Cupcakes by Bridget


De dame wilde dolgraag bakken... en wat had ik nog in huis... cupcakes... en papieren bakjes... oranje... die blijven altijd als laatste in het bakje over. Is geen favoriet kleurtje bij de kinderen, hahaha. Bridget heeft hier een schort om die ik van mijn moeder heb gekregen... Bridget is er hélemaal weg van. Ze vroeg of ze het kanten schort aan mocht doen... ik snapte er geen bak van, maar toen ze het liet zien... ja... dat is voor een meisje van 9 een kanten schort. Helemaal opengewerkt en roezeltjes... Ze is er mee in haar element.



Boter afwegen is een precies werkje en Bridget is er dól op. In de keuken is ze helemaal in haar element als ze mag wegen en meten, gieten, roeren... tip top werkje voor haar.



De dame in close-up...



En natuurlijk met een big-smile...






En tada... dit zijn de cupcakes. Ze smaakte héérlijk bij de warme chocolademelk en anijsmelk.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Vogelkooi deel 3... rood met witte stippen



Ik kwam tijdens het opruimen nog een leuke knutselwerkje tegen... het vogelhuisje. Daar zijn we vanmiddag eens lekker mee aan de gang gegaan. Het vogelhuisje is door Bridget al twee keer in de witte grondverf gezet. Het bijbehorende gras met witte bloemetjes, vond ze te donker van kleur. Maar gelukkig hebben we nog een kleurtje groen en dat is lekker voorjaarsfris appeltjesgroen. Knuf kijkt over de de verfverpakking of alles wel goed gaat... hahaha.






Niet alleen is knuf er als versterking maar ook lekker limonade... een heleboel bandjes voor de inspiratie... want hoe wordt het dak van het vogelhuisje....






Bridget's lievelingskleur is rood...  Het dak moet rood worden, maar gewoon rood wil ze ook niet. Ik zeg "Rood met witte stippen?". Bridget is dol op stippen en stippen zijn niet alleen leuk, maar voor haar ook niet zo lastig om te maken. Dat lijkt Bridget wel wat. We pakken een brede plakband en knippen er rondjes uit en plakken die op het dak. Het plakkerige spul maakt het knippen wat lastig... hoe zou dat nou komen, hahaha. Maar uiteindelijk zitten aan beide kanten van het dak plastic stippen in verschillende formaten. Er kan geschut worden met de rode verf. Bridget schut bijna haar arm eraf zo hard zwiept ze heen en weer.




Dan kan er éindelijk geschilderd worden, over de plastic stippen heen... Het dak wordt twee keer geverfd, dan is het dak namelijk ècht rood. Dan heel even drogen, niet te ver drogen, maar ook niet te kort. Nu kan met een pincet het plakband los worden gefriemeld. Het is wat peuterwerk om een beginnetje te krijgen. Ik maak het beginnetje en Bridget trekt het eraf... en dan is er een vrolijk gestippeld dak ontstaan. Bridget wil de stippen nog een beetje bijwerken, want er zijn wat rafeltjes aan de kant ontstaan, maar dat komt later wel.




Het vogelhuisje moet nu verder drogen, dus ruimt ze de boel op. Als Bridget de kranten opruimt, vind ze ineens een stukje met puzzels erop... dat moet even afgescheurd worden, want Bridget is dol op puzzelen. Ze geeft zichzelf geen eens de tijd om te zitten, omdat ze al een woordje kan invullen...


                                
Zo ziet het vogelhuisje er nu uit, er moet nog van alles aan gebeuren, maar dat doen we de volgende keer. O, ja... de witte bloemetjes blijven niet wit, want dan zie je ze niet op de witte achtergrond van het huisje en daarin heeft ze helemaal gelijk. Ze heeft tussen de rommeltjes die ik bij elkaar heb verzameld twee roze bloemetjes ontdekt en die worden op de witte bloemetjes gelijmd... Ja, dan mag roze nog wel, hahaha.... wordt verder nog vervolgd.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Een nieuwe bewoner in huize Collie-Collie



Vrijdag kregen ik een mailtje van mijn vriendin Nathalie. Ze hebben een Valkparkiet Spetter waar ze momenteel, door privé omstandigheden, niet genoeg tijd voor heeft en de dame kwijnt een beetje weg. Of Ramon misschien weer een vogeltje wilde, want zijn twee grasparkietjes waren allebei niet oud geworden en hij was er juist zo gek mee. Haar kinderen zijn nog te jong om ècht met een vogel dagelijks te spelen en aandacht te geven. Maar ze wonen maar twee straten bij ons vandaan, dus ze kunnen Spetter altijd zien en met hem spelen.


Ik liet de mail aan Ramon lezen, halverwege het verhaal zat hij al druk te knikken met zijn hoofd. Ik zei, dat hij even aan Rem moest vragen hoe hij er over dacht... Ik dacht wel geen probleem, maar je weet maar nooit, want deze vogel heeft een kooi dat wel 3 keer zo groot is als de kooi van een grasparkietje. Voor de rest is de vogel circa 5 keer zo groot als een grasparkietje, heel leergierig en nieuwsgierig. Een gezellige kwebbelkont en Spetter is dol op thee en speldenkussens. Ze houdt graag een wedstrijdje zo snel mogelijk de spelden uit een speldenkussen te krijgen voordat bazinnetje het door heeft. Nou zit ze even goed, speldenkussen is goed gevuld, meerdere speldenkussens zelfs!


Vandaag kwam de dame, helemaal boos en verontwaardigd in een schoenendoos. Ze was net door Nathalie gekortwiekt, omdat ze onze woonkamer niet kent en de vliegroutes in huis anders genomen moeten worden. Als ze dan ergens tegenaan komt dan ieder geval niet in topsnelheid.


Maar na een uurtje, begon haar kopje al een beetje schuin te staan als ze iemand zag bewegen. Ramon is de enige die met zijn handen in de kooi mag, want er moet een èchte band worden gekweekt. Als Ramon met z'n hand in de kooi gaat, blaast ze wat doet ze aan kopschermen, maar eigenlijk zonder te bijten. Dus het is meer een berg herrie en fysiek vertoon. Even later gaat ze wat slokjes water nemen en ging ze wat hapjes nemen van haar eten.


Na het avondeten heeft ze al wat hapjes genomen van een stukje appel die Ramon in zijn hand had. Ze blaast niet meer en doet ook niet meer aan kopschermen. Ze heeft twee keer per ongeluk op Ramon's hand gestaan, ze wist niet hoe snel ze verder moest lopen, hahaha, maar ze vind Ramon bere interessant en begint nu te tweeten. Momenteel zit ze in haar ring van touw haar verenpak mooi te leggen... ze is lekker druk bezig, kijkt om zich heen... kuifje overeind... zó leuk om te zien.


Dus bij deze welkom Spetter!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Een pakketje naar Farbenmix...



Twee maanden later dan gepland, maar van de week is er een pakketje naar Farbenmix gestuurd... met... yep... een puntje, puntje, puntje. Ik kan je wel vertellen dat het leuk was om te maken. Je kan er lekker je creativiteit in kwijt, vooral met allerlei lapjes... of juist in één soort lapje... hahaha. Ik weet alleen nog niet wanneer het uit komt. Door mijn ziek zijn is de planning nogal door de war geschopt.


Bridget heeft weer prachtige geposeerd, het was moeilijk kiezen welke foto's de mooiste waren...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Tilda in de webwinkel



Ik ga morgen weer lekker naar kantoor, ik heb vanmiddag wat tekeningen gemaakt en die ideetjes moeten natuurlijk worden uitgewerkt. Inspiratie krijg ik van de collectie van Tilda. Vorige week kreeg ik een héle grote doos van Tilda binnen met prachtige applicaties...






 ... kleurige stofjes, met vogeltjes, streepjes, stipjes, ornamenten en bloemetjes...






... ook de bandjes met vogeltjes, roosjes en mini-bolletjesband zorgen voor inspiratie...






... en deze knoopjes... 5 verschillende afbeeldingen en 3 verschillende formaten... daar wil je toch mee aan de gang... 






... ook fel en vrolijk gekleurd borduurgaren... daar kan je mee borduren, maar ook heel mooi bloemetjes mee haken... daar ben ik nu mee bezig en het wordt ontzettend leuk... binnenkort te zien!


Er komt nog meer moois in de winkel, ik heb zoveel moois gezien...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Alblasserwaardse Sanchoavond



Gisteren had een dreuteldedreut dag... want ik ging 's avonds naar de Alblasserwaardse Sanchoavond, georganiseerd door Daniëlle van Mijn naaicreaties en prompt ben ik dan een beetje zenuwachtig. Ik kende niemand, weet ook niet hoe de stemmen zijn c.q. accenten, dus of ik alles wel kan horen. Vaak is dat dreuteldedreut voor niets, want ik red me eigenlijk altijd prima en als ik het niet versta ik heb mijn Hollandse mond bij me en kan vragen "Wat zegt u?" Hahaha. 


Maar waar was ik gebleven O, ja Daniëlle... Ergens vorig jaar in oktober, volgens mij in de herfstvakantie geloof ik, want ik was toen bezig met de nachtjama van Bridget verzuchtte ik ergens op een berichtje van Sancho dat ik eigenlijk maar weinig mensen ken die ook kleding maken voor de kinderen en zichzelf en het ook leuk vinden om daar over te kwebbelen... en dat ik dat best wel mis. 


Met mijn moeder en zus had ik vroeger geregeld naaiavondjes, maar die naaien niet meer en hebben al hun lapjes aan mij gegeven, dus nu kúnnen ze niet eens meer naaien. Maar ik mis dat wel dat gerommel met z'n allen aan de tafel. Maar er waren ook avondjes dat we niet achter de machines zaten, maar gewoon een bakkie leut zaten te drinken, en dan lieten zien wat voor lapje we hadden gekocht of wat we gingen maken of dat ik mijn machine in een knoop wilde leggen. Gewoon lekker gebabbel de babbel de babbel over van alles en nog wat.


Nu Daniëlle vatte plan dat het dan wel eens tijd werd voor een Alblasserwaardse Sanchoavond, wie daar zin in had... er reageerde héél wat dames. Er werd een jaar uitgekozen... 2012... vervolgens de maand... januari... op welke dag... de woensdag... en toen bleven er de 18e en de 25e over. Het werd het de 18e... Ik had direct bij de keus januari de gehele maand januari geboycot bij Rem, zodat er niets mis kon gaan!! Een stapel met lapjes stond ook al gereed om mee te nemen. Daniëlle vroeg of ik de Tilda lapjesdeken die ik heb gemaakt voor de verjaardag van Bridget mee wilde nemen, zodat ze hem ook in het echie kon zien. Ook die lag onderin de tas klaar. Geconfisqueerd, wel met toestemming van Bridget, meegenomen. Want die ligt er nu elke nacht onder. Bovenop haar dekbed ligt ze dan... en dan onder haar lapjesdeken.




Ik probeer het gevaarte er helemaal op te krijgen, maar zelfs staand op een krukje krijg ik het niet helemaal voor elkaar, sorry... ik heb denk ik een ladder nodig, hahaha.


Overdag wat leuks gekocht voor onze gastvrouw Daniëlle een 3-tal aan elkaar geschakelde potjes die je ook op kan hangen (buiten of zo) met narcissen... en aangezien ik sinds de laatste Knip al een beetje het voorjaar in mijn hoofd heb... riepen ze me. En het leuke is, zijn ze uitgebloeid zet je ze gewoon in de tuin komen ze volgend jaar weer op. 


Ik had 's nachts al zitten bedenken wat ik aan ging doen. Waarom ik dat altijd 's nachts moet doen weet ik niet, maar het zal wel zijn omdat het dan stil is... Tas stond klaar in de gang, cadeautje erbij, handtas met mobiel er bij. Manlief had zoiets neem maar mee, als je de weg niet kan vinden....? Hoezo ik? Ik zit niet achter het stuur, want ik wordt opgehaald door Eva... die door Navi-dame wordt toegesproken waar ze heen moet. Nee... moest mee... dus ik naar boven, bij gebrek aan zakken in mijn rok, jasje of waar dan ook. Tas diep onder uit de inloopkast gevist, het kleinste exemplaar wat ik kon vinden... Tja... die tas is dan alsnog wel héél erg leeg, nou ja, dan gooi ik wat ik "normaal" altijd meeneem er maar ook bij, puf, spray en zo. Zo... anders is de tas zo zielig met alleen een mobiel er in.


Zo ook klaar. Nu nog even wat smeren op mijn toet, want ik ben een beetje witjes, ik heb wel antracietgrijs aan (van top tot teen hè) dat staat normaal gesproken prima, maar de longonsteking heeft er in gehakt, dus.... oogschaduw... oogpotloodje... doosje met van die pareldingen... eh... blusher... grote kwast... grote kwast? Kirsten heb jij mijn kwast gebruikt? "Nee" hoor ik ineens achter me.... staat die griet ineens achter me, schrik me een toetje. Maar hij lag onder de lipglosjes... Zucht... na vijf minuten ben ik opgeschilderd en ga ik naar beneden... Ik ga even samen met Rem eten halen voor vanavond. Het is op woensdag altijd gehannes met eten, want Kirsten gaat weg voor hockey terwijl Ramon thuiskomt van zijn werk. Bridget was ook laat, want die was met een vriendinnetje en haar opa en oma naar een tentoonstelling over de Goudse Glazen (geloof ik) geweest, maar ik wist niet hoe laat ze terug zouden zijn. Dus dan is het toetjesdag zonder te kiezen... dan kies ik/we namelijk.


Omdat Kirsten niet te zwaar mag eten een broodje rund Bapao, Ramon is als zij weg gaat net terug en staat altijd tot in zijn schoenen te rammelen van de honger. Dus witte bolletjes en een blikje knakworstjes... de Roti was namelijk op... Gelukkig was Ramon er aan het werk en konden we vragen wat hij dan bliefde... broodje knak was het antwoord. Bridget pizza, Rem een roerbakschotel en ik nam mijn kans waar voor bruinebonensoep, want dat lust hier niemand in huis!


Kirsten regelde de oven voor Bridget en haar eigen broodje Bapao. Rem maakte de roerbakschotel klaar en warmde mijn soep op en toen Ramon thuis kwam regelde ik de knakworstjes en Ramon sneed zijn broodjes open. Zo heeft bijna iedereen wat gedaan.


Na het eten even de boel opgeruimd en toen was het ineens alweer 19:00 uur geweest. Om kwart over zeven stond Gertilde voor de deur, die kon op het laatste moment ook mee. Haar man was gelukkig thuis en hoefde nergens heen. Ze vertelde dat als ze zo'n avondje plant het meestal toch anders loopt omdat manlief voor zijn werk toch ineens weg moet. Dus ze dacht laat het maar anders verheug ik me erop en dan gaat het uiteindelijk niet door... en zie je... Ineens gaat een afspraak van manlief niet door.... tada...! 


Mijn giga-tas en cadeautje paste nog precies in de kofferbak. Onderweg was het in het begin effe stilletjes, ik weet of we weten dan even niets te zeggen, hahaha. Maar Navi-dame was zo lief om in twee soorten stemmen te kletsen, hahaha. Ineens waren er andere klinkers te horen, volgens Eva is het een Belgische en eentje van het koningshuis, een beetje bekakte tongval zal maar zeggen. 


We waren er stipt om 20:00 uur en konden praktisch voor het huis parkeren. De deur stond open en we konden zo naar binnen lopen. Er zaten al aardig wat dames, even tas neerploffen en jas ophangen en even rondje doen met voorstellen, alleen onthoudt ik de namen voor geen meter. Ik herkende van één van de dames wel de kleurige rok, die heb ik ergens gezien op een blog of op Sancho. Alleen weet ik natuurlijk weer niet waar. De volgende keer plakken we allemaal een sticker op met een blognaam erbij, hahaha.


We zijn verwend met koffie en thee en er was van alles gebakken van lekkers. Ik had een donkere cake met "dingetjes" erin... ik weet natuurlijk weer niet wat, maar het was wel héél erg lekker! Er waren geloof ik...effe tellen hoor 2 dames op eetkamerstoelen, dan 2 dames op fauteuiltjes, dan 3 dames op de bank en nog 4 dames op eetkamerstoelen... dus... 11 dames in totaal. Een hele bups hoor! Het kwebbelen begon door mooie kleding van de dame recht tegenover mij (ik weet haar naam weer eens niet), maar die had een hele mooie rok en prachtig mouwloos vest. De rok was aan de onderkant van diverse stofjes en texturen... héél mooi. Ik had geen fototoestel bij me dus je moet het met deze summiere beschrijving doen... ik weet ook niet welk blog, maar het is zelf gemaakt begreep ik. Ik versta niet alles, maar dat begreep ik wel.


Er wordt over van alles gekwebbeld, over wie waar z'n naaistek heeft, dat er geregeld iemand vergeet naar beneden te gaan om wat te drinken als de plek op zolder is of zo. Over brillen, te korte armen... oftewel leesbrilletje nodig. Over overvolle en netjes gesorteerde bakken met stof. Ik heb inmiddels een paar gaatjes weten te creëren. Over allerlei naaimachines, dat je wel tevreden bent over je naaimachine, maar eigenlijk.... een oogje hebt op een andere machine. Rimpelvoetjes of plooivoetjes en zere vingers als je het met twee draden rimpelt en dat met één draad werken rimpelen niet mooi wordt. Ook kwebbelen we over Sancho... ik weet nu eindelijk waar het "!"  uitroepteken voor dient, hahaha. Nooit geweten, niet dat ik er gauw op zal klikken. Maar goed ook dat ik dat nooit heb geprobeerd om te kijken wat er dan gebeurt, hahaha. Over patronen voor tienermeisjes, dat het toch een hele verbouwing is en dát ze nog willen dat je wat voor ze naait.


Ook wordt er nog een locker te voorschijn getoverd. Ze krijgt de instelling niet zoals ze hem hebben wil. Gelukkig is er een heel huis vol met dames die zo'n apparaat gebruikt, dus kennis zat, toch? Een van de dames buigt zich eens voorover en er wordt een proeflapje gebruikt, wat gestikt wat gedraaid aan de knoppen en door de eigenaresse wordt er ijverig geschreven wat er allemaal gedraaid is en hij is goed ingesteld. Nou... perfect toch. Ook worden alle lappen en boekjes op tafel geploft. Ik had een flinke stapel stof meegenomen en er gaan 3 lappen vanaf, 2 hele grote en een kleinere, perfect. Weer een gaatje in de kast gecreëerd!


Ineens is het alweer half elf... tsa... de tijd vliegt! We pakken de resterende bullen in de tassen en ploffen die weer in de achterbak. Navi-dame kletst ons weer netjes naar de snelweg... en een tijdje valt het ons op dat ze steeds "binnenkort" zegt, hahaha. Op de terugweg is het in de auto met z'n drieën stukken minder stil dan op de heenweg, hahaha. Ook zien we dat er druk aan de spitsstrook wordt gewerkt, dus we krijgen een toeristische route voorgeschoteld, route 5. Even later krijgen we een instinkertje dat de afrit afgezet is, maar op het laatste stiekem toch open is... ja, zeg... hallo het miezert, het is donker, de weg glimt.... dan zien we dat te laat. Dus hup naar de volgende afslag, bijna weer ingestonken, maar we zijn nu voorbereid op instinkerds en nu stond er een gróót bord met pijl, kon niet missen. Hup eraf en aan de andere kant er weer op, op de snelweg hè. Even later gaan we ècht van de snelweg af en zie ik mijn huis alweer. Ik hijs de tas weer uit de kofferbak en Eva superbedankt dat ik mee mocht rijden!!


Ik kom binnen en iedereen, op Rem na, is al naar bed... O ja, tuurlijk het is al na elven. Ik ben zo gewend dat die twee grote lijzen er altijd zijn dat het gewoon raar is een bijna lege woonkamer aan te treffen. Ik plof even op de bank, en kwebbeldekwebbeldekweb... wat ik allemaal heb gezien en gehoord. Ineens zit ik te geeuwen en heb kleine oogjes (en dat voor een avondmens), maar zo'n avondje met veel gepraat is voor mij hard werken... dus ik kruip lekker mijn bedje in, zet de televisie aan op het programma van beneden, was wel spannend... maar ik geloof niet dat ik veel gezien heb. Vanochtend was m'n bril van mijn neus... dank je Rem en ik heb in één ruk gepit.


En nu zit ik lekker op de bank, ik werk nog steeds niet op volle sterkte, ik moet dat rustig opbouwen en zit nu lekker met een bakkie leut dit stukje tekst te tikkelateuren... Ik ga zo eens de keuken bekijken... hahaha... of... een boekje... de nieuwe Burda heb ik gisteren gekocht en even snel bekeken... maar hij is leuk. Ik heb zin in het voorjaar en aangezien ik veel te weinig heb genaaid de afgelopen maanden, moet ik mezelf toch eens bij de kladden pakken...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Bridget is alweer 9 jaar!



Vroeg in de ochtend werd ik wakker gemaakt door Rem, ik dacht dat ik net was gaan liggen (want ik was laat naar bed gegaan om de lapjesdeken af te krijgen). Maar nee, het was alweer half zeven toink... maar het 'khebampergeslapen-gevoel schudde ik maar ijverig van me af. Ik kreeg van Rem een badjas en we hobbelde met z'n allen naar de slaapkamer van Bridget en gingen zingen... Bridget was in twee tellen wakker, of eigenlijk een halve tel. Zoef zat de dame overeind. Ramon die mijn fototoestel snel in de smiese had, hè jammer nou. Gaf als eerste het cadeautje aan de dame, en aangezien hij weet dat ik 's ochtends niet zo flitsend ben... hahaha. Bridget heeft van Ramon een Calimba gekregen een Braziliaans instrument uit Brazilië. Kirsten liet Bridget even zien hoe klonkt en ploinkte een melodietje.




Daarna was Kirsten aan de beurt om een cadeautje te geven. Effe tussen haakjes, Ramon en Kirsten kopen inmiddels zelf een cadeautje voor een jarige en hebben het ook zelf uitgezocht. Kirsten heeft voor Bridget uit een heel vrolijk winkeltje juffrouw Saartje een Pip handdoek gekocht. Een mooie rode met roosjes. Allebei favoriet bij Bridget, rood is haar lievelingskleur en roosjes haar lievelingsbloem. Er wordt gelijk flink geaaid... en helemaal goedgekeurd.




Daarna geef Rem een cadeautje. De verpakking is een beetje saai, daar hebben boekenwinkels wel meer last van. In plaats van dat ze een kinderboek nu in een vrolijk pakpapiertje inpakken is het donkergroen bijna zwart zo donker... bluggg. De achterkant wordt door Bridget gelijk gelezen... Bridget is een leesmonstertje en is dol op verhalen. Op school zijn de boeken veel te saai en nu heeft ze weer een fijn boek om mee te nemen naar school. De kaft alleen al is leuk!




Daarna komt de lapjesdeken, die ik net op tijd af had, aan de beurt. Het gevaarte kon net in één rol pakpapier worden ingepakt. Paste precies. Ze is er héél blij mee en de kleurtjes zijn goedgekeurd, en de bloemetjes, stipjes, streepjes, ruitjes... alles is mooi ook de aardbeitjes trouwens op de achterkant of onderkant... hm... net hoe je het bekijkt.




De rand heb ik machinaal aan de goede kant gestikt, omgeslagen en met de hand aan de onderkant/achterkant met kleine steekjes om de halve centimeter vastgenaaid. Je ziet er wel iets van, maar dat mag. Bij handwerken mag je kleine steekjes zien, zelfs in haute couture (volgens Mart Visser) mag je kleine steekjes zien! Dus ook dat is goedgekeurd.




We hebben het dit jaar voor elkaar gekregen aardbeien te regelen voor de dame en ze zijn nog heerlijk zoet ook! Kijk de dame eens smikkelen?




Ze is er helemaal blij mee. Toch een keer aardbeien op bed in januari, ze waardeert het zeer!




Ja, en dit is de volgende stap van deze maandagmorgen. De dame wilde graag èchte krullen. Ze heeft geen stijl haar, maar dat beetje slag is toch te weinig. Ze wil krullen. Dus de vorige dag haartjes gewassen, want krullen zetten gaat het best in schoon haar. Dus haarlak, warmtekrullers, kam in de aanslag en hup met knijpers die dingen in haar haar geploft.... en dan is het wachten tot die dingen zijn afgekoeld. Ondertussen tasje pakken, traktatie erbij, boek mee om te laten zien aan de juf.






Nadat die warmtekrullers zijn afgekoeld, eruit halen en de haren uitschuddelen, een zilveren vlindertje half boven haar rechter oor, zodat het haar uit haar gezicht blijft, anders kan je Bridget niet meer vinden onder haar haar. Flinke doses haarlak erop, nou die heeft vandaag een flinke bos krullen. In de keuken wordt in de spiegel alle kanten gecheckt en gekeken en ze is dik tevreden!




Normaal blijft Bridget op maandag over, maar ja als je jarig bent is dat niet zo leuk! Dus ik vroeg of ze naar huis wilde komen. Nou dát wilde ze wel. Bij thuiskomst vertelde ik dat ik nog aardbeien over had, misschien wilde ze die wel... of iets anders natuurlijk. Maar ik moest even naar de wc... dus ik.... zoef... hoor ik haar ineens roepen "Mama... als je klaar bent, mag je niet naar binnen komen hoor" "Oké" roep ik terug. Maar na een tijdje... ja... wat dan hè... ging ik toch maar naar de gang, komt ze gelijk aangerend vanuit de keuken.  "Nee, nee, nee, ik ben nog niet klaar". Dus ik... "Ja, maar ik ga alleen maar op de stoel in de gang zitten..." "O, da's goed. Ben bijna klaar".




... en dan wordt ik geroepen komt ze aangelopen met een dienblad. Met voor ieder een bordje met twee beschuitjes. Ik met aardbeien, zij met chocopasta. Een glaasje cola en een stroopwafel als toetje... Nou wie krijgt er zo'n lunch, toch?






De dame is heerlijk aan het genieten en we kwebbelen gezellig het half uurtje vol.




Dit is de taart die Bridget heeft uitgekozen bij Nathalie. Een mooi prinsessenmuiltje bovenop. Zilveren vlindertjes, bloemetjes... en het getal 9.... is ze alweer negen jaar zeg.




Na schooltijd komt langzamerhand de visite en ze is flink verwend. Ze heeft geld gekregen een mooi boek over elfjes, fimo-klei, kralen, een Bratzpop met haar"verf". Een kop om haren te kappen, kettinkje, armbandje, 2 spinningbedels, modepaspopjes om met lapjes stof te rommelen. En dan is nog niet eens iedereen geweest... Helemaal moe en voldaan ging de dame om 22:00 uur naar bed... in twee tellen lag ze te slapen...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS