Dag 11... zoet theekopje en hete voetzolen!

 Vandaag lekker een beetje uitgeslapen… uurtje of negen ging er bij mij een oogje open. Vandaag staat er Pain Chocolat op het ontbijt-menu. Mjammie, behalve voor Ramon. Die heeft liever een stokbroodje met La Vache Quirit. Rem neemt ook nog een stokbroodje met zijn favoriete Franse aardbeienjam ook heel lekker. Ik ga mee om de lekkernij te halen en we halen vandaag ook taartjes…! Het is sombertjes vandaag, maar daar trekken we ons lekker niets van aan. Na het ontbijt gaan Kirsten en Bridget met de buurdames zwemmen, inclusief hun papa. Rem ligt heerlijk een boek van Ramon te lezen, zijn E-book-batterij heeft het begeven, dus hij moet het met de boeken van Ramon doen. Dat vind hij helemaal niet vervelend, want hij wil graag deel 4 tot en met 11 per direct ook lezen… maar die heeft Ramon nog niet!! Hahaha. 


Ik zit eerst te haken totdat ook Rem naar het zwembad gaat, dan duik ik achter de computer voor het tekenen van een shirtje… ja… ik ga nu beginnen met alle snaps, iconen en polygoons toe te passen in een ècht werkstuk. De magnetische punten, die ik nodig had, heb ik ook gevonden. Het shirtje heeft ook een bestandsnaam gekregen en ik kan het ook nog terugvinden. Ja, af en toe blader ik de verkeerde kant op, maar ik weet nu waar de tabs zijn, dus ik snap nu beter hoe het “archief” in elkaar steekt.
 
Ook komt er halverwege, wanneer ik niet zo snel het soort “spiegelen” kan vinden wat ik wil, stoom uit mijn oren. Zal je net zien, komen er een paar tetterende kids + pa voorbij, grrrr. Die snappen effe niet dat ik grommmm door die *&^%$$@^*-software, maar even later is het weer goed. 


Na twee uurtjes vind ik het wel best, het zonnetje begint door te komen en ik ga een beetje luieren, wat haken, lekker frisje drinken. Ramon af en toe laten schrikken in z’n ligstoel, door die een zetje achterover te geven, zodat hij zakt. Lukt alleen nooit, want hij vindt alles best. Hoewel hij in het begin van de vakantie in ons prachtige onkruid-grasveldje bijna omgekukeld is met stoel en al, omdat hij z’n benen omhoog zwiepte en hij even niet had beseft dat hij geen klein ventje meer in deze stoel is, maar een grote lange vent… dus het contragewicht (hijzelf) viel ineens naar achteren. Hij kwam met een duw met z’n arm achter hem ergens wel weer op z’n stoelpootjes terecht en lag in een stuip…

Al met al heb ik lekker zitten relaxen. Rem is nog een keer naar het zwembad geweest, even kijken hoe het met de dames was. Bij terugkomst was het al weer etenstijd. Kirsten en Rem hebben Franse nasi gemaakt, het ziet er uit als kerrieprut, en volgens Ramon smaakte het naar slechte erwtensoep… Ahum… bedenk er maar van alles bij… het was prut! Gelukkig hadden we lekkere taartjes, die we vandaag als toetje opsnoepten. Ramon had een tom pouce, Rem en Bridget een chocolademousetaartje, Kirsten een aardbeien-super-soes en ik een theekopje, hahaha. Echt waar, ik had er een foto van moeten nemen, mijn taartje had de vorm van een theekopje. Het was met héél veel caramel, knapperig schuim en een soort van caramelcrème... zálig! De schotel en kopje was een combi van gestolde caramel met knapperige dingetjes erin... ja ik ben niet denderend in omschrijven... ik was iedergeval als allerlaatste klaar, hahaha, zoveel kauw-werk was het!!

Na het eten ging Bridget met Kim d.s.-en. Ramon wilde met zijn d.s. ook wel een spelletje mee doen. En gaf de dames nog wat tips ook. Even later kwam Britt er ook bij en zaten ze met z’n viertjes op een rij te spelen in hetzelfde spel. Ramon gaf her en der wat “les” als er een meisje even in de problemen kwam. En de dames vonden het wel super, dat zo’n grote jongen bij hun kwam zitten en mee deed met een race-spelletje!!!! 

Kirsten lag ondertussen lekker lang uit op de bank een flilmpje te kijken... ze had géén zin in lezen, geen zin in een spelletje... gewoon nèrgens zin in... dus plof op de bank en een dvd-tje bekijken... Hoe deed ik dat vroeger als ik me verveelde of nèrgens zin in had....???

Morgen gaan we naar St. Tropez, dus Bridget ging op tijd naar bed…. Het was de bedoeling dat Ramon en Kirsten dat ook deden… maar toen bedachten ze juist een heel leuk spelletje met water…. Achter elkaar aan racen op blote !!! voeten en dan elkaar natmaken… Gierend van het lachen in het stikdonker rennen… ja… er vielen geen gewonden, ze waren kompleet doorweekt, zodat ze droge kleding aan moesten trekken. 


Eén probleempje…. hun voetjes waren na dit half uurtje racen een beetje verhit van het op stenen en asfalt rennen en hadden een verkoelend badje nodig. Dus vulde ze een pannetje en een kom met koud water… vroegen om een handdoekje… ja moeders hobbel de hobbel. Vonden dat een filmpje kijken tijdens het genezingsproces wel fijn zou zijn… gelukkig konden ze daar met die lange armen zelf bij… daarna zaten ze niet zó lekker, dus mama bracht twee kussentjes… tssss het is toch wat hè. En zaten er twee giebelgeiten een actiefilm te kijken… geregeld kwamen er kreten van “Gaaf!” of “Gaar!”. Gaar?? Ja gaar!! Zal wel het positieve zijn van “duh”… heb het maar niet gevraagd, ze zaten zo in de film…

Na de film gaan ze met poezelig zachte, heel erg afgekoelde voetjes, zoetjes en lief naar bedje… ik heb ze niet meer gehoord!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Dag 10... een dagje op het strand van St. Clair

 ... vanochtend hééééél erg vroeg opgestaan…. zeven uur…. Je leest het goed… om zeven uur. Vanochtend ging de wekker van Rem… Ik had het gevoel niet geslapen te hebben, want meneer Rem was vannacht behoorlijk in de weer. Eerst naar de wc… vervolgens raam open… daarna nog een raam open… Vervolgens ging de airco aan… ene raampje dicht… weer naar de wc… andere raampje dicht…. airco uit…. hè, hè, hopelijk gaat ‘ie nu pitten. Nee dus, want ik krijg een arm tegen m’n harses… Het is niet erg, dat hij heel de tijd eruit gaat, maar hij moet over mij heen kruipen… tssss kan d’r niet van slapen hoor, van dat gedoe!!! Maar goed de wekker gaat… en ik wil eigenlijk gaan slapen, eindelijk is het rustig naast me, want meneer is eruit…. Maar goed ik sta toch maar op en hobbel richting badkamer, wurm me in een bikini, smeer her en der wat personen in, inclusief mezelf. Trek ook nog een jurkje aan, knijp m’n haar in een haarklem… en stap in de tuut. Ben klaar wakker… nou ja… ik zit toch in een zoemende tuut? Normaal moet ik daar altijd zo nodig van pitten…


Half uurtje later komen we aan in St. Clair. We doen vandaag een dagje strand. Rem gaat met Kirsten eens kijken of er bij een strandtentje nog bedden en parasols zijn, anders moeten we stoeltjes en parasols uit de tuut trekken. Ramon, Bridget en ik, staan een beetje te lummelen en kijken naar het water en de stilte om ons heen. Hoewel Bridget een gevecht heeft met al dat zand, want ze probeert met haar slippers zandvrij bij ons te komen…. hahahaha. Dat lukt d’r nooit!

Even later ziet Ramon iets roods naar ons toelopen en zwaaien met armbeweging “hier  heen”. Er is dus plek! We hebben vier ligstoelen, 2 tafeltjes, 2 parasols, zometeen een ontbijtje en een lunch om half twee ‘s middags. We installeren ons half op de bedden en zien dat er een tafeltje ontbijtklaar wordt gemaakt… We hebben honger dat snap je wel. We hadden nog niet kunnen ontbijten, want op dit strand moet je altijd vroeg zijn anders zit je achter de auto’s of zoiets. Dus ontbijt was gepland op het strand, maar deze keer ook nog luxe aan een tafeltje.

We gaan zitten aan een gezellig tafeltje. Bridget is de eerste tien minuutjes druk bezig haar voetjes zandvrij te krijgen vooral haar teentjes, hahaha. Dat snuitje van haar... ik neem ondertussen van iedereen foto's en ineens merkt ze het en ze probeert te lachen, maar het is wel een zúnig lachje, hahaha. Mij kan je wegdragen, want ik deed vroeger precies het zelfde... maar het gaat over hoor, hahaha. We krijgen allemaal warme chocolademelk, een half stokbrood, boter en 2 minipotjes jam…. Zo schattig die jampotjes met rood-wit geruit dekseltje. Bridget kijkt net zoals in het Motel zéér bedenkelijk… tja… jam bij het ontbijt hoort bij een Frans ontbijt. 

Maar ineens bedenk ik dat ik chocopasta mee heb genomen voor ons ontbijt en lunch, want het was de bedoeling dat we bij het winkeltje brood zouden halen en het gewoon op het strand zouden ontbijten en lunchen. Ik sniek met Bridget haar stokbroodje naar onze ligstoel… plop het deksel van de koelbox eraf… vis naar de pot Nutella en smeer met de ook meegesniekte mes haar stokbroodje met de chocoladelekkernij…. Bridget glundert als ik terugkomen… en ik plof héél snel weer op m’n stoel met een “weet van niks” gezicht.

Na het ontbijt leggen we de badlakens uit op de ligstoelen en luchtbedje. Ramon en Kirsten rennen gelijk naar het water en Bridget volgt even later met luchtbed… Uiteindelijk gaan de oudste twee ècht zwemmen en zit Bridget gewoon voor de branding op het luchtbedje…. Want dat zand hè… Haar handjes rommelen wel in het zand… maar zand tussen haar teentjes… hahaha. Een half uurtje later gaat ze toch wel mee in het water, Rem had gezegd dat haar wel over de ergste korrels in het water heen zou tillen… proest… even later is ze lekker aan het watertrappelen en balletje aan het gooien met Kirsten, Rem en mij.

Tussendoor drinken we lekker fris water uit de koelbox. Bridget is aan het spelen met haar d.s-je. Eerst zittend met een handdoek over haar hoofd, even later toch maar lekker liggend op het luchtbedje. Kirsten maakt muziek met haar i-pod, heel zachtjes, maar ik zie haar handen ritmisch bewegen. Ramon speelt een spelletje op z’n smart-phone. 

Om half twee gaan we lunchen. Rem neemt een omelet Huppeldepup en wij nemen allemaal een Croque Monsieur met een bakje frietjes. Wat drinken erbij… en we kwebbelen heel wat af. We nemen ook nog een toetje… waar láten we het. Na ruim anderhalfuur gaan we terug naar onze ligbedjes en gaan we even siësta houden oftewel het eten laten zakken! Iedereen ligt heerlijk te lezen.

Ineens wordt het héél donker bij de berg… en gaat het ineens dikke  vette druppels regenen. Iedereen duikt de strandtent in. Wij schuiven de ligstoelen een flink stuk onder de parasol, ploppen de tassen op het tafeltje en blijven gewoon zitten. Twee minuutjes later stopt de regen en gaat de zon weer schijnen.

Iedereen gaat weer terug naar hoe hij lag op z’n ligbedje, met z’n boek om verder te lezen. Tussendoor neem ik nog een opfrissertje in de zee, want ik heb net weer iemand in zitten smeren en dat kleffe spul krijg ik er alleen maar fatsoenlijk af in het water. Dus hup plons!! Ook wordt er op het strand gelummeld en klittebandspel gedaan door de kinders en Rem.

We gaan om een uur of zes eten bij dé Pizzeria, met zulke lekkere pizza’s. Ik geloof dat ik m’n eerste Pizza daar heb gegeten in de jaren tachtig of zo. En nu lopen die man z’n zoons ook rond in de Pizzeria. We zitten lekker buiten aan een grote ronde tafel. Bridget is de enige die geen pizza neemt. Ze neemt frietjes met knakworstjes, maar de worstjes zijn zo knaloranje dat ze het maar rare dingen vindt. We zitten allemaal smakelijk te eten al kwebbelend. We zijn niet de enige op het terras. Er zit nog een Frans stel naast ons… maar die praten niet, op hun bestelling doorgeven na dan…. Echt waar totaal niet…. Dat is wel zó raar. Fransen die tijdens het eten niet praten en eigenlijk ook amper bewegen, behalve dat ze wat eten… Gewoon on-Frans. Maar wij vermaken ons prima, en het ene moment is mijn bord vol met een héérlijke pizza en zo is ‘ie ineens weg!! Het was zó lekker!!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Dag 9... geknipt door Kirsten

Vandaag is het een “We zien wel wat we doen”-dag. Ik begin ’s ochtends na het ontbijt lekker met m’n breiwerkje. Ik ben benieuwd dat wat ik gisteravond heb uitgespookt hoe dat er nu bij daglicht uitziet, want op het laatst zag ik niet veel meer met dit kippenlicht. Ik roep Bridget er ook nog even bij en laat het gevaarte over haar hoofd heen gaan. Het zit geloof ik wel goed. Of het handig is om in een bestaand armsgat een mouw erin te breien weet ik niet. Het is in ieder geval wel leuk om te doen, hahaha. Ik werk nu van het ene streepje na het andere. 


Bridget ligt lang uit te op zo'n stoelkussen. Helemaal in haar element, beentjes zwiepen gezellig heen en weer...


Rem heeft vanochtend samen met Kirsten de boodschappen gedaan en ook een schaar meegenomen. Gisteren had ik het over dat mijn haar klitten vertoont onderaan, en dat ik eigenlijk naar de kapper moet... zucht... en geen zin heb... Kirsten zei voor de gein dat ze mijn haar wel eventjes zou knippen... en ik zei "Mij best". Hahaha, Kirsten riep "Echt!!". Ja hoor mij best, maar wel met een scherpe schaar... dus die hebben ze vanochtend gehaald... Ik heb m’n “oude” jurk aan, dus daar kan ze geen bult aan vallen als ze er in knipt. Hij is toch al doorzichtig, dus een gat maakt niets uit. 


Ze pakt een kom water om mijn haren vochtig te maken, maar dat schiet niet erg op, dus duwt ze gewoon de gehele onderkant van mijn haar in de kom… Daarna begint het knippen, Rem vindt het maar zo zo… Wil niet dat er veel van af gaat. Het liefst niets, maar er zitten klitten onderin m’n haar... Ik ben geloof ik een jaar geleden voor het laatst geweest… ahum… hij is bij ons geweest. Ik heb namelijk nooit zo’n zin in de kapper, omdat ze de hele tijd kwebbelen en ik er niets van versta, maar het is onbeleefd om geen antwoord te geven, c.q. niet je best te doen om het toch maar wel te verstaan…. Nou ja… je weet wel… ik ben zeker al twee jaar niet bij een echte kapper geweest… als het niet langer is…. 

Ieder geval Kirsten staat te trappelen om m’n haar aan te vallen met de schaar en zet een knip, ik voel het één en ander vallen… Maar even later zegt Rem op ieks-toon…. “Nu is het wel genoeg hoor”. Zegt Kirsten… “Ja… nog even…”. Rem weer… “Het is ècht wel genoeg hoor”… je zou er bijna wat van denken… Even later sta ik op en loop naar de badkamer om het te bekijken. Ik doe m’n haar door de helft, kam het goed en controleer de boel even. Ik zie dat de linkerkant een te lang plukje. Ik corrigeer de boel… en nu is het netjes recht. Hahaha… als het niet goed is, groeit het vanzelf weer aan, toch?!

De kinders liggen om de beurt in ons “grasveld” en lezen er wat boeken weg. Bridget is ook lekker aan het tekenen en aan het d.s.-en op het trapje met stoelkussen en badlaken erover heen. Schijnt wel lekker zacht !! te liggen. Na een tijdje draait ze zich om op haar buik en legt ze haar hoofdje neer en doet haar oogjes dicht??? Ik moet er van lachen en ineens kijkt ze op en moet lachen, want ik ben de hele tijd al aan het kieken... Net een foto-serie..

’s Middags wil Bridget samen met Kirsten een film kijken. Ze hebben een film “Romeo en Julia” uitgekozen… ik ken de film niet, maar ik geloof niet dat het iets voor Bridget is. Kirsten houdt het na een half uurtje voor gezien en Bridget vind het op een gegeven moment ook niet leuk meer, want die mensen doen helemaal niet aardig en het gaat volgens haar hélemaal niet goed met die mensen… Gelukkig zit er een “uit”-knop op het apparaat!!! Bridget moet er van zuchten, ze duikt gelijk in haar Paulus de Boskabouter boek… is véél leuker! Helemaal gelijk meiske! 

Aan het eind van de middag gaat iedereen behalve ik naar het zwembad. Ik blijf liever even uit de zon. Gisteren ging het bij mij, ondanks goed insmeren bij het zwembad te hard en morgen gaan we naar het strand. Bij mij wil het nog wel eens héél hard gaan, vooral als er een windje staat. Ik blijf dus lekker op de veranda luieren. Eet lekker een bakje kwark met verse aardbeien... ze zijn zo zoet dat er geen eens suiker op hoeft, héérlijk! Om een uur of zeven komen de zwembadgangers terug en gaat iedereen douchen. We eten laat en daarna gaan we naar de jarige Jet Maria. Dat is de moeder van de vriendinnetjes van Bridget, die is lekker jarig, heeft taart en gekleurde ballonnen aan de veranda! Mjammie. We slepen een stoel mee, want we komen er met ons negenen in totaal net eentje te kort. Ook een kaarsje gaat mee voor de gezelligheid. Bridget mag het cadeautje geven dat we in Bormes les Mimosas hebben gekocht. Een ketting met bijpassende oorbellen. Bridget vind ze helemaal wauws.

Om half tien gaan we weer naar boven, want de jongste dametjes, Britt, Kim en Bridget moeten héél erg naar bedje toe. Bridget vind het niet nodig, maar aangezien we morgenochtend héél vroeg op moeten staan… is het wel verstandig.

Ramon en Kirsten gaan een uurtje later ook naar bed. We melden wel even dat Ramon wel moet genieten van zijn laatste avondje alleen in het grote tweepersoonsbed. Want hij en Kirsten ruilen morgen van kamer… Ja… grote lummels krijgen veel praatjes. Dus onderhandelen is van groot belang! Kirsten slaapt de ene week in de slaapkamer met “stapelbed” samen met Bridget en Ramon in de ouderslaapkamer. Aankomende week ruilen de grootste lummels van plek!

Rem verzamelt vlak voordat we naar bed gaan even de spullen die we morgen mee moeten nemen, zodat we dat morgenochtend niet hoeven te doen. Ondertussen zit ik even wat met de laptop te rommelen en staat de airco aan. Het is ineens flink benauwd geworden en de airco is dan wel even lekker. Een half uurtje is meestal wel genoeg om het benauwde te verdrijven…. dus niet hè…..

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Dag 8... puf puf puf...

Na het ontbijt gaat Bridget met de buurmeisjes Kim en Britt spelen. Ramon zit lekker te lezen. … Ik denk dat ik dat ene tasje dat ik vlak voor vertrek vond eens ga bekijken. Ik heb namelijk vorig jaar (ja, ik weet het, héél lang geleden) in de meivakantie een start gemaakt aan een streepjestrui voor Bridget… Ik had het voorpand met splitje af en het achterpand ook. Bij de schouders zat het zelfs al aan elkaar gebreid. De capuchon was gebreid, maar moet nog in elkaar gezet worden… Alleen de mouwen moeten nog. Maar ik zie nu dat het boekje waar ik een leidraad voor een trui had gevonden er niet bij zit…. Oeps…. 


Maar ja. Laat ik eerst eens beginnen met de trui te passen bij Bridget… het blijkt dat de lengte prima gaat voor aankomende winter… alleen is het onder de oksels een beetje krap en de wijdte… nah… gaat ook wel. Onder de oksels heeft ze duidelijk meer ruimte nodig, dus ik besluit aan de zijkanten van het pand, steken op te zetten en gewoon een stuk dwars aan te breien in dezelfde streepjes als op het voor- en achterpand… Een half uurtje later zie ik dat het werkt. Een kant is aan beide zijnaden een stuk aangebreid, nu de andere kant nog…

We gaan naar het dorp. Ik moet van Rem mijn witte “doorschijnjurk” uit (zit ’s ochtends zo lekker, maar is niet goed voor het dorp!). Ik trek het gebloemde jurkje aan, de eerste die ik heb gemaakt in de uitdaging. Kirsten gaat mee, we lopen met z’n drietjes al kwebbelend naar beneden. We moeten even wat boodschapjes doen, de kwark is op, de waterijsjes ook en de melk bijna. Ook wil Rem een krantje hebben. We lopen ook een beetje door het dorpje te struinen, wat er verder nog meer is. Maar er is niet veel, behalve een fontein, waar op de rand allemaal planten staan van de winkel ernaast die ze verkoopt. We kopen ook nog een waterijsje voor onderweg, want het is best wel heet. Het gekke is, dat er in de schaduw een lekker windje waait, maar dat die in de zon, kompleet pleite is. Héél wonderlijk. We lopen terug naar de chalet… en smelten behoorlijk. Wanneer we bij het chalet zijn aangekomen, willen we allemaal wel onder een koude douche staan en een litertje fris water drinken.

We nemen tussen de middag een lekker vers broodje en gaan siësta houden. De temperatuur vertelt ons dat, en wij luisteren daar graag naar. Om een uur of drie gaan we naar het zwembad. Ik heb dan toch mijn witte “doorschijnjurk” aan… en treffen zo waar nog een ligstoel aan. Dat ding zit voor geen meter omdat je maar in één stand kan ligzitten en is zeer slecht voor je buik, hahaha. Je krijgt namelijk witte strepen her en der. Behalve als je maatje lantaarnpaal hebt natuurlijk… maar ja… mijn buik is alleen maar plat als ík plat lig! Het water is heerlijk verkoelend. 

Maar de zon is voor mij te fel. Er is geen parasol. Er zijn er in het gehele zwembad maar twee…  Bridget wordt steeds ingesmeerd, leest wat (met mijn zonnebril op haar neus) en plonst vervolgens weer in het water… 

Na een tijdje smeert ze zich weer in of uit net hoe je het bekijkt en gaat ze in de schaduw liggen. Ze spreid haar kleedje en gaat lekker lezen. 

Even later gaat ze toch weer een duik nemen in het zwembad, want haar vriendinnetjes zijn er nu ook. Ze komen gezellig bij ons zitten en nemen een verfrissende duik. 

Na een half uurtje plonzen gaan ze lekker in de zon liggen. Bridget duikt op de ligstoel in het zonnetje, maar voelt dat het te heet is en wikkelt zich in in mijn badlaken. Ik vind het best heet en steeds op de rand van een zwembad zitten is even leuk, maar die filterrand zit niet jofel… Na anderhalf uur taai ik dan ook echt af... Pfffff.

Ik vertrek naar het chalet en ga verder met m’n breiwerkje. Na een uurtje zijn de zijkanten af. Ik vind het leuk die verticale streepjes. Wanneer ik de breipennen neerleg komen Rem en Bridget ook boven. Gelukkig is de dame niet verbrand. Zij is namelijk zó licht. Gelukkig gaat het dankzij al dat smeren goed. Pfew.

Na het avondeten ga ik eens bedenken wat ik nu zal gaan doen met de de trui… of eigenlijk met de mouwen…. Hm… ik bedenk dat als ik het nu gewoon omkeer. In plaats van mouwen volgens patroon breien en ze er in te zetten. Ik de mouw brei door het armsgat gewoon te volgen… Ik ga het gewoon proberen…. Op een gegeven moment ben ik bezig met de streepjes, net zoals in het voor- en achterpand… maar ik weet na drie lichte streepjes niet meer, of ik de ecru en wit goed heb gebruikt…. Maar in dit licht, inclusief kaarslichtje, kan dat eigenlijk ook niet!... stoppen dus.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Dag 7, op naar Bormes les Mimosas



Ik wordt heerlijk lui wakker… ik sta op… nog niks aan het handje. Ik pak mijn pilletjesstrip met anti-epileptica en ik zie twee pilletjes in de strip zitten… en ineens vraag ik mezelf af waar de rest is…. Bóem schrik! Ik weet dat ik het uit de auto heb gehaald… Ik weet dat ik m’n spullen altijd geordend hou… maar als je met vijf personen in een kleine ruimte woont wil er wel eens wat anders gaan… zo ook nu… Wáár zijn ze, zonder kan niet, dat is een beetje linke soep… Bridget kijkt met grote ogen naar mijn spastische kip zonder kop gezoek en vraagt zich af hoe zo dan? Ik leg Bridget half zoekend in simpele woorden uit dat ik dan een aanval krijg en dat ik daarna 2 maanden lang niets kan onthouden c.q. herinneren. Dat is zéker op dit moment niet echt handig als je een softwareprogramma probeert er in te stampen. Ook het risico weer ontregelt te raken is ook niet ècht fijn. 

Maar gelukkig kijkt Ramon verder dan zijn neus lang is en kijkt naast onze slaapbank even in een klein handwerktasje van mij…. en daar is het doosje ingevallen... pfewwwwwww. Het lag op het lage kastje waar werkelijk van alles op ligt, ook een batterij aan mobieltjes, I-phones, MP3-spelers en d.s.-jes… je weet wel de belangrijkere spullen en dus ook mijn medicijnen! Ooooh, Ramon krijgt gelijk een dikke zoen en knuf van mij, ik voel me gelijk een stuk beter.

Na het relaxte ontbijtje stappen we in de tuut en gaan naar Bormes les Mimosas… we rijden in een behoorlijk rij auto’s mee naar boven… We zien ook een heleboel mensen naar boven en naar beneden lopen… is het druk??? Is er markt?? Hm… is er een parkeerplek?… Er staan bij de eerst bocht auto’s stil… ik zie dat er markt is… Oké er is markt… Ik zie even later, vlak bij het pleintje waar de rest van de markt staat, verkeersregelaars??? Die heb ik hier werkelijk waar in al die jaren, een jaartje of 35, nog nooit gezien hier. Het is dus mégadruk. We rijden er stapvoets langs… overal en overal en overal staan auto’s. Nog even en dan ben je bij het volgende dorp eer er plek is. 

Wij rijden door en rijden een loop/loep(?) om, zodat we weer terugkeren en onderaan, waar het drukker werd de auto neerploffen om vervolgens opnieuw naar boven te gaan, maar nu met de benenwagen. We hobbelen van links naar rechts, net waar er stoep is. We steken over, via een trappetje (sluiproute als je hem weet), en gaan langs de lagere school en politiebureau naar de markt.

We ruiken heerlijke meloenen en Rem kan het niet laten en gaat zich gelijk te buiten aan de meloenen. Bridget is dol op pruimen en wijst ijverig de pruimen aan. De marktman is heerlijk in het Frans aan het ratelen aan Rem probeert antwoord te geven, hahaha, wat praten ze snel hè! Even later komen we bij een kraampje een leuke ketting voor buurvrouw Maria tegen, zij is aanstaande vrijdag jarig had Bridget ons verteld. Bridget en Kirsten spelen met de dochtertjes en die dames waren druk met hun papa plannetjes aan het smeden, om ballonnen op te blazen en héél hard ’s ochtends te gaan zingen.

Kirsten komt bij weer een ander kraampje een belletjesarmbandje tegen. Bridget wil zo ongeveer alle kraampjes wel leegkopen, maar dat lijkt ons niet zo verstandig, hahaha. We komen allerlei kraampjes tegen met eten, flesjes met allerlei oliën voor in de keuken. Ook leren sandaaltjes, kanten sjaaltjes en sieraden in duizend kleuren zien we uitgestald staan. Het is druk, maar niet vervelend druk… Het valt ons wel op… dat iedereen Frans is of het spreekt. Wij zijn geloof ik een van de weinige Hollanders. Dat valt ons de hele vakantie al op. Onderweg ook amper Nederlanders gezien… een paar maar…. Een aantal Belgen en een aantal Duitsers… Ik geloof één auto uit Engeland, door Bridget hoogstpersoonlijk gespot, want het stuur zat verkeerd!

We lopen van de markt af en gaan eerst op een terrasje wat drinken en een ijsje nuttigen… We hebben allemaal al snel wat uitgekozen… en een minuut of tien later komt de ober de bestelling opnemen…. dachten we… want als Bridget probeert Banana Split sivoeplèt te zeggen, nokt meneer af en loopt met een zwieparmbeweging weg…???? Rem kijkt verbaasd op, ik ook. Rem zegt… wat heeft die nou? De mensen achter ons, het enige andere Hollandse setje in het stadje, hahaha beginnen te lachen… en zeggen “Die heeft vandaag géén zin, wil zeker de zak krijgen”. Na weer een minuut of tien staat Rem op en zegt ik ga meneer de ober even zoeken kijken of het weerbericht nu beter staat. Het stel achter ons wenst hem succes, hahaha. Even later komt Rem terug… hij zegt… ben benieuwd… En inderdaad loopt meneer de ober even later naar ons tafeltje met een beter te pruimen snuit dan eerst. Kirsten heeft van te voren de bestelling voor Rem al bondig samengevat: 3 Banana Split, 2 Nougat York, 3 Coca light, 1 jus de pommes en 1 Sprite. Dus meneer de ober hoeft geen hersengymnastiek te doen. Even later wordt er zwierig vijf glazen met servet en lepeltje neergezet met een mooie groenige fles water. Daarna worden de drankjes neergezet, behalve die van Ramon… ja, ik hou het even in de gaten. Daarna komen de giga coupes. Ik hoef géén lunch vandaag. Daarna komt de limonade, zo noemen ze Sprite voor Ramon, er aan. De ijsjes krijgen we géén van allen op.

Na de ijsmaaltijd gaan we lopen richting winkelstraatje. Ik ben weer eens op zoek naar een cadeautje voor mijn zus. Die was in juli jarig, maar was toen zelf op vakantie. Ideaal voor mij om dan tijdens mijn vakantie in Frankrijk een leuk cadeautje te vinden. Ze is dol op poezen… dus ik begin bij het poezenwinkeltje… Alleen lukt het dit jaar daar niet. Het begint bij € 42,00 en dan heb je een ieniemienie klein poezenbeeldje… in tweedehandskleuren… dat zijn kleuren die niet echt een kleur zijn. 

Nu is mijn zus een type voor knalkleuren… dus saaie beeldjes… nee! De prijs vond ik trouwens ook belachelijk, zeker voor iets wat niet mooi is. Wat wel mooi was, was van rood glas… die was… hou je vast… € 99,00. Ahum… ik viel er bijna van om. Het was mooi, eerlijk waar… maar m’n zus heeft een stuk of vijf katten in huis, plus twee ijverige kinderen rond denderen… dat ding moet in een kluis…. Hahaha. Gaat hem niet worden. Maar we lopen gezellig door het plaatsje, ik zie van alles, kiek van alles, we lopen her en der naar binnen… en ineens zie ik hem. Mijn zus is ook dol op tassen… dus eentje erbij kan dan natuurlijk best.

Ik heb een hele leuke tas gevonden van een soort ivoorkleurige keperkatoen, met zwarte details en schouderband, en zes katten op een rijtje aan de voorkant. Diverse vakken binnen, ook voor haar flesje Spa, heeft ze altijd bij zich, ook een broodtrommel en fruit kan er bij. Voor een plekje voor haar mobiel kan ze uit diverse vakjes aan de binnenkant en buitenkant kiezen, dus… helemaal top! Kirsten is er ook weg van…. Zij zit de hele vakantie al te loeren op een mooie tas… ze is dan ook dol op mijn tassen en bietst er geregeld eentje. Of zegt onderweg, zal ik hem even van je overnemen???? Dat zegt genoeg… een tassenmeisje in spe! 

Bridget heeft in dit winkeltje twee paar schattige oorbelletjes gevonden. Eén setje was een rood bloemetje en de andere was een fuchia bloemetje. Bridget vindt ze prachtig en heeft ze gekocht van haar centjes. Rem heeft bij alle drie een bedragje van € 20,00 op hun bankrekening gestort en daar mogen ze van doen wat ze willen in de vakantie.



Onderweg komen we ook een slapende poes tegen met daarbij een kaartje het verzoek de poes met rust te laten, want hij slaapt namelijk graag, hahahaha! Dit was volgens mij de grootste attractie van de winkel, want iedereen stond bij het tafereeltje stil en keek niet naar de houten schalen die er stonden uitgestald.

We liepen verder en de kinders waren het inmiddels een beetje zat. Het werd ook flink warm, dus was het plan langzamerhand maar eens naar de auto te lopen. 

Halverwege de route zijn we een soort van “park” ingelopen, zodat dat een stuk gezelliger lopen is dan langs de weg. Even later lopen we er weer uit en zijn we bijna bij de auto. De auto is warm… eh zeg maar heet… pfffffff… Rem doet eerst de ramen even wijd open, zodat de ergste hitte kan ontsnappen, daarna instappen wegrijden met open ramen, daarna mag de airco het werk overnemen.



’s Middags gaat iedereen naar het zwembad, behalve ik en Ramon. Ramon is aan het lezen en heeft geen zin in het zwembad. Hij ligt lekker buiten in de schaduw en zon te dweilen met een boek. Ik zit met m’n hoofd in de snaps, macro’s en polygoons e.d. Ik heb nu het gevoel dat ik het softwareprogramma begin te volgen. Althans de logica dan, hè. Het werkt namelijk totaal anders dan je gewend bent als je iets wilt gaan doen. In deze software ga je eerst aangeven wát je gaat doen en dan pas wáár… Normaal ga je eerst bepalen wáár je iets ga doen en dan ga je doen wát je wilt doen… Snap je het nog?? Nu ik geloof dat ik het langzamerhand wel snap… en aardig blindelings de dingen doe zonder dat ik het werkboek moet lezen of steeds de commandobalk moet volgen en blijf stáren met tig vraagtekens.

En nu doe ik even lekker niks…

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Dag 6...

Vandaag hebben we veel geluierd… in de zon… in het zwembad… in de schaduw… op de bank… èn op de stoel.

Ik heb tussen het luieren door veel achter mijn laptop gezeten… Verder met de opdrachten en oefeningen… verder met de logica, die langzamerhand logisch begint te worden, maar soms ook totáál niet. Gelukkig ben ik behoorlijk koppig en ga door tot het kwartje valt en gelukkig vállen er nog steeds kwartjes.

Ook smeer ik, een beetje overijverig, Bridget in, die vervolgens héél lang als een glimmende garnaal in haar bikini rondspringt eer ze haar jurkje aan kan trekken. Sorry schat… ik zat met hoofd in de snaps en iconen en zo…


Na het avondeten gaan Bridget en Kirsten met de buurmeisjes picknicken. Mijn tafelkleed wordt gebruikt als picknickkleed en ook verdwijnt er het een en ander uit de voorraadkast. Ik loop met mijn fototoestel, denk ik heel handig langs een ander chaletje, om foto’s van de dames te nemen. Alleen neemt mijn toestel héél goed de takjes op de kiek van een struik en de dames zijn wazig…. Grrr. Moet ik toch dichterbij komen om ze te kunnen kieken, dus omlopen, naar beneden… Ja… Kirsten is in een boekje aan het tekenen en ondertussen aan het vertellen… Bridget is druk gebaren aan het maken en buigt geregeld naar voren… dus mijn toestel registreert geen wauwiewoepie foto's, maar goed het geeft wel een beeld van de picknick…

’s Avonds ligt Kirsten heerlijk languit een filmpje te kijken. Ramon zit te lezen, heeft natúúrlijk geen belangstelling voor een Romantische filmpje en Bridget ligt al in bed. Rem is aan het lezen en doezelt lekker op de bank… snurkt nog net niet. Ik zit achter de computer wat ideetjes op te schrijven eh… te tikken. Ik teken wat in m’n tekenboek, oftewel ik ben aan het keutelen, zalig!!!

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS