeft tegenwoordig weer een pony! (maar ja die kunnen fotomodellen er ook weer met extensions laten verdwijnen, hahaha).


Eh.... misschien als vest over je bikini hangen... of als soort van duster over je nachthemdje/jurkje?? Ik vind het nogal soeperig zitten en voor mijn figuur al hélemaal not done. Maar het kleurtje is mooi!



Links: Ah, breien. Dit breisel doet me denken aan de streepjes die ik vroeger (jaren '80) breidde en dan zag je dit aan de achterkant. Ik moet zeggen, streepjes  breien vond ik altijd wel leuk. Dan had ik een soort van wedstrijdje met mezelf. Alleen truitjes met korte mouwtjes moet ik zelf nooit aantrekken, géén potje met die stevige bovenarmen van mij. De hals vind ik hier ook iets te hoog, maar heb je een rechte bouw, of tenger gebouwd, dan is dit een leuk truitje op een skinny jeans.

Rechts: Ik zit even met verbazing naar de ritshoogte te kijken van de skinny jeans... Zit dat ding wel lekker, of heeft ze gewoon geen kont! Als je bukt... dan floept die broek toch gelijk weg?? Máár... ik vind het totaalplaatje (op de tas na dan, die mag in de prullenbak) helemaal top. Weliswaar wel met de hoogte van mijn rits in mijn skinny jeans, hahaha, want anders kan ik nooit onder mijn naaitafel een gevallen klosje oprapen, hahaha. Het vestje vind ik leuk, er zit zo te zien een zwarte rits in, ook weer binnenstebuiten gebreide kant gebruikt, net als het vorige patroontje. Trouwens vindt je strakke streepjes leuker, doe je die kant toch?? Je kan tot op het laatst beslissen welke kant je gaat gebruiken.

Enneh, kom je er niet uit... dan is er een breilijn 0418-721314 of je kan chatten opwww.wolplein.nl

Ik vind de breipatronen de laatste tijd véél leuker (of denk ik dat maar... Néé, volgens mij zijn ze leuker, alleen moet ik nog willen breien....).


De look van Caro Emerald... eh wie??? Nu moet je niet denken dat ik met mijn oren in de diepvries zit, maar ik weet nooit de namen van zangers, zangeressen en bands, omdat op de radio dat met mijn slechte gehoor en rappe geratel van de d.j.'s gewoon niet te verstaan is. En MTV of zoiets kijk ik ook nooit, dus ik heb ook geen flauw idee als ik het gezicht zie. Blijkbaar zit het niet in het genre van Ramon of Kirsten, want ik krijg geregeld muziekclips op hun mobiel onder mijn snufferd geduwd. Maar als ik naar de foto met die bloemen in haar haar kijk, denk ik dat het een flamboyant geklede dame is, met lef... kleur... en fantasie. Eens even kijken op Google... tot zo!

Ah!! Mijn lijf van vroeger, maar dan met een donkere kop haar erop! Zij houdt van haar lijf te laten zien, haar rondingen, taille en haar decolleté. Houdt van jurkjes, wijd (qua rok) en strak. Exacte kleuren, zwart, rood, fuchia, groen etc. Mooie kapsels en make-up.

Qua stof is het helemaal wel haar ding, maar zij zou het jurkje bij de taille een flink stuk strakker doen en de rok strakker of juist véél wijder. Maar het is wel haar sfeertje. Alleen zie ik niet hoe dat schuine pand dat op de heupen wordt gerimpeld zit. Kijk dát wil ik dan wel zien. Valt het goed, zit het mooi... Nu kan je met tricot (heb ik inmiddels gemerkt) veel uitspoken en ik denk dat je als je twijfelt gewoon eerst met een grote steek in elkaar met zetten en dan aantrekken... Je ziet het snel genoeg. Mooie pump, alleen een maatje te groot, dat kunnen ze voor een foto voorkomen door er een propje toiletpapier in de neus te stoppen óf de voet anders neer te zetten.


Ah, dat is een mooi jasje. Mooi van snit, getailleerd, mooi decolleté, mooie kleur en op het rokje (van de volgende pagina) staat het schitterend. Dat ding om haar pols en de ketting om haar hals kunnen ze beter weglaten... het is niet Caro. Die heeft nooit iets om haar hals en pols (net op Google gezien). Ze draagt wel opvallende oorbellen en haaraccessoires. Ik vind deze sieraden wel leuk, maar dan voor Bridget.... De ketting zwemt in de lucht in het decolleté, dat moet je bij een zwarte blouse met kraag dragen (met V-hals). De roosjes om haar pols passen beter op een speld in het haar, het zit te strak.


Een prachtig rokje en ook de schoenen vind ik prachtig. Het jasje van de vorige pagina, zal er prachtig op staan. Het jasje hier, is niet mijn smaak, ik hou niet van die dubbele opliggende laagjes. Ik hou meer van strakke eenvoudige lijnen, dat geen volume maakt waar ik het niet wil. De bloem is té bedacht. De bloemen zijn wel een handelsmerk van Caro, maar ze heeft ze niet altijd, in of op/bij haar outfit.

Het shirtje dat eronder zit is een mooi modelletje, alleen op de foto zie je ongeveer... eigenlijk niets. Het shirtje heeft rimpeltjes op de schouder, een mouwtje dat tussen een kapmouwtje en een gewoon kort mouwtje in zit en een mooie V-hals.

Het rokje is een pláátje. Jammer dat je de achterkant niet kan zien, maar het heeft een heel verrassend klokkende onderrand, dat zorgt voor loopruimte en zwier. Lekker met elastiek in het middendeel van het achterpand, perfect van lengte, dus maak er maar een stuk of vier... rood, zwart, wit enneh.... jeans!!


Coco Chanel. De dame van het zwart en wit, elegante simpele belijning (en comfort) èn natuurlijk knalrode lippenstift Vermiljoenrood (oranje-rood). Ook je neus werd door haar blij door haar Parfum Chanel no. 5. "Een vrouw moet ruiken als een vrouw en niet als een roos!!" zei Coco Chanel.

De overhemdjurk hier laat zien zwart en wit, elegante en simpele belijning èn comfort! Prachtige schoentjes. De versiering van het o zo simpele jurkje bestaat uit wat parelkettingen en een zwarte satijnen strikceintuur. Dát is alles! O ja... rode lippenstift, kies de kleur rood die bij je past. Want het ene rood kan héél anders staan dan het andere rood... net wat meer oranje... of rozig... of bruine toon máákt de lippenstift voor jou.

Dit modelletje is ook héél geschikt voor stoere dames. Deze jurk kan je heel goed met sierstiksels een andere stijl geven. Er zit ook een stolpplooi in de rug, helaas niets van te zien, en bij een wat stugger stofje zou ik de vouw van die plooi van een sierstiksel voorzien voordat je hem aan de schouderpas stikt. Ook een ander stofje (bijv. jeanslook), geen parelkettingen, geen fijne elegante hakjes, maar stoere schoenen (met of zonder hak), zoals de pagina links (foto hierboven van de afd. Caro), gebruik een leren ceintuur en je hebt een héél andere jurk/sfeer. Ook kleur kan het totaalplaatje een hele andere look geven.



Links: Een héél mooi eenvoudig jasje zonder kraag. Het jasje is open en gesloten heel mooi. De decolleté komt gesloten het mooist tot zijn recht en dan bij voorkeur op een gladde broek. De broek die hierbij gekozen is, vind ik een te bewerkelijke bovenkant hebben. Ik zou de broek van BB hebben gekozen, maar dat is mijn idee van het doorvoeren van de snit van Chanel. De schoentjes lijken op die van bij het overhemdjurkje, maar dan in andere kleurstelling. Het tasje is ook typisch Chanel door de gouden schakels. Voor de rest is het een mooi plaatje. Het fotomodel geeft goed het type Coco Chanel weer.

Rechts: Het vestje van BB, maar nu in het zwart wit... vind ik persoonlijk véél mooier. De eenvoudige broek erbij, met simpel een biesje onderaan de pijp en bij de tailleband als accent. Heren lakschoenen in het zwart-wit... en dat vind ik zelfs prima (poeh... hang de vlag uit!!).

Zoals je hier kan zien is het decolleté van het jasje van de linker foto prachtig. Héél simpel... perfect gewoon... kan óók van jeansstofjes hè. Je zit niet vast aan de typische bouclé stofjes van Chanel. De achterkant van de broek heeft een V-tje en een gespje. De broek is qua snit wel ideaal als je stevige bovenbenen hebt, daar zorgt het kleine plooitje in het voorbeen voor.



Links: Ik ben normaal gesproken helemaal geen fan van ronde kraagjes, maar deze vind ik héél mooi. Het kan ook zijn dat ik omgeturnd ben, omdat ik van de week de zomerjas van Bridget heb geknipt en vol verbazing merkte dat de jas een rond kraagje heeft en ik hem super vond, dus... een mens kan zichzelf verrassen! Het bloesje is mooi met de zwarte accenten op mouwtjes en kraagje, maar ook zonder dat is het bloesje mooi.

Rechts: De broek van daarnet bij het mooie jasje, maar nu met een eenvoudig Marinestreepje als stof voor het shirtje in een mooi modelletje met die wijde hals met stukjes stof op de schouder. Deze stijl is voor mijn gevoel meer Audrey Hepburn, zeker met die gympies erbij, totáál geen Chanel!!! De parelketting en het hoedje mogen van mij een blokje om gaan, want dat vind ik hélemaal niks.


Ah, onze bijna Koningin Maxima. Tja... die heeft een goed gevoel voor stijl en verrast je steeds weer. Is het niet qua snit, dan is het wel kleur, of een blote schouder of iets geks op haar hoofd. Ook zie je bij haar vaak dat ze iets draagt, wat je zelf ook zou dragen. Ook in haar accessoires is ze verrassend. Oorbellen, ketting, ring of armband die jij en ik ook in/om zouden hebben (en dan bedoel ik niet de stukken die in de kluis generatie op generatie is opgebouwd en tig nullen voor de komma hebben).

Wat ze hier aan, op of om heeft... is allemaal voor de doodgewone vrouw te vinden c.q. creeëren c.q. te betalen. Dit jurkje wordt trouwens in een stap-voor-stap uitleg uitgelegd. Dit is een mooi voorbeeld van een jurkje, met een eye-cather in de vorm van stenen, die ook weggelaten kunnen worden, want misschien is een ketting, wat makkelijker te vinden in de kleur van de stof of bijpassend bij de stof. Dit jurkje is heel elegant, je kan er goed een buikje in verdoezelen c.q. brede heupen/stevige bovenbenen. En de kleur... ja... dat is wel een binnenkomer hoor. In het zwart, marine blauw of wit is het ook een prachtige jurk. Hier is gebruik gemaakt van doupionzijde, maar kan natuurlijk ook van taft. Als de stof maar een beetje blijft "staan". Ik zou absoluut geen linnen gebruiken, want dan krijg je verticale lijnen van de plooien en horizontale lijnen van het zitten... wordt een beetje een allegaartje.



Hé de Jackie O. jurk en jasje. Staat prachtig! Totáál anders doordat hier een mooie tweed is gebruikt als jas en als accentstrepen in het linnen jurkje. Deze keer met gepaspoilleerde knoopsgaten..., maar zoals je hebt gezien bij de Jackie O. versie kan je ook "nepknopen" erop zetten met drukkertjes erachter! De Maxima versie is wat stoerder met klepzakken op de jas en lange mouwen met biesje erlangs. Leuk tasje trouwens... ik weet nooit wat ik met een clutch aanmoet... maar zo onder je arm klemmen kan natuurlijk ook (nooit aan gedacht tijdens een gala, ik loosde dat ding gelijk zodra ik een tafel had, hahaha).



Hier het mooie jasje met die mooie halslijn van Chanel en ook de broek van Chanel. Het jasje is van een soort zijde (effe kijken welke), taftzijde en de broek is van een fijne linnen. Draagt super, volgens mij draagt Maxima veel combi's van zijde en linnen. Draagt natuurlijk héérlijk die natuurlijke stoffen. Het jasje heeft een omslag aan de mouwen en grappige vierkantjes geappliceerd, vind je dat niets... gewoon weglaten. De sluiting is deze keer niet met een rits, wat ik overigens wel heel mooi stylish vind, maar met drukkertjes.

Na deze foto komen er een viertal pagina's met wat deze stijliconen uit zouden kiezen als accessoires... en dat is héél leuk om te zien en ook verrassend, want er zitten grote prijzen en kleine prijsjes bij... dus...!!


Oef... de 5 stijlen 1 patroon serie weer... Ik vind het vaak allemaal nèt niet of eigenlijk totáál niet en dat komt puur door de stofjes en de combi's die ze erbij maken. Ook de schoenen zijn af en toe zó héél erg fout. Als een kleur geel in de schoen niet in de kleding zit... dan horen die in de kast te blijven!

Wat ik wel weet, dat het niet aan de patronen ligt. Dit rokje is hier het rokje van Jackie O. Een leuk tulpmodelletje en in het rood hierboven is 'ie zo kwaad nog niet, omdat het jasje bij dit rokje gesloten is klopt de lijn van het setje ook (een jasje mag je op een tulprokje NIET open dragen, dan lijk je namelijk twee keer zo breed). Het stofje van het jasje is  bij het rode rokje ook niet eens zo beroerd, maar de schoenen verknallen het. Witte schoenen met hak staan er mooi bij. Het jasje heeft zoveel wit in de stof, dát moet terug komen voor de balans in het geheel.

Het rokje is dus niet verkeerd, het jasje ook niet... (en de rest invullen naar keuze, hahaha).


Er zit deze maand een bijlage bij de Knip met vooral makkelijke modellen. 15 stuks maar liefst.... Ik ben altijd een beetje huiverig voor dit soort boekjes, want het belooft vaak niet veel soeps... wapper de wapper is het dan vaak...


Het begint al goed met een zandstorm... waar dat nu precies op slaat is mij ook een raadsel, tenzij ze de wapperneigingen van dit jurkje bedoelen in zandkleur. Het doet mij denken aan de nachtpon van mijn oma... Die had zo'n gevaarte in het licht aqua met turquoise bloemetjes en een wit striklintje... Het komt denk ik vooral omdat de mouwtjes zijn aangeknipt, dan hou je zo'n berg lucht in de okselruimte over, maar de beschrijving "Het biedt bewegingsruimte en verkoeling"... klopt dan wel, dat zal het inderdaad wel doen.



Door het elastiek zit er ietwat meer model in, maar met die aangeknipte mouwtjes blijft het soeperig. Op de achterkant zie ik bij het overzicht van de technische tekeningen, dat dat bij elk model met mouwtjes het geval is...


Dit rokje is mooi van lengte, klokkend wijd en comfortabel elastiek in de taille, met daaroverheen een strikceintuur, alleen zie ik niet veel van het rokje, want het valt helemaal weg door al die zandtintjes van rok en achtergrond...


Glad rokje met elastiek... en een korte versie van de jurk hierboven als top, zonder elastiek in de taille, maar met strikceintuur.


Marokkaanse mix?? Dan hebben ze de mode in Marokko niet bekeken. De kleur groen is misschien nog wel goed, maar de snit??? Ècht niet!! Misschien de Anthurium?? Ook niet, die komt uit het tropisch Amerika. Kapsel, no way!

Maar ik moet zeggen, dat ik de jurk in het groen wel de beste vind tussen al die jurken met mouwtjes, maar snel maken zal ik hem niet.


Jammer dat de dames zo aan elkaar geplakt zitten (waaide het te hard?). Want het topje links is volgens mij wel leuk... Ik denk dat Kirsten zo'n topje voor de vakantie wel leuk zal vinden, op die korte broek van BB. De rokjes van beide dames is het rokje wat daarstraks opging in de achtergrond, maar eigenlijk zie ik het niet goed, vooral de rechter die hijst het helemaal omhoog... hoe valt het rokje nu?? De top/blouse is zo te zien ook weer riant... denk dat het topje links in een geel kleurtje leuker op het rechter rokje was geweest.


Ik heb er maar eentje gefotografeerd hoor. Dit gaat over versiertrucjes. Is natuurlijk prima, maar waarom moet je dan in hemelsnaam een mannenoverhemd nemen?? Ik koop voor mezelf nooit een mannenhemd, want daar verzuip ik qua kraag totáál in (heb een kippenekje van 32/33cm). Dus als ik de halsmaat aan zou houden... dan pas ik hem alleen dáár, want ik heb heupen en een voorgevel. Mannen met een kippenek hebben die niet! Mannen die ruimte hebben in hun blouse voor heupen... zitten toch grofweg richting maat 42/43?? of zoiets... en dan zwem ik in de taille, want daar wordt rekening gehouden met een buik... neem je slim-fit... past mijn voorgevel er weer niet in, gaat hem dus niet worden.

Ik neem dan gewoon een damesoverhemd!! en ga daar aan knutselen... als ik dat zou doen trouwens, hahaha.

 

Is deze stof werkelijk waar weer te koop?? Dat was dertig jaar geleden ook al het geval. Pfff ècht alles komt terug hè. De broek ziet er wel heerlijk wapper de wapper uit, dus heb je zin in een luchtige wapperbroek om je stokbroodje te halen 's ochtends vroeg of slenter de slenter richting strand, dan is 'ie perfect. Maar vergis je niet... de onderkant van deze broekspijp is méga ècht mega, dus het kan zijn dat je hem een héle zwik smaller wilt maken, no problemo... patroon is riant genoeg om er een héél stuk van af te halen. Ik zou er op trouwens een fris wit shirtje met kapmouwtjes en V-hals dragen, oogt veel frisser en koeler ook.


Dit rokje is leuk voor als je een rechte bouw hebt. Heb je dat niet, lees veel centimeters verschil tussen taille en heupen, doe het dan niet!! Want je krijgt het bij de taille nooit goed gestrikt met die strikbandjes. Je moet er dan coupenaadjes in maken (voor en achter) en in het stuk dat aan de achterkant komt, moet je een tunneltje maken met elastiek erin (of een stukje stikken met rimpelelastiek), want het zit anders ècht voor geen meter... Heb er ervaring in... Je bent steeds een half uur bezig om het geval een beetje te laten zitten en op een gegeven moment gooi je er uit lamlendigheid een lang hemd of shirt over heen (over het gebied van je taille!!).

Kirsten zou dit rokje trouwens geweldig vinden, maar voor haar zou ik hem toch echt aan moeten passen.


Dit is de korte versie van de nachtpon van de eerste pagina. Misschien kan dat nog wel wat worden op een strakke broek, maar de freule is helaas gaan zitten, dus je ziet niet het totaalplaatje.


Links: Ah, eindelijk de valling van het rokje. Ja, die is prima. Lekker makkelijk te dragen, mooi van lengte, zit lekker, in twee tellen gemaakt en in één tel aan.

Rechts: Dat jurkje is wel leuk denk ik. Een lekker jurkje om over je bikini heen te gooien als je snel met toiletrol naar de toiletten moet hollen op de camping of natuurlijk langs het strand loopt te flaneren, maar dan moet je wel wat vrolijker kijken dan deze dame hoor (zeker de toiletrol vergeten, hahaha)!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

De sjaal is af!


Dit was mijn noeste arbeid van afgelopen donderdagavond. De sjaal bestaat uit 63 vierkantjes. De lange horizontale banen had ik woensdag al gedaan en ik heb de hele avond de korte verticale banen gehaakt. Alles moest twee keer. De heenweg was lusje voor lusje aanhaken om de boel aan elkaar te zetten, de terugweg was aan de andere kant tussen die aanhaaksels een mooi "haakstiksel" te maken, zodat het een mooi strak geheel wordt. Want dit zijn niet gewone hexagons... er zitten namelijk iele boogjes van losse tussen...

Hier heb ik de sjaal gewoon rondom de hals van de paspop gedraaid.


Hier heb ik een lus gemaakt en de uiteinde er doorheen getrokken. Weer een heel ander effect en vooral ook kleurpakket. Ik weet alleen niet of de lus wijd genoeg is en dat als ik hem om heb half stik, hahaha. Maar dat merk ik snel genoeg!

In eerste instantie wist ik niet goed voor wie ik nu eigenlijk de sjaal aan het maken was, maar ik heb besloten dat het een sjaal voor mezelf is!

linker foto: achterkant      rechter foto: voorkant 

Hier heb ik de sjaal met een knoop gedaan en dan een los deel naar achter gezwiept en een ander los deel om de sjaal gedraaid. De uiteinde zit ergens aan de binnenkant langs de hals.


Dit is de goede kant van de sjaal. Ik had expres rood gekozen om de vierkantjes aan elkaar te haken en ik vind dat het een superkeuze was. Die kleur zit namelijk verder niet in de sjaal en daardoor komt elk vierkantje mooi uit.


Dit is de achterkant van de sjaal, maar als je een beetje de sjaal goed om doet, zie je daar eigenlijk niet zo veel van, en eigenlijk stoort het me ook niet zo. 

Gisterenmiddag heb ik de rest van de draadjes die bij het maken van vierkantjes zijn ontstaan weggewerkt. En daarna moest ik alle rode draden wegsteken. Ik kan je vertellen dat ik er best wel lang over heb gedaan, maar tijdens het kijken van een dansfilm (samen met Bridget, want die was ziek) was het prima te doen. Aan het eind van de film was ik nóg niet klaar, maar wel de 67 draden van de vierkantjes. De rode draden zijn dunner en gaan ietwat makkelijker, dus ook sneller!

Ik wil nog even iedereen bedanken voor alle lieve reacties. Met Ramon gaat het goed. Hij is gisteren op zijn werk geweest en ook vandaag weer. Allemaal tot doel dat er bij iedereen het verwerken van dit vreselijke gebeuren zo snel en vooral goed mogelijk gaat. Ook heeft het personeel dat het niet heeft meegemaakt instructies gekregen hoe er mee om te gaan en ook wat de signalen zijn als het niet goed gaat met een collega. 

Hij heeft gisterenmiddag een enorme tuk gedaan op de bank en is daarna gaan spelen met de Playstation2. Voetbal- snowborden- Sly en zijn dievenbende (de nieuwerwetse Robin Hood) spellen komen vooral voorbij. Hij praat er ook over, niet héél veel, maar dat is iets dat bij hem hoort. Maar hij geeft al aan het aan te geven als hij zich anders gaat voelen en dat is een belangrijk punt.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Roofoverval...

De titel is géén geintje! Een roofoverval... heeft gisteren op het werk van Ramon plaatsgevonden, terwijl hij daar samen met 8 anderen aan het werk was na sluitingstijd. Om ca. halftien 's avonds werden we gebeld, dat het iemand in de wijk was opgevallen dat het krioelde van de politie in kogelvrije vesten voor de Hoogvliet en of Ramon aan het werk was (zijn dochter heeft ook bij de Hoogvliet gewerkt). Ja, zegt Rem die is aan het werk, terwijl hij met een uitgerekte nek door het raam naar buiten probeert te kijken.


Ik kijk op en bevries tegelijk... dit klinkt niet goed (een éénzijdig gesprek aanhoren kan soms je nekharen overeind doen staan). Rem legt neer... en vertelt kort wie hij aan de lijn heeft en wat er buiten is gezien. Ik gooi mijn haakwerk neer en sta op en kijk naar buiten. Ik zie overal door de bosjes, struiken en bomen politie sluipen/lopen... ik zie bij de ingang van de Hoogvliet iemand staan met schort (dus dat is personeel) hij beweegt bij de schuifdeuren, maar meer zie ik niet. Even later zie ik nog iemand, en weer even later zie ik dat ze buiten staan. Er staat een groter iemand buiten (met schort), maar die staat een beetje raar... (blijkt later wel waarom)... ook staat er politie bij. Er komen steeds meer mensen lijkt het wel, maar het is te donker om meer te zien. Rem probeert Ramon te bellen, er wordt niet opgenomen. Ik zeg tegen Rem dat ik personeel zie staan... Rem zegt "Ik ga er even naar toe..."

Die vijf seconden dat hij er naar toe loopt duren eeuwen en dan zie ik hem in het licht staan... Het blijkt dat een politie-agent hem eerst tegen wil houden, maar Rem zegt na de vraag "Wat komt u hier doen?" "Ik kom voor mijn zoon!" en hij mag doorlopen. Hij ziet Ramon staan, rustig en kalm is hij. Hij vraagt hoe is het en Ramon zegt "Goed!"... Het blijkt dat er een roofoverval na sluitingstijd heeft plaatsgevonden! Iedereen moet naar het politiebureau voor verhoor. In groepjes van drie worden ze naar het bureau gebracht en ze mogen absoluut niet met elkaar praten, want dan raken hun herinneringen geïnfecteerd door de verhalen van anderen... 

Rem komt thuis en vertelt in twee zinnen wat hij weet... en dat is dus niet veel. Maar met Ramon is het goed de rest ook wat we kunnen zien. Er komen geen loeiende sirenes van ambulances of zoiets. Al die tijd heb ik voor het raam gestaan en zie ik werkelijk overal vandaan politie lopen met zaklantaarns. Ik blijf rustig, want er zijn nog meer kinderen in huis, weliswaar slaapt er inmiddels eentje, maar de ander is nog op.

Ik ga maar weer terug naar mijn bank en pak mijn haakwerk... Wat kan een mens blij zijn met zoiets onbenulligs als een vervelend klusje van het aan elkaar haken van vierkantjes!! Een kwartier later (of zoiets, mijn tijdregistratie is van de leg, dus pin me niet vast op dat soort dingen) belt Ramon. Rem neemt op. Hij praat kort.... en even later legt hij neer. Ramon heeft in het kort vertelt dat ze zijn overvallen, ze zijn met tie rips vastgebonden. Hij vertelde ook dat hij niet wist wat hij mocht zeggen, dus dat hij ging ophangen.

Een héle tijd later gaat de deurbel. Je hoop dat Ramon het is, maar ik hoor alleen maar stemmen. Even later komt Rem binnen... het was de bedrijfsleider van Ramon. Hij komt even langs om te door te geven hoe het met Ramon is en hoe hij heeft gereageerd. De bedrijfsleider weet dat Ramon anders is (Syndroom van Asperger) en dus ook anders kan reageren dan de gemiddelde persoon van 16 jaar. Hij vertelt dat alle vaste mensen van Hoogvliet opgeroepen zijn om naar het politiebureau te komen om de anderen te steunen en te helpen. De Bedrijfsleider (hij dus), de Rayon manager en een Directielid zijn ook naar het bureau gekomen. 

De bedrijfsleider vertelt dat één van de dames die opgeroepen was vertelde dat Ramon wel even van het "padje" was. Toen Rem bij de Hoogvliet vroeg hoe het was, was hij rustig en kalm, maar dat kan natuurlijk ook de adrenaline zijn. Op het politiebureau kan dus de na reactie komen en dan komen de emoties... en dat is maar goed ook, zéker voor Ramon. Want zijn emoties komen wat minder makkelijk naar buiten, dus dat hij zich uit is eigenlijk top! De bedrijfsleider vertelt dat ze morgen om half negen en negen uur allemaal naar de Hoogvliet moeten komen (dat is dus vandaag) om met zijn allen het hele gebeuren op plaats delict te "behandelen" samen met een professioneel team voor traumaverwerking. De drempel moet zo snel mogelijk weer genomen worden om dáár te staan. 

Ik vind het allemaal super hoe dit bedrijf alles aanpakt, maar ik wil eigenlijk gewoon mijn kind zien en spreken. Kirsten heeft inmiddels ook door wat er aan de hand is en die gaat haar lapjesdeken halen en installeert zich op de bank. Ze wil wachten tot Ramon er is. Ze wil met eigen ogen zien dat het oké is met haar broer.

We wachten en wachten... en ik blijf maar haken en haken... om kwart over twaalf of half één (mij om het even, het is in ieder geval héél laat) gaat Rem naar het politiebureau. Hij heeft geen rust meer, en wil gewoon vlak bij Ramon zijn. Ik zeg, je belt toch wel gelijk als je meer weet... Vijf minuutjes later belt hij. Ramon is nog in de verhoorkamer, hij is samen met nog iemand als laatste aan de beurt... En dan eindelijk een half uur later hoor ik de voordeur open gaan... en loopt een energieke Ramon naar binnen en zegt Rem "Het is een heftig verhaal hoor, het is ècht heftig!"

Ramon kijkt verbaast naar Kirsten, die inmiddels in slaap is gevallen. Ik zeg tegen hem "Ze wilde wachten tot je terug was, ze kón niet naar bed gaan!". Hij loopt gelijk naar haar toe, en klopt op haar rug "Ik ben er weer"... "Ik ben er hoor!". 

Ramon is hiebel wiebel actief en gaat even later naast me zitten en vertelt zijn kant van hoe de roofoverval ging. 

Ramon vertelt: 

Ik stond op een kratje de yoghidrinkpakjes te spiegelen (netjes neerzetten) toen ik ineens in mijn rechterooghoek een man helemaal in het zwart gekleed zag met een bivakmuts op en een héél groot mes, zoals jij in de keuken hebt met van die gaatjes. Hij duwde me van het kratje af en ook Piet (ik heb even een andere naam genomen) die naast mij bezig was moest mee. We moesten bij de koeling bij de pilaren (afd. vla) op de grond gaan liggen. Er kwam nog een man, ook helemaal in het zwart met bivakmuts met een taser in zijn hand. Die man deed de taser continue aan-uit aan-uit aan-uit. We moesten mee naar het gangpad van de schoonmaakmiddelen en daar lagen de anderen met tie rips vastgebonden. 

De kassières hadden zich ingesloten op het kantoortje (vanochtend heeft Rem begrepen, dat de kassières daar naar toe waren gebracht en dat ze op de grond moesten gaan zitten met hun knieën op en hoofd naar beneden).

Ik werd ook vastgebonden, maar niet strak. Piet werd ook vastgebonden, maar dat lukte niet erg omdat hij tegensputterde. 

(Piet is erg groot en zijn polsen zijn niet zo smal als die van Ramon en waarschijnlijk sputterde hij tegen, omdat hij als enige ècht volwassene al dat grut tussen de 16 en 21 jaar vastgebonden op de grond zag liggen, dit is even een toevoeging van mij hè)... 

Piet kreeg toen een trap in zijn rug... en zat uiteindelijk ook vast... Even later ging de telefoon van de Hoogvliet in het schort van Piet, maar die kon de telefoon niet pakken. Iemand anders die net als ik wat losser vastgebonden zat probeerde de telefoon eruit te halen, maar de telefoon viel... en de achterkant viel eraf en toen stopte de telefoon.

Toen frutte iemand anders zijn mobiel eruit en toetste 112 in en schoof het toestel naar Piet, zodat hij kon bellen... Er volgde een gesprek van dat de politie inmiddels gearriveerd was, maar niet wist hoe de situatie binnen was, want ze waren niet in het zicht voor de mensen buiten. Piet meldde dat ze dachten dat de overvallers weg waren, maar dat ze dat niet zeker wisten. De politie vroeg of we de schuifdeuren open konden maken, want alles zat potdicht. Inmiddels was ik los en heb ik de sleutels uit z'n schort gepakt en ben ik naar de schuifdeuren gelopen... 

(Zie je het voor je.... Je weet als jong gastje van 16 niet óf ze er wel of niet zijn... óf ze ergens om een hoekje staan... want er bleek ook nog een overvaller te zijn, óók in het zwart gekleed met bivakmuts met een pistool!!! Die hoeft niet dichterbij te komen om wat te doen... Ramon heeft de overvaller met het pistool trouwens niet gezien pfff!).

Met de sleutels probeer ik de deuren te openen, maar na het slot geopend te hebben gebeurt er niks met die deuren. Ik weet niet hoe het systeem van die deuren werkt en begreep niet dat de deuren in nachtstand na van het slot te zijn gehaald van binnenuit alleen maar geopend kunnen worden door ze open te duwen. Uiteindelijk heeft nog een jongen zich kunnen bevrijden en hebben we met z'n tweeën de deuren open gekregen. De politie stond voor de deur... en werden we in groepjes van drie gezet enneh... zijn we met z'n drietjes per auto weggebracht. Degene die nog vast zaten moesten dat nog even blijven voor forensisch onderzoek. 

(Dat heb ik dus gezien, dat ik iemand in vreemde houding zag staan, maar die had zijn handen nog vastgebonden zitten.  Ik heb waarschijnlijk ook Ramon bezig gezien met de schuifdeuren en later kwam die andere jongen erbij om hem te helpen. Bizar hè!).

Ik heb op het politiebureau een plattegrond van de Hoogvliet gemaakt, waar wat was en wie waar was. Ook het mes heb ik moeten tekenen. Ik heb begrepen dat de overvallers de kleine kluis en de grote kluis hebben geleegd.

En toen was het stil... (Dit ben ik weer die praat, effe voor de duidelijkheid)... Ramon kijkt helder uit zijn ogen... er komen wat korte vragen... hij beantwoord ze... Rem vertelt dat hij zijn mentor heeft gemaild over het gebeuren en dat Ramon waarschijnlijk vandaag niet op school verschijnt. Want hij is 's ochtends weer op de plaats delict en je weet niet wat er dan in het koppie omgaat. 

We gaan ook Danielle (dat is iemand die gespecialiseerd is in tieners met een vorm van autisme, dus ook Syndroom van Asperger) inlichten over wat er gebeurt is. Zij begeleidt Ramon al een paar jaar. Danielle kent Ramon al járen (vriendin van mijn zus, dus bij elke verjaardag zien we haar en haar gezin). Ze weet hoe hij normaal reageert, dus als er iets afwijkends is, zal dat opvallen.

Ramon staat op en zegt dat hij gaat douchen en dan naar bed. Het is inmiddels half twee!! Ik zit nog beduusd op de bank, met mijn haakwerk op schoot (inmiddels zitten alle vierkantjes vast). Rem en ik praten nog even na... we zijn kláár wakker... de slaap is ver te zoeken, maar we ronden wel de boel beneden af en gaan ook naar boven. Ramon blijkt al klaar met douchen... dat heeft hij nog nóóit zo snel gedaan!!

En nu... ga ik een plons thee zetten...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Wat te doen met een stapel vierkantjes?




Dinsdagavond, nadat de tas Urshult klaar was een volgend jeweetweltasje bij de kladden gepakt. Hierin zaten bolletjes katoen en een héleboel gehaakte vierkantjes. Ik ben daar een anderhalf jaar geleden aan begonnen toen ik een periode op de sofa vastgeplakt zat wegens een continue stroom aan ontstekingen en ik het ècht op moest geven. Maar niets doen bevalt me niet zo, en aangezien er toen zo'n haakvirus waarde die allemaal vierkantjes toverde, dacht ik laat ik dat nu ook eens proberen. Mijn vierkantjes zijn wel anders dan die ik het meest voorbij zie schuiven in plaids, en kussenovertrekken en zo, maar het is een leuk modelletje.

Maar ja, leuk zo'n stapel vierkantjes, maar wat móet ik er nu mee... Voor een plaid heb ik te weinig garen en voor een kussenovertrek te veel vierkantjes. Dus... ik ga er een sjaal van bakken. Het is toch nog frips, dus kan nog gebruikt worden, door wie dan ook in huis.




Ik moest er nog wel een aantal bakken, zodat ik van elke kleur 4 stuks had. Ook heb ik de helft van alle draadjes weggestoken (blllggg, wat een saai werkje). Gisteren ochtend het hele stel maar eens op tafel uitgespreid en ik kwam tot een soort van blokken, de volgorde ligt niet vast, want dat is inmiddels al een aantal keer verschoven. Nadat ik dat heb gedaan ben ik naar mijn ouders gegaan, met een "klusje" bij me... ik ga de zomerjas van Bridget uitraderen en misschien ook het jurkje Whiskers, beter te veel werk bij me dan te weinig. Je ziet dat er nog twee lege plekken zijn, daar moest ik nog een leuk gekleurd vierkantje voor haken en dat heb ik gisteren 's middags gedaan.


Zo, een duidelijkere foto van mijn vierkantjes.


Een bolletje katoen erbij om het hele stel aan elkaar te haken. Ik heb een dunner garen uitgekozen, want ik vrees dat ik er anders bij de dunne boogjes niet door kom. Achteraf gezien is het inderdaad een goede keuze.


Hier zit het spul over de gehele lengte in elkaar....


En hier heb ik al wat dwarsnaden gemaakt... ik ben inmiddels halverwege de sjaal geland. Ik doe dit niet continue, want op een gegeven moment krijg ik kramp in mijn hand, dus tussendoor heb ik de zomerjas van Bridget uitgeknipt, althans de buitenstof. De voering moet nog, maar dat ga ik morgen weer doen. Vanavond staan weer wat dwarsnaadjes op het menu...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Tas Urshult éindelijk af!


Hoe is het mogelijk... de tas Urshult uit een jeweetweltasje....is klaar. Dit is een tas die ik ben begonnen te maken tijdens een workshop-weekend in Zeeland met een aantal Sancho-dames. We hadden dat weekend meerdere workshops. De hoofdworkshop was "broek op maat" maken of een "lingerie". Ik had voor de "broek op maat" gekozen, maar op de aankomstdag had Jacoline voor iedereen een tas-pakket gemaakt om de Urshult te maken... Je kon kiezen uit zwarte of blauwe spijkerstof. Hoe is het mogelijk hè, Jacoline, hij is AF!!


De stand van de tas was, dat de voering in elkaar zat, met sierstiksels en één zakje voor een mobiel of zoiets. Hoewel de tas is voor Bridget, en die heeft voorlopig nog geen mobieltje, hahaha. Maar goed... voor iets anders.... En natuurlijk een gat in de bodem om de boel te keren...



De zakkleppen, hèt opvallenste gedeelte van deze tas, moesten nog worden opgestreken... de streepjes van de spelden zijn nog niet helemaal vervaagd, hahaha. De kleppen kan je beiden naar links of naar rechts klappen, en dan is het net wat voor stofje je waar hebt gedaan hoe de look van je tas wordt.


Bridget is terwijl ik de tas aan het inspecteren ben een patroon voor een gymtas voor haar zelf uit te knippen. Het is de Isabella van FM, die leek me wel leuk voor haar en wel te doen... alleen nu ik twee middagen en een avondje bezig ben geweest met mijn tas.... krab ik toch wel even achter mijn oor of dat werkelijk wel te doen is voor haar. Want màn... een tas maken is geen kattenpis hoor. Poeh!!


Bridget zat zich te verbazen over de benummering van haar patroon, maar even later heeft ze het op de laptop gezien hoe het zat en toen was "Oooooooh!!! Gaat dat aan elkaar?!! Oooooh!! en niet alle onderdelen zijn voor dezelfde tas Oooooooh!!"



Ik wilde eingelijk nog een extra zakje maken. Een zakje die echt potdicht is, voor bijvoorbeeld muntjes óf een stel oorbellen. Ik noem maar wat. Maar .... stofjes waren allemaal versnipperde stukjes.... En aangezien ik de schouderband met een rafelrand en zigzag heb afgewerkt...


Heb ik een lapje gemaakt voor het zakje van drie kleine strookjes stof en die net als de schouderband afgewerkt en dan lijkt het net alsof het zo hoort. Ik had nog een klein ritsje, weliswaar een zwart rits met zilveren tandjes, maar dat past er best wel bij.


Toen moest ik gaan bedenken hoe ik het nu ging doen met die schouderband. Bridget groeit nog, draagt haar tas recht, maar ook schuin van de ene schouder naar de andere kant op haar heup... dus een verstelbare band zou wel handig zijn... Hm.... dan heb ik ijzerwerk nodig, van D-ringen of een of ander schuifding... Ik ben daar niet zo in thuis, want mijn romantische jurkjes hebben weinig ijzerwaar nodig, hahaha. Af en toe een drukkertje en een haak en oogje, maar dan heb je het wel gehad. Maar weer zat ik met het fenomeen, te weinig stof, of te smal stof. Dus met een beetje pielen met het een en er achter stikken met iets anders, dusdanig dat het lijkt of er paspelband langsgestikt zit... heb ik een lus voor een D-ring gebakken.


Ondertussen bedacht ik me dat een sleutelhanger in de tas ook wel handig is. Die heb ik zelf ook in een paar tassen zitten en dat vind ik reuze handig, nooit geen gegraaf in mijn tas meer. De sleutel hangt net als thuis op een vaste plek! Gelukkig had ik nog een restje rood-wit gestippeld biaisband en daar de sleutelhanger aangehaakt.

Intussen heb ik al goed in de gaten, dat je bij een tas maken goed vooruit moet denken. Nu moet je dat met kleding ook wel, maar hier kan je niet zomaar even later effe iets tussennaaien... Dus van te voren moet je bedenken wát je precies wilt...


Want zoals je ziet net langs de rand hierboven heb ik de tas afgesloten met een rits, maar eigenlijk bedacht ik me dat te laat, die had tussen de voering en buitenlaag uitgestikt moeten worden. Er zijn tig "foutjes en oneffenheidjes" in de tas, maar voor een eerste tas vind ik het niet een beroerd exemplaar.


Of eigenlijk, dacht ik dat het patroon dusdanig was, dat de tas wel lekker sluit met die twee flappen naar één kant, maar toen de tas af was merkte ik, dat als je de tas neerploft het eigenlijk wat (héél wat) gaat wijken, dus er kan ook makkelijk wat uitvallen. De tas is niet zo goed verstevigd... en dan wordt het plumpuddingiger, niet handig voor een kind lijkt me zo.


Dus heb ik een rode rits er zó flats in gestikt vanaf de bovenkant. De rits is wel een stukje te lang, maar dat ga ik nog wel netjes inkorten en afwerken met een restje stof. Ik  had namelijk absoluut géén zin om naar de stad te gaan voor een rits (en zo is er wéér een oude rits uit mijn oude voorraad).


Je hoeft de rits maar een pietsie open te zetten om de sleutel eruit te kunnen trekken.


Een klein lapje stof, zodat de D-ringen van de schouderband op zijn plaats te houden.


Een inkijkje in de tas.


De schouderriem aan de lus en D-ring.


De tas is lekker ruim, zou eigenlijk ook gebruikt gaan worden als overblijftas, maar dat is inmiddels niet meer nodig, omdat ik thuis werk. Volgens Bridget komt het toch wel goed uit, want nu kan ze haar dikke boeken in de tas stoppen en hoeft ze die niet meer onder haar arm mee te zeulen naar school. Dus... komt het toch nog goed uit.


De tas, met de flappen naar de ene kant.


De tas met de flappen naar de andere kant.


Lastig hoor zo'n tas een beetje mooi op de kiek zetten. De tas is misschien nog een beetje kaal, maar dat kan ook zijn door de invloed van ál die Urshult tassen die ik bij het Googlen heb gevonden (om de tas te laten zien aan Bridget). Er zijn weinig "lege" exemplaren kan ik je vertellen. Maar Bridget wil er vast nog wel een tashanger aan doen of zoiets.


Gisteren had ik de tas aan het eind van de middag af. Bridget kwam net uit hockey toen ik kiekjes probeerde te maken (te donker). Het eerste wat de dame zegt... Waar is het vlindertje? Huh?? Vlindertje?? Nu blijkt... ik móest éven nadenken hoor... dat er ooit een broche van Bridget stuk is gegaan. Het vlindertje, hierboven, die was de prikker kwijtgeraakt en kan dus niet gerepareerd worden, De achterkant is niet glad, dus ik kan ook geen ander sluit-ijzertje vastlijmen... maar had ik toen gezegd, ik kan het vast wel ergens op vastnaaien bij de voelsprietjes en het oog aan de ene kant aan de achterkant... misschien op een leuke tas of zo. Dat was dus anderhalf jaar geleden.... Mevrouw heeft dus een geheugen als een olifant!!!


Vanochtend nadat ik kiekjes had gebakken van de tas, bedacht ik me ineens dat vlindertje weer (ik heb duidelijk géén geheugen als een olifant), dus hup vlindertje opgezocht, vastgenaaid, nog een paar kiekjes en klaar is Mina!

Op naar het volgende tasje.... Ja! Het volgende jeweetweltasje!! Vanavond lekker aan gewerkt terwijl ik op de bank zit en alweer bijna af!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Rits 1, rits 2 óf rits 3....


Aangezien ik gisteren niet verder kon aan de jas c.q. jurk, omdat het patroonpapier ineens op was. Ben ik toen maar verder gegaan met de tas Urshult... vorderingen laat ik nog zien, hahaha (effe geduld hè). Voor mijn gevoel was mijn gigantische rol met een doorsnede van 20cm inééns op! Zal vast wel niet zo zijn gegaan, maar ja, het was dus op. 

Máár... ik mocht vanochtend ook mijn huis niet uit, omdat UPC voor mijn deur kon staan, helaas niet een leuk pakketje voor mij, maar voor Ramon. Hij heeft zo'n hekel aan winkelen, dat hij zijn schoenen besteld via het internet! Dus... ik zat tap, tap, tap vól ongeduld op mijn stoel tot die meneer voorbij zou komen (kwam natúúrlijk pas om half drie 's middags) ... en na een deel van mijn administratie op orde te hebben gebracht... Já, ik heb nu planken (komt ook nog aan bod in een berichtje) ben ik alles nu aan het herinrichten, ordenen, mappen maken (kan ze nu eindelijk eens goed kwijt hier in huis, hahaha). Dus na dat oersaaie kantoorwerk, wist ik totáál niets te doen (huishoudelijk werk dat wel, maar dat staat vandaag niet op mijn menu).


Duimendraaien is ook niet mijn stiel, totdat mijn oog viel op het stofje voor het Whiskers jurkje voor Bridget. Hm... lastig kleurtje... zal ik daar een klosje garen voor hebben? Of moet ik het strakjes meenemen als ik van die ouderwetse rollen patroonpapier ga halen....

Ik neem een snoekduik in mijn ladekastje... en verroest!! Ik heb twee klosjes (nog ouderwetse benummering onderin) exact van dat kleurtje. Dát had ik nou nooit gedacht. Hm... wat heb ik nog meer nodig... Rits... een blinde rits... Weer een snoekduik in een ander ladekastje. Een hele schoenendoos vol ritsen vis ik eruit en tjsa... Ik heb één rits... exact de goede kleur, maar met ouderwetse snit... je weet wel die je er gewoon in moet steken. Hm.... Ik zoek tussen mijn blinderitsen en ontdek een paars exemplaar... het zit wel in het stofje....


Nog weer even later vis ik er een lichter exemplaar uit... en dat zit ook in het stofje... Tsss, maak het een mens maar moeilijk zeg. Zal ik voor de blinde exemplaren zijn, het ijzertje is natuurlijk wel bijpassend, maar niet in de kleur van de ondergrond, want het knalt best wel van de onderkleur af, wat die ouderwetse dus weer wel mee heeft.


Hm... ik laat het even liggen. Even later komt Bridget thuis en ik tjoek even naar De Kreatief voor het patroonpapier, D-ringen en rood garen voor de Urshult tas, satijnband om Bridget's jurk af te werken, en aangezien de brede stofstrook maar liefst 6 meter is, neem ik 10 meter, want de jurk heeft natúúrlijk ook nog een voering (denk ik, je weet het bij mij maar nooit). Ik loop richting tuut als ik besef dat ik het patroonpapier ben vergeten IEKS!!! Ik zit ook ècht te pitten en hup weer terug en neem 3 rollen mee, zó daar kan ik wel even mee vooruit. Ik bestel binnenkort wel weer zo'n gevaarte van 20cm doorsnee bedenk ik me nu, want die dunne rolletjes zijn bij mij altijd zo snel op.


Ik kom thuis en leg het satijnband op het stofje. Ik heb het zo op het oog meegenomen, want ik had het stofje thuis laten liggen. Maar warempel ik heb blijkbaar een kleurvast geheugen, want het satijn is gewoon ton-sur-ton een toontje lichter als de ondergrond van de stof. Perfect dus. Hm... denk ik weer, dat satijn moet natuurlijk ook weer gestikt worden, lijkt me wel handig, en ik neem wéér een snoekduik in mijn klosjeslade en tsss... wéér een oud klosje. Dit keer een kartonnen klosje met exact de kleur als het satijn. 


Nu heb ik slechts één vraag.... welke rits zal ik nu gaan gebruiken... Ik roep Bridget er bij... en vertel haar mijn ding met die ritsen en vraag aan haar wat zij zou doen. En weet je wat madammeke zei... Doe die ouderwetse mama, die krijg je er heus wel mooi in. Die kleur is gewoon dé kleur voor dit jurkje!! Helemaal goed meisje... weer een ouderwetse rits minder in voorraad, nog een stuk of eh... 60 te gaan of zoiets, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS