Kerstsfeertje!!!

Afgelopen vrijdag al begonnen met een kerstsfeertje in huis te brengen... 's Ochtends heb ik eerst door het huis gehobbeld met een stofzuiger... is ook wel eens verstandig, hè. Dan begin ik aan de stoelendans van wat meubeltjes anders weet ik niet waar ik de grote boom moet poten. De kleine (kinderboom) komt in de erker. Met Bridget heb ik afgesproken dat we samen de versiering gaan ophangen. 


Doordat ik allergisch ben voor hars van de kerstboom hebben we sinds een jaar of drie geleden gekozen voor nepbomen. Het ging me wel aan het hart, want het ruikt altijd zo lekker, maar om nou een aantal dagen knalrode armen en hals te hebben met giga-jeuk, het werd namelijk elk jaar een graadje erger, ging mij en vooral Rem te ver. Ook als ik ging stofzuigen en per ongeluk de boom weer aanraakte was het weer feest... Nee... ik heb dus een grote en een kleine nepperd in huis staan.


Ik heb de grote boom in elkaar gepuzzeld en Bridget de kleine.... Ze heeft hem ècht goed en mooi in elkaar gezet. Daarna hebben we de lichtjes gedaan, heb ik de kleine boom in de erker geploft en zijn we allebei voor "onze" boom op ballenjacht gegaan.


We zijn lekker aan het tutten en geregeld hoor ik "Kijk mama..." en ik roep dat natuurlijk ook gezellig naar haar, niet in mama-vorm hoor, maar in de "Kijk Bridget..."-vorm. We zitten elkaars werk te bewonderen de een in de voorkamer en de ander vanuit de erker. Bridget klimt steeds in de erker om de kerstboom te versieren, zo kan ze er makkelijk bij.


Rudolf hangt in de keuken. Hij komt daar niet helemaal tot zijn recht, maar ik heb even geen ander schroefje in de muur zitten. 






Het lampjeshertje krijgt een plekje op het ladekastje onder de rendierknuf. Het is een gezellig licht in de keuken en een sfeervol hoekje.


Alle kaarsjes en waxinelichtjes worden aangestoken, en wat spullen vanuit de erker her en der door de woonkamer verspreid neergezet. Je moet het toch èrgens laten.


De grote ronde tafel die normaal bij het raam voor staat is nu hélemaal naar de achterkant bij de erker geplaatst. De stoeltjes die daar normaal staan zijn in het midden van de woonkamer terecht gekomen.


Het kastje uit de erker staat naast de grote vogelkooi, en ik vind het wel een gezellig vol bouwwerk geworden daar op tafel. Zeker als alle kaarsjes branden is het een gezellig gezicht vind ik zelf. Ook de paarsrode kaarsen geven een gezellig effect. De kaarsen hebben Rem en Ramon een keer als verrassing meegenomen. Leuk hè, weer eens wat anders dan wit.




Bridget heeft trouwens dit jaar niet alle ballen in de kerstboom gehangen, ze vond het véél te vol worden. Ook de slingers liet ze dit jaar achterwege.... ze zei "Hij is hélemaal af zo..." en gelijk heeft ze.















Ik heb in onze boom ook geen slingers gehangen, beetje rust in de tent... 


Voor de spiegel bij de eettafel heb ik een kerstkrans gehangen, normaal hing hij aan de voordeur, maar wegens het onhandige snoer dacht ik "Laat ik hem nu eens ergens anders hangen". Dus hangt 'ie gezellig bij de eettafel.


Je ziet op tafel nog de cadeaudoos staan die Bridget afgelopen zaterdag heeft gegeven aan Isabelle... Leuk hè, zo'n streepjes- ruitjesdoos met satijnen strik... Ze hebben hem in meerdere kleurtjes en formaten!!


De glazen potten hebben ik en de kinderen een paar jaar geleden versierd met witte kantjes en een accentbandje van lichtblauw ruitjesband. Die móeten blijven en werden door Bridget midden op de tafel gepoot, hahaha.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Een cadeautje voor dinnetje...


