Tricot en tjoeken tjoeken maar!


Zoals je ziet is het shirtje een maatje te wijd. De mouwen zijn ook wat te lang, maar ik was vergeten dat Bridget kortere armen heeft en er dus een stukje eerst afgehaald moet worden. Uiteindelijk is dat juist weer niet zo erg, want doordat het shirtje een maat te wijd is kan ze het na de zomer ook weer goed aan.

Het rokje wat ze hieronder aan heeft, heeft ze toevallig vandaag aan en staat er niet eens gek bij, maar qua silhouet vind ik een aansluitend rokje mooier. Ik denk dat een rimpelrokje, dat ik vanavond ga knippen, er mooier bij zal staan.

Dit kiekje komt het dichtstbij qua kleur.

Vanmiddag ben ik dus verder gegaan met het shirtje. Eerst het stiksel langs de hals, daarna de rolzoom van het shirt en de mouwen moest ook nog een stiksel hebben. De volgende keer pak ik mijn tweelingnaald erbij, maar ik was het gewoon vergeten, was zo lekker bezig!



Daarna heb ik de berg met losse applicaties op het shirtje verwerkt. De cirkel maak ik de volgende keer iets ruimer, maar op zich voor een eerste keer vind ik het best wel goed gelukt. Op de rug heb ik de ster gestreken. Het glittert super, precies zoals Bridget het wilde hebben, en nu met flitser, want het is inmiddels donker, zie je helemaal goed hoe het schittert.


Op de foto's heb ik het shirtje, voordat ik met het fototoestel klikte, een beetje glad getrokken (dus achter- of aan de voorkant, net welke foto, zitten er nu wat plooitjes). 

De legging zit perfect bij Bridget. Qua lengte mooi als ze er een laag schoentje bij aan heeft, dus ik denk dat ik die wel meerdere keertjes zal gaan maken voor de dame.


Zoals je ziet, het zit héérlijk, want ze wil het niet meer uitdoen!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Uit huis gezet...

Ik kijk wel vrolijk voor iemand die uit huis is gezet...

Uit huis gezet? Ja, uit huis gezet. Door onze middelste om precies te zijn. Die had ineens zoiets van "Een meidenavondje is wel héél lang geleden". (Iedereen heeft het druk met studeren en sporten en zéker Kirsten zit héél wat uurtjes per week met haar neus in de boeken, haar andere hobby's raakt ze niet aan... jammer genoeg). Ze wilde graag dat het meidenavondje bij ons plaatsvond, op vrijdagavond, lekker eten, filmpje en daarna blijven slapen met z'n allen. Er was ook gevraagd of er een paar jongens mochten komen (kijken naar de film), maar dat ging uiteindelijk niet door (vond ik wel zo rustig, ook al is Ramon als oudste erbij..!).


Links bovenin: ons toetje uit het restaurant.
Links onderin: zalmrolletjes, heeft Kirsten gisterenmiddag samen met Madelon gemaakt.
Rechts ondering: het toetje dat Kirsten donderdag al!! samen met Willemijn heeft gemaakt.
Zoals je ziet... is er véél werk gemaakt, want de andere dames hadden ook allemaal lekkere zelfgemaakte hapjes meegenomen.

's Middags kwam er een vraag/verzoek/bevel of wij dan ook weg wilde gaan... eh... en Bridget dan? Nee, daar werd voor gezorgd... Tss het is toch wat. Ineens moest ik binnen een uur opgetut en al klaar staan, want Rem en ik gingen uit eten, waar? Géén idee, we gingen wel even een rondje wandelen waar het gezellig uitzag binnen.


Tijdens het eten werden we op de hoogte gehouden via Twitter (ja, het spreekkanaal van tieners) wat de dames aan het eten waren en aan het doen waren... Zingen via de Wii, buiten geinen op de schoenen van je grote broer.


Wonderlijke kapsels werden er gebakken, héél veel gelachen. 
De vijf dames hebben het enorm naar hun zin!

Ondertussen gingen wij met het eten richting half negen en stelde Rem voor een filmpje te pakken, want als we nu thuiskwamen is het vast véél te vroeg. Dus zijn we naar de film gegaan die om 09:00 uur begon, geen idee welke dat zou zijn, maar dat bleek "Verliefd op Ibiza" te zijn. Een heerlijke no-nonsens film en om half twaalf waren we thuis. De dames hebben (volgens Twitter dan) tijdens onze film ook een filmpje zitten kijken.





















Inmiddels waren de dames de woonkamer in een slaappaleis om aan het toveren, met alle luchtbedden die we hebben (en we hebben er een héél stel, gelukkig hebben we ook een elektrische pomp!!). Ramon fungeerde inmiddels als d.j. en verzorgde de muziek... Hij heeft ook zijn pinpas ter beschikking gesteld om wat extra drinken te halen (hij heeft een bijbaantje en kan goed sparen!!). Dus is hij met álle dames naar de Hoogvliet hiernaast gegaan en regelde het even voor ze. Toch lief zo'n grote broer!! Toen wij thuis kwamen gingen wij direct naar boven, want het was best wel laat. Ramon ging ook direct mee naar boven, bij een "meidenspelletje" aanwezig zijn... Néé da's niks voor bijna 17-jarigen!!


Na het pompen van de luchtbedden lag er al een spel klaar om te doen "meidenavond". Kirsten heeft dat ooit cadeau gekregen en dat wordt behoorlijk gierend van het lachen gespeeld. Daarna was het héél laat toen de dames hun tanden gingen poetsen en dat duurde ook een héle tijd eer dat iedereen dat gedaan had!! Om half twee werd het in de badkamer stil en ook beneden werd het langzamerhand stil.

Leftovers van de dag ervoor... zalmrolletjes, pizzhapjes, kiphapjes.... 

Vanochtend vroeg moest Rem er om half acht weer uit, want Bridget heeft een hockeywedstrijd. De dames beneden waren inmiddels ook wakker aan het worden en gingen aan hun ontbijt op bed beginnen.... wel handig om een slaapkamer in de woonkamer te maken, dan is de keuken lekker dicht in de buurt.

Foto's zijn van de mobiel van Rem en van de mobiel van Kirsten... en ook 's avonds genomen dus de kwaliteit is iets anders dan normaal...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Achter de schermen...


Vanochtend kreeg ik een reactie van Sacha op het "Zilver en glimmertjesberichtje" dat ik weer lekker aan het naaien, verzinnen en vooral aan het bloggen ben... en ze slaat de spijker op de kop realiseer ik me... Hoe komt dat nu zo ineens... Túúrlijk heb ik de afgelopen twee jaar van alles geblogd, maar er zaten ook periodes tussen, dat ik totaal niets van me liet horen. Nergens, ook geen reacties, ook niet op Sancho, maar ook niet in de vriendenkring of familie... Ik was een soort van aan het overleven (denk ik achteraf gezien)... Af en toe plopte Ippies (ander woord voor ik, dat is mijn spreektaal, hahaha) weer eens op en dan ging er weer van alles vanzelf en kwebbelde, naaide, tikkelateurde ik de vingers van mijn handen af en was ik weer reuze actief, maar zomaar ploef stortte de boel weer in en was Ippies weer weg.

Er is veel gebeurd hier in huize Blok. Leuke dingen, mijn bedrijf ging uit huis. Wat een opluchting was dat... maar dat was maar een tijdelijke opluchting, want in no-time zat ik daar in de shit omdat de verwarming het niet bleek te doen, het was er 6 graden binnen!! (was niet verteld toen ik het contract ondertekende dat er nog geen gas voor de c.v. was ?? Was namelijk afgesloten toen het kantoorpand jarenlang leeg stond). De enorme aanslag die dat heeft gehad op mijn functioneren, op welk vlak dan ook, zal ik je besparen, maar ik was er in november eigenlijk hélemaal klaar mee, maar zag geen andere oplossing i.v.m. meubels en voorraad e.d. die zet je niet even in je huis erbij.

In februari 2012 was de maat vol (ook voor Rem) en in no-time zat ik in Woerden. Héérlijk warm, stromend warm water, schone toiletten, een zéé aan ruimte.. Ik genoot en had weer energie voor tien! Hier zou ik ook mensen kunnen ontvangen die de stoffen wilde zien of de spullen wilde ophalen of een jurkje wilde passen. Plannetjes zat. Ondertussen ging het met Ramon niet zo best. In december 2010 was er (eindelijk) ontdekt dat hij hoogbegaafd is met daarbij het Syndroom van Asperger. Ik heb er ooit eens een blogberichtje over gemaakt. Hij accepteerde het in eerste instantie heel goed, was ook opgelucht, maar toen kwamen de hormomen en dus de pubertijd en die was het met de uitslag niet zo eens. In de loop van de jaren begrijpen en herkennen wij het Syndroom van Asperger steeds beter en hij zelf weet inmiddels steeds beter hoe hij zelf in elkaar zit, maar als puber is hij natuurlijk net zo'n lastpak als een gemiddelde andere puber, hahaha. Qua school ging het niet zo denderend dat ging gepaard met uitersten van tienen en enen voor hetzelfde vak... en is hij van Atheneum naar de HAVO en nu afgelopen jaar naar de MAVO gegaan. Is prima, want hij was geregeld een doodongelukkig vogeltje doordat "het" ondanks al die hersens niet lukte...

Hij zit nu op zijn plek, omdat de leerlingen hier meer begeleid worden en de tienen en negens vliegen weer om onze oren, maar het belangrijkste is... hij heeft vrienden, hij maakt contact, hij lacht veel, hij heeft een bijbaantje en hij weet wat hij gaat doen... Hij wordt volledig geaccepteerd door leraren en leerlingen. Zijn medeleerlingen gunnen hem zijn privileges, dat als hij klaar is met zijn werk zijn koptelefoon met muziek mag opzetten, zodat hij door het ritme de prikkels in het goeie hokje kan stoppen in zijn hoofd. Na zijn examen volgend jaar gaat hij MBO Domotica studeren, dat is hélemaal in zijn straatje en volgende week gaat hij een week snuffelstage lopen.

Ramon loopt inmiddels op rolletjes of ieder geval er is rust in de tent en het gaat gewoon zijn gangetje... Kirsten doet het ondanks haar dyslexie ontzettend goed op het Atheneum en ook Bridget (waarschijnlijk ook dyslexie, maar wordt net als Kirsten niet getest op de lagere school door "het" systeem, maar daar gaan wij particulier wel achter aan), maar draait voor de rest ook lekker. Alleen was ik door alle perikelen lichtelijk ontregeld, geen energie, zag constant bergen op de weg, of waren het beren... Ja het zijn beren, nou ja... Hahaha met die berg bedoelde ik dat ik er als een berg tegenop zie.... Tsja dat ook, voor van alles zag ik een berg opdoemen... Ieder geval ik vond alles eng en spannend, was moe en kreeg geen bal van de grond. Heleentje is niet voor niets alweer bijna een jaar geleden... en dat knaagt...

Nu kreeg ik ca. drie weken geleden ineens te horen dat ik 50% huursverhoging kreeg !! Ik dacht die zijn gek, maar niet alleen dat... er kwam ook nog eens OZB  bij per m2... en ik heb toch een zwik vierkante meters... ik heb de gehele linkerkant?!?! Wat voor bedrag dat was was niet bekend. Of ik even binnen één dag wilde reageren, anders moest ik er per 1 maart uit. Ik dacht gelijk... Dát doe ik niet! Dan maar geen eigen kantoor.... en het gekke was... ik was opgelucht... Opgelucht omdat ik uit het kantoor in Woerden wilde gaan, Rem was het bij thuiskomst hélemaal met mij eens. Hij zei "Hoe we het doen doen we het, maakt niet uit, maar alles komt gewoon weer hier!".

Het reizen was trouwens niet zozeer het probleem, binnen 10 minuten 15 minuten was ik er. Naar mijn zus in dezelfde woonplaats, doe ik er bijna net zo lang over, hahaha. De ruimte was super, het was ruim, licht, de ruimte met houten vloer zag er super gezellig uit, maar ik was eigenlijk te moe (door de IgA immuundeficiëntie) om van dat alles te genieten en creatief aan de gang te gaan. Ook dat kwakkelen was ik zó zat, elke keer weer een ontsteking en maar moe zijn en toch hobbel je wel door, want je hebt een kantoor (die moet je natuurlijk wel gebruiken) en je hebt een gezin, maar het ging niet ècht over.

Ik was aan het zeulen, met mijn laptop en spullen, en met mezelf. Ik sleepte me steeds van hot naar haar, tussendoor ook als ik op woensdag, vrijdag en geregeld ook op zaterdag niet werkte, toch 's avonds met Rem naar kantoor om spullen voor een order te halen en dat op de post te doen. Want ja... ik wil zelf mijn bestelde spulletjes ook snel hebben, dus mijn klanten ook. Dat ik aan het "zeulen" was, merkte ik vorige week voor het eerst, want toen was ik voor het eerst weer ècht thuis aan het werk... Ik had rust in mijn hoofd, ik geniet weer... Ik slaap trouwens ook héél veel, maar dat zal wel de moeheid zijn die er nu uitkomt... maar ik kreeg ook weer praatjes.

