Knalblousje nr. 124 Burda 6/2011
Ik heb het patroon van het blousje zo'n 10cm (in totaal) qua omvang versmald. De mouwen zijn onderaan zo'n 4cm versmald (dame houdt niet van pofferig). De blouse hoort langs de halsbies rimpeliger te zijn dan zoals het nu is, maar Kirsten wenste wel een decolleté... Nu is dat ietwat lastig bij een boothalsmodelletje... maar zij wilde gewoon bijna dezelfde wijdte van het halsbies als het origineel... tja... eh... dat wordt dan weinig rimpelen. Dus ik heb alleen een beetje mv en ma gerimpeld (zoek, zoek waar zitten die).
Het blousje was qua lengte eigenlijk perfect voor haar. Dat verbaasde me eigenlijk, want ze is geen 1,68m. Als ik hem maak, moet ik het blousje duidelijk een stukje verlengen, want ik hou niet van stukken buik en rug als ik mijn armen omhoog beweeg o.i.d. Heb ik dat alvast in het vizier.
De mouwen wilde ze opgerold hebben, dus waarom ik er een mouwbiesje aangestikt heb weet ik niet, maar het zit ergens ingerold, hahaha. Gisteravond heeft Kirsten bekeken hoe ze hem wil dragen, uit haar broek of in haar broek. Het werd in haar broek met een gebietst ceintuurtje van mij. Pff... zij blij dat ze inmiddels in mijn ceintuurtjes past! Laatste gaatje (geloof ik), daar niet van, maar het past!
Ze is er helemaal happy mee, gelukkig, want je weet nooit hoe zo'n snel, snel, snel projectje uitpakt.
Kirsten wil eigenlijk zo 's ochtends vroeg niet zo graag op de kiek... "Ik heb wallen mama!!". Dus ik "Had je maar eerder moeten gaan slapen (haar nageltjes moesten nog zacht appeltjesgroen worden gelakt!!)... en als ik die wallen van jou zie... wil ik ze ook wel, hahaha". She was not amused! Hahaha, maar ze ging uiteindelijk wel efkes op de kiek. Lange haren goed gezwiept... handje in haar zij... en een "zunig" lachje.
Sinds Kirsten haar beugel heeft voelt ze zich niet zo vrij meer om te lachen op de kiek... gelukkig gaat dat ding rond de Kerst eruit! Jippie... kan ik weer naar een totally strálende lach kijken. Ramon mag dan trouwens ook zijn beugel eruit. Ik vrees alleen dat Bridget het volgende konijn is met een beugeltje in de family... maar ach... dat is waarschijnlijk volgend jaar pas.
Read User's Comments0
Vandaag geen groen maar rozerood... kersenrood...
Het plan is door Kirsten effe door de war gegooid. Na het avondeten, toen ik bezig was met de groene lap neer te leggen zoals ik hem wilde kwam de dame met een rozerood... mja... kersenrood poplinnetje. Een heel mooi lapje (wel lastig te verwerken trouwens, het stofje is zo dun en licht, dat het tijdens het naaien ondanks de dunste naalden toch de machinekamer inplopt) die ze in de kast heeft liggen. Het is een restje ergens van, maar ik weet niet meer waar van. De fotograaf komt donderdag op school of ik nog eventjes een blousje voor haar wilde maken... ploink ploink deed mijn hersenpan... Want dame heeft meestal een héél wensenlijstje waar het aan moet voldoen.
Ik zeg... nu nog? Morgen af?? Mja... zegt ze druk knikkend. Ik denk aan mijn drukke hoofd, bordevol met van alles wat er deze week nog geregeld en gedaan moet worden. Zeven gierende meiden die komen eten donderdag om te vieren dat een klasgenoot na máánden in het ziekenhuis te hebben gelegen weer beter is, want daarna gaan ze bowlen met de hele klas.
Daarna aansluitend als de dames weggaan komt een Bestuur langswapperen (in mijn huis, aiaiaiai... poetsjuf waar zijt gij!!). Spullen verzamelen voor het weekend dat ik weg ben en ik moet voor vrijdag een aantal orders afhandelen c.q. klaarzetten (als het betaald is kan het weg, hè). Alle sportenues moeten gewassen en klaarliggen compleet, want als Rem moet zoeken dan blijft 'ie zoeken... Ik overzie het allemaal even niet en schud van nee... en ik vertel dat ik dat niet zo zie zitten één twee drie...
Je ziet hierboven dat er iets geknipt is... dus het wel goedgekomen... maar dat komt omdat, toen ik even op zolder was een was d'r in en d'r uit te doen haar zitten op de grond zag zitten. Midden in een roodroze lapje en dat ze zat te spelden om een blousje heen. Het lapje lag opengeklapt...
... met dit lievelingsblousje erop... ze was van plan om een T-blousje te knippen en dat in elkaar te stikken en te doen... Mja... ik zag het modelletje... is natuurlijk simpeldepimpel... ik dacht aan een Burda blousje, die ik van de zomer wel heb uitgeraderd, maar nog niet gemaakt... dat heeft die sfeer. Alleen dan geen knopenbies en zakjes... Dus ik... "Zal ik het dan maar proberen te maken, want stel dat je in je lievelingsblousje knipt, dan wordt je héél verdrietig...".
Het lapje was al een keer gebruikt en had een wonderlijke hap eruit... Ik heb de lap net als gisteren gelegd, zodat ik twee keer een stofvouw aan de zijkant heb... het ging er perect uit, ook de lange bies die schuin van draad geknipt moest worden...
Dus... dit blousje ga ik maken voor de dame. Blousje 124 uit de Burda 6/2011. De kleinste maat is maat 36, wel minstens twee maten te groot, maar ik heb wat centimeters midden voor en midden achter omgevouwen en de onderkant van de mouw, Kirsten houdt niet van wijd en plofferige mouwen, heb ik een stukje slanker geknipt.
Ik moet alleen nog zien als ze vanmiddag thuis komt hoe lang de halsbies moet worden, want ze is niet zo breed qua schouders als volwassen dames maat 36... dus... ik ben op zich niet lang bezig met het blousje, maar moet mijn hersenpan er wel bijhouden.
Start met het groene jasje...
Ik smokkel niet, maar ik begin alvast met het knippen van het groene jasje voor morgen voor Bridget. Het is jasje nr. 33 uit de Knip 1 feb/mrt 2012. De broek had ik ook uitgetekend, maar bij nader inzien is het ribstofje te stijfjes. Dus dat doene we maar niet, want er komen boordjes aan de broekspijpen. Stijve stof en rimpels aan de broekspijpen betekend dat het een foute broek gaat worden en aangezien ze nog geen hakken draagt zoals bovenstaande dame, kan ze dat niet compenseren met wat lengte, hahaha.
De foto's zijn allemaal lichtelijk half overbelicht, maar ik probeerde in de schemer nog wat fotootjes te trekken... Hm... met flitser werd het ook niets, dus ik heb geflitst met mijn hand er half voor, dan ziet het er niet zo kunstlichterig uit (hoop ik). De broek is heel leuk en niet zo moeilijk vermoed ik. Ik probeer voor Bridget een makkelijke broek te maken voor als ze gym heeft, maar het moet wel van een soepel stofje gemaakt worden. Dus wie weet vind ik zaterdag wel wat leuks als ik dit weekend mijn workshop-naaiweekend heb in Zeeland samen met een heleboel andere dames van Sancho.
De kleur groen lijkt er qua genre wel een beetje op, maar is een stuk helderder en lichter dan op deze kiek. Zoals je ziet heb ik een grote lap, zo'n 2,75 meter schat ik zo in. Van het restant ga ik een A-lijn rokje voor Bridget en mezelf maken. Ik bedacht ineens dat ik nog een patroontje van een rok, de Frida van Farbenmix, voor mezelf heb liggen. Voor Bridget heb ik een heel simpel modelletje in gedachten, het patroon Adora die zit perfect bij Bridget, vorige week nog even een rokje uit de winkel doorgepast en hij zit heel mooi.
Deze groene ribstof heb ik van mijn moeder gekregen en is al héél wat jaartjes oud en ligt dus al járen in de kast. Ik heb gepoogd de lap eerste even te strijken aan de binnenkant, zodat het enigszins glad/plat ging liggen. Ook de stofvouw strijken en checken of al dat liggen invloed heeft gehad op de lap. Ik twijfel enigszins of ik de vouw er na het wassen er nog mooi glad uitkrijg en besluit de lap open te klappen en de flappen naar het midden toe te klappen. Het zijn kleine onderdeeltjes voor het jasje van Bridget dus dat gaat prima. Voor de rokjes zal het ook geen problemen opleveren, want de Frida bestaat uit meerdere patroondelen en die van Bridget is nog zo klein, dat kan mákkelijk!
Ik heb voor Bridget voor het jasje al een maat 146 gekozen. Ze is bijna 1,40 lang dus ik durfde geen 140 te nemen. Het is pas september en als 2013 net zo lang koud blijft als afgelopen jaar kan ze hem lang dragen. Dus gekozen voor 146, er zit gelukkig elastiek in de taille op het rugpand, dat scheelt. Ik zal morgen bij het in elkaar stikken goed de breedte blijven controleren, want in een jasje verzuipen is zonde van het modelletje.
Op de mouwen komen elleboogstukken van het geruite stofje van het Amy-Lynn rokje en het mouwbeleg en het beleg in de nek worden ook van die vrolijke ruitjes. Ik hoop dat ik morgen een heel eind kom met dit jasje, want het wordt verder niet gevoerd, dus moet best snel gaan. Ik ga nu snel knippen...
Sportieve tante!
De dame in haar sportenue! Met vlechten, dan kan je haar enigszins tussen alle blonde staartjes herkennen. Met een staart is dat gewoonweg onmogelijk, hahaha.
Bridget heeft een jaar niet gesport. Vanaf haar derde heeft Bridget klassiek ballet gedaan, maar een jaar of 3 geleden was ze daar klaar mee, omdat de (nieuwe) juf die ze toen had elke week hetzelfde program (lees: dezelfde tekst, muziek en volgorde van de les) aanhield. Dat was ook te zien bij de kijklessen, dat leken dubbelgangers van de vorige kijkles.
Ze stapte toen over op jazzballet bij een soort van "vereniging" waar ze ook allerlei creatieve dingen doen, zoals theater, pottenbakken, sieraden maken en fotografie. Dus een breed aanbod. Alleen was jazzballet een ondergeschoven kindje en werd er steeds lessen afgezegd. Bij een nieuw seizoen ging het ineens niet door en een paar weken later weer wel. Ik vind dat je zo niet met kinderen kunt omgaan, dus ik heb Bridget er vanaf gehaald, want ze was steeds verdrietig omdat ze zich verheugde op de lessen en het steeds niet doorging.
Afgelopen jaar hebben we dus veel meisjesmiddagen gedaan en zodra er een muziekje opgaat of in een filmpje is een muziekje te horen draait de dame héél wat pirouette-jes, maar dat is natuurlijk in je eentje niet zo gezellig dan met een hele berg meiden om je heen.
We zouden op zoek gaan naar wat anders. Ondertussen was Kisten vorig jaar begonnen met hockey en dat leek Bridget ook wel wat. Maar zo halverwege het seizoen erin vallen is niet zo handig, dus vlak voor de vakantie (we hadden haar al ingeschreven) mocht ze een paar lesje meedraaien om te kijken of ze het wat vond. Nu heeft ze inmiddels al een paar weken les en ze is enthousiast. Ze traint nu tijdelijk 3 keer per week, omdat ze op maandag extra technieklessen krijgt. Over twee weken is het gewoon weer 2 keer per week.
In het begin liep Bridget en Kirsten eigenlijk ook, krom van de spierpijn. Ik heb wat bovenbenen en kuiten en zijkant buik/ribbenkast (waar de aanhechting is van je schuine buikspieren) gemasseerd. Het hielp gelukkig goed om de zuren uit de spieren te verdrijven, hahaha. Kirsten vond dat losschudden maar maf en moest er van lachen. Bridget wist niet zeker of het wel leuk was... keek een beetje twijfelachtig naar me, hahaha. Ook haar hand, die is normaal niet gewend een klap van de bal via de stick op te vangen moest gemasseerd worden. Maar nu de derde week is dat al niet meer nodig, het went blijkbaar best snel.
Bridget wil binnenkort met haar team bij ons op vrijdag wat eten en een filmpje kijken, zodat de kindjes elkaar wat beter leren kennen. Dat heeft Kirsten afgelopen zaterdag gehad met haar team, een barbecue en zwemmen in Reeuwijk.
... is weer eens wat anders...
3:38 AM |
Borduren... ja... ik heb vroeger veel geborduurd, vooral bij mijn oma. Mijn oma had óf een haakwerkje in haar handen, filet haken of gewoon, een borduurwerkje, gewoon of een doorsla-borduurwerkje, dat is met Beiersbont om tafelkleden en kussens te maken e.d. of ze had een kop thee in haar handen, hahaha. Want er werd natuurlijk ook ontzettend veel gekwebbeld.
Gisteren (zondag) wilde ik eigenlijk verder met het Amy-Lynn rokje van Bridget. Maar het was zulk strálend weer en ik had geen zin om de spullen naar buiten te zeulen... dus... heb ik een borduurwerkje gepakt waar ik van de week al aan begonnen ben en ben ik achterin de tuin aan de eettafel gaan zitten. Samen met Kirsten die bezig was met Wiskunde, Scheikunde en Geschiedenis.
Het nostalgisch borduurtje is van Ot en... Het is piepklein, tweedraads en de kruisjes zijn nog geen 2mm groot. Een lekker fröbelwerkje. Het begint al aardig vorm te krijgen. Op de kiek is nog niet veel van Ot te zien, maar inmiddels staat zijn lijf er al op, nu alleen zijn hoofd nog, de letters en de stiksteekjes, oogjes e.d.
Zo gedetailleerd als dit plaatje is het niet, want de achtergrond met de schone was is niet te zien op het borduurtje, maar het is een leuk plaatje. Ik ga het niet inlijsten, want ik heb iets anders bedacht...
Dit is het borduurwerk waar Kirsten een paar jaar geleden aan begonnen is, maar de groene borduurzij is zoek... Nergens meer te vinden en ook niet welk nummer het is. Dus ik ben begonnen met uithalen, zodat er met nieuw groen garen begonnen kan worden. Kirsten wil het eigenlijk niet meer maken... maar ze keek vandaag toch steeds wat ik aan het uitspoken ben, dus wie weet als het stramien weer schoon is wat ze dan zegt...
Bridget is weg van de Fairyfee, zoals zij het noemt. Ze zou hem zelf wel willen maken als Kirsten niet meer wil, maar het ding is zó groot, dat dat voor een negenjarige nog effe te veel is. Ik ga voor haar op zoek naar een Fairyfee die de helft van dit formaat is, zoals ik vroeger bij mijn oma ook heb gemaakt.
Knalrode Amy-Lynn voor Bridget in de maak...
De stand van zaken wat betreft het rokje voor Bridget. Ik had vrijdag al een berichtje willen plaatsen, maar allebei mijn fototoestellen waren qua batterij leeg... dus ik dacht... doe effe modern en pak mijn mobiel om een kiekje te nemen, dan stuur ik die door naar de laptop en hups... bij het blogberichtje voegen... Niet dus hè... foto is te groot om te verzenden?? Waarom kan ik dan kiekjes nemen als ik ze niet kan verzenden?? Mobiel in Rem z'n handen geduwd met de opmerking "Los het effe op"... ook niet dus...
Een paar daagjes later, vandaag dus, met een fototoestel met opgeladen batterijen kiekjes genomen. Pfff. De stand van zaken is, dat inmiddels de taille-/heupband, deze keer gemaakt van tricot, er op zit. Volgens Bridget zit het super.
De rok is nog niet versierd met allerlei toeters en bellen, wat nog wel de bedoeling is... en ik twijfel af en toe flink... Maar het kantje en de bandjes die erop komen, zijn exact de kleur van het jasje wat erop komt... en zag er in mijn hoofd héél leuk uit en Bridget wilde dat juist allemaal zo graag. Hm... ik moet dit óf gewoon doen... óf even afwachten, jasje bakken, legging en shirtje bakken en dan beslissen of dit de Amy-Lynn, model D zonder kantjes en roezeltjes wordt... of toch met alle toeters en bellen...
De tricot band is half omgeslagen, zo vond Bridget hem het mooist. De twee roklagen heb ik gerimpeld met de locker en aan de tricot band gezet. Gaat zó flitsend. Ook geen elastiek nodig, mooi hoor.
De ruitjesstroken werk ik af met een breed wit satijnbandje. Ik had niet genoeg stof om een mooi zoompje te maken èn lengte te behouden, want het is een stofrestantje. Bridget lijkt momenteel wel aan de Pokon ze groeit ineens flink, ik wil niet dat 'ie korter wordt en het rokje is ook voor de herfst en winter, dus... Ik heb het satijnband alleen nog maar één keer vastgestikt en netjes omgestreken, maar moet het nog een keertje stikken. Daarna moet ik eerst de rok eens op een paspop doen om te kijken of ik nu wèl of niet de boel ga versieren... Dus morgen NIET vergeten paspop mee naar huis te nemen, hahaha.
Sjucht... dat wordt woensdag denk ik beginnen aan de andere kledingstukken van de "mini-collectie". Ik kan wel kiezen waar ik zin in heb. Een zachtgroen legginkje, knalrood shirtje of een groen jasje. Ik kan natuurlijk ook beginnen aan het stippelblousje, A-lijn rokje of korte broek, maar dat schiet niet op voor het rokje... wordt dus nog vervolgd...
Voor DaWanda een DIY Tutorial gemaakt van een ballonjurkje
Ik heb vorige week in opdracht van DaWanda een DIY (Do It Yourself) tutorial gemaakt voor de maand September. De tutorial is een combi van recykleren, twee nieuwe lapjes stof, wat bandjes en randjes en een leuk ceintuurtje. Ik had nog geen flauw idee wanneer die in September op het blog van DaWanda zou verschijnen... , maar eergisteren een mail gekregen... zondag (vandaag) wordt de tutorial van het ballonjurkje erop gezet.
Vorig weekend heb ik Bridget op de kiek gezet met die tutorial aan. De voorbereidingen voor die foto's gingen ongeveer zo...
Bridget loopt nog in haar pyama rond te springen, omdat ze weet dat ik vanochtend kiekjes ga nemen van haar, dus aankleden heeft geen zin. Ineens zegt ze "Mama... ik wil graag krullen, kan dat?". Ik zit op de bank en kijk vanuit een spannend boek op (natuurlijk altijd als je iets spannends aan het lezen bent, vakantieboek was nog niet uit...) Ik zeg "Tuurlijk! Zet de warmteset maar aan" en ik duik weer in mijn boek.
Bridget loopt naar boven om de warmteset aan te zetten en ik vraag aan Rem of hij het bij de erker wil leegruimen (2 fautuiltjes en eettafel met stoelen weghalen) en een stofzuiger doorheen wil halen, want de stof die ik heb gebruikt, tweed, geeft een berg zooi op de vloer). Omdat het allemaal snel, snel, snel moest heb ik nu ook niet bepaald mijn best gedaan op mijn huishoudelijke kwaliteiten, die ik volgens mij niet van nature bezit, dat terzijde. Ondertussen lees ik weer een bladzijdetje verder...
Even later: komt Bridget naar beneden en zegt dat de stip wit is... Ik sjucht, vind het jammer dat de stip er al is en leg mijn boek weg en ik hijs mezelf van de bank en loop achter Bridget aan naar de badkamer om daar die krullerdingen (waarbij ik mijn tengels 3 keer verbrand en blaas naar mijn vingertopjes) in haar haar draai (eerst beschermend goedje in haar haar gedaan hè!!).
Vervolgens hijs ik de dame in de tutorial en ga ik haar gezicht "onderschilderen". Volgens mij wil ze hier voor alleen al een fotoshoot doen. Dat getut aan haar haren, op haar gezicht, zoeken naar oorbelletjes en te grote schoenen en laarzen aan... dat vind ze gewèldig. Deze keer heeft ze laarzen aan die van Kirsten zijn geweest en praktisch nieuw zijn, dus... perfect als je nog geen laarzen hebt in de zomer en winterplaatjes moet schieten. Alleen zijn deze laarzen nog 2 maatjes te groot... hahaha, maar het gaat niet om de laarzen maar om wat ze verder aan heeft toch?
Na een minuut of tien zijn die warmtekrullers afgekoeld en spuit ik een kilo haarlak in haar haren en knijpt Bridget vooral haar neus en ogen dicht, hahaha. Gelukkig staan we bij de achterdeur anders zou Chanel het konijn nog gaan protesteren. Voor in haar haar heb ik een haarband gemaakt van een restje stof van het blousje en volgens Bridget zit 'ie super, omdat ik de onderkant (gedeelte wat in haar nek zit) helemaal heb voorzien van rimpelelastiek. Hij zakt absoluut niet af, dus ik denk dat ik er voor de winter nog meer ga maken.
Ineens zie ik één fladderend handje met blauwe nageltjes... halve blauwe nageltjes... Ik vraag aan Bridget of ze even bij de grootverbruikster hier in huis, Kirsten, een zwik roze/fuchia-roze nagelak wil bietsen/lenen.
Ze komt vervolgens naar beneden met 7 flesjes nagellak. Werkelijk in allerlei kleuren roze en zelfs nagellak met paarse glitters zitten ertussen... Je zal maar te kort komen! Gelukkig heeft de dame ook aceton en make-up watten meegenomen. Ik poets haar nageltjes schoon en wéér stinkt het... is het niet de haarlak, dan wel de aceton en vervolgens nagellak... Oef, arm konijn!
We nemen een kleurtje dat in haar ballonjurkje zit en ik smeer voorzichtig twee laagjes op die kleine nageltjes, wat een friemelfrummelgedoe is dat zeg! Maar het lukt, de nagellak zit niet op haar vingers! Alleen maar op haar nageltjes, pfew!
Dan gaat de dame bij de muur staan (schilderij is ook weggehaald) en ik heb mezelf op een kist gepoot. Dan zit ik namelijk op de goede hoogte en de dame kijkt over mij heen naar de spiegel achter mij in de keuken... Ze controleert of haar goed zit, oorbellen goed te zien zijn etc. Ik heb geen controleur nodig hoor, dat doet zij wel, hahaha.
Ik kiek wat, de dame draait wat (pff mislukt! Foto's zijn compleet wazig, hahaha). Ze zwiept haar haren met krullen naar voren, want die moeten natuurlijk óók op de kiek... Dan nog voetje tegen de muur, leunen dit, handjes in de zij, nonchalant bungelende handjes, knalroze stippenvoering bekijken van het ballonjurkje...
Omkijken naar achteren... en whoeps! ze verliest haar evenwicht, waardoor de muur ineens wel héél dichtbij komt ze draait zich vliegensvlug om en vervolgens klapt ze dubbel van het lachen... Tsja...
Ze vertelde na de shoot dat ze het ballonjurkje maandag naar school aan wil, dus ik hoefde niet te helpen met haar kleding uit de kast te vissen (ze kan er niet bij, want de stang hangt nèt iets te hoog)... maar het is in de twintig graden... en dat zou de rest van de week ook nog zo zijn... Na even onderhandelen (twee tellen) heeft ze toch maar besloten een rokje met een shirtje met korte mouwtjes aan te trekken... en de ballonjurk de rest van de dag gewoon aan te houden. Dus de dame heeft de jurk niet meer uitgedaan totdat ze 's avonds haar pon aan moest...
Vorig weekend heb ik Bridget op de kiek gezet met die tutorial aan. De voorbereidingen voor die foto's gingen ongeveer zo...
Bridget loopt nog in haar pyama rond te springen, omdat ze weet dat ik vanochtend kiekjes ga nemen van haar, dus aankleden heeft geen zin. Ineens zegt ze "Mama... ik wil graag krullen, kan dat?". Ik zit op de bank en kijk vanuit een spannend boek op (natuurlijk altijd als je iets spannends aan het lezen bent, vakantieboek was nog niet uit...) Ik zeg "Tuurlijk! Zet de warmteset maar aan" en ik duik weer in mijn boek.
Bridget loopt naar boven om de warmteset aan te zetten en ik vraag aan Rem of hij het bij de erker wil leegruimen (2 fautuiltjes en eettafel met stoelen weghalen) en een stofzuiger doorheen wil halen, want de stof die ik heb gebruikt, tweed, geeft een berg zooi op de vloer). Omdat het allemaal snel, snel, snel moest heb ik nu ook niet bepaald mijn best gedaan op mijn huishoudelijke kwaliteiten, die ik volgens mij niet van nature bezit, dat terzijde. Ondertussen lees ik weer een bladzijdetje verder...
Even later: komt Bridget naar beneden en zegt dat de stip wit is... Ik sjucht, vind het jammer dat de stip er al is en leg mijn boek weg en ik hijs mezelf van de bank en loop achter Bridget aan naar de badkamer om daar die krullerdingen (waarbij ik mijn tengels 3 keer verbrand en blaas naar mijn vingertopjes) in haar haar draai (eerst beschermend goedje in haar haar gedaan hè!!).
Vervolgens hijs ik de dame in de tutorial en ga ik haar gezicht "onderschilderen". Volgens mij wil ze hier voor alleen al een fotoshoot doen. Dat getut aan haar haren, op haar gezicht, zoeken naar oorbelletjes en te grote schoenen en laarzen aan... dat vind ze gewèldig. Deze keer heeft ze laarzen aan die van Kirsten zijn geweest en praktisch nieuw zijn, dus... perfect als je nog geen laarzen hebt in de zomer en winterplaatjes moet schieten. Alleen zijn deze laarzen nog 2 maatjes te groot... hahaha, maar het gaat niet om de laarzen maar om wat ze verder aan heeft toch?
Na een minuut of tien zijn die warmtekrullers afgekoeld en spuit ik een kilo haarlak in haar haren en knijpt Bridget vooral haar neus en ogen dicht, hahaha. Gelukkig staan we bij de achterdeur anders zou Chanel het konijn nog gaan protesteren. Voor in haar haar heb ik een haarband gemaakt van een restje stof van het blousje en volgens Bridget zit 'ie super, omdat ik de onderkant (gedeelte wat in haar nek zit) helemaal heb voorzien van rimpelelastiek. Hij zakt absoluut niet af, dus ik denk dat ik er voor de winter nog meer ga maken.
Ineens zie ik één fladderend handje met blauwe nageltjes... halve blauwe nageltjes... Ik vraag aan Bridget of ze even bij de grootverbruikster hier in huis, Kirsten, een zwik roze/fuchia-roze nagelak wil bietsen/lenen.
Ze komt vervolgens naar beneden met 7 flesjes nagellak. Werkelijk in allerlei kleuren roze en zelfs nagellak met paarse glitters zitten ertussen... Je zal maar te kort komen! Gelukkig heeft de dame ook aceton en make-up watten meegenomen. Ik poets haar nageltjes schoon en wéér stinkt het... is het niet de haarlak, dan wel de aceton en vervolgens nagellak... Oef, arm konijn!
We nemen een kleurtje dat in haar ballonjurkje zit en ik smeer voorzichtig twee laagjes op die kleine nageltjes, wat een friemelfrummelgedoe is dat zeg! Maar het lukt, de nagellak zit niet op haar vingers! Alleen maar op haar nageltjes, pfew!Dan gaat de dame bij de muur staan (schilderij is ook weggehaald) en ik heb mezelf op een kist gepoot. Dan zit ik namelijk op de goede hoogte en de dame kijkt over mij heen naar de spiegel achter mij in de keuken... Ze controleert of haar goed zit, oorbellen goed te zien zijn etc. Ik heb geen controleur nodig hoor, dat doet zij wel, hahaha.
Ik kiek wat, de dame draait wat (pff mislukt! Foto's zijn compleet wazig, hahaha). Ze zwiept haar haren met krullen naar voren, want die moeten natuurlijk óók op de kiek... Dan nog voetje tegen de muur, leunen dit, handjes in de zij, nonchalant bungelende handjes, knalroze stippenvoering bekijken van het ballonjurkje...
Omkijken naar achteren... en whoeps! ze verliest haar evenwicht, waardoor de muur ineens wel héél dichtbij komt ze draait zich vliegensvlug om en vervolgens klapt ze dubbel van het lachen... Tsja...
Ze vertelde na de shoot dat ze het ballonjurkje maandag naar school aan wil, dus ik hoefde niet te helpen met haar kleding uit de kast te vissen (ze kan er niet bij, want de stang hangt nèt iets te hoog)... maar het is in de twintig graden... en dat zou de rest van de week ook nog zo zijn... Na even onderhandelen (twee tellen) heeft ze toch maar besloten een rokje met een shirtje met korte mouwtjes aan te trekken... en de ballonjurk de rest van de dag gewoon aan te houden. Dus de dame heeft de jurk niet meer uitgedaan totdat ze 's avonds haar pon aan moest...
Subscribe to:
Posts (Atom)









































