Knip, knip, knip...
Nog steeds géén behoefte om binnen te zitten, hahaha... dus... nog een jurkje uitgeraderd.
Nu zal je denken wáár ben je nu helemaal mee bezig. Ga je jeweetweltasjes kweken? Maar nee, het is de bedoeling op 7 kledingstukken te komen voor de uitdaging "7 kledingstukken in 14 dagen" van Sancho... dus ik dacht... als ik nu af en toe een uurtje buiten lekker ga uitraderen en stofjes knippen, dan ben ik startklaar voor die 14 dagen-uitdaging.
Ik kies toch op een of andere manier altijd tijdrovendere projecten uit dan ik besef op dat moment... Dat merkte ik namelijk twee jaar geleden (ook het zoeken kost tijd) en ik wil gewoon achter elkaar kunnen naaien aan de kledingstukken zonder oponthoud van patronen uitzoeken en uitraderen, blèg, en stofjes uitzoeken, blèg, en knippen.
De parasols heb ik lekker over de eettafel heengezet, want als je in de zon achter in de tuin staat wordt je flink gebakken en dat staat niet zo charmant! Ook een natje en droogje neergezet, voorraadje in de vorm van twee glazen nattigheid... colaatje light en een watertje...
Alle attributen doen dienst om het patroonpapier in bedwang te houden... zelfs mijn mobiel wordt ingeschakeld...
Dit is het stofje dat ik afgelopen voorjaar op de Stoffenspektakel heb gekocht. Het is niet aan één stuk maar bestaat uit twee coupons van ca. 1,30m, dus ik hoop dat ik het er zo op kan leggen dat het ook lukt, want ik heb 2,55m nodig en net als bij mijn stippenjurkje van de vorige uitdaging van Sancho wil ik in de zijnaden een taartpunt hebben. Het is gelukt, weliswaar in twee delen (die taartpunten hè), maar het stofje is zó druk, dat dat niet opvalt.
Zo de buitenlaag van het jurkje is geknipt. De voering (witte dunne poplin, dat mijn vriendin die toch naar de markt ging voor me heeft meegenomen, superdesuper dankjewel!!) ga ik zo meteen nog even knippen (als ik de eettafel binnen heb geleegd, want daar ligt werkelijk van alles op van wat ik de laatste dagen heb geknipt en een gigantische mand met schone was (droogt als een tierelier met dit weer)... en een tasje wat ik vanmiddag tegenkwam, met daarin een patroon van een rokje uitgeraderd, weet alleen niet meer welke, maar wel dat het uit het boek van Mme Zsazsa "Allemaal rokjes" komt en een leuk stofje en voering ligt in het tasje er bij. Ik dacht dat ik het rokje al geknipt had, maar dat is helaas niet zo... jammer!!
Even proefspelden op beide lappen, zodat ik zéker weten alles kwijt kan, op die coupons, voordat ik ga knippen...
Hier wordt lap twee gespeld... de eerste ligt daarboven als een vod neer geknoedeld.
En tada... in een scheet en een knikker is de hele handel geknipt. Het gaat allemaal stukken vlotter dan gisteren met het rokje, want tjé wat was ik daar lang mee zoet zeg.
Read User's Comments0
Nog meer geknipt in het zonnetje...
Ja, het is zulk prachtig weer... ik heb totáál geen zin om binnen te zitten, want dat heb ik de afgelopen maanden al vaak genoeg gedaan en daar heb ik mijn buik vol van... dus... doe ik wat voorbereidingswerkzaamheden... Niet om mijn stapel met jeweetweltasjes uit te breiden, maar gewoon... in het kader van de uitdaging 7 kledingstukken in 14 dagen van Sancho.
Ik ben lekker buiten... half in het zonnetje... samen met mijn vriendin die ook aan het raderen was aan de tafel buiten. Tafel is zo groot, dat raderen prima kan met z'n tweeën... toch een voordeel dat die raderbladen niet zo groot zijn... Zij heeft twee jurkjes uitgeraderd en ik was bij haar eerste uitraderjurk bezig met het zoeken naar een patroon voor een rokje wat uit ca. 90 cm kon.
Dit stofje heb ik ook als voering voor de zomerjas van Bridget... dat is de jas die maar niet wil... En dan bedoel ik niet letterlijk, maar mijn zin in die jas zit ergens onder mijn schoenen en ja als je in die schoenen staat... wil die zin er niet onder vandaan, hahaha. Maar neemt niet weg, dat ik met het restantje van die voering wel wat kan gaan doen... (toch een link naar die verrekte zomerjas).
Even later had ik dit modelletje gevonden, weliswaar had ik 1,10m nodig, maar bij slechts 1,14 m breed... Kijk dan heb je met een lapje van 1,40m breed wel speling, want het printje kan niet op zijn kop staan of een kwartslag verkeerd liggen... Redelijk onzijdig printje dus.
Nadat mijn vriendin haar eerste jurk uit de stof had geknipt... en vervolgens nummer twee had gespeld (heb even geholpen met de rokbanen, omdat er een bloemenrand aan de stof zit) was ik aan de beurt.... Nou en hou je vast....
Over die 2 pandjes aan rokbanen... heb ik dus twee uur gedaan!! Hoe komt dat nu zo... Nou... Het stofje was te klein om de patroondelen uit één stuk te knippen... De rok bestaat namelijk uit één rokbaan die middenachter een naad heeft en verder dus niet!! Dat ging er dus niet uit, maar ik dacht... "Ach... ik doe dan gewoon ook een naad middenvoor en ik puzzel het wel efkes doorlopend... Nou strak gedacht, maar de uitvoering was dus zwaar waardeloos, want de stof is een soort van scheef... Niet overal, maar her en der dus duidelijk wel!!
En dat irriteert toch gruwelijk dat je nèt niet goed uitkomen... Dus patroondeel twee heeft diverse rijtjes met bloemetjes uitgeprobeerd en uiteindelijk was er een rijtje dat mijn goedkeuring kreeg... zei het met grumblemompeldemompel. Maar soi... je moet ergens een grens stellen hè, anders blijf ik bezig.
Dus éénmaal gespeld was het varkentje, pandje twee, dus zo gepiept! Pfff... toen nog de tailledelen, die twee keer moesten, want aan de binnenkant zit een beleg. De tailleband heeft namelijk aan de voorkant een mooie boog, vandaar. Gelukkig is de tailleband niet uit één stuk, want dat had niet gepast. Ik kreeg alleen het beleg er niet uit... dus dat wordt van een ander stofje, maar dat boeit me allang niet meer... de buitenkant is gelukt!
Ik draag toch geen shirtjes en topjes in mijn rokjes c.q. broeken, dus al douw ik er een witte voering in... niemand die dat ziet. Ik moet alleen nog even de zondoorkijktest doen met het stofje, want een genante vertoning á la Lady Di zie ik niet zitten, want het stofje is toch vrij soepeltjes en dunnig. Dus ik dènk dat er nog een voering in komt...
Ik voer eigenlijk praktisch alles, want ik vind dan rokjes en jurkjes mooier vallen, dus ik weet voor 99% al zeker dat er een voering in komt, hahaha.
Eerst werken dan hobbyen...
Niet om te zorgen voor meer jeweetweltasjes, maar ik moet mijn flow weer terug zien te vinden en dat gaat het makkelijkst met een verstand op nul projectje in de vorm van een eenvoudig jurkje. Aan de zomerjas van Bridget wordt elke dag gewerkt, maar op één of andere manier werkt het niet inspireren... c.q. motiverend, maar ik wil gewoon dat 'ie af komt voor de vakantie.
Gisteravond heb ik opgepast bij mijn vriendin, want Kirsten kon niet doordat ze samen met nog wat vriendinnen naar een Theater uitvoering van haar vriendin ging kijken. Dus dan doe ik dat gewoon even. Ik had wat te doen meegenomen, want om nou alleen maar televisie te gaan zitten kijken had ik ook weer niet zo'n zin in. Ik had zo'n 5 boekjes meegenomen, wat Knip's en Burda's van alles wat. Het dochtertje van mijn vriendin zat nieuwsgierig naast me mee te kijken en ik vroeg haar om mee te helpen een jurkje uit te kiezen voor de zomer... Met een serieus snuitje zat ze de boekjes ijverig te bestuderen... het commentaar werd ook ijverig gegeven. De stofjes, lange mouwen (is nu niet zo slim hè), te diepe decolleté's alles werd grondig bestudeerd.
Uiteindelijk had ze een paar mooie modelletjes en ze keek mij verwachtingsvol aan... Ik vroeg haar, welke vind jij het mooist voor mij en toen wees ze het jurkje 108 uit de Burda september 2012 aan. Ik zeg... "Oké, dan ga ik die uitraderen. Ga jij mee helpen? Nou daar had de dame wel oren naar. Dus hup de raderbladen eruit gepunnikt. De dame heeft de raderbladen door de midden geknipt (dat moet bij de Burda altijd en deze was nog niet gebruikt). Vervolgens heeft ze mijn patroonpapier bevrijdt uit het folie en hup de boel op tafel gelegd.
Ze heeft ijverig geholpen met tekenen. Het lastige was dat dit de roze patroondelen van de workshop waren en dus de rode lijnen van de andere maten niet duidelijk te zien waren. Maar waar maar één lijn stond heeft ze heel goed geholpen. Ik heb driekwart getekend en zij een kwart... Nou en dat voor een meisje van bijna 7 niet beroerd.
Ook had ze een plastic mapje voor me om de boel in te stoppen, want die was ik vergeten... Oeps moet ik nog wel eentje aan haar terug geven, want dat is iets wat ik snel vergeet, hahaha. Vanochtend ben ik eens ijverig in mijn kast gaan neuzen of ik nog een leuk stofje kon vinden van zo'n 1,30 groot... Het was even zoeken, want het origineel is natuurlijk van een heel apart stofje. Uiteindelijk vond ik een stuk kant met geschulpte rand en een grijzige petrol voor eronder. Lijkt me wel wat... Het was mooi weer dus ik wilde dat lekker aan de tuintafel doen... maar....
Toen ik de tuintafel van dichterbij bekeek, dacht ik laat ik die nu eerst eens een poetsbeurtje geven, want bij de schutting was het blad toch wel héél erg groen. Dus.... emmer gehaald, sopje erin, de boel ingesopt... Vervolgens wilde Bridget wel helpen bij het sproeien om af te spoelen en om het hout op te schuren met schuursponsje, want daar zat gewoon een compleet algen arsenaal op... Bridget en ik hebben allebei ijverig met een schuursponsje staan boenen... ook op het Belgisch leisteen...
Af en toe sproeien.... ook de tenen van Bridget geregeld afgespoeld (een gegil dat dat gaf door het koude water, hahaha). Maar na een half uur stevig boenen was het toch een mooie schone tafel geworden.
Het groen van mijn schuursponsje was bijna verdwenen en Bridget had inmiddels een gat geschuurd in het groen.
Het sproeien was natuurlijk het allerleukste en de Rozen en Blauwe regen kregen natuurlijk ook nog een plonsje water.
Het sopje lijkt niet eens zó vies, maar het bleek bij het uit de emmer gieten gewoon knalgroen te zijn!!
Kijk mooie schone tafel... moet slechts nog even drogen eer ik daar mijn stofjes op kan leggen en kan gaan knippen.
In de tussentijd dat de tafel droogt bekijkt Bridget ook even de boekjes en vindt twee modelletjes héél erg leuk. Ik ben druk op zoek naar het witte jurkje met open rug en kan het maar niet vinden, maar mijn boekjes van dit jaar zijn ook niet compleet, wáár is 'ie toch... Ik kijk op mijn blog (leve mijn blog, dan kan ik nog eens wat terugdreggen) en ik kijk in welk boekje het witte jurkje ook al stond... Even later zie ik de jurk bij het uitpluisbericht van de Knip april 2013 staan... en als ik de voorkant zie besef ik dat ik dat boekje waarschijnlijk aan mijn vriendin uitgeleend heb. Ik app haar met de vraag of zij het boekje heeft...
Even later krijg ik terug dat dat inderdaad het 't geval is en een uurtje later brengt ze hem even langs als ze op weg is naar een vriendin te gaan. Ik bekijk het boekje en beslis gelijk dat ik dat jurkje binnenkort ook ga uitraderen... Is nooit zo'n leuk werkje, maar alles wat gedaan is is maar weer gedaan.... en gisteravond was het eigenlijk al kwebbelend zo gepiept.
Het drogen van het hout van de tafel liet nogal een tijdje op zich wachten, dus Bridget en ik hebben ook nog eens onze vinger- en teennagels van een leuk kleurtje en glittertjes voorzien... Héérlijk in het zonnetje zittend... met een koud drankje... héérlijk genieten zo.
Uiteindelijk heb ik pas na het avondeten het jurkje geknipt, want in de zon was het te heet. Eerst knipte ik de voering... een mooi dun stofje grijzige petrol met een glimdraadje erin. en zwart geschulpt kant. Héél mooi, ook de mouwtjes krijgen een schulprandje. Ik ben helemaal blij met mijn werk van vandaag...
Ezeltje klaar?
Ik ben bezig met de zomerjas van Bridget en de dame is bezig met het ezeltje waar ze in de winter mee begonnen is en nu wil afmaken. Het was even goed kijken hoe ver ze nu gekomen was...
We hebben namelijk geconstateerd, dat zij ook een aantal jeweetweltasjes aan het kweken was!!! Een vogelhuis kant en klaar beschilderd... moet slechts versierd worden met bandjes en kantjes... een rokje helemaal kant en klaar geknipt uit het boekje van Mme Zsazsa en nog een sjaal in wording met breien... Dus... Dat zijn er al vier (met de ezel erbij dan hè)!! Dus laten we vooral jong beginnen dat soort tasjes af te maken... maakt ze later niet zo veel jeweetweltasjes en - doosjes aan als haar moeder, hahaha!!!

De pootjes waren alle vier al gevuld en werden door Bridget even gecheckt of het goed was en er niet her of der nog een plukje vulliebullie nodig was, want fludderpootjes is voor een ezeltje natuurlijk niks.
Zoals je ziet zit ze even op de leuning van de stoel, want ze is met haar machientje bij mijn naaitafeltje bij het voorraam erbij gekropen. Aan de andere kant (waar mijn naaimachine staat) staat een eetkamerstoel, maar ik had even geen zin in een stoelendans. Lees: fauteuil over het kleed heen zeulen en dan de eetstoel pakken en vanavond de boel weer terug... en dan morgen, dan wil ze namelijk weer verder, nog een keer mijn spierballen op te blazen. Dus we doen het maar even zo. Op de zitting staat haar naaicase die ze met haar verjaardag heeft gekregen. Daarin zat het doosje met alle onderdelen van het ezeltje... wel handig niks kan zoek raken.
Ze moet even weer wennen aan haar machine, want het is best wel een tijdje terug. Ik laat haar lekker neuzen, ik hoor vanzelf wel of ze wat wil weten c.q. iets nodig heeft.
Ik zit ondertussen kiekjes te bakken en de dame zit te zwiep-zwap-zwaaien als ze merkt dat ik kiekjes neem. Nah... dan neem ik die toch ook op de kiek, hahaha.
Maar dan ineens een serieus snoetje... even onder tafel kijken waar het pedaal ook al weer is. Ze kan er tegenwoordig zo makkelijk bij hè. Het is amper voor te stellen, dat ze een jaar of twee geleden het pedaal nog op een kleuterstoeltje had liggen.
De oren worden aan het hoofd vastgespeld... de pootjes zitten al vastgespeld... Daarna gaat ze alle uitstékende onderdelen smal langs de rand vaststikken, zodat daarna de andere kant van het lijf erop gespeld en gestikt kan worden. Helaas vind haar machine nepbont niet zo lekker... althans daar lijkt het op... Ik zie Bridget mopperen en rommelen.... beetje inwendig foeteren... wenkbrauwen zijn helemaal gefronst en oogjes staan donker... maar ze blijft proberen... Totdat ik zeg dat als ze er niet uit komt ze het gewoon moet vragen, want ik zit slechts aan de overkant en bijt niet, hahaha. Dan kijkt ze verbaasd op en zegt... Ja, dat weet ik, maar dat vergat ik effe... Ik schiet in de lach, want ze weet het en vergeet het, hahaha, maar ik mag nu even kijken...
Het blijkt dat haar bovendraad de boosdoener is en gewoon niet meer door het haakjeloopt... Hij is hem gepeerd zogezegd. Ik zeg, dat als er iets niet lekker loopt, ze gewoon altijd even haar spoeltje moet checken en haar bovendraad, er kan altijd iets losschieten of niet goed lopen, zeker als je rare materialen gebruikt zoals nepbont, want die was al twee keer naar binnen geschoten....
Dit boek is trouwens een ontzettend leuk boek! Heb je gekke kleine stukjes stof over, je kan er geheid een leuk knuffeltje uitfietsen.
Ze gaat weer verder. Nu om het lijf dicht te maken op een klein openingetje na. Even later laat ze het aan me zien of ik het goed geworden vind...
Helaas ik keur de neus niet helemaal goed. Ik had al gemerkt dat ze het gaspedaal goed kan vinden, ze wil denk ik net zo hard gassen als ik of zoiets (ik hield me al in toen ik iets daarvan merkte), maar dat gaat bij een bocht van een neus, met een dunnig stofje niet helemaal best. Ze heeft zo te zien rukken moeten geven... en dat geeft schoksgewijs een zwiep in het stiksel en dat is niet mooi... Ze kijkt me sip aan... "Moet ik dat nu ècht uithalen?'... 'Ja! Ècht!' zeg ik... "Oooooh... da's jammer..."... maar ze pakt toch het tornmesje..
Hahahaha, maar even later heeft ze ondanks dat ze zich drie keer flink heeft geprikt aan de spelden alles losgehaald... Ze vroeg na de derde keer prikken (inclusief een kusje van mij op haar knokkel) of de spelden eruit mochten... "Ik zei tuurlijk! Als die beesten prikken gewoon eruit halen hoor, je kan ze er zo weer inpinnen"... Een zucht ontsnapt, ze dacht dat dat niet kon, hahaha.
Ach... ze komt er vanzelf achter dat met naaien eigenlijk alles wel kan... Zolang je het maar niet verknipt c.q. een gat in snijdt met een locker. Dan kan alles gewoon overnieuw!!
Ze is er bijna... Nog één stukje stiksel, dan vullen, gaatje dicht maken met de hand. Knoopjes uitzoeken voor de ogen van de ezel en dan een stofje uitzoeken voor het sjaaltje voor de ezel.
Mooi hè
Deze vond ik ook nog... kiek heb ik zelf gebakken met madame haar mobieltje... Tegenwoordig vlecht ik geregeld haar haren in, nu het een stuk korter is kan dat véél makkelijker, want met haar lange haar kon ik dit kapsel absoluut niet maken... dat werd véél te zwaar. Maar nu... maak ik steeds een vlecht zus, dan weer zo... en dit is samen met nog een ander soort vlecht haar favoriet.
De andere is vanuit haar nek een vissengraat vlechten en op de plek waar haar knoedel op de kiek hierboven staat stoppen en een elastiek in haar haar strak op de hoofd plaatsen... vervolgens de rest van haar haar erbij doen, rommelknot bakken met een elastiek en voor de leut nog een leuke vinderklem om een dwarse pluk vast te zetten of paardenstaart... en klaar is Mina.
Een paspelleke
Ja... hoe staat het toch met die zomerjas van Bridget... Zoals je ziet, leeft de jas nog, hahaha.
Een deel van de jas hing over de paspop, maar de rest... zat veilig in een doos opgeborgen sinds de verjaardag van Kirsten, die we iets eerder dan zij jarig was vierde... maar liefst zo'n 11 weken geleden.... ai!!
De doos stond nu niet bepaald in het zicht, want tegenwoordig zit het kledingstuk waar ik mee bezig ben niet meer in een tasje (ik wil van die jeweetweltasjes af... en zoveel grote dozen, kan ik toch niet bakken, nietwaar), maar ligt vlak naast mijn naaistoel onder de bank. Op zich zó voor het grijpen, maar dan moet je het wel doen. Alleen liepen de afgelopen weken dusdanig dat ik aan een heleboel dacht behalve dát!
Maar nu, vanochtend had ik me voorgenomen... eerst mail, werk etc. etc. afhandelen... facebook checken, reageren (ik snap steeds meer van, wordt nog wat met me)... Toen kwam Rem de boel verstoren door even thuis te gaan werken... telefoontjes... dus... mijn herrie van de naaimachine is dan niet zo handig...
Totdat ik na de lunch dacht... ja zeg, ho effe... Ik wil achter de naaimachine zitten en niet alleen zitten, ik wil het gaspedaal intrappen!!! (Net een stampend kind hè, zie je het voor je)... Maar Rem loopt maar naar de gang, hahaha en dat doed hij ook, hahaha.
Nou dit was de stand van zaken op de paspop... een bovenstuk... paspelzakken en losse kraag...
Ik zit in het zonnetje, dus een paar frisjes neergezet... grote plons water en een colaatje light.... in de schaduw natuurlijk hè.... want lauwe cola... jakkes!!
Alle zooi uit de doos gevist, die ik denk nodig te hebben...
Mijn eerste paspelleke in mijn hele leven erin gezet... Ging best wel aardig voor een eerste keer... Het knalt inderdaad, zoals ik had verwacht uit de donkerblauwe stof... Héél leuk... Zoals je ziet zitten er geen plooien in de rokdelen zoals ik eerst had bedacht, omdat ik dacht dat de stof te dikkig was... De plooien stonden gewoon niet, géén potje... Net een juffrouwenjas van kostschool blèg!! Boel losgegooid en gerimpeld... véél beter!!
Morgen is het de bedoeling dat ik de voering in elkaar ga zetten, want die zit nog gezellig aan het patroonpapier vast... nog niets mee gedaan... dus... morgen ga/moet ik natuurlijk weer verder...!!!!!
Hoge stelten...
... van riant 13cm hoog!
Als dit geen tegenhanger is van de crocs die ik vandaag aan heb gehad, dan weet ik het niet meer!! (Vandaag 8,5 kratten met zooi uit Kirsten's kamer gesleept.... Ze heeft er 5 gecontroleerd... 2,5 krat aan inhoud moest blijven, 1 krat gaat naar de Kringloop en 1,5 krat inhoud is weggegooid!... Nog 3,5 krat te gaan.... staat morgen bij Kirsten op het menu, hahaha... en we zijn nog niet klaar..... de hamsteraar hè!).
Maar deze knalkleurige stelten heb ik vorige week zaterdag gekocht in de sale. Even compensatie voor het anti-zomerweer... heb ik ieder geval wel zomer aan mijn voeten... en mocht het regenen... ach... mijn schoenen zijn inclusief drempel dus teentjes blijven droog, hahaha.
Ik had ze tijdens Ramon's verjaardag (afgelopen zaterdag) aan, en heb de gehele dag op die nieuwe schoenen gedreuteld (ja... in de woonkamer dreutel je heen en weer natuurlijk)... en voetjes hadden 's avonds geen centje pijn, kuitjes ook niet en ook de bovenbeentjes waren gezellie.
Door de dikke hak heb je weinig kans om te wiebel wabbelen, dus... ideaal wandelschoentje. Mits geen kinderkopjes hè... want da's bagger met welke hak dan ook. Dan moet je namelijk je hak precies midden op het kleine steentje mikken... dan kan je niet om je heen kijken, maar ben je aan het tegelturen, bleg!
Di Lauro het merk zei me niet zo veel, maar de schoenen die in de winkel staan waren allemaal vrolijk gekleurd en met hakken (niet allemaal zo hoog hoor!). Vrolijke schoenenmode hoor dit jaar... feest!!
Afgelopen zaterdag ben ik met Kirsten en Rem wezen "stappen" omdat Kirsten zo ontzettend hard heeft gewerkt op school (wij waren trouwens uit huis gezet omdat Ramon een verjaardagsfeestje hield en er 4 jongens uit zijn klas kwamen). Bridget was uit logeren, dus.... een filmpje gingen we doen met zijn drietjes. Eerst Bridget weg brengen, toen naar de stad naar de bioscoop, Fast & Furious 6", daarna een terrasje pakken en wat gedronken. Daarna naar Scheveningen naar het strand, Kirsten heeft lekker over het zand gebandjerd (kijk dat deed ik nu weer niet met mijn schoenen aan), tig handstanden en gekke sprongen maken voor de goeie kiek later en weer een terrasje gepakt. Ook nog over de boulevard gewandeld... en weer heb ik heerlijk gelopen op deze felgekleurde "stelten"!
Subscribe to:
Posts (Atom)
















