Kijk dit is de mooie cadeauverpakking voor het cadeautje voor Bridget's vriendinnetje Isabelle. Ik vind de verpakking alleen al zo leuk... is gewoon een cadeau op zich. Kan je allerlei leuks in doen...

 


Kirsten had nog leuk inpakpapier rood met witte fantasieprint. Ook lintjes hebben we genoeg. Bridget heeft zeker een kwartier krullen zitten maken en erop zitten plakken. Zo leuk om te zien, helaas geen kiek van gemaakt. Maar wel van het eindresultaat. Er in zit een wit knuffelhondje dat je in de oven lekker op kan warmen, een levensecht warm knuffeltje...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Superlolly als surprise



1 december stond er een knutselmiddagje gepland met Bridget, want de Sinterklaassurprise moest de volgende dag ingeleverd worden. Tja... wat gaan we maken... was de vraag een weekje daarvoor... Wat voor cadeautje wil je klasgenootje... Dat laatste was makkelijk... Hij wilde graag een stressbal... voor de rest stond er niets op het lijstje... Ik was verbaasd stressbal?? Nu snap ik niets van stressballen, maar goed dat was het enige wat er op stond, dus... hup op zoek naar zoiets. Dat was nog niet zo makkelijk, blijkbaar worden die héél veel verkocht. Uiteindelijk een stressbal in de vorm van een geel poppetje met een vrolijk gezichtje en haartjes bovenop z'n kop. Het lijkt ieder geval nog iets vrolijks, maar om daar nu heel de tijd mee te stressen?? Ik weet niet hoor...




Maar goed stresspoppetje werd ingepakt en lag klaar voor de surprise. De surprise zou een lolly worden. Met een holle piepschuim bol, vrolijk felgekleurd papier, doorzichtige folie, lijm en een mjammie zuurstok uit de snoepwinkel konden we vast wel een leuke surprise bakken.




Eerst even alles uitgespreid op tafel, kiezen van de basiskleur voor de bol, een gat hakken in de bol. De zuurstok versieren met gekleurd lint. Daarna de zuurstok in het gat vastzetten met wat lijm, en afdekken met plakband, zodat de lijm niet het cadeautje kan bereiken. Even later het cadeautje erin stoppen en de randen van de piepschuim bol lijmen, goed op elkaar vastklemmen. Daarna rood crêpepapier als ondergrond versieren met gekleurd papier in een leuke druppelvorm geknipt op het crêpepapier gelijmd.




Het papier even een kwartiertje laten drogen. Folie eroverheen leggen en het geheel over de lollybol heendraperen en vastzetten met een lint. De boel vaststrikken...




Daarna moest er nog een gedichtje worden gebakken... en dát is me toch lastig... althans... Bridget vond het héél moeilijk om leuke rijmwoordjes te vinden... Ik probeerde wel wat te helpen, maar de dame wilde alles zelf doen, dus ook het gedicht... het enige wat ik daarna probeerde te doen, was rijmwoordjes te zoeken, zodat ze inspiratie kreeg... dat lukte best wel...



En ineens is het gedichtje klaar. Op een mooi velletje papier geschreven, leuk envelopje gezocht en gevonden, naam erop. Gaatje erin met de gatenbijter, zodat een striklint de envelop vast kan houden en klaar is de surprise... Pfew... wat was Bridget blij dat de surprise is geworden zoals ze wilde en dat ze hem netjes op tijd klaar heeft gekregen. Morgen in een vuilniszak moet het geheel de school binnengesmokkeld worden. Het grappige is dat alle kleuters gewoon langs al die kinderen met vuilniszakken lopen, en gewoon helemaal niets afvragen hè. Alsof het héél gewoon is dat alle grotere kinderen met een grijze of blauwe zak rondlopen... Bridget verbaasde zich er over...

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Grote takken zoeken met bitterkoekjescake toe...


De foto's zijn vandaag niet zo best, want waar we hier stonden, open vlakte waaiden we behoorlijk weg... Bridget en ik zijn vandaag (of eigenlijk gisteren) op zoek naar héle grote takken voor de kerst. Die willen we voor het grote raam in de woonkamer ophangen, nadat ze natuurlijk schoon gemaakt zijn, want er zit veel aardeprut aan... Daar gaan we grote glazen druppelvormige lampjes aan hangen. Die heb ik jaren geleden gekocht en die hing ik dan in de keuken, maar vanuit de woonkamer zie je er niets van, dus... wil ik er wat mee doen... vandaar de zoektocht naar grote takken. We doen gewoon nog een meisjesmiddag deze week, hahaha. Bridget is er helemaal blij mee en duikt elke keer de struiken in als ze vermoed dat er een losse tak ligt.


Ik vind haar net een herderinnetje zo met die poncho, bontmuts op, gebreide warme handschoentjes en twee takken in haar handen...


Koud heeft ze het niet, hahaha. Ze wil graag dat ik een kiek neem bij het water... "Alleen jammer dat er nu geen eendjes zijn mama" roept ze. Ja, die zitten denk ik lekker verstopt bij een watertje met veel overhangend riet, want als ze nu midden op het water zitten, gaan ze waterskiën door de wind.





Deze warme bontmuts heeft ze gekregen van papa Sint, die was op stap geweest om cadeautjes voor iedereen in de schoen te zoeken, deze keer geen snoepjes had 'ie bedacht. Geen dure cadeau's maar iets leuks of iets geks. Hij is naar de Xenos gegaan en heeft daar deze witte giga bontmuts met sjaal voor Bridget gekocht en een stoere witte van ribfluweel met fleece met van die oorflappen die ook omhoog kunnen worden vastgemaakt voor Kirsten en voor Ramon kleine boksjes voor de laptop. Allemaal leuke prijsjes. 


We zijn heel blij dat we sinds een aantal maanden de Xenos hier in het winkelcentrum hebben. Je kan er namelijk altijd wel iets leuks voor iemand vinden. Gisteren hebben we, nadat we met veel plezier een stukje cake hebben gegeten als toetje, voor een vriendinnetje van Bridget een verjaarscadeautje gekocht. Dat was een knuffel die je in de oven op kon warmen voor € 5,00 en een mooie doos met streepjes en ruitjes om het in te verpakken voor € 2,00 en het is een fantastisch cadeautje... vinden wij tenminste. 



Bridget is hier net een mini-kerstvrouwtje, hahaha, alleen de arreslee mist ze nog.


Ook ik werd op de kiek gezet, maar dat was nog best wel lastig. Bridget zat op haar hurken en ging door de wind een beetje wiebelen. Als je dan toch al een groot toestel in de handjes hebt, gaat dat niet helemaal goed...




Ze vroeg op een gegeven moment of het toestel wel helemaal in orde was... ik terug gelopen...



Even een kiek gemaakt... hm... gewoon scherp beeld... maar ik sta natuurlijk hè, ik zit niet op m'n hurken... Bridget ging het nog eens proberen...



Ik krijg ook nog aanwijzingen "Mama, stil staan..."


"Mama, naar rechts kijken..."



"... even omdraaien". Ik hoorde haar amper door de wind, dus ik draaide me om met "Hè, wat zeg je?".... klik




Nog een keer "Wat zei je..." zegt ze "Helemaal goed!" 




Als we uiteindelijk naar huis lopen, begint het al te schemeren... we hebben zware armen van de takken. Vooral Bridget want die had er twee... 



Ik vraag aan haar welke ze het mooiste vind, want de takken zijn alle drie heel verschillend.



Haar favoriet is de kortste, wat dikkere tak met een mooie kromming erin...



Hij moet wel schoongemaakt worden, mama... was het bij inspectie...



Na de wandeling en zoektocht werd het tijd om de bitterkoekjescake te gaan bakken. Eerst handen wassen en dan alle bullen verzamelen... Bridget weet precies wat ze nodig heeft en pakt van alles her en der uit de kastjes. Pakt de boter en gaat gelijk de benodigde boter afwegen... klontje voor klontje... naar de 200 gram.



Ik zwiep even haar haren omhoog met twee vlinderklemmetjes. Want koken of bakken doene niet met haren los... Daarna eieren krakken... zo noemen ze dat hier.... het zegt ook wel krak ja, hahaha. Het gaat bij alle vier de eieren meteen goed, geen kleine stukjes schaal in het schaaltje, helemaal perfect. Plof bij de cakemix en boter (de volgorde van mixen lappen we aan onze laars) en mixeren maar. Ik hou de bak bij een oor vast, want hij wil altijd gaan tollen, en Bridget heeft twee handjes nodig om de mixer stevig vast te houden.



Mjammie... het beslag smaakt lekker, ook Kirsten komt een lepeltje bietsen. Zelfs het drinken gaat inclusief mixerstaafje... daarna lag Bridget een paar minuten in een deuk, want er zat smurrie onder haar neus...



Daarna het beslag in de ingevette ovenschaal, zoef in de oven en uiteindelijk als toetje na het avondeten lekker van gesnoept. Dit stuk gaat in de folie voor morgen...


Het was uiteindelijk wel op het nippertje dat we de cake uit de oven haalde, want ik had de kookwekker de dag ervoor dol gedraaid, blijkbaar kan dat. Ik draaide te ver en nu draait 'ie alle kanten op, maar telt 'ie geen minuten meer.... Gelukkig hebben de pubers mobieltjes waar allerlei handige functies op zitten, zoals een kookwekker... alleen waarschuwde Kirsten Bridget wel, maar die zat zó in een tekenfilmpje te kijken, dat die het niet hoorde... Oeps!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Stoffenhuis Anja


Vandaag ben ik met Rem, Kirsten en Bridget bij Stoffenhuis Anja langs geweest. Anja heeft vandaag haar nieuwe winkelruimte geopend. Ze is verhuist en heeft nu een prachtige grote winkelruimte, met achterin de winkel een grote tafel waar workshops kunnen worden gegeven. Van zo'n winkel heeft ze lang gedroomd en nu is 'ie er .... We kwamen binnengewaaid (wat een weer vandaag hè) en Rem en ik zeiden gelijk... jeee wat groot en ruim.... wat lekker licht. Het is een groot verschil met het vorige pand, daar wist ze op een gegeven moment niet meer waar ze alles moest laten. Hier is het heerlijk om rond te kijken, veel ruimte, brede paden, alles overzichtelijk... een walhalla om rond te neuzen!!



De winkel is zoveel groter en lichter dan waar ze eerst zat. Zoals je ziet achter Anja, de blonde dame, staat een hele tafel vol met felicitatieboeketten en mooie bloemstukjes, heeft ze heel wat bezoekers gehad die de winkel kwamen bewonderen. Wij hadden natuurlijk ook iets bij ons, een mooie witte pot met daarin een groen klimopje met bolletjes, die nog op moeten komen, er hing ook nog een witte hartjeskerst"bal" in om alvast in de kerstsfeer te komen.... en zoals de bollen nog gaan groeien, zo zal haar winkel ook verder groeien... 



Een hele ruime toonbank waar de stoffen geknipt kunnen worden. Het gedeelte wat je hier ziet is maar de helft.... hahaha, superruim dus. De verkoopsters zullen niet meer in elkaars werkruimte zitten, plek zat! 



Alles ligt nu heerlijk overzichtelijk gesorteerd bij elkaar.




De winkel is goed verlicht, zodat je de stoffen heel goed van kleur kunt bekijken. 



Ook een ruime plek voor de fournituren.



Mijn fotokwaliteit is vandaag niet je van het, maar de flitser had kuren... Sorry daarvoor. Helemaal achterin, waar op de kiek al die mensen staan, staat de grote tafel voor de workshops. Dat is een nieuw facet van de winkel. Het is de bedoeling dat er workshops worden gegeven met als basismateriaal stofjes. De mensen kiezen een workshop uit, dat kan zijn een memoboard of het bekleden van een vogelhuisje of een lijst... (dit zijn voorbeelden die ik zo even bedenk, want ze is er nog druk mee bezig). De stofjes voor die workshop kunnen ze in de winkel ter plekke uitzoeken, idealer kan niet toch....




Er is ook een kinderhoek met een tafeltje, stoeltjes en een bak met speelgoed, dus ook de kleintjes kunnen lekker rommelen als moeders stofjes uitkiest. 


Het is niet alleen een "stenen" winkel, maar ook een webwinkel. De "stenen winkel is te vinden op de Zeugstraat 40 in Gouda en het adres van de webwinkel is  http://www.stoffenhuisanja.nl.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Freebook recykleer-rokje Doortje in de webwinkel gratis te verkrijgen






Bridget had een lievelingsrokje van Oilily... daar groei je als ukkemeisje op een gegeven moment uit... Je had haar gezichtje afgelopen september moeten zien... ze kon zich er ècht niet meer inwurmen... zelfs niet met het knoopsgatelastiek los... Ook was het overslagrokje véél te kort geworden... Maar ja, dat geborduurde plaatje van een hertje... met paarse bloem, daar kon ze eigenlijk toch geen afscheid van nemen... "Mama, kan je ècht niets met dit rokje doen, zodat ik hem niet kwijt ben....". Tja... daar moet ik maar eens een nachtje over slapen...

Nou dat nachtje is al heel wat weekjes geleden, maar een paar weken terug ben ik met het rokje in de hand voor mijn lapjeskast gaan staan... Ik ga niet alleen recykleren, maar ook UWYH-en. Ik vind een mooi bijpassend en stoer stofje voor het overslagrokje, paars lint met stippen en paars lint met een zweempje fuchia erin. Ik bedacht gelijk dat ik misschien wel een freebook zou kunnen maken van dit proces... misschien zijn er dames die dat wel leuk vinden...  

Ik ben dus gewoon maar begonnen, natuurlijk eerst Bridget gemeten, ze valt een beetje qua maat tussen 128/134 en 140/146 in. Dat heb je altijd een periode, maar aangezien het er nog heel wat koude maandjes komen, en ze flink in de groei is, hou ik voor de lengte maat 140/146 aan. Ik begin met de boel uit elkaar te tornen... bekijk de onderdelen en ineens zoef... gaat het als een trein en tussentijds neem ik foto's van wat ik doe, gelijk uploaden en verwerken in de laptop en zo groeit er een heel verhaal.

Het is dus een verhaal van een prachtig overslagrokje, dat te klein is geworden. Voor dit freeboek maakt het niet uit wat voor één: met plooitjes of zonder, gerimpeld of met stroken. De lengte maakt ook niet uit. Er staat een tabel in met 4 verschillende roklengtes per lengtemaat, zodat je een ijkpunt hebt. 

Al met al, heb ik héérlijk zitten freubelen... heeft Bridget een prachtig rokje, waar ze héél erg blij mee is, ze heeft hem al twee dagen aan!!

Dus... in mijn webwinkel is een sinterklaascadeau die je gratis kunt downloaden... veel plezier ermee.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Een paar daagjes met z'n tweetjes op stap...





Zo daar ben ik weer.... Voor het eerst sinds eeuwen, zijn we met z'n tweetjes twee daagjes weg geweest. Eén nachtje overnachten we in het Parkhotel in Valkenburg, een heerlijk hotel... verwend met een mooie kamer, niet groot of zo, maar alles is aanwezig een beetje sjieke look qua behang en bed... mooie badkamer, plafonds een meter of 3 hoog... jip, helemaal mooi. 

Rem heeft voor het eerst sinds 10 jaar een weekje vrij, en dan niet vrij omdat we op zomervakantie gaan, en ook niet vrij omdat eind december alle ambtenaren vrij zijn en hij verplicht ook vrij moet nemen. Nee... hij heeft uit zichzelf vrij gepland en ook genomen. Zijn collega's rolde van verbazing van hun stoel en niemand protesteerde, want "Hij" heeft vrij... dat heeft 'ie eigenlijk nooit dus  "Ècht?"... "Ja, ècht vrij!". Ik rolde niet van mijn stoel, ik wacht dan altijd eerst efkes af, er gaan wel meer dingen niet door die wel zijn afgesproken... en dat is dan gewoon 's middags een beetje vroeger thuis zijn of zoiets simpels, laat staan een héle week.


Maar het is ècht... hij is thuis dus is het ècht. Ik heb prompt maandag ook vrij genomen, ook om voorbereidingsdingetjes te doen en ook om dingen in huis af te ronden, zodat oma niet met een lege ijskast hier in huis zit. Ook de koffer is gehaald, exemplaar beschaafd en niet de héle grote, waar we voor 5 personen kleding in stouwen, maar een formaat kleiner toen we nog met z'n drietjes waren. Alleen gaan er nu ook laarzen in en de laptop is er ook ingeploft. Als je een eigen bedrijf hebt kan dat soms niet anders, maar ik heb niet langer dan 5 minuten er achter gezeten. Goed hè!

We gaat naar het zonnige zuiden en vallen om kwart voor twaalf het hotel binnen. Da's te vroeg, je kan pas om twee uur inchecken. Maar we lopen naar de receptie en checken toch alvast in, kopen kaartjes voor de grotten en de koffer zette we even in depot. Zijn we die vast kwijt. We gaan wandelend naar het centrum, 300 meter verderop, en lopen even later langs een kabelbaan... da's toch zó mijn hobby.... dus NIET. Maar mijn Rem vind het helemaal gewèldig en wil dólgraag erin. Ik vind hoogtes 3 keer niks, dus ik bekijk het gevaarte met argwanen, maar bedenk dat het qua steilte nog wel meevalt en ik ga overstag..... grrrr. 

We zitten er nog geen 10 tellen in en ja hoor een gat in de berg van 25 meter... OOOOOOoooooh ik haat dit. Dat gevoel dat je naar beneden getrokken wordt, dit is zo'n gat waar een ingang van een mergelgrot is en even later nog een gat... OOOOOOoooooh..... ik haak mijn ogen vast aan een boom in de verte... en m'n hubby probeert met kwebbelen de boel te ontspannen. Ontspannen lukt niet, maar de tijd gaat stukken sneller, anders gaat de tijd in slow-motion. Even later zien we een rodelbaantje en ineens zie ik een hek... is daar een pad langs?? Ik haak geestelijk gelijk vast aan het idee dat ik misschien niet met dit ding naar beneden hoef, want naar beneden gaan is nóg véél erger, want dan kijk je in een héél groot gat over dat 25 meter diepe gat.... Hhhhhhu zucht... 


Rem zegt nog "Ik zal maar niet filmen hè... ik zeg "NEE, tenzij je wil dat ik je beeld verzuur...". Op het eind als ik zéker weet dat er alleen maar gras is dat niet verder dan 5 meter onder me wegzoeft, mag hij een paar tellen filmen (hij wil zó dólgraag mijn snuit filmen..... tssss!).

Even later komen we bijna aan, zegt 'ie man van de kabelbaan terwijl we nog in de lucht naar de netten toe vliegen dat de veiligheidsstang omhoog kan. Ècht NIET.... zolang ik geen grond onder dat bakkie zie... gaat die veiligheidsstang nèrgens heen. Twee tellen later was het er wel... en dan doe ik graag de stang omhoog om uit dat bakkie te springen, gráág zelfs. We lopen naar boven naar het restaurantje waar we warme chocolademelk gaan drinken en weer wordt mijn oog getrokken door het hek... volgens mij... is dáár mijn ontsnappingsroute... het maakt me rustig... Of het er wel is of niet, ik kan relaxt mijn chocolademelk drinken, hahaha.


Na het drinken en wat kwebbelen wandelen we naar buiten en gaan wandelend naar beneden, en hebben een prachtig uitzicht, we zien ook een ruïne in de verte... Da's toch veel leuker dan spastisch in een kabelbakkie zitten!


We wandelen naar het centrum, kijken overal. Rem kent de weg, zijn familie woont in deze contreien, Valkenburg, Schin op Geul en da's wel handig. Een leuk winkeltje ingelopen om een cadeautje te kopen voor oma die oppast. We drinken wat, lunchen wat. Kijken verbaasd om ons heen, of eigenlijk ik, want Rem kent dit alles al, werkelijk alles is in kerstsfeer versierd... Het is niet te zien dat aanstaande maandag Sinterklaasfeest is. We bezoeken twee grotten waar ook nog kerstmarkt is. Zandsculpturen hebben we ook nog bekeken en aan het eind van de middag slenteren we naar het hotel waar we de koffer opvissen en die in de kamer uitpakken. Dat doe ik gelijk, wat een keurig kastje hebben we. Ook de toiletrommel wordt gelijk opgeruimd... Nàh, ik leer het wel. Daarna plof ik op bed terwijl Rem een bakkie leut zet... en ik val in slaap.... snurk snurk snurk... Ik heb een anderhalf uur geslapen als ik zachtjes wakker wordt gemaakt. Het is buiten stikdonker... en het is al na zessen... optuttijd om uit eten te gaan... 


Ik heb mijn haar gisteravond gewassen en dan is het 's ochtends nog niet helemaal droog, maar ik kan er ook niet veel mee, tenzij ik tijd heb, en dat had ik vanochtend niet. Dus haartjes in een klem geflanst met een lus en daardoor heb ik nu slagen in mijn lange haar. Kijk dat is vooruitkijken hè! Ik verwissel mijn skinny jeans voor een nieuw overslagjurkje dat ik dit weekend gemaakt heb. Lekker gevoerd, longsleeve eronder, zwarte laarzen met hakken eronder, dikke panty en ik heb het niet koud. Ik had overdag een knalrood kort swaggerjasje aan, maar heb nu een camel knielange blazerjas aan. Roodfluwelen sjaal met rode kraaltjes en m'n rode leren handschoentjes... ja.... ik ben klaar om uit eten te gaan.

We stappen naar buiten, het is fris, maar daar heb ik geen last van. We lopen langs de vele restaurantjes, maar het gros is leeg, en als het vol is, dan is het vol met alleen maar 65+. Nu kan dat best gezellie zijn, maar ik wilde dat er wel wat leven was, muziekje of zo... en het was daar doodstil... brrr. Nee géén zin in. We lopen weer richting de grotten en zien dan een klein tentje, gezellig verlicht met kerstverlichting (het hele stadje is bedolven onder de kerstsfeer), gezellig muziekje op de achtergrond en de bezoekers variëren in leeftijd, helemaal goed.

We zitten gezellig in het midden van het retaurantje en krijgen snel wat te drinken en stokbroodjes met kruidenboter. We bestellen geen voorafje, want dan past het toetje er niet meer in, hahaha. Ik ben dól op toetjes, dus... ik reserveer een plekske. We hebben vandaag al zoveel gesnoept. Rem neemt Werrum sjink (warme beenham) streekgerecht en ik neem tournedospuntjes met huisfrietjes. Het smaakt héérlijk...


Daarna nemen we Dame Blanche op hakken, de hakken heb ik niet gezien, maar het smaakte héérlijk en daarna kon ik geen pap meer zeggen... pffff... buik is mudvol!

We lopen half tien richting hotel en kijken naar alle gezellige verlichting overal. Als we aankomen lopen we direct de krakende trap op en zien links in de gang waar de ontbijtzaal is... pfff... Ik heb net gegeten hebben we het wéér over eten. In de kamer zwiep ik alle onderdelen richting koffer of kast... tsss ik wordt nog netjes... 


Ik plof even later in bed... lekker naast Rem... ik kijk nog eventjes televisie... en dan knorren maar.... aaaaaaah, zóóóóó hééééérlijk..... hmm morgen gaan we naar Maastricht... mooie... gaap... winkeltjes... geeuw... bezoeken.... knor knor knor...



P.S. foto's van m'n jurk komen er aan hoor, maar ik kan het snoertje van dit platte fototoestelletje niet vinden....

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS