... ik kwam weer eens een tasje tegen...

Het was de bedoeling dat ik uit de Burda augustus of september een patroon zou uitkiezen voor mijn uitdaging om wekelijks iets te maken voor mezelf... Dus ik ijverig een lapje gepakt en een patroon - of eigenlijk setje - uitgekozen... Maar waar is mijn centimeter...


Ja hoor... op kantoor. Allemaal, heb er een stuk of drie, en ben er meestal ook drie kwijt. Maar nu ben ik ze niet kwijt, nee ze zijn niet in huis. Pffff... geen zin om voor een centimeter naar kantoor te gaan, dus spullen weer even opgeborgen, ik ga dan gewoon verder met de sjaal van Kirsten... en wandel weg... Maar toen liep ik langs m'n rieten manden en daar stak een tasje uit. Normaal valt dat niet zo op, omdat er altijd een berg stoffen overheen lag, en die zijn nu weg. Ik pak dat tasje... 








... ik zie een bordeau voering en iets lichts van stof erin zitten. Hm... volgens mij is het een rokje van een aardig tijdje terug. Ik pak een onderdeel eruit... ik zie Burda september 2007 staan op het patroonpapier. Vijf jaar geleden, mwah... ik had het blijkbaar nog niet gemist. 


Het boekje zit er niet in, dus krukje gepakt en ik neem een snoekduik in de kast. Paar minuutjes later heb ik het boekje in mijn handen, tada! Ik neem de hele handel mee naar beneden, even kijken wat ik nog precies moet knippen. 


Beneden gekomen vis ik alles eruit. Zo te zien moet alleen nog de voering geknipt worden en zit het al gespeld op de voering. Ik vouw de hele handel uit elkaar en wat ligt daar... een centimeter!! Heb er blijkbaar vier... hoeveel tasjes met centimeters zal ik nog tegen komen, want er liggen er vast nog meer in allerlei tasjes...







De zakken van het rokje zitten op een rokpand gespeld. Blijkbaar om te controleren of de stof wel doorloopt qua ruitje... De hele handel is behoorlijk gekreukeld, maar met wat wrijf- en pletwerk kom je een heel eind, hahaha.



Nu moet ik gaan knippen... maar ja... een stofschaar... je raad het al... die liggen ook niet hier. Zucht... lekker snugger, er liggen er twee op kantoor... Ik probeer de stof dan maar met m'n schaar waar ik patroonpapier mee knip te knippen... Nou dat is nog eens een avontuur... wat een ramp zeg. Ook de schaar waar ik de haren van de kinders mee knip... tja... wat zal ik zeggen... Maar goed dat dit geen voile is of zo... de schaar zou het helemaal verhakselen. Na wat gefrut, gemiep en gedoe zijn het voor- en achterpand van de rok uit de voering ge(zaagt)knipt.


Er liggen overal kleine spelden tussen de restjes stof. Dit rokje is duidelijk van lang geleden, want ik gebruik al járen lange spelden. Het speld héél raar die mini's.


Ik moet nu her en der wat doorslaan, dan kan ik morgen de hele handel onder de locker gooien... Ik gebruik gewoon de naaimachine van Kirsten, die staat thuis. Voor het locken moet ik dan maar even naar kantoor, gewoon effetjes tussendoor, het is zo gepiept!


Het zal even wennen zijn, een paar dingen zal ik toch moeten zorgen dat ik die ook thuis heb, zoals een centimeter en een stofschaar... 

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

0 comments:

Post a Comment