Het is wennen maar ook genieten...

Zo ziet mijn lunchpauze er tegenwoordig uit... haakwerk in de starthouding, broodtrommeltje, kopje thee en een watertje... Niet slecht toch. Ik neem/nam mijn haakwerkje steeds heen en weer mee tussen thuis en werk... maar je raad het al. Dat vergeet je natuurlijk een keer als het plotseling inééns al drie uur is en je naar het schoolplein toe moet. Dat had ik gisteren dus... tja... dan merk je dat je op de bank iets "kwijt" bent. Iets om handen, want momenteel is er natuurlijk héél véél niet meer bij de hand. Gelukkig heb ik van Mima in de loop van de jaren een hele berg wol gekregen. 


Deze week was het me al opgevallen dat ik veel antraciet en zwart aan heb... beperking van mijn kledingkast... nog steeds. Wordt aan gewerkt hoor, maar zo vlot gaat dat natuurlijk ook weer niet. Toen mijn handjes gisteravond zo moederziel alleen zaten te niksen nam ik een duik in de lades met wol.


Ik vond daar een prachtige diepe kleur lavendelpaarsblauwe wol van Pamela. Sorry, de kleuromschrijving is omslachtig, maar ik kan het niet anders tikkelateuren. De kleur die de foto laat zien háált het niet bij de echte kleur. Ik dacht laat ik daar eens een "woonsjaal" voor mezelf gaan maken. Voor bij al die saaie antraciet- en zwartkleurige out-fits, hahaha.


Gisteravond heb ik twee van die bolletjes weggehaakt en vanmiddag nadat ik Bridget had opgehaald heb ik ook een bolletje weggehaakt. Kijk... de scheiding van werk en privé lukt volgens mij wel aardig. Ik merk het ook aan mezelf. Afgelopen maandag was ik prima pet en zo thuis gekomen, ging samen met Bridget een meisjesmiddag doen met een filmpje, wat te drinken erbij met een koekje... en binnen een uur werd ik beroerd. Op zich gebeurd dat wel regelmatig, niks bijzonders. Maar normaal gesproken geef ik me daar niet ècht aan over of zo... mijn hoofd blijft bezig door al het "werk" om me heen en nu... viel ik in slaap. Rem kwam 's avonds laat pas thuis. Maar Kirsten had gekookt voor haarzelf, Ramon en Bridget. En ik werd na tienen pas wakker, ietwat opgefleurd. Dat is me normaal nooit overkomen dat ik gewoon úren heb liggen slapen. 


De volgende ochtend nog niet fit, lag ik in bed, maar ik zie geen "werk" liggen en voel dus ook niet de neiging om uit bed te klimmen en wat met dat "werk" te gaan doen... Volgens mij is de stap om het bedrijf buitenshuis te zetten een hele goede. Niet alleen voor de "rommel" die een bedrijf in huis zonder werkkamer veroorzaakt, maar gewoon puur voor mezelf en mijn gezondheid...

Aan de linkerkant zie je een stuk van mijn gebloemde jurk. Het is een Zara zomerjurkje... ik had géén zin in weer antracietgrijs of zwart. Hoewel het me wel goed staat hoor... maar blllll géén zin in vandaag. Ik heb onder het mouwloze jurkje een witte longsleeve gedaan en een ivoorwitte sjaal met fladdertjes... ivoorkleurige stiletto's en een panty tegen de frisse wind, hahaha. 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

0 comments:

Post a Comment