Eva had voorgesteld om een keertje bij haar mijn tricotprobleem aan te pakken. Hup vrijdag gemaild, verder afgesproken bij de hockey en ik ben afgelopen woensdag langs geweest en wil meer met dat tricot. Ik kwebbel weer op Sancho, ik tikkelateur weer op mijn blog. Ik maak plannetjes en bedenk oplossingen om mijn werk weer in mijn huis te integreren. De materialen en kleding staan weer waar ze ooit hebben gelegen voordat ik uit huis ging met Collie-Collie, lekker in de grote donkere inloopkast. Daar kan niets verbleken en daar kan ook niemand bij, maar de ordners... de laptop, printer, ik wil dat niet meer op mijn slaapkamer hebben, omdat dat een slaapkamer moet blijven! Het stond namelijk voorheen allemaal in mijn slaapkamer, reuze ongezellig kan ik je wel vertellen. Dus dit weekend worden er planken en steunen gehaald om boven het bureautje onder de trap mooie planken te maken, zodat alles aan losse mappen en ditjes en datjes een vast plekje krijgt.

De kinderen genieten er gek genoeg ook van. Ik dacht altijd dat ze het wel fijn vonden, dat alles in Gouda en later in Woerden was en niet in huis. Ook dat werk en privé goed gescheiden was, in eerste instantie werkte het voor de kinderen goed, omdat het duidelijk was wanneer ik werkte en wanneer niet, maar ik denk dat ik en mijn werk te veel verweven zijn. Ik was constant iets kwijt. Het stond óf in Woerden óf in Gouda... Nu werk ik in schooluren, Bridget kan lekker thuis een bammetje eten (èn dat vind ze toch héérlijk, want blijkbaar was overblijven toch ècht niet leuk). Komt één van de oudste twee eerder uit school, vind 'ie het gezellig dat ik er ook ben. Er is natuurlijk wel één groot verschil met 2011, dat ik geen kleding meer voor de webwinkel maak, daar ben ik eigenlijk door de kou in dat kantoor in Gouda mee gestopt, want dat ging daar ècht niet, en dat vond ik eigenlijk niet zo erg, want ik maakte eigenlijk niets meer privé.... en dat miste ik en de kinderen héél erg. Dus die ontwikkeling was op zich wel een goede voor mijn hobby.

De rommel die er nu nog is, want ja... er komt uit zo'n kantoor héél wat uitzetten, dat vindt gaandeweg wel weer een plekje. De kast met meisjeskleding uit de webwinkel is nu servieskast!!. De sidetable staat bij Bridget voor haar raam en daar is ze zó blij mee. De staande kroonluchter heeft Kirsten gebietst. De grote witte tafel is nu onze eettafel en de eettafel die er stond is nu in de kleinste stand een lekker naaitafeltje voor mij bij het raam. Daar kan ik met toestemming van iedereen mijn machines op laten staan, want ik zit daar heerlijk 's avonds te prutsen met de rest van het gezin om me heen. Alleen krijg ik wel het verzoek overdag te locken en niet 's avonds, want dan kunnen ze de film die ze aan het kijken zijn niet goed horen, hahaha. No problemo hoor.

Zo zie je... ik ben met alles weer 180 graden gedraaid... ik moet nog energie terug krijgen, nog wat uurtjes uitrusten en wat kilo's wegsturen (want die zijn gratis en voor niets blijven hangen), maar ik heb weer plannetjes, ik zie weer leuke plaatjes in mijn hoofd en ik ga uitdagingen weer aan, zoals dat verrekte tricot, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Zilver en glimmertjes


Ik ben zó in dat boek van vanmiddag gedoken, dat ik hélemaal vergeet dat er nog een enveloppe op de mat was gevallen. Wel kiekjes van genomen gelukkig. Dit is de enveloppe waar de glitter en zilverkleurige applicaties in zaten voor het shirtje dat ik gisteren voor Bridget heb gemaakt bij Eva.


Bridget heeft ze allemaal zelf uitgekozen en het zijn er heel wat. Het wordt één grote applicatie bij elkaar.


Hier een wat grotere foto van de applicaties.

P.S. bij thuiskomst heeft Bridget inderdaad lekker in het boek "Zelfgemaakt" van Catharine Deweerdt geneusd en ze wees ook dit jurkje aan als favoriet!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Boek Zelfgemaakt kleertjes van Catharine Deweerdt...

Eenvoudige modelletjes van schitterende frisse stofjes, met kleine details, zoals hier de kleine witte bloemetjes en wat lintjes als broche. De stapel lapjes vind ik ook prachtig, daar wordt ik héél hebberig en vrolijk van. Van mij mag het stoffenspektakel al komen hoor!!

Even na de lunch hoorde ik een luid gefrut bij de voordeur. Om exacter te zijn bij de brievenbus. Ik draaide me om, want ik zat achter mijn bureautje in de gang en zag een groot kartonnen gevaarte naar beneden ploffen. Gevolgd door nog een plof van wat post, maar dat zat ook een dikkertje tussen. Kijk... dikke envelopjes zijn altijd leuk. Véél leuker dan die dunne blauwe, hahaha.

Ik wist wat er in zou zitten, en dat was een boek "Zelfgemaakte kleertjes" van Catharine Deweerdt. De jurkjes en rokjes zijn zo mooi van lijn. Ik vind het altijd een genot om naar dat soort jurkjes te kijken en heb voor de dames ook geregeld dat soort jurkjes gemaakt. Nu kwam ik ergens op Sancho een berichtje tegen over de maakster van dit boek en ik dacht. "Ik ga direct eens neuzen op internet", even later kwam ik het boek tegen en ik heb het héél simpel direct besteld. Wat impulsief, hè! Ik heb eigenlijk amper gekeken tot welke maat de kleding liep (las iets van tot en met 10 jaar en Bridget is 10 jaar), dat maakte mij totaal niet uit. Als het moet kan ik het altijd iets aanpassen. (Ik heb inmiddels de tabel bekeken, Bridget's ruglengte en taille komt overeen met 8 jaar, de heupwijdte, zit tussen 8 en 10 jaar en haar bovenwijdte is iets meer dan 10 jaar (maar dat pas ik wel aan).





In het woord vooraf lees je al hoe enthousiast de maakster is. Gek op stofjes, knoopjes lintjes. Graag met handen bezig, creatief en iets exclusiefs maken... Overal kan ik volmondig "Ja" zeggen. Dat het tot maar 10 jaar is, is misschien wat kort om te kunnen gebruiken voor Bridget, maar het boek is niet alleen een boek met patronen, maar ook gelijk een inspiratie- en uitlegboek. Bridget en Kirsten zijn af en toe lekker bezig achter de machine, en kunnen met deze tekeningen héél veel uitleg krijgen voor hun eigen creaties. Een kraag is een kraag toch??


De stijl van dit boek is hélemaal mijn ding. Ik hou van klassieke jurkjes van "toen" ook de rokjes en bloesjes vind ik prachtig. In uitvergrote versies zou ik dat zo voor mezelf maken. Hierboven zie je het jurkje waar ik als een blok voor viel. Dat is het jurkje Lena, die was ik tijdens het geneus van mij op internet tegen kwam op het blog van Catharine Deweerdt. Ik dacht gelijk, dát is ècht iets voor Bridget. Het stofje, de wijd uitstaande rok, het pofmouwtje, schitterend. Alledrie de versies en ook de Lena bloesjes zijn ook ontzettend leuk. De Lucy het rokje met paspel en plooitjes is ook ontzettend mooi. En túúrlijk kan ik dat zelf ook wel tekenen, maar zo kant en klaar in een prachtig boek al neuzend, kijkend, genietend, een jurkje uitraderen en maken... dát is toch héérlijk.

Met Bridget heb ik vanmiddag meisjesmiddag, want de meeste van haar klas hebben vanmiddag uit school voetbaltraining voor het voetbaltoernooi... Bridget vindt voetballen IEKS!! Maar als ik dit vanmiddag aan haar laat zien, zit ze waarschijnlijk net als ik te genieten van elke pagina. We vermaken ons príma op de bank met dit boek en een glas limonade!! 18 april (dat is over zo'n 6 weekjes) komt de schoolfotograaf, en ik vind dit jurkje een hele leuke om te maken voor haar! Alvast één voorjaarsjurkje in de planning!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Tricot demonen...

Voorbereiding thuis getroffen. De locker ingesteld op tricot. De mouwkop voorzien van een grote rechte steek, zodat het klaar is om te rimpelen en twee volants voorzien van een rolzoompje. Mijn oude locker is de rolzoompjeslocker, dus die is altijd startklaar om te rolzomen.

Tricot demonen... wat bleef daar na vanmiddag nog van over... nu eigenlijk niet veel meer, hahaha. Hoe komt dat nu toch zo... die demonen. Nou... in het begin had ik nergens last, wist nergens wat vanaf en begon gewoon. Het eerste werkstuk was een knalrood jurkje voor Bridget ergens in 2008. Op zich lukte het best wel, alleen bleek de stof meer geschikt voor een shirtje i.p.v. een wijd jurkje, maar ach... wist ik dat ook weer. Voor mijn gevoel moest ik gewoon wat steviger tricot nemen. Niks aan het handje. Daarna maakte ik een knalgroene legging en shirt voor Kirsten, ging ook best wel, leerde weer wat bij over naadband en zo. Voor de Willemientje ontwierp ik een bolerootje, die heb ik twee keer van tricot gemaakt. Ging ook best ondanks dat het gevoerd werd met tricot.

Maar toen... in augustus ging ik voor de webwinkel shirtjes en leggings maken. Een heel simpel modelletje, maar dat tricot was blijkbaar bagger. Het krulde, het klapte om, het bleef niet goed op elkaar liggen als ik ging locken. De onderlaag blééf hem peren, spelden, spelden en nog eens spelden... werkte niet. Op een gegeven moment eerst met een grote steek stikken en daarna locken... bleef het tóch nog omkrullen, waardoor alles steeds uitgehaald moest worden... en zo ontstaat een tricot-demon.

Gisteren even de beschrijving van het shirtje goed gelezen, want dat moet ik altijd een paar keer van te voren lezen.


Ik heb wel een paar dingetjes nog gemaakt, twee shirtjes voor Bridget, en een shirtje voor mezelf in 2010 en een shirtje voor Kirsten en jurkje voor mezelf in 2011 en dat leverde steeds een grote drempel op om te beginnen. Achteraf viel het eigenlijk steeds mee, maar dat bleef niet in mijn kersenpit hangen. Ook omdat ik niet goed wist waar het hem in zat. Vorig jaar heb ik bij Daniëlle een workshop rimpelrokje gedaan en voor de stof ben ik naar Stoffenhuis Anja gegaan. Ik wilde goede stof hebben. Anja liet me toen ook het verschil voelen tussen de verschillende soorten tricot en de daarbij behorende verwerkingsgraad/valling. Ik weet nu beter waar ik op moet letten, maar de drempel was nog niet weg en mijn anderhalve plank met tricot ook niet, hahaha.
Ik mekkerde nog steeds, dat "Ik geen "tricotmens ben" of dat "Tricot en ik geen goeie combi" zijn. Terwijl ik aan de andere kant baal, want er zijn véél patronen, vooral jurkjes die van tricot worden gemaakt. Ik ben dól op jurkjes... maar ja... dat tricot hè! Eva opperde tijdens mijn slagzin, van "Ik en tricot zijn niet zulke goede vriendjes" dat ik maar eens een middagje bij haar langs moest komen... dus... zo gezegd zo gedaan en vanmiddag was het zo ver...

Binnen een aantal minuten zaten de eerste twee volants al aan het onderachterpandje...

Na de lunch gingen Bridget en ik met de auto naar Eva. Met locker, naaicase en een boekje voor Bridget, want Femke, de dochter van Eva, had halverwege de middag een feestje, kwamen we daar aan. Ik zet de locker op tafel tegenover een andere locker op tafel. Eva zet even thee. Bridget en Femke zijn al naar boven spelen en wij kwebbelen even wat bij een mok thee. Eva bekijkt ook even de werkbeschrijving van het shirtje. Om twee uur gaan we beginnen... Eva heeft zelf ook een shirtje geknipt voor Femke, dus als het goed is kan zij ook wat doen vanmiddag. Ik pak alles uit de naaicase, ik heb al wat voorwerk gedaan, dus ik kan gelijk met de locker beginnen. De eerste rit is een veilig simpel lockritje, even een naadje afwerken. Daarna ga ik een volant met de naaimachine bevestigen, tot nog toe nog niks aan de hand. Maar dan... Ik ga de onderste volant aan het onderachterpand bevestigen met spelden... Ineens ziet Eva mijn ijverige werk met al die spelden en ze zegt "Wat gebruik jij veel spelden zeg! Terwijl ze het zegt houdt ze haar eigen naad omhoog, met zegge en schrijven 4 spelden... Ik heb er geloof ik een stuk of 25 als het niet meer zijn...

Zelfs 3 lagen stof gaat zonder problemen bij de hals en bij de tweede zijnaad gaat het ook vlekkeloos.

Ik ben in die ene augustusmaand zó in de ban geweest van stof onder controle krijgen, dat ik dat blijkbaar nog steeds met al die spelden doe... Ik kijk naar mijn naad en inderdaad zó kan een normaal mens toch niet locken. Elk flufje gas en je moet al weer stoppen omdat je een speld tegen kom... Ja... dat wordt frustrerend of een bot mes... één van die twee... Ik grijp de spelden en haal er allerlei spelden uit. Het eindigt er mee, dat ik ruim de helft eruit heb gevist. Meer durf ik niet, maar ik ga eerst locken... Het gaat prima... De volgende volant zet ik vast... het bovenachterpandje zet ik vast... En er verdwijnen steeds meer spelden (het zijn er nog altijd meer dan Eva... maar oefening baart kunst hè).

Ik had al naadband aan de schoudernaad gestreken, dus ik kan gelijk de schouders op elkaar spelden en locken. Ik ga een halsbandje knippen (was ik vergeten te doen). Het is even wat gedoe om te weten hoe lang het moet. Gelukkig heb ik Bridget in de buurt om te testen of het te strak is, maar even later zit het halsbiesje er op. Ik hoef alleen maar thuis even een smal stiksel te stikken langs het bandje.


De achterkant. Ik heb expres een patroon uitgekozen met hindernissen, zodat ik die gelijk onder handen heb gehad. Dus volants en mouwen met pofneigingen heb ik al onder controle.

Dan de mouwen, hup punt op punt spelden, draden aantrekken en vastspelden (niet eens veel spelden bij het gerimpelde gedeelte) en locken maar. Gaat ook weer prima. Dan de zijnaden... ai... het krult als een gek, maar ik blijf rustig, ik hoorde Eva net ook al verzuchten dat het spul aan het krullen was, dus als zij gewoon lockt met krulspul, moet ik dat ook kunnen. De naad is gelockt en aan de achterkant zijn een paar plekjes, waar de stof nèt omgekrult is, maar dat kan ik met een speld terugflappen. Er hoeft niets losgemaakt en overnieuw gedaan te worden.

De volgende zijnaad... ik gebruik minder spelden (? vraag mij niet waarom), maar heb de stof wat strakker vast of zoiets... en verrek nog aan toe... de stof krult nu niet!!?? Hm... Die stevigere greep, zorgt voor controle of zoiets. Ik lock en als het klaar is draai ik het om, perfect gelockt!! Zou het dan toch tussen mijn schattige oortjes hebben gezeten... en kan ik het dus gewoon wèl!


Ik moet het halsbiesje nog stomen, sierstiksel langs stikken, de mouwen van een zoompje voorzien en in de zoom een rolzoompje maken. Applicaties moeten nog binnenkomen (zijn vandaag opgestuurd zag ik in de mail) en dan is 'ie af!

Inmiddels is het half vijf (2,5 uur later vanaf de start) en Bridget kan het shirt passen. De mouwen zijn ietsjes te lang (bekend, want haar armen zijn korter), het shirt valt over de heupen, zoals het voorbeeld, maar op een rimpelrokje is dat prima. Ze heeft nog genoeg ruimte om te groeien in de breedte, want het shirt is riant. Maar daar ben ik eigenlijk wel blij om, want dan kan ze het in september als het wat frisser wordt nog aan.

Bridget heeft intussen bijna een boek uitgelezen en ze vind het modelletje mooi worden. Gelukkig maar.  Het shirt is nu nog een beetje kaal, maar als de zoom ook gerolzoomd is en op het shirtje de zilverkleurige applicaties zijn gestreken, zal het samen met het grijze rokje een heel ander beeld zijn.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Lockgaren?


Ja, lockgaren?? Ging ik vandaag eens even alles bij elkaar verzamelen om alvast in mijn naaicase te doen... Kon ik toch mijn grijze lockgaren toch niet vinden. Nu ja... hélemaal niet, dat ook weer niet... In de la, lag er één... tja... dat is voor een rolzoompje toch twee te weinig. Aangezien ik pasgeleden ál het lockgaren door mijn handen heb laten gaan. De boel weer geordend had, wist ik zéker dat er niets meer rond slingerde. Want al mijn rond slingerende klossen waren nu weer netjes in de kast. Dussssssssss... waar is het dan?


Het beste is dan maar om te rommelen en ondertussen mijn hersenpan aan het werk te zetten om zodoende een kwartje te kunnen laten vallen. Maar tijdens het opstapelen van de geknipte onderdelen, mijn naaicase pakken, drinken inschenken en een telefoontje gebeurde er van alles, maar er kwam geen kwartje.


Ook tijdens het naar boven lopen, grijze tricot pakken en weer naar beneden lopen gebeurt er niets. Dit is de tricot voor het halsbiesje en voor het rimpelrokje dat ik erbij wil maken.


Ik ga maar even wat drinken en ga zittend eens goed nadenken, wanneer ik voor het laatst grijs lockgaren heb gebruikt. Ik dreg al mijn projecten na... Het enige grijze in de afgelopen tijd, was die sterkussen van imitatiebont voor Ramon, maar daar heb ik geen lockgaren bij gebruikt. Tsss... wat heb ik nog meer gemaakt. Er komt groen voorbij, rood, wit, marineblauw, zwart, maar absoluut geen grijs.


Ineens denk ik "Zou het in zo'n jeweetwel-tasje uithangen?". Het kan natuurlijk zo zijn, dat ik dacht dat ik er snel mee verder zou gaan en dat dat vervolgens niet is gebeurt... en als je dan die kleur niet nodig hebt, merk je dat natuurlijk ook niet meteen. Ik dreg tussen de tasjes bij mijn bureau onder de trap. Niets! Ineens bedenk ik dat er in de klusjesmand een tas lag, maar dat ik nog niet heb gekeken wat er in zat (ik wil die hele mand niet bekijken, dus een tasje al helemaal niet, dat zijn altijd weer lastige projecten, waarom zou het anders in een tasje zitten. En já hoor! Van de zomerse Sancho uitdaging "7 kledingstukken in twee weken" heb ik een grijs gilet gemaakt en daar moest nog een broek bij komen. Die vervolgens nooit aan de beurt is geraakt, want toen gingen we al op vakantie en daarna... heb ik er simpelweg niet meer aan gedacht. Omdat ik ook niet zo'n broekendraagster ben, denk ik sowieso niet aan broeken, laat staan dat ik ze maak, hahaha
.

Ik kijk even naar wat voor model broek het ook al weer is en zie dat het een eenvoudig modelletje is. Dat is wel bemoedigend om het tasje later bij de kladden te pakken. Het is een heel geschikt project voor het voorjaar, samen met het gilet en een leuke witte blouse of shirtje lijkt me dat wel wat. Maar niet nu.


Eerst een tricot shirtje en legging. De set lockgaren is weer compleet, dus ik kan morgen aan de gang. Ik hoop trouwens dat de applicaties, rhinestone strass applicaties, (vandaag besteld bij Applicatie-en-zo in opdracht van Bridget) snel binnenkomen en dat het wordt zoals Bridget het in haar hoofd heeft.


Ik pak nog wat gewone klosjes garen, mocht ik het morgen nodig hebben, c.q. al aan de sierstiksels toe zijn. De rose lockgaren en gewone garen is niet exact de kleur van het roze, maar het is gewoon een tintje lichter en het vloekt er niet bij. Voor de naden maakt het sowieso niet uit. De halsbies is grijs, dus daar zal het ook niet zo'n vaart lopen. Hooguit de zoompjes van de mouwen en de onderkant van het shirt. Ach... het gaat er morgen om dat het werken met tricot lekker lukt.


Ik pak de Burda met reeds geknipte onderdelen voor de broek weer in de tas en die zet ik bij de rest van mijn tasjes neer... Ik zal het lijstje op mijn blog ook even bijwerken, want deze staat er niet bij, aiaiai, nog even wordt het een waslijst.

Ik zag net dat ik van Daniëlle met de mail de beschrijving heb gekregen voor het rimpelrokje. Ik print hem gelijk uit en stop hem in een map. Die zal ik niet nog eens kwijt raken. Super bedankt Daniëlle voor je snelle mail met de beschrijving!! Ik weet niet hoe snel het met het shirtje en de legging zal gaan, maar ik wil als die klaar zijn gelijk het rokje knippen, want ik weet van de workshop, dat die in een avondje in elkaar zit...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS